Q.S ابراهیم (إِبْرَاهِيم) - 52 تعداد ابیات

الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ بِاِذْنِ رَبِّهِمْ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ

alif lām rā, kitābun anzalnāhu ilaika litukhrijan-nāsa minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), bi'iżni rabbihim ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).

الیف لام را. (این است) کتابی که ما برای تو (محمد) نازل کردیم تا بتوانی با اذن خداوند، مردم را از تاریکی به سوی نور روشن بیرون بیاوری، (یعنی) به سوی راه خدای متعال و ستایشمند.

اللّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَوَيْلٌ لِّلْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيْدٍۙ

allāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa wailul lil-kāfirīna min ‘ażābin syadīd(in).

الله صاحب آنچه در آسمان است و آنچه در زمین است. وای به حال کسانیکه بخاطر یک عذاب بسیار شدید خدا را انکار میکنند،

ۨالَّذِيْنَ يَسْتَحِبُّوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ

allażīna yastaḥibbūnal-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirati wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), ulā'ika fī ḍalālim ba‘īd(in).

(یعنی) مردمانی که زندگی دنیا را بر (زندگی) آخرت ترجیح می‌دهند، و (انسان‌ها) را از راه خدا باز می‌دارند و (راهی که کج است) می‌خواهند. آنها در گمراهی عمیق قرار دارند

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهٖ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۗفَيُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

wa mā arsalnā mir rasūlin illā bilisāni qaumihī liyubayyina lahum, fa yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

و ما هیچ رسولی را فرستادیم، مگر به زبان قومش، تا او برای آنها توضیح دهد. پس خداوند هر که بخواهد را گمراه می‌کند و هر که بخواهد هدایت می‌کند. او قدرتمندترین و داناترین است.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اَنْ اَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ وَذَكِّرْهُمْ بِاَيّٰىمِ اللّٰهِ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā an akhrij qaumaka minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa żakkirhum bi'ayyāmillāh(i), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

و به راستی که ما موسی را با نشانه های خود (قدرت) فرستادیم، (و به او دستور دادیم)، "مردم خود را از تاریکی به سوی نور روشن ببر و ایام خدا را به آنها یادآوری کن". به راستی در آن نشانه‌های (قدرت الله) برای هر کسی که صبور و سپاسگزار است وجود دارد.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

و (به یاد داشته باشید) هنگامی که موسی به قومش گفت: لطف الله بر شما را به یاد بیاورید هنگامی که شما را از پیروان فرعون نجات داد؛ آنها شما را در معرض عذاب های دردناک قرار دادند، و پسران شما را ذبح کردند و دختران شما را رحم کردند؛ در این مورد که این یک آزمایش بزرگ از طرف پروردگار شما بود.

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكُمْ لَىِٕنْ شَكَرْتُمْ لَاَزِيْدَنَّكُمْ وَلَىِٕنْ كَفَرْتُمْ اِنَّ عَذَابِيْ لَشَدِيْدٌ

wa iż ta'ażżana rabbukum la'in syakartum la'azīdannakum wa la'in kafartum inna ‘ażābī lasyadīd(un).

و (به یاد داشته باشید) هنگامی که پروردگارتان اعلام کرد: «به راستی که اگر شما شکرگزار باشید، من یقیناً (نعمت ها) را بر شما افزایش می دهم، اما اگر (نعمت های من) را انکار کنید، پس قطعاً عذاب من بسیار سنگین خواهد بود».

وَقَالَ مُوْسٰٓى اِنْ تَكْفُرُوْٓا اَنْتُمْ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۙفَاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa qāla mūsā in takfurū antum wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), fa innallāha laganiyyun ḥamīd(un).

و موسی گفت: «اگر شما و همه کسانی که در زمین هستند (نعمت‌های الله) را انکار کنید، پس به راستی که الله متعال ثروتمند و قابل ستایش است».

اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۗ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗ لَا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا اللّٰهُ ۗجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرَدُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فِيْٓ اَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوْٓا اِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ وَاِنَّا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

alam ya'tikum naba'ul-lażīna min qablikum qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wal-lażīna mim ba‘dihim, lā ya‘lamuhum illallāh(u), jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fa raddū aidiyahum fī afwāhihim wa qālū innā kafarnā bimā ursiltum bihī wa innā lafī syakkim mimmā tad‘ūnanā ilaihi murīb(in).

آیا خبری از کسانی که قبل از شما (یعنی) اهل نوح و عاد و صمود و پس از آنها نرسیده است؟ هیچکس آنها را جز الله نمی شناسد. رسولان با آوردن شواهد (واقعی) به آنها آمده بودند، مگر آنها دست های خود را به دهان خود گذاشتند (از روی نفرت)، و گفتند، "در حقیقت، ما به (اثبات) که شما (به ما) فرستاده شده اید باور نداریم، و ما واقعاً در مورد اینکه شما ما را به چه چیزی فرا میخوانید در شک مضطرب هستیم. "

۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).

فرستادگان آنان گفتند: «آیا در مورد الله خالق آسمان‌ها و زمین شکی وجود دارد، او شما را (به ایمان آوردن) فرا می‌خواند تا برخی از گناهان شما را ببخشد و (عذاب) شما را تا وقت معین به تعویق بیندازد». آنها گفتند، "شما فقط مانند ما انسان هستید. شما میخواهید ما را از (پرستش) چیزی که اجداد ما پرستش میکردند مانع شوید، پس برای ما ثبوت واضح بیاورید. "

قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ اِنْ نَّحْنُ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَمُنُّ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَمَا كَانَ لَنَآ اَنْ نَّأْتِيَكُمْ بِسُلْطٰنٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qālat lahum rusuluhum in naḥnu illā basyarum miṡlukum wa lākinnallāha yamunnu ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa mā kāna lanā an na'tiyakum bisulṭānin illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

فرستادگانشان به آنان گفتند: «ما فقط مانند شما انسان هستیم، اما خداوند در میان بندگانش به هر کسی که بخواهد فضل می‌دهد، برای ما شایسته نیست که هیچ دلیلی را نزد شما بیاوریم مگر به اذن الله، و فقط به خدا مؤمنان توکل کنند».

وَمَا لَنَآ اَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنَا سُبُلَنَاۗ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلٰى مَآ اٰذَيْتُمُوْنَاۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ ࣖ

wa mā lanā allā natawakkala ‘alallāhi wa qad hadānā subulanā, wa lanaṣbiranna ‘alā mā āżaitumūnā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).

و چرا ما به الله توکل نمیکنیم، در حالیکه او راه را به ما نشان داده است، و ما واقعاً با مزاحمت های که شما با ما انجام میدهید صبر خواهیم کرد. و فقط به الله تسلیم می‌شوند کسانی که توکل می‌کنند».

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِّنْ اَرْضِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظّٰلِمِيْنَ ۗ

wa qālal-lażīna kafarū lirusulihim lanukhrijannakum min arḍinā au lata‘ūdunna fī millatinā, fa auḥā ilaihim rabbuhum lanuhlikannaẓ-ẓālimīn(a).

و کفار به حواریون خود گفتند که قطعا شما را از سرزمین خود بیرون می‌کنیم و یا واقعاً به دین ما باز می‌گردید». از اینرو خدا به آنها وحی کرد، "ما یقیناً مردم ظالم را نابود خواهیم کرد.

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗذٰلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِيْ وَخَافَ وَعِيْدِ

wa lanuskinannakumul-arḍa mim ba‘dihim, żālika liman khāfa maqāmī wa khāfa wa‘īd(i).

و ما یقیناً شما را در آن سرزمین ها بعد از آنها قرار خواهیم داد. این برای کسانی است که از حضور من می ترسند و از تهدیدات من می ترسند."

وَاسْتَفْتَحُوْا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍۙ

wastaftaḥū wa khāba kullu jabbārin ‘anīd(in).

و پیروزی و نابودی همه کسانی را که خودسرانه و لجاجت عمل کردند، خواستند،

مِّنْ وَّرَاۤىِٕهٖ جَهَنَّمُ وَيُسْقٰى مِنْ مَّاۤءٍ صَدِيْدٍۙ

miw warā'ihī jahannamu wa yusqā mim mā'in ṣadīd(in).

در مقابل او جهنم است و به او با آب چرک نوشیده خواهد شد،

يَّتَجَرَّعُهٗ وَلَا يَكَادُ يُسِيْغُهٗ وَيَأْتِيْهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّمَا هُوَ بِمَيِّتٍۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهٖ عَذَابٌ غَلِيْظٌ

yatajarra‘uhū wa lā yakādu yusīguhū wa ya'tīhil-mautu min kulli makāniw wa mā huwa bimayyit(in), wa miw warā'ihī ‘ażābun galīẓ(un).

او (آب چرک) را قورت داد و او به سختی میتوانست آنرا ببلعد و مرگ (خطر) از هر گوشه به او آمد، مگر او نمرید، و قبل از او (هنوز هم وجود داشت) یک مجازات سنگین.

مَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ اَعْمَالُهُمْ كَرَمَادِ ِۨاشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ يَوْمٍ عَاصِفٍۗ لَا يَقْدِرُوْنَ مِمَّا كَسَبُوْا عَلٰى شَيْءٍ ۗذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ

maṡalul-lażīna kafarū birabbihim a‘māluhum karamādinisytaddat bihir-rīḥu fī yaumin ‘āṣif(in), lā yaqdirūna mimmā kasabū ‘alā syai'(in), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).

تمثیل افرادی که به پروردگارشان کافر می‌شوند، اعمالشان مانند خاکستری است که در یک روز باد شدید توسط باد تند برمی‌گردد. آنها هیچ قدرت (منفعت) از چیزی که برای آن کار کرده اند (در جهان) ندارند. این یک اشتباه دور رس است.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۙ

alam tara annallāha khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

آیا متوجه نشده اید که الله آسمان و زمین را با حق آفریده است؟ اگر او میخواست، او یقیناً شما را از بین میبرد و مخلوقات جدید (تا جایگزین شما) میاورد،

وَّمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

و این برای الله دشوار نیست.

وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ جَمِيْعًا فَقَالَ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ ۗقَالُوْا لَوْ هَدٰىنَا اللّٰهُ لَهَدَيْنٰكُمْۗ سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَجَزِعْنَآ اَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِنْ مَّحِيْصٍ ࣖ

wa barazū lillāhi jamī‘an fa qālaḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā min ‘ażābillāhi min syai'(in), qālū lau hadānallāhu lahadainākum, sawā'un ‘alainā ajazi‘nā am ṣabarnā mā lanā mim maḥīṣ(in).

و همه (در میدان مهسیار) گردهم آمدند تا با حضور الله متعال روبرو شوند، سپس ضعیف به متکبر گفتند، به راستی که ما پیرو شما بودیم، پس آیا شما میتوانید ما را از عذاب الله (حتی) کمی در امان بدارید؟ پاسخ دادند اگر خداوند ما را هدایت می‌کرد، ما توانستیم شما را هدایت کنیم، برای ما یکسان است چه شکایت کنیم یا صبر کنیم، جایی برای فرار نداریم».

وَقَالَ الشَّيْطٰنُ لَمَّا قُضِيَ الْاَمْرُ اِنَّ اللّٰهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُّكُمْ فَاَخْلَفْتُكُمْۗ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍ اِلَّآ اَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِيْ ۚفَلَا تَلُوْمُوْنِيْ وَلُوْمُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ مَآ اَنَا۠ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّۗ اِنِّيْ كَفَرْتُ بِمَآ اَشْرَكْتُمُوْنِ مِنْ قَبْلُ ۗاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa qālasy-syaiṭānu lammā quḍiyal-amru innallāha wa‘adakum wa‘dal-ḥaqqi wa wa‘attukum fa akhlaftukum, wa mā kāna liya ‘alaikum min sulṭānin illā an da‘autukum fastajabtum lī, falā talūmūnī wa lūmū anfusakum, wa mā ana bimuṣrikhikum wa mā antum bimuṣrikhiyy(a), innī kafartu bimā asyraktumūni min qabl(u), innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).

و شیطان گفت زمانیکه موضوع (حساب) حل شد، "به راستی که الله به شما وعده واقعی داده است، و من هم به شما وعده داده بودم مگر من آنرا شکستم. من بالای شما هیچ قدرتی ندارم، مگر اینکه (فقط) من شما را فراخواندم و شما از دعوت من اطاعت کردید، از اینرو مرا ناسزا نکنید، مگر خود را ناسزا بگویید. من نمیتوانم به شما کمک کنید، شما نمیتوانم به من کمک کنید، و شما نمیتوانم به من اعتراف کنید، من اعترافات تان را انجام نمیدهم. در شریک ساختن با من (با الله) از گذشته. " به راستی که ظالم عذاب دردناکی خواهد داشت.

وَاُدْخِلَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا بِاِذْنِ رَبِّهِمْۗ تَحِيَّتُهُمْ فِيْهَا سَلٰمٌ

wa udkhilal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā bi'iżni rabbihim, taḥiyyatuhum fīhā salām(un).

و کسانی که ایمان آورده و کارهای نیک انجام می‌دهند، وارد باغ‌هایی می‌شوند که از زیر آن رودخانه‌ها جریان دارد. آنها به اجازه پروردگار خود در آنجا باقی خواهند ماند. ابراز احترام آنها در (بهشت) سلام است.

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ اَصْلُهَا ثَابِتٌ وَّفَرْعُهَا فِى السَّمَاۤءِۙ

alam tara kaifa ḍaraballāhu maṡalan kalimatan ṭayyibatan kasyajaratin ṭayyibatin aṣluhā ṡābituw wa far‘uhā fis-samā'(i).

آیا متوجه نشده اید که چگونه الله متعال از یک جمله خوب مانند درخت خوب ساخته است، ریشه هایش قوی و شاخه هایش به آسمان (رسیده) است،

تُؤْتِيْٓ اُكُلَهَا كُلَّ حِيْنٍ ۢبِاِذْنِ رَبِّهَاۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

tu'tī ukulahā kulla ḥīnim bi'iżni rabbihā, wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

آن (درخت) هر زمان به اذن پروردگارش میوه می‌دهد. و الله متعال این تمثیل را برای انسان‌ها ساخت تا همیشه به یاد داشته باشند.

وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيْثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيْثَةِ ِۨاجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْاَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ

wa maṡalu kalimatin khabīṡatin kasyajaratin khabīṡatinijtuṡṡat min fauqil-arḍi mā lahā min qarār(in).

و تمثیل یک جمله بد مانند یک درخت بد است، که ریشه هایش از سطح زمین کنده شده است؛ قادر به ماندن (راست) به کوچکترین اندازه نیست.

يُثَبِّتُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِۚ وَيُضِلُّ اللّٰهُ الظّٰلِمِيْنَۗ وَيَفْعَلُ اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ ࣖ

yuṡabbitullāhul-lażīna āmanū bil-qauliṣ-ṣābiti fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), wa yuḍillullāhuẓ-ẓālimīn(a), wa yaf‘alullāhu mā yasyā'(u).

الله (ایمان) آنهاییکه ایمان دارند را با گفتار محکم (در زندگی) در دنیا و در آخرت تایید میکند؛ و الله ظالمان را گمراه میکند و الله هر چه بخواهد انجام میدهد.

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ بَدَّلُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ كُفْرًا وَّاَحَلُّوْا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِۙ

alam tara ilal-lażīna baddalū ni‘matallāhi kufraw wa aḥallū qaumahum dāral-bawār(i).

آیا شما متوجه کسانی نشده اید که احسانات الله را با نافرمانی از الله عوض کرده و مردم خود را در وادی نابودی فرو برده اند؟

جَهَنَّمَ ۚيَصْلَوْنَهَاۗ وَبِئْسَ الْقَرَارُ

jahannama yaṣlaunahā, wa bi'sal-qarār(u).

بطور مثال جهنم؛ آنها به آن داخل میشوند؛ و این بدترین مکان برای زندگی است.

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ قُلْ تَمَتَّعُوْا فَاِنَّ مَصِيْرَكُمْ اِلَى النَّارِ

wa ja‘alū lillāhi andādal liyuḍillū ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ū fa inna maṣīrakum ilan-nār(i).

و آنان (کافران) برای الله تعالی رقیب آفریده اند تا (مردم) را از راه او گمراه کنند. بگو (محمد)، «خوشحال باش، زیرا به راستی بازگشت تو به جهنم خواهد بود».

قُلْ لِّعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خِلٰلٌ

qul li‘ibādiyal-lażīna āmanū yuqīmuṣ-ṣalāta wa yunfiqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatam min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khilāl(un).

بگو (محمد) به بندگان من که ایمان آورده اند، نماز بخوانند، مقداری از رزقی را که ما فراهم می کنیم به طور پنهانی یا آشکارا مصرف کنند قبل از اینکه روزی برسد که دیگر خرید و فروش و دوستی وجود نداشته باشد.

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهٰرَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, wa sakhkhara lakumul-fulka litajriya fil-baḥri bi'amrih(ī), wa sakhkhara lakumul-anhār(a).

این الله است که آسمان ها و زمین را آفریده و آب (باران) را از آسمان نازل کرد، بعد با آن (آب باران) میوه های مختلف را به عنوان روزی شما بیرون آورد؛ و او کشتی ها را برای شما تابع کرده است تا نظر به اراده خود در دریاها حرکت کنید، و او دریاها را برای شما تابع کرده است.

وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَاۤىِٕبَيْنِۚ وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ

wa sakhkhara lakumusy-syamsa wal-qamara dā'ibaīn(i), wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a).

و او آفتاب و مهتاب را که بشکل دوامدار (در مدارهای شان) در حال گردش هستند، تابع شما کرده است؛ و شب و روز را به شما تابع کرده است.

وَاٰتٰىكُمْ مِّنْ كُلِّ مَا سَاَلْتُمُوْهُۗ وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَاۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَظَلُوْمٌ كَفَّارٌ ࣖ

wa ātākum min kulli mā sa'altumūh(u), wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innal-insāna laẓalūmun kaffār(un).

و او هر آنچه را که از او بخواهید به شما داده است. و اگر شما نعمت های الله را بشمارید، یقیناً قادر به حساب کردن آنها نخواهید بود. واقعاً انسان ها بسیار ظالم و بسیار منکر (نعمت الله) هستند.

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).

و (به یاد بیاور)، هنگامی که ابراهیم دعا کرد: «خدایا این کشور (مکه) را، کشوری امن بگردان، و مرا و فرزندان و نواسه‌هایم را از بت‌پرستی دور نگهدار».

رَبِّ اِنَّهُنَّ اَضْلَلْنَ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِۚ فَمَنْ تَبِعَنِيْ فَاِنَّهٗ مِنِّيْۚ وَمَنْ عَصَانِيْ فَاِنَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

rabbi innahunna aḍlalna kaṡīram minan-nās(i), faman tabi‘anī fa innahū minnī, wa man ‘aṣānī fa innaka gafūrur raḥīm(un).

یا پروردگارا این بت ها بسیاری از مردم را به گمراهی کشانده اند. هر کس از من پیروی کند، آن شخص در میان من است و هر کس از من نافرمانی کند، پس تو بخشنده و مهربان هستی.

رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ

rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).

پروردگارا، به راستی که من بعضی از نوادگانم را در دره‌ای قرار داده‌ام که در نزدیکی خانه تو (بیت‌الله) که هیچ محصولی وجود ندارد که مورد احترام است یا پروردگارا (یعنی) تا بتوانند نماز بخوانند، پس دل بعضی از مردم را به سوی آن‌ها متمایل کن و از میوه‌ها به آنان رزق بده، به امید شکر‌گزاری‌شان.

رَبَّنَآ اِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِيْ وَمَا نُعْلِنُۗ وَمَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

rabbanā innaka ta‘lamu mā nukhfī wa mā nu‘lin(u), wa mā yakhfā ‘alallāhi min syai'in fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

پروردگار ما، تو واقعاً میدانی که ما چه پنهان میکنیم و چه آشکار میکنیم؛ و هیچ چیز از خدا پنهان نیست، نه در زمین و نه در آسمان.

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ وَهَبَ لِيْ عَلَى الْكِبَرِ اِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبِّيْ لَسَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

al-ḥamdu lillāhil-lażī wahaba lī ‘alal-kibari ismā‘īla wa isḥāq(a), inna rabbī lasamī‘ud-du‘ā'(i).

الحمدالله که در پیری (ام) اسماعیل و اسحاق را به من نصیب کرده است. واقعاً، خدای من واقعاً دعای همه شنونده (اجازه دهنده) است.

رَبِّ اجْعَلْنِيْ مُقِيْمَ الصَّلٰوةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْۖ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاۤءِ

rabbij‘alnī muqīmaṣ-ṣalāti wa min żurriyyatī, rabbanā wa taqabbal du‘ā'(i).

ای خدای من مرا و اولاد ها و نواسه هایم را انسان های بساز که به دعا ادامه میدهند ای خدای ما دعای مرا قبول کن

رَبَّنَا اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ يَوْمَ يَقُوْمُ الْحِسَابُ ࣖ

rabbanagfir lī wa liwālidayya wa lil-mu'minīna yauma yaqūmul-ḥisāb(u).

ای پروردگار ما مرا و پدر و مادرم و همه کسانی را که در روز حساب (قیامت) ایمان آورده اند ببخش.»

وَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظّٰلِمُوْنَ ەۗ اِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيْهِ الْاَبْصَارُۙ

wa lā taḥsabannallāha gāfilan ‘ammā ya‘maluẓ-ẓālimūn(a), innamā yu'akhkhiruhum liyaumin tasykhaṣu fīhil-abṣār(u).

و گمان نکنید که الله متعال غافل است از کاری که افراد ناعادل انجام می‌دهند. به راستی که الله متعال آنها را به تاخیر خواهد انداخت تا روزی که چشمان (آنها) باز شود،

مُهْطِعِيْنَ مُقْنِعِيْ رُءُوْسِهِمْ لَا يَرْتَدُّ اِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ ۚوَاَفْـِٕدَتُهُمْ هَوَاۤءٌ ۗ

muhṭi‘īna muqni‘ī ru'ūsihim lā yartaddu ilaihim ṭarfuhum, wa af'idatuhum hawā'(un).

آنها با عجله (برای پاسخ دادن به تماس) با سرهای بالا شده می آیند، در حالیکه چشمان آنها چشمک نمی زند و قلب های آنها خالی است.

وَاَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيْهِمُ الْعَذَابُۙ فَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رَبَّنَآ اَخِّرْنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۙ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَۗ اَوَلَمْ تَكُوْنُوْٓا اَقْسَمْتُمْ مِّنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِّنْ زَوَالٍۙ

wa anżirin-nāsa yauma ya'tīhimul-‘ażāb(u), fa yaqūlul-lażīna ẓalamū rabbanā akhkhirnā ilā ajalin qarīb(in), nujib da‘wataka wa nattabi‘ir-rusul(a), awalam takūnū aqsamtum min qablu mā lakum min zawāl(in).

و به مردم هشدار (محمد) بده در روزی (که) عذاب به آنها برسد، آنگاه ظالمان خواهند گفت: پروردگارا ما را فرصت (بازگشت به دنیا) حتی برای یک لحظه بده، ما از دعوت تو اطاعت خواهیم کرد و از رسولان پیروی خواهیم کرد. (به آنها گفته شد)، "آیا شما قبلاً (در زمین) قسم خوردید که هیچگاه از بین نخواهید رفت؟

وَّسَكَنْتُمْ فِيْ مَسٰكِنِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الْاَمْثَالَ

wa sakantum fī masākinil-lażīna ẓalamū anfusahum wa tabayyana lakum kaifa fa‘alnā bihim wa ḍarabnā lakumul-amṡāl(a).

و شما در جای مردمی زندگی کرده اید که بر خود ظلم می‌کنند و برای شما روشن شده است که ما با آنان چه کردیم و چند تمثیل به شما داده‌ایم».

وَقَدْ مَكَرُوْا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللّٰهِ مَكْرُهُمْۗ وَاِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُوْلَ مِنْهُ الْجِبَالُ

wa qad makarū makrahum wa ‘indallāhi makruhum, wa in kāna makruhum litazūla minhul-jibāl(u).

و به راستی که آنها فریب کاری کرده اند اگرچه الله (می داند و پاداش می دهد) فریب آنها را. و به راستی فریب آنان قادر به محو کوه‌ها نیست.

فَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ مُخْلِفَ وَعْدِهٖ رُسُلَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

falā taḥsabannallāha mukhlifa wa‘dihī rusulah(ū), innallāha ‘azīzun żun tiqām(in).

پس، از اینرو، هیچگاه فکر نکنید که الله وعده خود را به پیامبران خود شکسته است. به راستی که الله متعال توانا است و انتقام دارد.

يَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَيْرَ الْاَرْضِ وَالسَّمٰوٰتُ وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma tubaddalul-arḍu gairal-arḍi was-samāwātu wa barazū lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(یعنی) در روزی (که) زمین به زمین دیگری و (به همین ترتیب) آسمان جایگزین می شود و آنها (انسان ها) (در پادنگ مهسیار) جمع می شوند تا با الله متعال و توانا روبرو شوند.

وَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ مُّقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِۚ

wa taral-mujrimīna yauma'iżim muqarranīna fil-aṣfād(i).

و در آن روز شما گناهکاران را خواهید دید که با زنجیر بسته شده اند.

سَرَابِيْلُهُمْ مِّنْ قَطِرَانٍ وَّتَغْشٰى وُجُوْهَهُمُ النَّارُۙ

sarābīluhum min qaṭirāniw wa tagsyā wujūhahumun-nār(u).

لباس های شان از آسفالت مایع است، و صورت های شان از آتش جهنم پوشانده شده است،

لِيَجْزِيَ اللّٰهُ كُلَّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

liyajziyallāhu kulla nafsim mā kasabat, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

تا الله هر کس را برای آنچه که برای آن تلاش میکند پاداش بدهد. به راستی که الله متعال در محاسباتش سریع است.

هٰذَا بَلٰغٌ لِّلنَّاسِ وَلِيُنْذَرُوْا بِهٖ وَلِيَعْلَمُوْٓا اَنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّلِيَذَّكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

hāżā balāgul lin-nāsi wa liyunżarū bihī wa liya‘lamū annamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa liyażżakkara ulul-albāb(i).

و این (قرآن) توضیحی (کامل) برای انسان‌ها است، تا با آن هشدار داده شوند، تا بدانند که او خدای متعال است و تا اهل فهم عبرت بگیرند.