Q.S اذهریات (اَلذَّارِيَات) - 60 تعداد ابیات

وَالذّٰرِيٰتِ ذَرْوًاۙ

waż-żāriyāti żarwā(n).

به واسطه (باد) که گرد و غبار را می برد،

فَالْحٰمِلٰتِ وِقْرًاۙ

fal-ḥāmilāti wiqrā(n).

و ابرهای حاوی (باران)،

فَالْجٰرِيٰتِ يُسْرًاۙ

fal-jāriyāti yusrā(n).

و (کشتی ها) که به آسانی حرکت میکنند،

فَالْمُقَسِّمٰتِ اَمْرًاۙ

fal-muqassimāti amrā(n).

و (فرشتگان) که امور را تقسیم میکنند،

اِنَّمَا تُوْعَدُوْنَ لَصَادِقٌۙ

innamā tū‘adūna laṣādiq(un).

واقعاً، چیزی که به شما وعده داده شده است باید درست باشد،

وَّاِنَّ الدِّيْنَ لَوَاقِعٌۗ

wa innad-dīna lawāqi‘(un).

و در حقیقت، (روز) مجازات یقیناً خواهد آمد.

وَالسَّمَاۤءِ ذَاتِ الْحُبُكِۙ

was-samā'i żātil-ḥubuk(i).

به آسمانی که راهها دارد،

اِنَّكُمْ لَفِيْ قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍۙ

innakum lafī qaulim mukhtalif(in).

واقعا، شما واقعا نظریات متفاوت دارید،

يُّؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ اُفِكَۗ

yu'faku ‘anhu man ufik(a).

از او (قرآن و رسول) رو گردانید کسانی که روگردان شده اند.

قُتِلَ الْخَرَّاصُوْنَۙ

qutilal-kharrāṣūn(a).

نفرین بر کسانیکه دروغ زیاد میگویند،

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ غَمْرَةٍ سَاهُوْنَۙ

allażīna hum fī gamratin sāhūn(a).

(یعنی) کسانی که غرق در جهل و غفلت هستند،

يَسْـَٔلُوْنَ اَيَّانَ يَوْمُ الدِّيْنِۗ

yas'alūna ayyāna yaumud-dīn(i).

آنها پرسیدند، "روز قیامت کی است؟"

يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُوْنَ

yauma hum ‘alan-nāri yuftanūn(a).

(روز قصاص) روزی است (که) آنها در آتش جهنم مجازات خواهند شد.

ذُوْقُوْا فِتْنَتَكُمْۗ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تَسْتَعْجِلُوْنَ

Żūqū fitnatakum, hāżal-lażī kuntum bihī tasta‘jilūn(a).

(به آنها گفته شد)، "مجازات خود را بچشید. این مجازاتی است که شما قبلاً خواسته اید تا عجله کنید. "

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

به راستی کسانیکه پرهیزگار هستند در باغ ها (بهشت) و چشمه های آب هستند،

اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ

Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).

آنها چیزی را که خدا به آنها داده بود گرفتند. در حقیقت، قبل از آن (در جهان) آنها مردم بودند که خوب انجام میدادند؛

كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ

kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).

آنها در شب خیلی کم میخوابند؛

وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ

wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).

و در پایان شب (از الله) آمرزش خواستند.

وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ

wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

و در اموال آنان حقوقی برای فقیرانی که می‌خواهند و فقیرانی که نمی‌خواهند وجود دارد.

وَفِى الْاَرْضِ اٰيٰتٌ لِّلْمُوْقِنِيْنَۙ

wa fil-arḍi āyātul lil-mūqinīn(a).

و در زمین نشانه‌هایی (از عظمت الله) برای کسانی است که ایمان آورده اند،

وَفِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

wa fī anfusikum, afalā tubṣirūn(a).

و (همچنان) به خود تان. پس آیا شما توجه نمیکنید؟

وَفِى السَّمَاۤءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوْعَدُوْنَ

wa fis-samā'i rizqukum wa mā tū‘adūn(a).

و در آسمان (علل) رزق شما و آنچه به شما وعده داده شده است وجود دارد.

فَوَرَبِّ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اِنَّهٗ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَآ اَنَّكُمْ تَنْطِقُوْنَ ࣖ

fa wa rabbis-samā'i wal-arḍi innahū laḥaqqum miṡla mā annakum tanṭiqūn(a).

پس به پروردگار آسمان و زمین، واقعاً، چیزی که وعده داده شده است یقیناً طوریکه شما میگویید اتفاق خواهد افتید.

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ

hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).

آیا قصه از مهمانان ابراهیم (ملائکه) به شما (محمد) رسیده است که جلال جلال یافتند؟

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).

(به یاد داشته باشید) هنگامی که وارد جای او شدند و گفتند «سلامن» (سلام) ابراهیم جواب داد: «سلامون» (سلام). (آنها) مردم بودند که او نمیشناخت.

فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ

farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).

پس او (ابراهیم) مخفیانه به دیدار خانواده اش رفت، سپس گوشت گوساله چاق (سوخته) را برایش آورد،

فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ

fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).

بعد او آنرا به آنها سرو کرد (مگر آنها نمیخواستند بخورند). ابراهیم گفت: چرا نمی خوری.

فَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْۗ وَبَشَّرُوْهُ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

fa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf, wa basysyarūhu bigulāmin ‘alīm(in).

پس او (ابراهیم) از آنها احساس ترس کرد. آنها گفتند، "نترس" و آنها به او مژده (تولد) یک طفل پرهیزگار (اسحاق) را دادند.

فَاَقْبَلَتِ امْرَاَتُهٗ فِيْ صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوْزٌ عَقِيْمٌ

fa aqbalatimra'atuhū fī ṣarratin fa ṣakkat wajhahā wa qālat ‘ajūzun ‘aqīm(un).

بعد خانم او با فریاد (حیرت زده) آمد و صورت خود را نوازش کرد و گفت، "(من) یک پیر زن بارور هستم. "

قَالُوْا كَذٰلِكِۙ قَالَ رَبُّكِ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ ۔

qālū każālik(i), qāla rabbuk(i), innahū huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

آنها گفتند: پروردگار شما چنین می فرماید، به راستی او دانا و دانا است.

۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

او (ابراهیم) گفت: ای رسولان کار مهم شما چیست؟

قَالُوْآ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

آنها پاسخ دادند، "به راستی که ما به سوی قوم گناهکار (قوم لوط) فرستاده شده بودیم،

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ طِيْنٍۙ

linursila ‘alaihim ḥijāratam min ṭīn(in).

که ما آنها را با سنگ های زمین (سخت) بزنیم،

مُّسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِيْنَ

musawwamatan ‘inda rabbika lil-musrifīn(a).

از طرف پروردگار شما نشانی شده است تا (نابود) آنهاییکه از حد تجاوز میکنند. "

فَاَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيْهَا مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۚ

fa akhrajnā man kāna fīhā minal-mu'minīn(a).

سپس ما کسانی را که ایمان داشتند که در آن (سرزمین قوم لوط) بودند، بیرون آوردیم.

فَمَا وَجَدْنَا فِيْهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِيْنَۚ

famā wajadnā fīhā gaira baitim minal-muslimīn(a).

پس ما در آن (زمین) نیافتیم، مگر یک خانه مسلمانان (لوت).

وَتَرَكْنَا فِيْهَآ اٰيَةً لِّلَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ الْعَذَابَ الْاَلِيْمَۗ

wa taraknā fīhā āyatal lil-lażīna yakhāfūnal-‘ażābal-alīm(a).

و ما در آن (آن سرزمین) نشانه ای برای کسانی که از عذاب دردناک می ترسند، گذاشتیم.

وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).

و در موسی (نشانه‌هایی از قدرت الله وجود داشت) هنگامی که ما او را با معجزات واقعی نزد فرعون فرستادیم.

فَتَوَلّٰى بِرُكْنِهٖ وَقَالَ سٰحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

fa tawallā biruknihī wa qāla sāḥirun au majnūn(un).

اما او (فرعون) و لشکرش رو گردانیدند و گفتند: «او جادوگر است یا دیوانه».

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيْمٌۗ

fa akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yammi wa huwa mulīm(un).

پس ما او و لشکرش را شکنجه کردیم، سپس آنها را به دریا انداختیم، در یک حالت رسوا.

وَفِيْ عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيْحَ الْعَقِيْمَۚ

wa fī ‘ādin iż arsalnā ‘alaihimur-rīḥal-‘aqīm(a).

و (همچنان) در (داستان اهل عاد) وقتی بر آنان باد ویرانگر فرستادیم،

مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ اَتَتْ عَلَيْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيْمِۗ

mā tażaru min syai'in atat ‘alaihi illā ja‘alathu kar-ramīm(i).

(باد) به هیچ چیز اجازه نمیدهد که به آن برخورد کند، حتی آنرا به پودر تبدیل میکند.

وَفِيْ ثَمُوْدَ اِذْ قِيْلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوْا حَتّٰى حِيْنٍ

wa fī ṡamūda iż qīla lahum tamatta‘ū ḥattā ḥīn(in).

و در (داستان اهل) صمود، وقتی به آنان گفته شد: «تا زمان معین خوشحال باشید».

فَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ فَاَخَذَتْهُمُ الصّٰعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa‘atau ‘an amri rabbihim fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu wa hum yanẓurūn(a).

سپس برخلاف فرمان پروردگارشان با تکبر عمل کردند، لذا در حالی که به آن نگاه می‌کردند، رعد و برق زده شدند.

فَمَا اسْتَطَاعُوْا مِنْ قِيَامٍ وَّمَا كَانُوْا مُنْتَصِرِيْنَۙ

famastaṭā‘ū min qiyāmiw wa mā kānū muntaṣirīn(a).

از اینرو آنها قادر به بلند شدن نبودند و همچنان کمک دریافت نکردند،

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ ࣖ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

و قبل از آن (ما مردم نوح را نابود کردیم). واقعاً، آنها یک قوم شریر اند.

وَالسَّمَاۤءَ بَنَيْنٰهَا بِاَيْىدٍ وَّاِنَّا لَمُوْسِعُوْنَ

was-samā'a banaināhā bi'aidiw wa innā lamūsi‘ūn(a).

و بهشت ​​ها را ما با قدرت (ما) ساختیم، و ما آنها را واقعاً گسترش دادیم.

وَالْاَرْضَ فَرَشْنٰهَا فَنِعْمَ الْمٰهِدُوْنَ

wal-arḍa farasynāhā fa ni‘mal-māhidūn(a).

و ما زمین را پخش کردیم؛ بعد (ما) بهترین هستیم که پخش شده است.

وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa min kulli syai'in khalaqnā zaujaini la‘allakum tażakkarūn(a).

و ما همه چیز را دو نفر آفریدیم تا شما (عظمت الله) را به یاد بیاورید.

فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ

fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

پس فوراً به (اطاعت) الله برگردید. به راستی که من یک هشدار واضح از سوی الله برای شما هستم.

وَلَا تَجْعَلُوْا مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۗ اِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lā taj‘alū ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

و خدایان دیگری را غیر از الله خلق نکنید. به راستی که من یک هشدار واضح از سوی الله برای شما هستم.

كَذٰلِكَ مَآ اَتَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا قَالُوْا سَاحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

każālika mā atal-lażīna min qablihim mir rasūlin illā qālū sāḥirun au majnūn(un).

بدین ترتیب، هرگاه رسولی نزد کسانی که پیش از آنان بودند، می‌آمد، آن‌ها (قومش) می‌گفتند: «او جادوگر است یا دیوانه».

اَتَوَاصَوْا بِهٖۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

atawāṣau bih(ī), bal hum qaumun ṭāgūn(a).

آیا آنها در مورد چیزی که گفته شده بود به یکدیگر پیام دادند. در واقع مردمی هستند که از حد و مرز فراتر می‌روند.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ اَنْتَ بِمَلُوْمٍ

fa tawalla ‘anhum famā anta bimalūm(in).

پس به آنها پشت کنید، و شما فراتر از سرزنش خواهید بود.

وَذَكِّرْ فَاِنَّ الذِّكْرٰى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa żakkir fa innaż-żikra tanfa‘ul-mu'minīn(a).

و به هشدار دادن ادامه دهید، زیرا در حقیقت هشدار برای مؤمنان مفید است.

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُوْنِ

wa mā khalaqtul-jinna wal-insa illā liya‘budūn(i).

من جن و انسان را خلق نکردم بلکه برای اینکه آنها مرا پرستش کنند.

مَآ اُرِيْدُ مِنْهُمْ مِّنْ رِّزْقٍ وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ يُّطْعِمُوْنِ

mā urīdu minhum mir rizqiw wa mā urīdu ay yuṭ‘imūn(i).

من از آنها هیچ رزق نمیخواهم و من نمیخواهم که آنها به من غذا بدهند.

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِيْنُ

innallāha huwar-razzāqu żul-quwwatil-matīn(u).

واقعاً الله، او رزق دهنده است که قدرت دارد و بسیار قوی است.

فَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذَنُوْبًا مِّثْلَ ذَنُوْبِ اَصْحٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُوْنِ

fa inna lil-lażīna ẓalamū żanūbam miṡla żanūbi aṣḥābihim falā yasta‘jilūn(i).

پس در حقیقت، برای ستمکاران یک سهم (مجازات) مانند سهم دوستان شان (قبلاً) وجود دارد؛ پس اجازه ندهید که آنها از من بخواهند که آنرا تسریع دهم.

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ يَّوْمِهِمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ ࣖ

fa wailul lil-lażīna kafarū miy yaumihimul-lażī yū‘adūn(a).

پس وای بر کسانیکه در روزی که به آنها وعده داده شده (روز قیامت) کافر میشوند.