Q.S ان-نساء (اَلنِّسَاء) - 176 تعداد ابیات

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).

ای مردم! از پروردگار خود بترسید که شما را از یک شخص (آدم) آفریده است، و (الله) شریک خود را (حوا) از (خودش) آفریده است؛ و از هر دوی آنها الله مردان و زنان زیادی پیدا کرد. از الله که به نام او از یکدیگر میخواهید بترسید، و روابط خانوادگی را (حفظ) کنید. به راستی که خداوند همیشه شما را نگهبان و مراقب است.

وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا

wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).

و به یتیمان (که بزرگسالان هستند) مال خود را بدهید، خوب را با بد عوض نکنید و مال آنها را همراه با مال خود نخورید. به راستی (عمل مبادله و خوردن) گناه بزرگی است.

وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ

wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.

و اگر شما نگران هستید که قادر به اجرای عدالت در مورد (حقوق) زنان یتیم (اگر با آنها ازدواج کنید) نخواهید بود، پس با زنان (دیگر) که دوست دارید ازدواج کنید: دو، سه یا چهار. مگر اگر شما نگران هستید که قادر به انجام عدالت نخواهید بود، پس فقط با یک شخص یا یک برده زن که دارید (ازدواج) کنید. که نزدیکتر است تا ظلم نکنید.

وَاٰتُوا النِّسَاۤءَ صَدُقٰتِهِنَّ نِحْلَةً ۗ فَاِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوْهُ هَنِيْۤـًٔا مَّرِيْۤـًٔا

wa ātun-nisā'a ṣaduqātihinna niḥlah(tan), fa in ṭibna lakum ‘an syai'im minhu nafsan fa kulūhu hanī'am marī'ā(n).

و به زن (که با او ازدواج میکنید) به عنوان هدیه رضایت (مهریه) بدهید. سپس اگر بخشی از آن (مهر) را با خوشحالی به شما دادند، پس آن را بپذیرید و با لذت از هدیه لذت ببرید.

وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

و مال خود را (کسانی که در قدرت هستند) که الله متعال اساس زندگی قرار داده است، به افرادی که هنوز عقل شان کامل نشده است، تسلیم نکنید. به آنها خرید و لباس (از عواید ثروت) بدهید و با آنها کلمات خوب بگویید.

وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).

و یتیم ها را امتحان کنید تا سن شان ازدواج شود. بعد، اگر به نظر شما آنها باهوش باشند (در مراقبت از ثروت خوب هستند)، پس ثروت خود را به آنها تحویل دهید. و (مال یتیمان) را بیش از حد مناسب نخورید و (نشوید) قبل از بزرگ شدن آنها عجله (بدهید). هرکس (از میان متولیان) قادر باشد، پس بگذارید (از مصرف مال یتیم) خودداری کند و هرکس فقیر باشد، آنگاه ممکن است مال را طبق روش مناسب بخورد. بعد، زمانیکه شما ملکیت را به آنها تحویل میدهید، شما باید شاهدان ارائه کنید. و الله به عنوان ناظر کافی است.

لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَۖ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ اَوْ كَثُرَ ۗ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًا

lir-rijāli naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wa lin-nisā'i naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūna mimmā qalla minhu au kaṡur(a), naṣībam mafrūḍā(n).

برای مردان حق سهیم شدن در دارایی های به ارث برده از والدین و خویشاوندان وجود دارد، و برای زنان حق سهیم شدن (همچنان) در دارایی های به ارث رسیده از والدین و خویشاوندان وجود دارد، چه کمی یا زیاد نظر به بخشی که تعیین شده است.

وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

و اگر در جریان توزیع بعضی از اقوام، یتیمان و افراد فقیر حضور داشته باشند، پس به آنها (فقط اندکی) از اموال بدهید و برای آنها کلمات نیک بگویید.

وَلْيَخْشَ الَّذِيْنَ لَوْ تَرَكُوْا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعٰفًا خَافُوْا عَلَيْهِمْۖ فَلْيَتَّقُوا اللّٰهَ وَلْيَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًا

walyakhsyal-lażīna lau tarakū min khalfihim żurriyyatan ḍi‘āfan khāfū ‘alaihim, falyattaqullāha walyaqūlū qaulan sadīdā(n).

و از (الله) بترسید که باید اولاد ضعیف را پشت سر بگذارند که از (رفاه) آنها میترسند. بنابراین، از خدا بترسند، و با کلمات درست سخن بگویند.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ الْيَتٰمٰى ظُلْمًا اِنَّمَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ نَارًا ۗ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيْرًا ࣖ

innal-lażīna ya'kulūna amwālal-yatāmā ẓulman innamā ya'kulūna fī buṭūnihim nārā(n), wa sayaṣlauna sa‘īrā(n).

به راستی کسانی که مال یتیمان را به ناحق مصرف می کنند، در واقع آتش را در شکم خود می بلعند و وارد آتش سوزان (جهنم) خواهند شد.

يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

خداوند برای شما در مورد میراث فرزندان تان حکم کرده است: سهم یک پسر برابر با سهم دو دختر است. اگر همه آنها دختر باشند، بیشتر از دو، درینصورت سهم آنها دو سوم ملکیت است. اگر فقط یک دختر باشد، پس او نصف را بدست میاورد. و برای والدین، هر کدام آنها یک ششم ملکیت را بدست میاورد، اگر او اطفال داشته باشد. اگر او اولاد نداشته باشد و والدین اش فقط میراث بگیرند، در آنصورت مادرش یک سوم را بدست میاورد. اگر او خواهر و برادر داشته باشد، درینصورت مادرش یک ششم را بدست میاورد. (این تقسیمات) بعد از (برآورده شدن) وصیت او یا (و پرداخت) قرض او است. (در مورد) والدین و اطفال تان، شما نمیدانید که کدام یک از آنها برای شما فایده بیشتر دارد. این فرمان الله است. بیشک که الله متعال همه چیز دانا و حکیم است.

۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ

wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).

و سهم شما (شوهران) نصف اموال باقی مانده از زنان شما است، اگر فرزند نداشته باشند. اگر آنها (خانم های شما) اطفال داشته باشند، بعد شما یک چهارم دارایی های را که آنها بعد از (برآورده ساختن) وصیت نامه که آنها ساخته اند یا (و بعد از پرداخت) قرضه های شان ترک میکنند بدست میاورید. اگر شما اولاد نداشته باشید خانم ها یک چهارم ملکیت را که شما ترک میکنید بدست میاورند. اگر شما اطفال دارید، بعداً خانم های شما یک هشتم ملکیت را که شما ترک میکنید (بعد از تکمیل کردن) وصیت نامه که شما نوشته اید یا (و بعد از پرداخت) قرضه های تان بدست میاورد. اگر شخصی بمیرد، چه مرد باشد و چه زن، که پدر و فرزندی نداشته باشد، مگر برادر (سیبو) یا خواهر (سیبو) داشته باشد، در آنصورت به هر یک از دو نوع خواهر و برادر یک ششم مال. اما اگر بیشتر از یک برادر ناتنی وجود داشته باشد، پس سهم سوم را با هم شریک می سازند، بعد از (تجام وصیت) که توسط او یا (و بعد از پرداخت) بدهی بدون هیچ گونه ناراحتی (برای وارثین) صورت گرفته است. رزق خداوند چنین است. الله متعال همه چیز دانا و بخشنده است.

تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

tilka ḥudūdullāh(i), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

اینها محدودیت های (قانون) الله است. کسی که از خدا و رسولش اطاعت کند، او را در باغ‌هایی وارد می‌کند که از زیر آن رودخانه‌ها جاری است، برای همیشه در آن اقامت خواهند داشت. و این یک پیروزی بزرگ است.

وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَتَعَدَّ حُدُوْدَهٗ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيْهَاۖ وَلَهٗ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū wa yata‘adda ḥudūdahū yudkhilhu nāran khālidan fīhā, wa lahū ‘ażābum muhīn(un).

و هر کس از خدا و رسولش نافرمانی کند و از حدود شریعت او تجاوز کند، یقیناً خداوند او را در آتش جهنم قرار می‌دهد، برای همیشه در آنجا باقی می‌ماند و عذاب ذلت باری را به او می‌رساند.

وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا

wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).

و زنانی که در میان زنان شما مرتکب اعمال نفرت انگیز می‌شوند، چهار شاهد در میان شما داشته باشند (که شاهد آن هستند). اگر شهادت داده اند، آنها را (زنان) را در خانه قفل کنید تا زمانیکه آنها بمیرند، یا تا زمانیکه الله راه (دیگری) برای آنها باز کند.

وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).

و علیه دو نفری که در میان شما مرتکب عمل شنیع شدند، هر دوی آنها را مجازات کنید. اگر هر دوی آنها توبه کردند و خود را بهبود بخشند، پس بگذارید که باشند. به راستی که خداوند متعال توبه پذیرنده و مهربان است.

اِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّٰهِ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوْبُوْنَ مِنْ قَرِيْبٍ فَاُولٰۤىِٕكَ يَتُوْبُ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

innamat-taubatu ‘alallāhi lil-lażīna ya‘malūnas-sū'a bijahālatin ṡumma yatūbūna min qarībin fa ulā'ika yatūbullāhu ‘alaihim, wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

به راستی توبه به الله فقط (مناسب) برای کسانی است که مرتکب جنایت می‌شوند چون نمی‌فهمند، سپس بلافاصله توبه می‌کنند. توبه آنها چیزی است که الله متعال می پذیرد. الله متعال دانا و دانا است.

وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۚ حَتّٰىٓ اِذَا حَضَرَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ اِنِّيْ تُبْتُ الْـٰٔنَ وَلَا الَّذِيْنَ يَمُوْتُوْنَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa laisatit-taubatu lil-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āt(i), ḥattā iżā ḥaḍara aḥadahumul-mautu qāla innī tubtul-āna wa lal-lażīna yamūtūna wa hum kuffār(un), ulā'ika a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

و توبه از طرف کسانی که مرتکب جنایت می‌شوند (از سوی الله) پذیرفته نمی‌شود تا زمانی که مرگ به کسی از آنها برسد، (سپس) می‌گوید: «من اکنون به راستی توبه می‌کنم». و توبه از کسانی پذیرفته نمی‌شود که در حالی که در کفر بودند فوت کردند. برای آن مردم، ما یک عذاب دردناک آماده کرده ایم.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَرِثُوا النِّسَاۤءَ كَرْهًا ۗ وَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ لِتَذْهَبُوْا بِبَعْضِ مَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَعَاشِرُوْهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ ۚ فَاِنْ كَرِهْتُمُوْهُنَّ فَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّيَجْعَلَ اللّٰهُ فِيْهِ خَيْرًا كَثِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaḥillu lakum an tariṡun-nisā'a karhā(n), wa lā ta‘ḍulūhunna litażhabū biba‘ḍi mā ātaitumūhunna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa ‘āsyirūhunna bil-ma‘rūf(i), fa in karihtumūhunna fa ‘asā an takrahū syai'aw wa yaj‘alallāhu fīhi khairan kaṡīrā(n).

ای مومنان! برای شما حلال نیست که زنان را به زور ارث ببرید و به آنها زحمت ندهید زیرا آنها میخواهند بخشی از آنچه را که شما به آنها داده اید پس بگیرند، مگر اینکه آنها عمل واقعاً شنیع را مرتکب شوند. و با آنها به یک شیوه مناسب معاشرت کنید. اگر شما آنها را دوست ندارید، (پس صبور باشید) بخاطریکه ممکن است چیزی را دوست نداشته باشید، درحالیکه الله آنرا خیلی خوب ساخته است.

وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا

wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

و اگر بخواهید که یکی از همسران تان را با دیگری عوض کنید، و به یکی از آنها ثروت زیادی داده اید، هیچ چیزی از آن را پس نگیرید. آیا شما آنرا با اتهام دروغین و با (تحمل) یک گناه آشکار پس میگیرید؟

وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).

و چگونه میتوانید آنرا پس بگیرید زمانیکه با یکدیگر (منحیث شوهر و خانم) بوده اید. و آنها (همسران شما) پیمان قوی (ازدواج) را از شما گرفته اند.

وَلَا تَنْكِحُوْا مَا نَكَحَ اٰبَاۤؤُكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً وَّمَقْتًاۗ وَسَاۤءَ سَبِيْلًا ࣖ

wa lā tankiḥū mā nakaḥa ābā'ukum minan-nisā'i illā mā qad salaf(a), innahū kāna fāḥisyataw wa maqtā(n), wa sā'a sabīlā(n).

و با زنانی که پدران شما با آنها ازدواج کرده اند، ازدواج نکنید، مگر (برای یک حادثه در گذشته). در حقیقت، این یک عمل نفرت انگیز و منفور (والله) و یک راه شیطانی است (که باید دنبال گردد).

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ اُمَّهٰتُكُمْ وَبَنٰتُكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ وَعَمّٰتُكُمْ وَخٰلٰتُكُمْ وَبَنٰتُ الْاَخِ وَبَنٰتُ الْاُخْتِ وَاُمَّهٰتُكُمُ الّٰتِيْٓ اَرْضَعْنَكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَاُمَّهٰتُ نِسَاۤىِٕكُمْ وَرَبَاۤىِٕبُكُمُ الّٰتِيْ فِيْ حُجُوْرِكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕكُمُ الّٰتِيْ دَخَلْتُمْ بِهِنَّۖ فَاِنْ لَّمْ تَكُوْنُوْا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ ۖ وَحَلَاۤىِٕلُ اَبْنَاۤىِٕكُمُ الَّذِيْنَ مِنْ اَصْلَابِكُمْۙ وَاَنْ تَجْمَعُوْا بَيْنَ الْاُخْتَيْنِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ۔

Ḥurrimat ‘alaikum ummahātukum wa banātukum wa akhawātukum wa ‘ammātukum wa khālātukum wa banātul-akhi wa banātul-ukhti wa ummahātukumul-lātī arḍa‘nakum wa akhawātukum minar-raḍā‘ati wa ummahātu nisā'ikum wa rabā'ibukumul-lātī fī ḥujūrikum min nisā'ikumul-lātī dakhaltum bihinn(a), fa illam takūnū dakhaltum bihinna falā junāḥa ‘alaikum, wa ḥalā'ilu abnā'ikumul-lażīna min aṣlābikum, wa an tajma‘ū bainal-ukhtaini illā mā qad salaf(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

برای شما (ازدواج) حرام است مادران تان، دختران تان، خواهران تان، خواهران پدر تان، خواهران مادر تان، دختران برادران تان، دختران خواهران تان، مادران تان که شما را شیر دادند، خواهران تان از طریق پرستاری، مادران خانم تان (زن شوهر)، دختران زن تان (زنان تان) که از زیرزنان تان هستند با آنها که شما کنار رفته اید، مگر اگر شما با آنها توافق نکرده اید (و آنها را طلاق داده اید)، درینصورت هیچ گناهی بر شما وجود ندارد (ازدواج با آنها)، (و برای شما ممنوع است) خانم های پسران خود تان (دخترهای داماد) هستند، و (ممنوع) است که دو خواهر را با هم یکجا کنید (در ازدواج)، به استثناء چیزی که در گذشته اتفاق افتیده است. بیشک که الله غالب بخشنده و مهربان است

۞ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۚ كِتٰبَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَاُحِلَّ لَكُمْ مَّا وَرَاۤءَ ذٰلِكُمْ اَنْ تَبْتَغُوْا بِاَمْوَالِكُمْ مُّحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ ۗ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهٖ مِنْهُنَّ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ فَرِيْضَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا تَرَاضَيْتُمْ بِهٖ مِنْۢ بَعْدِ الْفَرِيْضَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wal-muḥṣanātu minan-nisā'i illā mā malakat aimānukum, kitāballāhi ‘alaikum, wa uḥilla lakum mā warā'a żālikum an tabtagū bi'amwālikum muḥṣinīna gaira musāfiḥīn(a), famastamta‘tum bihī minhunna fa ātūhunna ujūrahunna farīḍah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā tarāḍaitum bihī mim ba‘dil-farīḍah(ti), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

و (برای شما حرام است) زنان متاهل هستند، مگر آن برده های زن (اسیر جنگ) که آنها را به عنوان فرمان الله بر شما دارید. و غیر از این‌ها، زنان دیگری برای شما حلال است، اگر با اموال خود برای ازدواج با آنها تلاش کنید، نه اینکه زنا کنید. پس به خاطر لذتی که از آنها دریافت کرده اید، مهریه های شان را به عنوان واجب به آنها بدهید. مگر هیچ ضرری ندارد اگر شما بعد از تصمیم گیری در بین آنها آزاد شوید. بیشک که الله متعال همه چیز دانا و حکیم است.

وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

و هر کسی از شما توان ازدواج با زن آزاده مؤمن را نداشته باشد، پس (ازدواج بر او حلال است) با زن مؤمنی از میان غلامان شما. الله ایمان شما را میداند. بعضی از شما از یکدیگر هستید (همان اولاد آدم و حوا)، پس با اجازه باداران شان با آنها ازدواج کنید و مهریه مناسب به آنها بدهید، زیرا آنها زنانی هستند که از خود نگهبانی می کنند، نه زناکار و نه (همچنان) زنانی که مردان دیگر را به عنوان حیوانات خانگی خود می گیرند. اگر آنها از قبل ازدواج کرده باشند (متاهل)، مگر مرتکب عمل شنیع (زینا) شوند، درینصورت (مجازات) برای آنها نصف چیزی است که (مجازات) برای زنان آزاد (که ازدواج نکرده اند) است. (توانایی ازدواج با بنده) برای افرادی است که از دشواری در حفظ خود (از ارتکاب زنا) می‌ترسند. اما اگر صبور باشید، برای شما بهتر است. الله بخشنده و مهربان است.

يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yurīdullāhu liyubayyina lakum wa yahdiyakum sunanal-lażīna min qablikum wa yatūba ‘alaikum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

الله متعال میخواهد (شرایط خود) را برای شما توضیح دهد، و راه های (زندگی) کسانی را که پیش از شما بودند (انبیاء و متقیان) به شما نشان دهد و او توبه شما را قبول میکند. الله متعال دانا و دانا است.

وَاللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَيُرِيْدُ الَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الشَّهَوٰتِ اَنْ تَمِيْلُوْا مَيْلًا عَظِيْمًا

wallāhu yurīdu ay yatūba ‘alaikum, wa yurīdul-lażīna yattabi‘ūnasy-syahawāti an tamīlū mailan ‘aẓīmā(n).

و خداوند توبه شما را قبول خواهد کرد، در حالیکه کسانی که به هوس و هوس خود پیروی میکنند، میخواهند که شما تا حد ممکن (از حق) برگردید.

يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا

yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).

الله میخواهد به شما تسکین دهد، بخاطریکه انسان ها (طبیعت) ضعیف آفریده شده اند.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).

ای کسانی که ایمان دارید! ثروت یکدیگر را به صورت کاذب مصرف نکنید، مگر در تجارت که بر اساس رضایت متقابل بین شما صورت میگیرد. و خود را نکشید. بیشک که الله متعال به شما مهربان است.

وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

و هر کس این کار را به شکلی که قانون را نقض کند و ظلم کند، ما او را در جهنم قرار می‌دهیم. که برای الله آسان است

اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا

in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).

اگر شما از گناهان کبیره که ارتکاب آن منع شده است اجتناب کنید، ما گناهان شما را از شما بخشش خواهیم کرد و شما را به یک مسکن شریف (بهشت) داخل خواهیم کرد.

وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

و فضلی را که خداوند بر برخی از شما نسبت به دیگران عطا کرده است طمع نکنید. برای مردان سهمی از چیزی است که آنها بدست آورده اند، و برای زنان سهمی از چیزی است که آنها بدست آورده اند. از الله متعال مقداری از فضل او را بخواهید. به راستی که الله متعال همه چیز را آگاه است.

وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ

wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

و برای هر یک (مرد و زن) برای آنچه که والدین و اقارب نزدیک شان به یادگار مانده اند، وارثانی تعیین کرده ایم. و کسانی که با آنها بیعت کرده اید سهم شان را به آنها بدهید. بیشک که الله گواه همه چیز است

اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا

ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).

مردان (شوهران) محافظ زنان (زنان) هستند، زیرا خداوند بعضی از آنها (مردان) را بر دیگران (زنان) ترجیح داده است، و چون آنها (مردان) از ثروت خود حمایت فراهم کرده اند. پس زنان پرهیزگار کسانی هستند که از (الله) اطاعت می‌کنند و هنگامی که (شوهران) در کنارشان نیستند از خود مراقبت می‌کنند، زیرا الله متعال از (آنها) رسیدگی کرده است. برای خانم های که شما نگران آنها هستید، شما باید به آنها مشوره دهید، آنها را در تخت (تخت های جداگانه) بگذارید، و (در صورت لزوم) آنها را لت و کوب کنید. مگر اگر آنها از شما اطاعت میکنند، پس به دنبال دلایل برای اذیت کردن آنها نباشید. بیشک که الله متعال عالی و بزرگ است.

وَاِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَابْعَثُوْا حَكَمًا مِّنْ اَهْلِهٖ وَحَكَمًا مِّنْ اَهْلِهَا ۚ اِنْ يُّرِيْدَآ اِصْلَاحًا يُّوَفِّقِ اللّٰهُ بَيْنَهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا خَبِيْرًا

wa in khiftum syiqāqa bainihimā fab‘aṡū ḥakamam min ahlihī wa ḥakamam min ahlihā, iy yurīdā iṣlāḥay yuwaffiqillāhu bainahumā, innallāha kāna ‘alīman khabīrā(n).

و اگر نگران هستید که بین این دو جنجال پیش بیاید پس یک صلح آور از خانواده مرد و یک صلح آور از خانواده زن بفرستید. اگر هر دوی آنها (صلح طلبان) قصد پیشرفت داشته باشند، یقیناً الله متعال به زن و شوهر توفیق می دهد. بیشک که الله متعال همه چیز را آگاه و دانا است.

۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ

wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).

و الله را عبادت کنید و هیچ چیزی را با او شریک نکنید. و با پدر و مادر، اقارب نزدیک، یتیمان، فقرا، همسایه های نزدیک و دور، همکاران، ابن سبیل و هر نوکری که دارید مهربان باشید. بیشک که الله متعال انسان های متکبر و مغرور را دوست ندارد،

ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ

al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

(یعنی) شخصی که بخیل است، و دیگران را به بخیل دستور میدهد، و موهبتی را که الله به او داده پنهان میکند. ما برای کفار عذاب تحقیر آمیز آماده کردیم.

وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا

wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).

و (همچنان) کسانی که مال خود را برای تفریح ​​و بر سر دیگران (می‌خواهند دیده شوند و ستایش شوند) مصرف می‌کنند و کسانی که به الله و به روز آخرت ایمان ندارند. کسی که شیطان را دوست خود کند، پس (بدان) او (شیطان) دوست بسیار شیطانی است.

وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا

wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).

و چه (اعتراض) داشتند اگر به الله و روز آخرت ایمان می‌آوردند و مقداری از رزقی را که الله به آنها داده است مصرف می‌کردند؟ و الله متعال از حال و احوال آنان آگاه است.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ ۚوَاِنْ تَكُ حَسَنَةً يُّضٰعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَّدُنْهُ اَجْرًا عَظِيْمًا

innallāha lā yaẓlimu miṡqāla żarrah(tin), wa in taku ḥasanatay yuḍā‘ifhā wa yu'ti mil ladunhu ajran ‘aẓīmā(n).

به راستی که خداوند به کسی حتی به اندازه دزاره ظلم نمی‌کند و اگر فضیلت (به اندازه دزاره کوچک) باشد، بیشک الله متعال آن را چند برابر می‌کند و پاداش بزرگی از جانب خود خواهد داد.

فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ

fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).

و اگر از هر قوم شاهدی (رسول) بیاوریم و شما (محمد) را بر آنان شاهد بیاوریم (شرط کافران) چه خواهد بود؟

يَوْمَىِٕذٍ يَّوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَعَصَوُا الرَّسُوْلَ لَوْ تُسَوّٰى بِهِمُ الْاَرْضُۗ وَلَا يَكْتُمُوْنَ اللّٰهَ حَدِيْثًا ࣖ

yauma'iżiy yawaddul-lażīna kafarū wa ‘aṣawur-rasūla lau tusawwā bihimul-arḍ(u), wa lā yaktumūnallāha ḥadīṡā(n).

در آن روز، کسانی که کافر می شوند و کسانی که از رسول (محمد) نافرمانی می کنند، امیدوار هستند که به زمین خرد شوند (دفن یا به زمین خرد شوند)، هرچند که نمی توانند هیچ حادثه ای را از خدا پنهان کنند.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).

ای مومنان! هنگام مستی به نماز نزدیک نشوید، تا زمانی که از آنچه می گویید آگاه شوید، و (وقتی به مسجد نزدیک می شوید) در حالت جنب نشوید مگر فقط از راه عبور می کنید، قبل از اینکه غسل ​​کنید (حمام جنب). در مورد اینکه اگر مریض هستید یا در سفر یا بعد از مدفوع یا زنی را لمس کرده اید، و آب ندارید، با خاک خوب (خالص) تیمم کنید؛ صورت و دست های تانرا با آن پاک کنید (خاک). بیشک که خداوند بخشنده است، بخشنده است.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يَشْتَرُوْنَ الضَّلٰلَةَ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ تَضِلُّوا السَّبِيْلَۗ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yasytarūnaḍ-ḍalālata wa yurīdūna an taḍillus-sabīl(a).

آیا شما به کسانی که بخشی از کتاب (تورات) را به آنها داده اند، توجه نمی کنید؟ آنها خطا را خریدند و میخواهند که شما از مسیر (راست) منحرف شوید.

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا

wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).

و الله متعال از دشمنان شما بهتر می‌داند. الله برای اینکه محافظ باشد کافی است و الله که یاور باشد (برای شما) کافی است.

مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

(یعنی) در میان یهودیان، که کلمات را از جای خود تغییر می دهند. و گفتند: ما شنیدیم، اما اطاعت نخواهیم کرد. و (آنها همچنان گفتند)، "گوش کن"، در حالیکه (شما محمد در حقیقت) چیزی نشنیدید. و (آنها میگویند)، "راعینا" زبان خود را میپیچاند و دین را نقد میکند. اگر می‌گفتند: «ما می‌شنویم و اطاعت می‌کنیم و گوش می‌دهیم و به ما توجه می‌کنیم»، برای آن‌ها بهتر و صحیح‌تر می‌بود، اما خداوند آنان را لعنت کرد، به خاطر کفرشان. آنها باور نمیکنند مگر تعداد کمی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

ای مردمی که کتاب داده شده است! به آنچه ما نازل کرده ایم (قرآن) ایمان بیاورید که کتابی را که با شما است تأیید می کند، قبل از اینکه ما چهره های (شما) را تغییر دهیم، سپس آنها را برگردانیم یا آنها را لعنت می کنیم همانطور که ما در روز سبت (شنبه) به کسانی (که مرتکب فسق می شوند) لعنت می کنیم. و قطعاً فرمان خدا تطبیق خواهد شد.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).

براستی که خداوند (گناه) را برای شریک ساختن با او (شرک) نمی بخشد و آنچه را که (گناه) است غیر از (شرک) برای هر کسی که بخواهد می بخشد. کسی که با الله شریک کند، پس به راستی مرتکب گناه بزرگ شده است.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُزَكُّوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ بَلِ اللّٰهُ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna yuzakkūna anfusahum, balillāhu yuzakkī may yasyā'u wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

آیا شما به مردم که خود را مقدس میدانند (یهود و نصارا) توجه نمیکنید؟ در حقیقت خداوند هر کسی را که بخواهد تزکیه می‌کند و اندکی ظلم نمی‌شود.

اُنْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَكَفٰى بِهٖٓ اِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

unẓur kaifa yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa kafā bihī iṡmam mubīnā(n).

ببینید، چگونه آنها علیه خدا دروغ اختراع میکنند! و این کافی است که آن عمل به یک گناه واقعی (برای آنها) تبدیل شود.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).

آیا شما به کسانی توجه نکردید که بخشی از کتاب (تورات) به آنها داده شده بود؟ آنها به جبت و تغوت ایمان داشتند، و به کفار (مشرکین مکه) گفتند که آنها در راه خود درست تر از مؤمنان هستند.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا

ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).

اینها مردمی هستند که الله متعال به آنها نفرین کرده است. و کسی که از جانب الله لعنت شود، مطمئنا برایش یاری نخواهید داشت.

اَمْ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّنَ الْمُلْكِ فَاِذًا لَّا يُؤْتُوْنَ النَّاسَ نَقِيْرًاۙ

am lahum naṣībum minal-mulki fa iżal lā yu'tūnan-nāsa naqīrā(n).

یا آیا آنها بخشی از پادشاهی (قدرت) را دارند، اگرچه آنها کوچکترین (فضیلت) را به انسان ها نخواهند داد،

اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا

am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).

یا به خاطر هدیه ای که الله به او داده است، به انسان (محمد) حسادت می کنند؟ به راستی که ما کتاب و حکمت را به خاندان ابراهیم بخشیدیم و پادشاهی بزرگ (قدرت) را به آنها بخشیدیم.

فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ صَدَّ عَنْهُ ۗ وَكَفٰى بِجَهَنَّمَ سَعِيْرًا

fa minhum man āmana bihī wa minhum man ṣadda ‘anh(u), wa kafā bijahannama sa‘īrā(n).

پس در میان کسانی (که حسادت دارند)، کسانی هستند که به او ایمان دارند و همچنان کسانی هستند که (مردم را از ایمان آوردن) به او باز میدارند. کافی (برای آنها) جهنم است که شعله های آن میسوزد.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا سَوْفَ نُصْلِيْهِمْ نَارًاۗ كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُوْدُهُمْ بَدَّلْنٰهُمْ جُلُوْدًا غَيْرَهَا لِيَذُوْقُوا الْعَذَابَۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

innal-lażīna kafarū bi'āyātinā sanuṣlīhim nārā(n), kullamā naḍijat julūduhum baddalnāhum julūdan gairahā liyażūqul-‘ażāb(a), innallāha kāna ‘azīzan ḥakīmā(n).

به راستی کسانی که به آیات ما کافر می‌شوند، ما آنان را در جهنم قرار می‌دهیم. هر زمانیکه پوست آنها سوخته است، ما آنرا با پوست دیگر عوض میکنیم، تا آنها عذاب را بچشند. بیشک که الله متعال، دانا است.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ لَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۙ وَّنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), lahum fīhā azwājum muṭahharah(tun), wa nudkhiluhum ẓillan ẓalīlā(n).

اما کسانی که ایمان آورده اند و اعمال نیک انجام میدهند، ما آنها را به باغهایی داخل خواهیم کرد که در زیر آن رودخانه ها جریان دارد، در آن جا برای همیشه اقامت خواهند داشت. آنجا آنها شریکان خالص داشتند، و ما آنها را در یک مکان سایه دار و راحت قرار دادیم.

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا

innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).

به راستی که الله متعال به شما دستور می‌دهد که پیامی را به کسانی که مستحق دریافت آن هستند، برسانید و وقتی بین مردم قانون وضع می‌کنید، باید آن را عادلانه وضع کنید. به راستی که الله بهترین است که شما را آموزش دهد. بیشک که الله متعال شنوا و بیننده است.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa rudd­hu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

ای کسانی که ایمان دارید! اطاعت از خدا و اطاعت از رسول (محمد)، و اولیل امری (مراجع) در میان شما. سپس اگر در مورد چیزی اختلاف نظر دارید، آن را به الله (قرآن) و رسول (سنت او) برگردانید، اگر به الله و روز آخرت ایمان دارید. این برای شما مهمتر است و عواقب آن بهتر است.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يَزْعُمُوْنَ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَحَاكَمُوْٓا اِلَى الطَّاغُوْتِ وَقَدْ اُمِرُوْٓا اَنْ يَّكْفُرُوْا بِهٖ ۗوَيُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّضِلَّهُمْ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

alam tara ilal-lażīna yaz‘umūna annahum āmanū bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika yurīdūna ay yataḥākamū ilaṭ-ṭāgūti wa qad umirū ay yakfurū bih(ī), wa yurīdusy-syaiṭānu ay yuḍillahum ḍalālam ba‘īdā(n).

آیا شما (محمد) به کسانی توجه نکرده اید که ادعا می کنند به آنچه بر شما نازل شده و به آنچه قبل از شما نازل شده ایمان آورده اند؟ مگر آنها هنوز هم احکام قانونی برای تغوت میخواهند، درحالیکه به آنها دستور داده شده است تا تغوت را رد کنند. و شیطان قصد دارد تا آنها را (با) تا حدی ممکن گمراه کند.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ رَاَيْتَ الْمُنٰفِقِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْكَ صُدُوْدًاۚ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli ra'aital-munāfiqīna yaṣuddūna ‘anka ṣudūdā(n).

و وقتی به آن‌ها گفته می‌شود بیایید (اطاعت کنید) از آنچه که الله نازل کرده است و (اطاعت کنید) از رسول،» (بدون شک) شما (محمد) خواهید دید که منافقین شما را به سختی مسدود می‌کنند.

فَكَيْفَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ثُمَّ جَاۤءُوْكَ يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ ۖاِنْ اَرَدْنَآ اِلَّآ اِحْسَانًا وَّتَوْفِيْقًا

fa kaifa iżā aṣābathum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim ṡumma jā'ūka yaḥlifūna billāh(i), in aradnā illā iḥsānaw wa taufīqā(n).

پس چه اتفاقی می افتد اگر (در آینده) بر اثر اعمال دستان خود شان مصیبتی به آنها (منافقان) برسد، آنگاه آنها در حالیکه سوگند یاد می کنند، نزد شما (محمد) بیایند که به خدا سوگند ما هرگز چیزی غیر از خیر و آرامش را نمی خواهیم.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا

ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).

آنها مردمی هستند که (به راستی) الله میداند که در دل آنها چه است. از اینرو به آنها پشت کنید، و به آنها نصیحت کنید، و با آنها کلماتی بگویید که روح آنها را متاثر سازد.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).

و پیامبری نفرستادیم مگر اینکه به اذن الله متعال از او اطاعت شود. و به راستی که اگر آنان پس از ظلم به خود، نزد تو (محمد) می‌آمدند، و از خدا طلب آمرزش می‌کردند، و رسول نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، حتماً الله را پذیرنده توبه و مهربان می یافتند.

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ حَتّٰى يُحَكِّمُوْكَ فِيْمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

falā wa rabbika lā yu'minūna ḥattā yuḥakkimūka fīmā syajara bainahum ṡumma lā yajidū fī anfusihim ḥarajam mimmā qaḍaita wa yusallimū taslīmā(n).

پس سوگند به پروردگارت، ایمان نمی‌آورند تا تو (محمد) را در موضوعی که مورد منازعه قرار می‌دهند، قاضی قرار ندهند، (تا) آنگاه در قلب آنان بر تصمیمی که تو می‌دهی، اعتراضی نباشد، و آن را کاملاً قبول کنند.

وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ

wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).

و هرچند ما به آنان دستور داده بودیم که «خود را بکشید یا از خانه‌های‌تان بیرون شوید»، آن‌ها این کار را نمی‌کردند، مگر تعداد کمی از آنان. و اگر واقعاً اوامر داده شده را انجام می‌دادند، برایشان بهتر بود و (ایمان‌شان) را تقویت می‌کرد،

وَّاِذًا لَّاٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ لَّدُنَّآ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

wa iżal la'ātaināhum mil ladunnā ajran ‘aẓīmā(n).

و از اینرو، ما یقیناً به آنها پاداش بزرگی از خود خواهیم داد،

وَّلَهَدَيْنٰهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًا

wa lahadaināhum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

و ما یقیناً راه مستقیم را به آنها نشان خواهیم داد.

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَالصّٰلِحِيْنَ ۚ وَحَسُنَ اُولٰۤىِٕكَ رَفِيْقًا

wa may yuṭi‘illāha war-rasūla fa ulā'ika ma‘al-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wasy-syuhadā'i waṣ-ṣāliḥīn(a), wa ḥasuna ulā'ika rafīqā(n).

و کسی که از خدا و رسول (محمد) اطاعت کند، در آنصورت با کسانی خواهند بود که الله متعال به آنها لطف کرده است، (یعنی) پیامبران و دوستداران حق و شهدا و پرهیزگاران. آنها بهترین دوستان هستند.

ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ عَلِيْمًا ࣖ

Żālikal-faḍlu minallāh(i), wa kafā billāhi ‘alīmā(n).

این هدیه از جانب الله است و الله متعال کافی است.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا خُذُوْا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوْا ثُبَاتٍ اَوِ انْفِرُوْا جَمِيْعًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū khużū ḥiżrakum fanfirū ṡubātin awinfirū jamī‘ā(n).

ای کسانی که ایمان دارید! آماده باشید، و در گروه ها (به میدان جنگ) پیش بروید، یا با هم (همزمان) پیش بروید.

وَاِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَّيُبَطِّئَنَّۚ فَاِنْ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَالَ قَدْ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيَّ اِذْ لَمْ اَكُنْ مَّعَهُمْ شَهِيْدًا

wa inna minkum lamal layubaṭṭi'ann(a), fa in aṣābatkum muṣībatun qāla qad an‘amallāhu ‘alayya iż lam akum ma‘ahum syahīdā(n).

و به راستی در میان شما باید افرادی باشند که بسیار بی میل هستند (برای رفتن به جنگ). سپس اگر مصیبتی به شما برسد، خواهد گفت: «به راستی که خداوند به من لطف کرده است، زیرا من با آنها جنگ نکرده‌ام».

وَلَىِٕنْ اَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللّٰهِ لَيَقُوْلَنَّ كَاَنْ لَّمْ تَكُنْۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهٗ مَوَدَّةٌ يّٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ مَعَهُمْ فَاَفُوْزَ فَوْزًا عَظِيْمًا

wa la'in aṣābakum faḍlum minallāhi layaqūlanna ka'allam takum bainakum wa bainahū mawaddattuy yā laitanī kuntu ma‘ahum fa afūza fauzan ‘aẓīmā(n).

و به راستی که اگر شما از خداوند لطف (پیروزی) بگیرید، یقیناً او خواهد گفت گویا هرگز میان شما و او رابطه محبتی وجود نداشته است، "ای اگر من با آنها بودم، یقیناً من هم پیروزی بزرگی را بدست می آوردم".

۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

بنابراین، کسانی که زندگی دنیوی خود را برای آخرت می‌فروشند، در راه خدا بجنگند. و کسی که در راه خدا بجنگد، و سقوط کند یا پیروز شود، ما به او پاداش بزرگی می‌دهیم.

وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ اَهْلُهَاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ نَصِيْرًا

wa mā lakum lā tuqātilūna fī sabīlillāhi wal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildānil-lażīna yaqūlūna rabbanā akhrijnā min hāżihil-qaryatiẓ-ẓālimi ahluhā, waj‘al lanā mil ladunka waliyyā(n), waj‘al lanā mil ladunka naṣīrā(n).

و چرا نمی‌خواهید در راه خدا بجنگید و (دفاع) از ضعیفان، چه مرد، چه زن و چه کودکی که دعا می‌کنند پروردگارا ما را از این سرزمین (مکه) بیرون کن که ساکنان آن ظالم هستند، از جانب خود محافظی بده، و از جانب خود یاری بده».

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ الطَّاغُوْتِ فَقَاتِلُوْٓا اَوْلِيَاۤءَ الشَّيْطٰنِ ۚ اِنَّ كَيْدَ الشَّيْطٰنِ كَانَ ضَعِيْفًا ۚ ࣖ

al-lażīna āmanū yuqātilūna fī sabīlillāh(i), wal-lażīna kafarū yuqātilūna fī sabīliṭ-ṭāgūti fa qātilū auliyā'asy-syaiṭān(i), inna kaidasy-syaiṭāni kāna ḍa‘īfā(n).

کسانی که ایمان دارند در راه خدا می‌جنگند و کسانی که کافر دارند در راه تغوت می‌جنگند، پس با دوستان شیطان بجنگید، (زیرا) به راستی که ترفندهای شیطان ضعیف است.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

آیا شما به مردمی که به آنها گفته میشود "دست های تان را (از جنگیدن) باز بگیرید، نماز بخوانید و زکات بدهید" توجه نمیکنید! وقتی مکلف به جنگ شدند، ناگهان برخی از آنان (منافقان) از انسان‌ها (دشمنان) می‌ترسیدند، همانگونه که از الله متعال می‌ترسیدند، حتا بیشتر از آن می‌ترسیدند. آنها گفتند: پروردگارا، چرا ما را به جنگ موظف کردی، چرا ما را برای مدتی (مکلفیت جنگیدن) را به تعویق انداختی؟ بگو: «لذت در این دنیا کم است و زندگی پس از مرگ برای کسانی که پرهیزگار هستند (به خاطر جنگیدن پاداش گرفتن) بهتر است و کوچکترین ظلمی بر شما نخواهد شد».

اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِيْ بُرُوْجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِكَ ۗ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ فَمَالِ هٰٓؤُلَاۤءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ حَدِيْثًا

aina mā takūnū yudrikkumul-mautu wa lau kuntum fī burūjim musyayyadah(tin), wa in tuṣibhum ḥasanatuy yaqūlū hāżihī min ‘indillāh(i), wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaqūlū hāżihī min ‘indik(a), qul kullum min ‘indillāh(i), famā lihā'ulā'il-qaumi lā yakādūna yafqahūna ḥadīṡā(n).

هر کجا که باشی، مرگ بر تو فرا می‌گیرد، حتی اگر در دژی بلند و مستحکم باشی. اگر خیری دریافت کنند، می‌گویند: «این از جانب الله است» و اگر چیزی بدی برایشان پیش آمد، می‌گویند: «این از سوی تو (محمد) است». بگو: «همه چیز از جانب الله می آید». پس چرا آن مردم (منافقین) به سختی مکالمه را (در کوچکترین) درک میکنند؟"

مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).

هر خیری که شما به دست می آورید، از طرف الله است و هر چه بدی به شما برسد، از عیب خود شما است. ما تو (محمد) را به عنوان پیامبر به (همه) بشریت فرستادیم. و الله به عنوان شاهد کافی است.

مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ

may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).

هر کس از رسول (محمد) اطاعت کند، پس به راستی که از الله اطاعت کرده است. و کسی که (از آن اطاعت) رو گرداند، آنگاه (بدان) تو را (محمد) نفرستاده‌ایم تا سرپرست ایشان باشی

وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

و آنان (منافقان) می‌گویند: «(فرض ما فقط) اطاعت است». اما، زمانیکه آنها از طرف شما (محمد) رفتند، بعضی از آنها ستراتیژی های را در شب برنامه ریزی کردند (تصامیم گرفتند) غیر از چیزیکه آنها قبلاً گفته بودند. الله متعال استراتژی‌هایی را که آن شب راه اندازی کردند، ثبت می‌کند، پس از آن‌ها دور شوید و به الله توکل کنید. الله به عنوان محافظ کافی است.

اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا

afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).

پس آیا آنها قرآن را نمیدانند (مطالعه)؟ اگر (قرآن) از جانب الله متعال نبود، مطمئنا چیزهای متضاد زیادی در آن پیدا می‌کردند.

وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).

و اگر خبری از امنیت و یا ترس به آنان برسد، آن را (فوراً) پخش می‌کنند. (در حقیقت) اگر آنها آنرا به رسول و اولیل عامری در میان آنها تحویل میدادند، یقیناً مردم که میخواستند حقیقت را بدانند (قادر بودند) از آنها (رسول و اولیل عامری) (رسماً) دریابند. اگر لطف و رحمت الله نسبت به شما نبود، به جز تعداد اندکی (در میان شما) پیروی از شیطان می‌کردید.

فَقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ لَا تُكَلَّفُ اِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّكُفَّ بَأْسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗوَاللّٰهُ اَشَدُّ بَأْسًا وَّاَشَدُّ تَنْكِيْلًا

faqātil fī sabīlillāh(i), lā tukallafu illā nafsaka wa ḥarriḍil-mu'minīn(a), ‘asallāhu ay yakuffa ba'sal lażīna kafarū, wallāhu asyaddu ba'saw wa asyaddu tankīlā(n).

پس تو (محمد) را در راه الله بجنگ، تو بار نیستی بلکه بر خودت است. آنرا (غیرت) مومنان (برای جنگیدن) شعله ور کنید. به امید اینکه الله متعال حملات کافران را رد (شکستن) کند. قدرت الله (او) بسیار بزرگ و عذاب (او) بسیار شدید است.

مَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَّكُنْ لَّهٗ نَصِيْبٌ مِّنْهَا ۚ وَمَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَّكُنْ لَّهٗ كِفْلٌ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقِيْتًا

may yasyfa‘ syafā‘atan ḥasanatay yakul lahū naṣībum minhā, wa may yasyfa‘ syafā‘atan sayyi'atay yakul lahū kiflum minhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqītā(n).

هر کس با کمک خوب کمک کند، یقیناً سهمی از آن (ثواب) خواهد گرفت. و کسی که به کمک بد کمک کند، بی‌گمان سهم خود را از (گناه) به دوش می‌کشد. الله متعال بر همه چیز است.

وَاِذَا حُيِّيْتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوْا بِاَحْسَنَ مِنْهَآ اَوْ رُدُّوْهَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيْبًا

wa iżā ḥuyyītum bitaḥiyyatin fa ḥayyū bi'aḥsana minhā au ruddūhā, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in ḥasībā(n).

و اگر شما با یک (سلام) احترام افتخار شدید، پس احترام را با احترام بهتر برگردانید، یا (احترام را که متناسب است) با آن برگردانید. بیشک که الله متعال همه چیز را در نظر می گیرد.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗ وَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ حَدِيْثًا ࣖ

allāhu lā ilāha illā huw(a), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), wa man aṣdaqu minallāhi ḥadīṡā(n).

الله ج غیر از او خدایی نیست او یقیناً شما را در روز قیامت جمع خواهد کرد که در مورد اش هیچ شکی وجود ندارد. چه کسی صادق‌تر از الله در سخنانش است؟

۞ فَمَا لَكُمْ فِى الْمُنٰفِقِيْنَ فِئَتَيْنِ وَاللّٰهُ اَرْكَسَهُمْ بِمَا كَسَبُوْا ۗ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَهْدُوْا مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

famā lakum fil-munāfiqīna fi'ataini wallāhu arkasahum bimā kasabū, aturīdūna an tahdū man aḍallallāh(u), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

پس چرا شما در (روبرداری) با منافقین به دو دسته (تقسیم) شده اید، درحالیکه الله آنها را (به کفر) برگردانده است، به دلیل تلاش خود شان؟ آیا قصد هدایت دادن به افرادی را دارید که از جانب الله اجازه گمراه شدن را داده است؟ هر کسی را که الله اجازه گمراه کند، شما راهی برای هدایت او پیدا نخواهید کرد.

وَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَ كَمَا كَفَرُوْا فَتَكُوْنُوْنَ سَوَاۤءً فَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ حَتّٰى يُهَاجِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًاۙ

waddū lau takfurūna kamā kafarū fa takūnūna sawā'an falā tattakhiżū minhum auliyā'a ḥattā yuhājirū fī sabīlillāh(i), fa in tawallau fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu wajattumūhum, wa lā tattakhiżū minhum waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

میخواهند که شما هم چنان کافر شوید که آنها کافر شده اند، تا شما نیز همان (با آنها) شوید. هیچ یک از آنها را دوست خود قرار ندهید تا اینکه به راه خدا روی بیاورند. اگر روگردان شدند، پس آنها را اسیر بگیرید و هر جا که یافتید آنها را بکشید، و هیچ یک از آنها را دوست یا یاور وفادار نسازید،

اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا

illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).

به استثناء آنهاییکه از یک مردم بین شما و آن مردم محافظت میخواهند یک توافق (صلح) وجود دارد یا مردم که به شما می آیند و قلب های آنها در جنگ با شما یا جنگ با مردم خود احساس بی میلی میکند. اگر الله می‌خواست، به آنان قدرت می‌داد که با شما روبرو شوند، پس با شما می‌جنگیدند. اما اگر آنها شما را تنها بگذارند، و با شما نجنگند و به شما پیشنهاد صلح (تسلیم) نکنند، پس خداوند راه را برای شما (اسیر کردن و کشتن) آنها باز نکرده است.

سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ

satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).

در آینده شما (گروه های) دیگری را خواهید یافت، کسانیکه میخواهند آنها با شما و (همچنان) با مردم شان مصون زندگی کنند. هر باری که از آنان دعوت می‌شود تا به تهمت (شرک) برگردند، در آن فرو می‌روند. بنابراین، اگر به شما رحم نکردند و نخواستند به شما صلح پیشکش کنند و دست خود را (از جنگ با شما) باز ندارند، پس آنها را اسیر بگیرید و هر جا که آنها را یافتید، بکشید، و آنها کسانی هستند که برای شما دلیل واضح (برای جنگیدن، اسیر کردن و کشتن) آنها را داده ایم.

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

و برای مؤمن شایسته نیست که مؤمنی (دیگر) را بکشد، مگر اینکه گناهکار است (تصادفی). کسی که مؤمنی را به دلیل گناهکار بودنش بکشد (بگذارید) یک برده مؤمن را آزاد کند و فدیه ای که به خانواده (کشته شده) او داده شده است (پردازد)، مگر اینکه آنها (خانواده کشته شده) از پرداخت آن صرف نظر کنند. اگر او (مقتول) از قومی باشد که با شما دشمنی دارند، اگرچه مومن است، پس (بگذارید قاتل) بندگان مومن خود را آزاد کند. و اگر او (مقتول) از قوم (کفار) باشد که بین آنها و شما پیمان (صلح) با آنها وجود دارد، پس (قاتل) باج سپرده شده به خانواده (کشته شده) خود را بپردازد و بندگان مؤمن خود را آزاد کند. هر کس (غلام خود) را نیافت، بگذار (قاتل) دو ماه متوالی روزه بگیرد به عنوان توبه به الله. و الله متعال دانا و حکیم است

وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا

wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).

و کسی که مؤمنی را عمداً بکشد، پاداش آن جهنم خواهد بود که در آنجا جاویدان خواهد ماند. خداوند بر او خشمگین شد، و او را دشنام داد و عذاب بزرگی را برای او آماده کرد.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا ضَرَبْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوْا وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ اَلْقٰىٓ اِلَيْكُمُ السَّلٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُوْنَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۖفَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَثِيْرَةٌ ۗ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā ḍarabtum fī sabīlillāhi fa tabayyanū wa lā taqūlū liman alqā ilaikumus-salāma lasta mu'minā(n), tabtagūna ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, fa ‘indallāhi magānimu kaṡīrah(tun), każālika kuntum min qablu fa mannallāhu ‘alaikum fa tabayyanū, innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

ای کسانی که ایمان دارید! وقتی در راه خدا می‌روی (جنگ) پس مواظب (جستجوی اطلاعات) باش و به کسی که به تو «سلام» می‌گوید: «تو مؤمن نیستی» نگویی (سپس او را می‌کشی)، به قصد جستجوی مال زندگی دنیوی، هرچند نزد الله متعال گنجینه‌ها فراوان است. قبلاً شما اینگونه بودید، بعداً الله نعمت خود را به شما داد، پس مواظب باشید. به راستی که الله متعال در مورد کاری که شما انجام میدهید بسیار محتاط است.

لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).

بین مؤمنی که بدون عذر (مانع) می‌نشیند (که در جنگ شرکت نمی‌کند) و کسی که با مال و جانش برای جهاد در راه خدا می‌کوشد، یکی نیست. الله متعال جایگاه کسانی را که با مال و نفس خود برای جهاد می‌کوشند، بر کسانی که می‌نشینند (بدون مانع به جنگ نمی‌پیوندند) بالا برده است. برای هر کدام، الله متعال وعده خوبی (پاداش) (بهشت) داده است و الله متعال کسانی را که برای جهاد می‌کوشند نسبت به کسانی که با پاداش بزرگ می‌نشینند، ترجیح داده است،

دَرَجٰتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَّرَحْمَةً ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

darajātim minhu wa magfirataw wa raḥmah(tan), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

(یعنی) چندین درجه بالاتر از او، همچنان بخشش و رحمت. الله بخشنده و مهربان است.

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ

innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).

به راستی کسانی که جانشان را فرشتگان در حالت استبداد علیه خودشان گرفتند، آنان (فرشتگان) پرسیدند: «چطور هستی؟» پاسخ دادند: «ما مردم مظلوم روی زمین (مکه) هستیم». آنها (فرشتگان) پرسیدند: «آیا زمین الله پهن نیست که شما بتوانید بر روی آن هجرت کنید (حرکت کنید)؟» پس آن مردم در جهنم هستند، و آن (جهانم) بدترین جای برای بازگشت است،

اِلَّا الْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ حِيْلَةً وَّلَا يَهْتَدُوْنَ سَبِيْلًاۙ

illal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildāni lā yastaṭī‘ūna ḥīlataw wa lā yahtadūna sabīlā(n).

مگر کسانیکه مظلوم اند، چه مردان و چه زنان و اطفال که درمانده اند و راه (هجرت) را نمیدانند،

فَاُولٰۤىِٕكَ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّعْفُوَ عَنْهُمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَفُوًّا غَفُوْرًا

fa ulā'ika ‘asallāhu ay ya‘fuwa ‘anhum, wa kānallāhu ‘afuwwan gafūrā(n).

بعد آنها، امیدوارانه الله آنها را ببخشد. الله بخشنده است، بخشنده است.

۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

و هر کس در راه خدا هجرت کند، مطمئناً در این زمین جای وسیعی برای هجرت و فراوانی (از رزق) پیدا خواهند کرد. هرکس از خانه خود به قصد هجرت به خاطر رضای خدا و رسولش بیرون شود، سپس مرگ بر او می‌رسد (قبل از اینکه به مقصد برسد)، پس براستی که پاداشش نزد الله ثابت شده است. و الله بخشنده و مهربان است.

وَاِذَا ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَقْصُرُوْا مِنَ الصَّلٰوةِ ۖ اِنْ خِفْتُمْ اَنْ يَّفْتِنَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اِنَّ الْكٰفِرِيْنَ كَانُوْا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa iżā ḍarabtum fil-arḍi fa laisa ‘alaikum junāḥun an taqṣurū minaṣ-ṣalāh(ti), in khiftum ay yaftinakumul-lażīna kafarū, innal-kāfirīna kānū lakum ‘aduwwam mubīnā(n).

و وقتی در روی زمین سفر می‌کنید، ادای نماز قصار برای شما گناه نیست، اگر بترسید که مورد حمله کفار قرار بگیرید. به راستی کفار دشمنان واقعی شما هستند.

وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

و اگر تو (محمد) در میان آنان (دوستانت) هستی و می‌خواهی با آنان نماز بخوانی، پس گروهی از آنان با تو بایستند (نماز بخوانند) و اسلحه خود را بر دوش بگیرند، سپس وقتی آنان (که با تو نماز می‌خوانند) سجده کردند (یک رکعت را تکمیل کردند) پس بگذار از عقب تو حرکت کنند (تا با دشمن رو به رو شوند) و بگذار گروه دیگری که نیامده اند، آنگاه با تو نماز بخوانند و بگذارند آمادگی. هوشیار و اسلحه های خود را در پوشش گذاشتند. کافران می‌خواستند که شما در مورد سلاح و دارایی‌تان بی‌احتیاط کنید، لذا به یک‌بارگی به شما حمله کردند. و این برای شما اشکالی ندارد که اسلحه های تان را به زمین بگذارید، اگر شما به علت باران یا بخاطر مریض بودن در مشکل هستید، و آماده باشید. به راستی که خداوند عذاب ذلت آمیز را برای کافران آماده کرده است.

فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا

fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).

علاوه بر این، وقتی نماز خود را تمام کردید، هنگام ایستادن، هنگام نشستن و هنگام دراز کشیدن، الله را به یاد بیاورید. بعد، زمانیکه شما احساس مصؤنیت میکنید، بعد نماز را بخوانید (طبق معمول). در حقیقت، نماز برای مومنان یک مکلفیت تعیین شده زمانی است.

وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ

wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

و در تعقیب آنها (دشمنان خود) دل ضعیف نکنید. اگر شما رنج میبرید، پس بدانید که آنها همچنان رنج میبرند (هم)، طوریکه شما رنج میبرید، در حالیکه شما هنوز هم میتوانید از الله چیزی را که آنها توقع اش را ندارند توقع داشته باشید. الله متعال دانا و دانا است.

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَآ اَرٰىكَ اللّٰهُ ۗوَلَا تَكُنْ لِّلْخَاۤىِٕنِيْنَ خَصِيْمًا ۙ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi litaḥkuma bainan-nāsi bimā arākallāh(u), wa lā takun lil-khā'inīna khaṣīmā(n).

به راستی که ما کتاب (قرآن) را برای شما (محمد) نازل کردیم با آوردن حق، تا شما بین مردم نظر به آنچه که الله به شما آموخته است قضاوت کنید، و مخالف (یک بی گناه) نباشید، زیرا (دفاع) از شخصی که خیانت میکند،

وَّاسْتَغْفِرِ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

wastagfirillāh(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

و از الله مغفرت بخواهید. بیشک که الله بخشنده و مهربان است.

وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِيْنَ يَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا اَثِيْمًاۙ

wa lā tujādil ‘anil-lażīna yakhtānūna anfusahum, innallāha lā yuḥibbu man kāna khawwānan aṡīmā(n).

و برای (دفاع) کسانیکه به خود خیانت میکنند بحث نکنید. به راستی الله متعال انسانهایی را دوست ندارد که همیشه خیانت کنند و در گناه غوطه ور شوند،

يَّسْتَخْفُوْنَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُوْنَ مِنَ اللّٰهِ وَهُوَ مَعَهُمْ اِذْ يُبَيِّتُوْنَ مَا لَا يَرْضٰى مِنَ الْقَوْلِ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطًا

yastakhfūna minan-nāsi wa lā yastakhfūna minallāhi wa huwa ma‘ahum iż yubayyitūna mā lā yarḍā minal-qaul(i), wa kānallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭā(n).

آنها میتوانند از مردم پنهان شوند، مگر آنها نمیتوانند از الله پنهان شوند، بخاطریکه الله با آنها بود، زمانیکه یک شب آنها یک تصمیم مخفی گرفتند که او آنرا تایید نکرد. و الله متعال آنچه را که انجام می‌دهند، می‌پوشاند.

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ فَمَنْ يُّجَادِلُ اللّٰهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَمْ مَّنْ يَّكُوْنُ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

hā'antum hā'ulā'i jādaltum ‘anhum fil-ḥayātid-dun-yā, famay yujādilullāha ‘anhum yaumal-qiyāmati am may yakūnu ‘alaihim wakīlā(n).

این تو هستی! شما برای (دفاع) از آنها در این زندگی دنیوی استدلال می کنید، اما چه کسی در روز قیامت با الله برای (دفاع) از آنها مخالفت خواهد کرد؟ یا کی محافظ آنها (در برابر عذاب الله) خواهد بود؟

وَمَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا اَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهٗ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّٰهَ يَجِدِ اللّٰهَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa may ya‘mal sū'an au yaẓlim nafsahū ṡumma yastagfirillāha yajidillāha gafūrar raḥīmā(n).

و کسی که مرتکب جنایت شود و به خود ظلم کند، سپس از الله طلب آمرزش کند، مطمئناً الله را بخشنده و مهربان می‌یابد.

وَمَنْ يَّكْسِبْ اِثْمًا فَاِنَّمَا يَكْسِبُهٗ عَلٰى نَفْسِهٖ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa may yaksib iṡman fa innamā yaksibuhū ‘alā nafsih(ī),wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

و هر کس مرتکب گناهی شود، پس به راستی که این کار را برای خود (دشواری) انجام می دهد. و الله متعال دانا و حکیم است

وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

و کسی که مرتکب اشتباه یا گناهی شود، سپس آن را به دوش بی‌گناهی می‌گذارد، پس براستی که دروغ و گناه واقعی را حمل کرده است.

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).

و اگر فضل الله و رحمت او نسبت به شما (محمد) نمی‌بود، بیشک گروهی از آنان مصمم می‌شدند که شما را گمراه کنند. مگر آنها فقط خود را گمراه میکنند، و به شما کوچکترین ضرر نمیرساند. و (همچنان به این دلیل که) خداوند کتاب (قرآن) و حکمت (سنت) را برای شما نازل کرده است و آنچه را که نمیدانستید به شما آموخته است. فضل خدا که بر شما عنایت کرده است بسیار بزرگ است.

۞ لَا خَيْرَ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنْ نَّجْوٰىهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوْفٍ اَوْ اِصْلَاحٍۢ بَيْنَ النَّاسِۗ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

lā khaira fī kaṡīrim min najwāhum illā man amara biṣadaqatin au ma‘rūfin au iṣlāḥim bainan-nās(i), wa may yaf‘al żālikabtigā'a marḍātillāhi fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

از گپ های پنهانی زیاد آنها هیچ خیری نیست، مگر گپ های پنهانی کسانی که به (مردم) میگویند صدقه دهید، یا نیکی کنید، یا بین مردم صلح کنید. هر کس این کار را به دلیل رضایت الله متعال انجام دهد، پس ما به او پاداش بزرگی می‌دهیم.

وَمَنْ يُّشَاقِقِ الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدٰى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيْلِ الْمُؤْمِنِيْنَ نُوَلِّهٖ مَا تَوَلّٰى وَنُصْلِهٖ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا ࣖ

wa may yusyāqiqir-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahul-hudā wa yattabi‘ gaira sabīlil-mu'minīna nuwallihī mā tawallā wa nuṣlihī jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

و هر کس با رسول (محمد) مخالفت کند پس از اینکه حق بر او روشن شد، و راهی را در پیش بگیرد که راه مؤمنان نیست، او را در گمراهی که مرتکب شده است رها می‌کنیم و او را به جهنم محکوم می‌کنیم و بدترین جایی برای بازگشت به آن است.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

الله متعال گناه شرک (شریک کردن با الله با هر چیزی) را نخواهد بخشید و گناهان غیر از آن را برای هر کسی که بخواهد می بخشد. و کسی که (چیزی) را به الله شریک کند، پس به راستی که بسیار گمراه شده است.

اِنْ يَّدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اِنٰثًاۚ وَاِنْ يَّدْعُوْنَ اِلَّا شَيْطٰنًا مَّرِيْدًاۙ

iy yad‘ūna min dūnihī illā ināṡā(n), wa iy yad‘ūna illā syaiṭānam marīdā(n).

آنچه را که غیر از الله می پرستند جز (بت ها) چیزی نیست و جز شیطان نافرمان چیزی دیگری را نمی پرستند

لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ

la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).

که الله متعال آن را نفرین کرد، و (شیطان) فرمود: قطعاً بخش معینی را از بندگان تو خواهم گرفت،

وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا

wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).

و من یقیناً آنها را گمراه خواهم کرد، و خواب های پوچ را در آنها برانگیختم و به آنها دستور خواهم داد تا گوش های مواشی را قطع کنند، (سپس آنها را در حقیقت قطع میکنند)، و من به آنها دستور خواهم داد تا خلقت الله را تغییر دهند، (سپس آنها واقعاً آنرا تغییر میدهند).” هر کس شیطان را به عنوان محافظ غیر از الله بگیرد، پس در حقیقت، او یک ضرر واقعی را متحمل میشود.

يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

(شیطان) به آنان وعده می‌داد و خواب‌های پوچ را در آن‌ها برانگیخت، هرچند که شیطان فقط دروغ به آن‌ها وعده می‌داد.

اُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۖ وَلَا يَجِدُوْنَ عَنْهَا مَحِيْصًا

ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa lā yajidūna ‘anhā maḥīṣā(n).

آنها (که فریب خورده اند) به جهنم تعلق دارند و آنها هیچ جای (دیگری برای) فرار از آن نخواهند داشت.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّا ۗوَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ قِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa man aṣdaqu minallāhi qīlā(n).

و کسانی که ایمان آورده و اعمال نیک انجام می‌دهند، ما وارد بهشتی می‌شویم که در زیر آن رودخانه‌ها جاری است، برای همیشه در آن اقامت خواهند داشت. و وعده خداوند درست است. چه کسی صادق‌تر از الله در سخنانش است؟

لَيْسَ بِاَمَانِيِّكُمْ وَلَآ اَمَانِيِّ اَهْلِ الْكِتٰبِ ۗ مَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا يُّجْزَ بِهٖۙ وَلَا يَجِدْ لَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

laisa bi'amāniyyikum wa lā amāniyyi ahlil-kitāb(i), may ya‘mal sū'ay yujza bih(ī), wa lā yajid lahū min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

(پاداش از طرف الله) نه آرزوی شما است و نه (نه) آرزوی اهل کتاب. هرکس مرتکب بدی شود، مطمئناً پاداش آن بدی را می‌گیرد و به غیر از الله هیچ محافظ و یاری نخواهد داشت.

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ مِنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ نَقِيْرًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna naqīrā(n).

و هرکس کارهای نیک انجام دهد، چه مرد باشد و چه زن، در حالی که ایمان داشته باشد، وارد بهشت ​​می‌شوند و اندک‌ترین ظلمی بر آن‌ها نمی‌شود.

وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا

wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).

و چه کسی دینی بهتر از کسی دارد که صادقانه خود را تسلیم الله متعال کند، ضمن انجام اعمال نیک، و از دین مستقیم ابراهیم پیروی کند؟ و الله ابراهیم را برای محبوب (خود) برگزیده است.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطًا ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu bikulli syai'im muḥīṭā(n).

و هر آنچه در آسمان است و هر آنچه در زمین است از آن خداوند است و (علم) الله همه چیز را در بر می‌گیرد.

وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا

wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).

و از شما در مورد زنان فتوا میخواهند. بگو: «خداوند درباره آنها به تو فتوا داد و آنچه در قرآن برای تو خوانده شد (همچنان فتوا) در مورد زنان یتیم که تو (مهر) مقرر شده برای آنها را فراهم نکردی، در حالی که می خواستی با آنها ازدواج کنی و (در مورد) فرزندانی که هنوز ضعیف شمرده می شدند و (خداوند به تو دستور داده است) که از یا یتیم مراقبت کنی و هر چه عادلانه است، خدا انجام دهی. همه دانا.»

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

و اگر زنی نگران باشد که شوهرش شیطان یا بی تفاوت باشد، آنگاه این دو میتوانند یک صلح واقعی برقرار کنند، و این صلح بهتر است (برای آنها) درحالیکه مرد از نظر طبیعت بخیل است. و اگر شما (رابطه خود را با همسر) بهبود بخشید و خود را (از نسوز و بی تفاوتی) محافظت کنید، پس براستی که الله متعال در مورد آنچه شما انجام می دهید، محتاط است.

وَلَنْ تَسْتَطِيْعُوْٓا اَنْ تَعْدِلُوْا بَيْنَ النِّسَاۤءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيْلُوْا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوْهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۗوَاِنْ تُصْلِحُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lan tastaṭī‘ū an ta‘dilū bainan-nisā'i wa lau ḥaraṣtum falā tamīlū kullal-maili fa tażarūhā kal-mu‘allaqah(ti), wa in tuṣliḥū wa tattaqū fa innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

و شما قادر به عمل کردن عادلانه بین خانم های (خود) نخواهید بود، درحالیکه شما واقعاً میخواهید که این کار را انجام دهید، از اینرو (به آنهاییکه دوست دارید) تمایل نداشته باشید، که دیگران را در تعادل آویزان بگذارید. و اگر شما پیشرفت کنید و خود را (از تقلب) محافظت کنید، پس براستی که الله بخشنده و مهربان است.

وَاِنْ يَّتَفَرَّقَا يُغْنِ اللّٰهُ كُلًّا مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَكَانَ اللّٰهُ وَاسِعًا حَكِيْمًا

wa iy yatafarraqā yugnillāhu kullam min sa‘atih(ī), wa kānallāhu wāsi‘an ḥakīmā(n).

و اگر این دو طلاق بگیرند، خداوند به هر یک از آنها از فضل خود کفایت خواهد داد. و الله فراگیر است (فضل او)، دانا ترین است.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَاِيَّاكُمْ اَنِ اتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَنِيًّا حَمِيْدًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa laqad waṣṣainal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa iyyākum anittaqullāh(a), wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu ganiyyan ḥamīdā(n).

و هر آنچه در آسمان است و هر آنچه در زمین است از آن خداوند است و به راستی ما به کسانی که قبل از شما و (همچنان) شما کتاب مقدس داده شده بود، دستور داده ایم که از خدا بترسند. اما اگر کفر کردید، پس (بدانید)، هر آنچه در آسمان است و هر آنچه در زمین است، به الله تعلق دارد و الله ثروتمند و قابل ستایش است.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

و هر آنچه در آسمان است و هر آنچه در زمین است از آن الله است. الله به عنوان نگهبان آن کافی است.

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ اَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِاٰخَرِيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى ذٰلِكَ قَدِيْرًا

iy yasya' yużhibkum ayyuhan-nāsu wa ya'ti bi'ākharīn(a), wa kānallāhu ‘alā żālika qadīrā(n).

اگر الله می خواست همه شما را نابود می کرد ای انسان ها! بعد او (مردم) دیگری (به عنوان جانشین شما) آورد. و الله متعال چنین کرد.

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللّٰهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

man kāna yurīdu ṡawābad-dun-yā fa ‘indallāhi ṡawābud-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa kānallāhu samī‘am baṣīrā(n).

هرکس در دنیا ثواب بخواهد پس بدان که نزد الله ثواب در دنیا و آخرت است. و الله متعال شنوا و بیننده است.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

ای کسانی که ایمان دارید! حامیان عدالت باشید، برای الله شاهد باشید، حتی علیه خود تان یا علیه پدر و مادر و خویشاوندان تان. اگر او (متهم) ثروتمند یا فقیر باشد، پس الله بهتر نفع او (نیکی) را میداند. پس خواسته های خود را دنبال نکنید زیرا می خواهید از حقیقت منحرف شوید. و اگر شما (کلمات) را تحریف میکنید یا از شاهد بودن دریغ میکنید، پس بدانید که الله در هر کاری که انجام میدهید دقیق است.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

ای کسانی که ایمان دارید! ادامه ایمان به الله و رسولش (محمد) و به کتاب (القرآن) که بر رسولش نازل شده و همچنین کتاب‌هایی که پیش از آن نازل شده است. هر کس به الله، فرشتگانش، کتاب‌هایش، رسولانش و روز آخرت کفر کند، پس به راستی که آن شخص بسیار گمراه شده است.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيْلًاۗ

innal-lażīna āmanū ṡumma kafarū ṡumma āmanū ṡumma kafarū ṡummazdādū kufral lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum sabīlā(n).

براستی کسانی که ایمان آوردند و سپس کافر شدند، سپس (دوباره) ایمان آوردند، سپس دوباره کفر کردند، سپس کفر خود را افزایش دادند، آنگاه خداوند آنها را نمی‌بخشد و نه (نه) راه (راست) را به آن‌ها نشان می‌دهد.

بَشِّرِ الْمُنٰفِقِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ

basysyiril-munāfiqīna bi'anna lahum ‘ażāban alīmā(n).

به منافقین بگو که عذاب دردناک خواهند داشت

ۨالَّذِيْنَ يَتَّخِذُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ اَيَبْتَغُوْنَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ

al-lażīna yattakhiżūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), ayabtagūna ‘indahumul-‘izzata fa innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n).

(یعنی) کسانی که با رها کردن مؤمنان، کافران را رهبر می‌سازند. آیا آنها در پهلوی آن کفار قدرت میخواهند؟ بدان که تمام قدرت از آن الله است.

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ

wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).

و به راستی که خداوند در کتاب (القرآن) برای شما (احکام) نازل کرده است که اگر آیات الله را شنیدید که (توسط کافران) تکذیب و تمسخر شده است، پس با آنها ننشینید، قبل از اینکه آنها وارد گفتگوی دیگری شوند. بخاطریکه (اگر شما به نشستن با آنها ادامه دهید)، البته شما مشابه آنها خواهید بود. به راستی که خداوند تمام منافقین و کافران را در جهنم جمع خواهد کرد،

ۨالَّذِيْنَ يَتَرَبَّصُوْنَ بِكُمْۗ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللّٰهِ قَالُوْٓا اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْ ۖ وَاِنْ كَانَ لِلْكٰفِرِيْنَ نَصِيْبٌ قَالُوْٓا اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلَنْ يَّجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكٰفِرِيْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ سَبِيْلًا ࣖ

al-lażīna yatarabbaṣūna bikum, fa in kāna lakum fatḥum minallāhi qālū alam nakum ma‘akum, wa in kāna lil-kāfirīna naṣībun qālū alam nastaḥwiż ‘alaikum wa namna‘kum minal-mu'minīn(a), fallāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmah(ti), wa lay yaj‘alallāhu lil-kāfirīna ‘alal-mu'minīna sabīlā(n).

(یعنی) آنهاییکه منتظر (حوادث) هستند که برای شما اتفاق خواهد افتید. وقتی از جانب الله به پیروزی دست می‌یابد، می‌گویند: «آیا ما با تو نبودیم؟» و اگر کافران سهمی داشته باشند، می‌گویند: «آیا ما با تو نبودیم و از مومنان از تو دفاع کردیم». پس خداوند در روز قیامت بین شما قضاوت خواهد کرد. خداوند به کافران راهی برای غلبه بر مؤمنان نصیب نخواهد کرد.

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).

براستی که منافقین در صدد فریب دادن الله هستند، اما این الله است که آنها را فریب میدهد. زمانیکه آنها برای نماز ایستاد میشوند، آنها این کار را با تنبلی انجام میدهند. آنها در جستجوی نمایش (ستایش) در مقابل مردم هستند. و الله را فقط کمی به یاد می‌آورند.

مُّذَبْذَبِيْنَ بَيْنَ ذٰلِكَۖ لَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ وَلَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ ۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

mużabżabīna baina żālik(a), lā ilā ha'ulā'i wa lā ilā ha'ulā'(i), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

بین چنین (ایمان یا کفر) در شک هستند، نه از این گروه (مومنان) و نه از آن گروه (کافران). هر کسی را که الله گمراه کند، راهی (هدایت) برایش پیدا نخواهید کرد.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), aturīdūna an taj‘alū lillāhi ‘alaikum sulṭānam mubīnā(n).

ای کسانی که ایمان دارید! غیر از مؤمنان، کافران را به عنوان پیشوای خود نگیرید. آیا شما میخواهید که به الله یک دلیل واضح بدهید (تا شما را مجازات کند)؟

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ فِى الدَّرْكِ الْاَسْفَلِ مِنَ النَّارِۚ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيْرًاۙ

innal-munāfiqīna fid-darkil-asfali minan-nār(i), wa lan tajida lahum naṣīrā(n).

به راستی که منافقان در پایین ترین اعماق جهنم خواهند بود. و هیچ یاوری برای آنها پیدا نخواهید کرد.

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَاعْتَصَمُوْا بِاللّٰهِ وَاَخْلَصُوْا دِيْنَهُمْ لِلّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَۗ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًا

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa‘taṣamū billāhi wa akhlaṣū dīnahum lillāhi fa ulā'ika ma‘al-mu'minīn(a), wa saufa yu'tillāhul mu'minīna ajran ‘aẓīmā(n).

مگر کسانی که توبه کرده و خود را اصلاح کرده و به خدا چنگ می‌زنند و صادقانه دین خود را برای الله تعالی عمل می‌کنند. پس در کنار مؤمنان قرار می‌گیرند و خداوند به زودی پاداش بزرگی را به مؤمنان نصیب خواهد کرد.

مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔

mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).

اگر شکرگزار و ایمان داشته باشید الله عذاب شما را نخواهد داد. و الله متعال قدردان و آگاه است.

۞ لَا يُحِبُّ اللّٰهُ الْجَهْرَ بِالسُّوْۤءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًا عَلِيْمًا

lā yuḥibbullāhul-jahra bis-sū'i minal-qauli illā man ẓulim(a), wa kānallāhu samī‘an ‘alīmā(n).

الله متعال دوست ندارد بدی آشکارا گفته شود مگر توسط کسی که به او ظلم شده است. و الله متعال شنوا و آگاه است.

اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا

in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).

اگر شما عمل نیک را آشکار کنید، یا آنرا پنهان کنید، یا عیب را ببخشید، پس براستی که الله عفو کننده و توانا است.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّفَرِّقُوْا بَيْنَ اللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَّنَكْفُرُ بِبَعْضٍۙ وَّيُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَّخِذُوْا بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًاۙ

innal-lażīna yakfurūna billāhi wa rusulihī wa yurīdūna ay yufarriqū bainallāhi wa rusulihī wa yaqūlūna nu'minu biba‘ḍin wa nakfuru biba‘ḍ(in), wa yurīdūna ay yattakhiżū baina żālika sabīlā(n).

به راستی کسانی که به خدا و رسولانش کفر می‌شوند، و قصد تمایز میان (ایمان به) الله و رسولانش را دارند و می‌گویند: «ما به بعضی ایمان داریم و به برخی دیگر کفر می‌کنیم» و قصد در پیش گرفتن راه وسطی (ایمان یا کفر) را دارند.

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ حَقًّا ۚوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

ulā'ika humul-kāfirūna ḥaqqā(n), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

آنها کافران واقعی هستند. و ما برای کافران عذاب ذلت آمیز آماده کردیم.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَلَمْ يُفَرِّقُوْا بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْ اُولٰۤىِٕكَ سَوْفَ يُؤْتِيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rusulihī wa lam yufarriqū baina aḥadim minhum ulā'ika saufa nu'tīhim ujūrahum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

اما کسانیکه به الله و پیامبرانش ایمان دارند و بین آنها (رسولان) تفاوت قایل نشوند، در آینده خداوند به آنها پاداش خواهد داد. الله بخشنده و مهربان است.

يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).

(اهل) اهل کتاب از شما (محمد) می‌خواهند که کتابی از آسمان برای آنان نازل کنید. در حقیقت، آنها از موسی چیزی بزرگتر از آن خواستند. گفتند: الله را در واقعیت به ما نشان بده. بنابراین به دلیل استبداد شان مورد رعد و برق قرار گرفتند. بعد آنها گوساله را پرستش کردند، بعد از اینکه آنها شواهد واضح را دیدند، با این وجود ما آنها را بخشیدیم، و ما به موسی صلاحیت واقعی دادیم.

وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّوْرَ بِمِيْثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوْا فِى السَّبْتِ وَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa rafa‘nā fauqahumuṭ ṭūra bimīṡāqihim wa qulnā lahumudkhulul-bāba sujjadaw wa qulnā lahum lā ta‘dū fis-sabti wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

و ما کوه (سینا) را بالای آنها برافراشتیم تا پیمان آنها (تقویت) گردد. و ما به آنها دستور دادیم که در حال سجده وارد دروازه (بیت المقدیس) شوید، و (همچنان) به آنها دستور دادیم که احکام در مورد روز سبت را زیر پا نکنید. و از آنان عهد محکمی گرفته ایم.

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَقَتْلِهِمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَّقَوْلِهِمْ قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ طَبَعَ اللّٰهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum wa kufrihim bi'āyātillāhi wa qatlihimul-ambiyā'a bigairi ḥaqqiw wa qaulihim qulūbunā gulf(un), bal ṭaba‘allāhu ‘alaihā bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

پس (آنها را مجازات کردیم)، به دلیل اینکه آنها توافق را نقض کردند، به دلیل اینکه به نزولات الله کفر کردند، و به دلیل اینکه آنها پیامبران را بدون حق (علت عادلانه) به قتل رسانده بودند و به دلیل اینکه گفتند: قلب ما بسته است. در واقع الله متعال قلب‌های آنان را به خاطر کفرشان قفل کرده است، لذا تنها بخش کوچکی از آنان ایمان آورده است،

وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ

wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).

و (ما نیز مجازات کردیم) به دلیل کفرشان (علیه عیسی)، و اتهامات بسیار ظالمانه ایشان علیه مریم،

وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ

wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).

و (ما همچنان مجازات کردیم) بخاطریکه آنها گفتند، "در حقیقت، ما مسیح، عیسی، پسر مریم، رسول الله را کشته ایم،" درحالیکه آنها او را نه کشتند یا (نه) او را مصلوب کردند، مگر (آنچه آنها کشتند) یک شخص بود که به عیسی تشبیه شده بود. در حقیقت، آنهاییکه در مورد (کشتن) عیسی مخالفت میکنند، همیشه در مورد اینکه کی کشته شده است شک دارند. آنها واقعاً نمیدانستند (که دقیقاً کی کشته شده است)، مگر فقط بر اساس حدس زدن بودند، از اینرو آنها یقین نداشتند که آنها او را کشته اند.

بَلْ رَّفَعَهُ اللّٰهُ اِلَيْهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

bar rafa‘ahullāhu ilaih(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

مگر الله عیسی را به حضور خود بلند کرد. الله متعال، همه دانا است.

وَاِنْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهٖ قَبْلَ مَوْتِهٖ ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكُوْنُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًاۚ

wa im min ahlil-kitābi illā layu'minanna bihī qabla mautih(ī), wa yaumal-qiyāmati yakūnu ‘alaihim syahīdā(n).

در میان اهل کتاب کسی نبود که قبل از مرگش به او (عیسی) ایمان نداشته باشد. و در روز قیامت او (عیسی) شاهد آنها خواهد بود.

فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبٰتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَثِيْرًاۙ

fa biẓulmim minal-lażīna hādū ḥarramnā ‘alaihim ṭayyibātin uḥillat lahum wa biṣaddihim ‘an sabīlillāhi kaṡīrā(n).

بخاطر ظلم یهودیان، ما غذای خوب را که (قبلاً) حلال بود برای آنها غیرقانونی ساختیم؛ و چون اغلب مانع (دیگران) از راه الله می‌شوند،

وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).

و به این دلیل که آنها رباخواری را انجام می دهند، اگرچه در واقع از آن منع شده اند، و به دلیل اینکه ثروت مردم را به روشی غیرقانونی (باتیل) مصرف می کنند. و ما برای کفار در میان آنان عذاب دردناکی آماده کردیم.

لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).

اما کسانی که در میان آنان علم عمیق دارند، و کسانی که ایمان دارند، به (قرآن) که بر تو (محمد) نازل شده، و به (کتاب‌هایی) که پیش از تو نازل شده و نیز کسانی که نماز می‌خوانند و زکات می‌دهند و به خدا و روز آخرت ایمان می‌آورند، ایمان دارند. ما به آنها پاداش بزرگی خواهیم داد.

۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ

innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

در حقیقت، ما آنرا به شما (محمد) نازل کردیم طوریکه ما آنرا به نوح و پیامبران بعد از او نازل کردیم، و ما آنرا (همچنان) به ابراهیم، ​​اسماعیل، اسحاق، یعقوب و اولاد آنها نازل کردیم؛ عیسی، ایوب، یونس، هارون و سلیمان. و ما کتاب زبور را به داود دادیم.

وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنٰهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۗوَكَلَّمَ اللّٰهُ مُوْسٰى تَكْلِيْمًاۚ

wa rusulan qad qaṣaṣnāhum ‘alaika wa rusulal lam naqṣuṣhum ‘alaik(a), wa kallamallāhu mūsā taklīmā(n).

و بعضی رسولانی هستند که قبلاً درباره ایشان به شما گفته ایم و رسولانی (دیگران) هستند که ما درباره ایشان به شما نگفته ایم. و با موسی، خدا مستقیماً صحبت کرد.

رُسُلًا مُّبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ ۢ بَعْدَ الرُّسُلِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

rusulam mubasysyirīna wa munżirīna li'allā yakūna lin-nāsi ‘alallāhi ḥujjatum ba‘dar-rusul(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

رسولان حاملان بشارت و هشدار دهنده بودند، تا بعد از اعزام رسولان هیچ دلیلی برای بحث و جدال با الله وجود نداشته باشد. الله متعال، همه دانا است.

لٰكِنِ اللّٰهُ يَشْهَدُ بِمَآ اَنْزَلَ اِلَيْكَ اَنْزَلَهٗ بِعِلْمِهٖ ۚوَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَشْهَدُوْنَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۗ

lākinillāhu yasyhadu bimā anzala ilaika anzalahū bi‘ilmih(ī), wal-malā'ikatu yasyhadūn(a), wa kafā billāhi syahīdā(n).

مگر الله شاهد (قرآن) است که او را به شما (محمد) نازل کرد. او آنرا با علم خود نازل کرد و فرشتگان شاهد آن بودند. و الله به عنوان شاهد کافی است.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ قَدْ ضَلُّوْا ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi qad ḍallū ḍalālam ba‘īdā(n).

به راستی کسانی که کافر می شوند و مانع (دیگران) از راه الله می شوند، به راستی گمراه شده اند.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَظَلَمُوْا لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيْقًاۙ

innal-lażīna kafarū wa ẓalamū lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum ṭarīqā(n).

به راستی کسانی که کفر می‌کنند و مرتکب ظلم می‌شوند، خداوند آن‌ها را نمی‌بخشد و نه راه (راست) را به آن‌ها نشان می‌دهد.

اِلَّا طَرِيْقَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

illā ṭarīqa jahannama khālidīna fīhā abadā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

به استثناء راه به جهنم؛ آنها برای همیشه در آنجا خواهند ماند. و برای الله (بسیار) آسان است.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

ای مردم! به راستی رسول (محمد) با (آوردن) حق از سوی پروردگارت نزد تو آمده است، پس (به او) ایمان بیاور، این برای تو بهتر است. و اگر کافر شوید، (به الله کوچکترین ضرری نخواهد رساند) زیرا به راستی هر آنچه در آسمان و زمین است به الله تعلق دارد. الله متعال دانا و دانا است.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ

yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

ای اهل کتاب! در دین خود از حدود فراتر نروید، و در مورد الله چیزی نگویید مگر آنچه حق است. در حقیقت، مسیح عیسی، پسر مریم، پیام آور الله بود و (کسیکه با) کلمات او که او را به مریم انتقال داد، و (با دمیدن) یک روح از او خلق شده بود. پس به الله و پیامبرانش ایمان بیاورید و نگویید که (خداوند) سه است، از گفتن این سخن دست بکشید. (آن) برای شما بهتر است. در حقیقت، الله خدای قادر مطلق است، خوشا به حال او از (مفهوم) داشتن اولاد. هر چه در آسمان ها و هر چه در زمین است به او تعلق دارد. و الله به عنوان محافظ کافی است.

لَنْ يَّسْتَنْكِفَ الْمَسِيْحُ اَنْ يَّكُوْنَ عَبْدًا لِّلّٰهِ وَلَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ وَمَنْ يَّسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ اِلَيْهِ جَمِيْعًا

lay yastankifal-masīḥu ay yakūna ‘abdal lillāhi wa lal-malā'ikatul-muqarrabūn(a), wa may yastankif ‘an ‘ibādatihī wa yastakbir fa sayaḥsyuruhum ilaihi jamī‘ā(n).

مسیح اصلاً دریغ نداشت که بنده الله باشد، و همچنان فرشتگان که به الله نزدیک بودند. و کسی که از پرستش او ابا و لاف و لاف بزند، خداوند همه را نزد خود جمع می‌کند.

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْتَنْكَفُوْا وَاسْتَكْبَرُوْا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

fa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum wa yazīduhum min faḍlih(ī), wa ammal-lażīnastankafū wastakbarū fa yu‘ażżibuhum ‘ażāban alīmā(n), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

اما کسانی که ایمان آورده و کارهای نیک انجام می‌دهند، خداوند پاداششان را تکمیل می‌کند و مقداری از فضلش را می‌افزاید. در این میان، برای کسانی که دریغ می‌ورزند (به عبادت الله) و مغرور هستند، الله متعال آنان را با عذاب دردناکی عذاب می‌دهد. و غیر از الله محافظ و یاری نخواهند داشت.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).

ای مردم! به راستی که دلیل حق از طرف پروردگارت، (محمد با معجزاتش) به شما رسیده است و ما نور روشنی (قرآن) را برای شما نازل کردیم.

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَاعْتَصَمُوْا بِهٖ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِيْ رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍۙ وَّيَهْدِيْهِمْ اِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۗ

fa ammal-lażīna āmanū billāhi wa‘taṣamū bihī fa sayudkhiluhum fī raḥmatim minhu wa faḍl(in), wa yahdīhim ilaihi ṣirāṭam mustaqīmā(n).

اما کسانی که به الله ایمان دارند و به (دین) او پایبند هستند، خداوند آنها را وارد رحمت و فضل از سوی او (بهشت) خواهد کرد، و راه مستقیم را به سوی خود نشان می دهد.

يَسْتَفْتُوْنَكَۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِى الْكَلٰلَةِ ۗاِنِ امْرُؤٌا هَلَكَ لَيْسَ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَهٗٓ اُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثٰنِ مِمَّا تَرَكَ ۗوَاِنْ كَانُوْٓا اِخْوَةً رِّجَالًا وَّنِسَاۤءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِۗ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اَنْ تَضِلُّوْا ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

yastaftūnak(a), qulillāhu yuftīkum fil-kalālah(ti), inimru'un halaka laisa lahū waladuw wa lahū ukhtun fa lahā niṣfu mā tarak(a), wa huwa yariṡuhā illam yakul lahā walad(un), fa in kānataṡnataini fa lahumaṡ-ṡuluṡāni mimmā tarak(a), wa in kānū ikhwatar rijālaw wa nisā'an fa liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), yubayyinullāhu lakum an taḍillū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

آنها از شما یک فتوا (در مورد کلاه) میخواهند. بگو، "خداوند در مورد کلاه به شما فتوا میدهد (یعنی)، اگر یک شخص بمیرد و او هیچ اولاد نداشته باشد مگر یک خواهر داشته باشد، درینصورت سهم او (خواهر او) نصف مال که او به جا گذاشته است، و برادرش (تمام مال خواهرش) را ارث میبرد، اگر او اولاد نداشته باشد. مگر اگر دو خواهر وجود داشته باشد، پس برای هر دو آنها دو سوم مال باقی مانده باشد. اگر آنها (وارثین متشکل از) برادران و خواهران هستند، پس سهم یک برادر همانند سهم دو خواهر است که الله (این قانون) را برای شما توضیح میدهد، تا شما گمراه نشوید.