Q.S Аль-Лейл (اَلَّيْل) - 21 Колькасць вершаў

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰىۙ

wal-laili iżā yagsyā.

Клянуся ноччу, калі яна пакрывае (святло дня),

وَالنَّهَارِ اِذَا تَجَلّٰىۙ

wan-nahāri iżā tajallā.

дзеля дня, калі ён ясны,

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىٓ ۙ

wa mā khalaqaż-żakara wal-unṡā.

дзеля стварэння мужчынскага і жаночага полу,

اِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتّٰىۗ

inna sa‘yakum lasyattā.

Сапраўды, вашы намаганні разнастайныя.

فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ

fa ammā man a‘ṭā wattaqā.

Дык хто ж дае (сваю маёмасць на шляху Алаха) і з'яўляецца пабожным,

وَصَدَّقَ بِالْحُسْنٰىۙ

wa ṣaddaqa bil-ḥusnā.

і пацвярджае найлепшую ўзнагароду (рай),

فَسَنُيَسِّرُهٗ لِلْيُسْرٰىۗ

fa sanuyassiruhū lil-yusrā.

тады Мы палегчым яму шлях да палягчэння (шчасця),

وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ

wa ammā man bakhila wastagnā.

а што тычыцца чалавека, які скупы і лічыць сябе самадастатковым (не мае патрэбы ў Божай дапамозе),

وَكَذَّبَ بِالْحُسْنٰىۙ

wa każżaba bil-ḥusnā.

і адмаўляе найлепшае (ўзнагароду),

فَسَنُيَسِّرُهٗ لِلْعُسْرٰىۗ

fa sanuyassiruhū lil-‘usrā.

тады Мы палегчым яму шлях да цяжкасцей (нягод),

وَمَا يُغْنِيْ عَنْهُ مَالُهٗٓ اِذَا تَرَدّٰىٓۙ

wa mā yugnī ‘anhu māluhū iżā taraddā.

і яго багацце яму не патрэбна, калі ён гіне.

اِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدٰىۖ

inna ‘alainā lal-hudā.

Сапраўды, Мы — тыя, хто дае кірунак,

وَاِنَّ لَنَا لَلْاٰخِرَةَ وَالْاُوْلٰىۗ

wa inna lanā lal-ākhirata wal-ūlā.

і сапраўды, Нам належыць будучае жыццё і гэты свет.

فَاَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظّٰىۚ

fa anżartukum nāran talaẓẓā.

Дык папярэджваю вас пра палаючае пекла,

لَا يَصْلٰىهَآ اِلَّا الْاَشْقَىۙ

lā yaṣlāhā illal-asyqā.

у якія ўваходзяць толькі самыя няшчасныя з людзей,

الَّذِيْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۗ

allażī każżaba wa tawallā.

хто адмаўляе (праўду) і адварочваецца (ад веры).

وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقَىۙ

wa sayujannabuhal-atqā.

І найбольш пабожныя з іх будуць абаронены ад яго (пекла),

الَّذِيْ يُؤْتِيْ مَالَهٗ يَتَزَكّٰىۚ

allażī yu'tī mālahū yatazakkā.

хто траціць сваю маёмасць (на шляху Алаха), каб ачысціцца (сябе),

وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهٗ مِنْ نِّعْمَةٍ تُجْزٰىٓۙ

wa mā li'aḥadin ‘indahū min ni‘matin tujzā.

і ніхто не зрабіў яму ласкі, за якую ён павінен быў бы адплаціць,

اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ

illabtigā'a wajhi rabbihil-a‘lā.

але (ён даў гэта выключна) таму, што шукаў ласкі свайго Усявышняга Бога.

وَلَسَوْفَ يَرْضٰى ࣖ

wa lasaufa yarḍā.

І напэўна ў будучыні ён атрымае (ідэальнае) задавальненне.