Q.S Аль-Джын (اَلْجِنّ) - 28 Колькасць вершаў

قُلْ اُوْحِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوْٓا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًاۙ

qul ūḥiya ilayya annahustama‘a nafarum minal-jinni fa qālū innā sami‘nā qur'ānan ‘ajabā(n).

Скажы (Мухамеду): «Мне было адкрыта, што група джынаў слухала (чытанне)», а потым яны сказалі: «Мы чулі цудоўнае чытанне (Карана),

يَّهْدِيْٓ اِلَى الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِهٖۗ وَلَنْ نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ اَحَدًاۖ

yahdī ilar-rusydi fa'āmannā bih(ī), wa lan nusyrika birabbinā aḥadā(n).

(хто) вядзе нас на правільны шлях, тады мы паверым у Яго. І мы ніколі не будзем нічога звязваць з нашым Госпадам,

وَّاَنَّهٗ تَعٰلٰى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَّلَا وَلَدًاۖ

wa annahū ta‘ālā jaddu rabbinā mattakhaża ṣāḥibataw wa lā waladā(n).

і сапраўды, узнёслая веліч нашага Госпада, у Яго няма ні жонкі, ні дзяцей».

وَّاَنَّهٗ كَانَ يَقُوْلُ سَفِيْهُنَا عَلَى اللّٰهِ شَطَطًاۖ

wa annahū kāna yaqūlu safīhunā ‘alallāhi syaṭaṭā(n).

І сапраўды, неразумныя людзі сярод нас заўсёды казалі (словы), якія выходзілі за межы дазволенага ў адносінах да Алаха,

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ تَقُوْلَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۙ

wa annā ẓanannā allan taqūlal-insu wal-jinnu ‘alallāhi każibā(n).

І сапраўды, мы думалі, што ні людзі, ні джыны не скажуць хлуслівага слова супраць Алаха,

وَّاَنَّهٗ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْاِنْسِ يَعُوْذُوْنَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوْهُمْ رَهَقًاۖ

wa annahū kāna rijālum minal insi ya‘ūżūna birijālim minal-jinni fa zādūhum rahaqā(n).

і сапраўды, сярод людзей былі людзі, якія прасілі абароны ад джынаў, але яны (джыны) яшчэ больш збілі іх (людзей) з шляху.

وَّاَنَّهُمْ ظَنُّوْا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًاۖ

wa annahum ẓannū kamā ẓanantum allay yab‘aṡallāhu aḥadā(n).

І сапраўды, яны (джыны) думаюць гэтак жа, як і вы (мнагабольнікі Меккі), якія таксама думаюць, што Алах нікога не ўваскрасіць (у Дзень Уваскрэсення).

وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاۤءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًاۖ

wa annā lamasnas-samā'a fa wajadnāhā muli'at ḥarasan syadīdaw wa syuhubā(n).

І сапраўды, мы (джыны) спрабавалі спазнаць (таямніцы) неба, і знайшлі яго поўным моцных ахоўнікаў і вогненных стрэл,

وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۗ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًاۖ

wa annā kunnā naq‘udu minhā maqā‘ida lis-sam‘(i), famay yastami‘il-āna yajid lahū syihābar raṣadā(n).

і сапраўды, мы (джыны) раней маглі займаць некалькі месцаў у небе, каб падслухоўваць (навіны). Але цяпер кожны, хто (спрабуе) падслухаць (так), абавязкова знойдзе вогненныя стрэлы, якія хаваюцца (каб апячы яго).

وَّاَنَّا لَا نَدْرِيْٓ اَشَرٌّ اُرِيْدَ بِمَنْ فِى الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًاۙ

wa annā lā nadrī asyarrun urīda biman fil-arḍi am arāda bihim rabbuhum rasyadā(n).

І сапраўды, мы (джыны) не ведаем (існавання гэтай абароны), ці жадаюць людзі на зямлі зла, ці жадае ім дабра іх Гасподзь.

وَّاَنَّا مِنَّا الصّٰلِحُوْنَ وَمِنَّا دُوْنَ ذٰلِكَۗ كُنَّا طَرَاۤىِٕقَ قِدَدًاۙ

wa annā minnaṣ-ṣāliḥūna wa minnā dūna żālik(a), kunnā ṭarā'iqa qidadā(n).

І сапраўды, сярод нас (джынаў) ёсць праведнікі, а ёсць і супярэчлівыя, і мы ідзем рознымі шляхамі.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ نُّعْجِزَ اللّٰهَ فِى الْاَرْضِ وَلَنْ نُّعْجِزَهٗ هَرَبًاۖ

wa annā ẓanannā allan nu‘jizallāha fil-arḍi wa lan nu‘jizahū harabā(n).

І сапраўды, мы (джыны) падазравалі, што не зможам пазбегнуць (ад улады) Алаха на зямлі, а таксама не зможам пазбегнуць (ад) Яго.

وَّاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰىٓ اٰمَنَّا بِهٖۗ فَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِرَبِّهٖ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَّلَا رَهَقًاۖ

wa annā lammā sami‘nal-hudā āmannā bih(ī), famay yu'mim birabbihī falā yakhāfu bakhsaw wa lā rahaqā(n).

І сапраўды, калі мы (джыны) пачулі кіраўніцтва (Карана), мы паверылі ў яго. Таму той, хто верыць у Бога, не павінен баяцца страты ці граху.

وَّاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُوْنَ وَمِنَّا الْقٰسِطُوْنَۗ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُولٰۤىِٕكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا

wa annā minnal-muslimūna wa minnal-qāsiṭūn(a), faman aslama fa ulā'ika taḥarrau rasyadā(n).

І ёсць сярод нас тыя, хто з'яўляецца мусульманамі, і тыя, хто адхіляецца ад праўды. Тыя, хто з'яўляецца мусульманамі, абралі прамы шлях.

وَاَمَّا الْقٰسِطُوْنَ فَكَانُوْا لِجَهَنَّمَ حَطَبًاۙ

wa ammal-qāsiṭūna fa kānū lijahannama ḥaṭabā(n).

А тыя, хто адхіляецца ад праўды, становяцца палівам для пекла».

وَّاَنْ لَّوِ اسْتَقَامُوْا عَلَى الطَّرِيْقَةِ لَاَسْقَيْنٰهُمْ مَّاۤءً غَدَقًاۙ

wa allawistaqāmū ‘alaṭ-ṭarīqati la'asqaināhum mā'an gadaqā(n).

І калі б яны працягвалі ісці прама гэтым шляхам (ісламскай рэлігіі), Мы далі б ім дастаткова вады.

لِّنَفْتِنَهُمْ فِيْهِۗ وَمَنْ يُّعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهٖ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًاۙ

linaftinahum fīh(i), wa may yu‘riḍ ‘an żikri rabbihī yasluk-hu ‘ażāban ṣa‘adā(n).

Такім чынам Мы выпрабуем іх. А таго, хто адвернецца ад папярэджання свайго Госпада, Ён несумненна пакарае вельмі цяжка.

وَّاَنَّ الْمَسٰجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوْا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًاۖ

wa annal-masājida lillāhi falā tad‘ū ma‘allāhi aḥadā(n).

І сапраўды, мячэці прызначаныя для Алаха. Таму не пакланяйцеся ў іх нічому, акрамя Алаха.

وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ

wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).

І сапраўды, калі слуга Алаха (Мухамед) устаў, каб пакланіцца Яму (выканаць малітву), яны (джыны) сабраліся вакол яго.

قُلْ اِنَّمَآ اَدْعُوْا رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِهٖٓ اَحَدًا

qul innamā ad‘ū rabbī wa lā usyriku bihī aḥadā(n).

Скажы (Мухамед): «Сапраўды, я пакланяюся толькі майму Госпаду і не дадаю Яму нічога ў роўнае становішча».

قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا

qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).

Скажы (Мухамед): «У мяне няма сілы ні супрацьстаяць шкодзе, ні прынесці вам дабро».

قُلْ اِنِّيْ لَنْ يُّجِيْرَنِيْ مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ ەۙ وَّلَنْ اَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا ۙ

qul innī lay yujīranī minallāhi aḥad(un), wa lan ajida min dūnihī multaḥadā(n).

Скажы (о, Мухамад): «Сапраўды, нішто не абароніць мяне ад Алаха, і я не знайду прытулку, акрамя як ад Яго».

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

(Я толькі) перадаю (папярэджанне) ад Алаха і Яго паслання. А хто не падпарадкуецца Алаху і Яго Пасланніку, той абавязкова атрымае (пакаранне) Пекла, ён застанецца там назаўжды.

حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ فَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَّاَقَلُّ عَدَدًاۗ

Ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna fasaya‘lamūna man aḍ‘afu nāṣiraw wa aqallu ‘adadā(n).

Каб, калі яны ўбачаць (пакаранне), якое ім пагражае, яны ведалі, чые памочнікі слабейшыя і меншыя па колькасці.

قُلْ اِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ اَمْ يَجْعَلُ لَهٗ رَبِّيْٓ اَمَدًا

qul in adrī aqarībum mā tū‘adūna am yaj‘alu lahū rabbī amadā(n).

Скажы (о, Мухамад): «Я не ведаю, ці блізка пакаранне, якім вам пагражаюць, ці мой Гасподзь ужо прызначыў час, які яшчэ не настаў».

عٰلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰى غَيْبِهٖٓ اَحَدًاۙ

‘Ālimul-gaibi falā yuẓhiru ‘alā gaibihī aḥadā(n).

Ён ведае нябачнае, але нікому яго не адкрывае.

اِلَّا مَنِ ارْتَضٰى مِنْ رَّسُوْلٍ فَاِنَّهٗ يَسْلُكُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ رَصَدًاۙ

illā manirtaḍā mir rasūlin fa innahū yasluku mim baini yadaihi wa min khalfihī raṣadā(n).

Акрамя пасланнікаў, якіх Ён ухваліў, Ён паслаў ахоўнікаў (анёлаў) перад імі і за імі.

لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ࣖ

liya‘lama an qad ablagū risālāti rabbihim wa aḥāṭa bimā ladaihim wa aḥṣā kulla syai'in ‘adadā(n).

Каб Ён ведаў, што пасланнікі сапраўды перадалі пасланне свайго Госпада, і (Яго веды) ахопліваюць тое, што ў іх, і Ён пералічвае ўсё па чарзе.