Q.S Ан-Наба (اَلنَّبَأ) - 40 Колькасць вершаў

عَمَّ يَتَسَاۤءَلُوْنَۚ

‘amma yatasā'alūn(a).

Пра што яны пытаюцца адзін у аднаго?

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ

‘anin naba'il-‘aẓīm(i).

Пра вялікую вестку (дзень уваскрэсення),

الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَۗ

allażī hum fīhi mukhtalifūn(a).

у такім разе яны не згодныя.

كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ

kallā saya‘lamūn(a).

Не! Хутка яны даведаюцца,

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ

Ṡumma kallā saya‘lamūn(a).

зноў не! Хутка яны даведаюцца.

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ

alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).

Хіба Мы не зрабілі зямлю прасторай,

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ

wal-jibāla autādā(n).

і горы як калкі?

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ

wa khalaqnākum azwājā(n).

І Мы стварылі вас парамі,

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًاۙ

wa ja‘alnā naumakum subātā(n).

і Мы зрабілі ваш сон адпачынкам,

وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ

wa ja‘alnal-laila libāsā(n).

і Мы зрабілі ноч адзеннем,

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۚ

wa ja‘alnan-nahāra ma‘āsyā(n).

і Мы зрабілі дзень сродкам зарабляння на жыццё,

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ

wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).

і Мы пабудавалі над вамі сем (нябесаў), якія былі трывала ўмацаваныя,

وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ

wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).

і Мы зрабілі яркую лямпу (сонца),

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ

wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).

і Мы паслалі з хмар праліўны дождж,

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ

linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).

каб мы маглі вырошчваць з яго збожжа і расліны,

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًاۗ

wa jannātin alfāfā(n).

і ценявыя сады.

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ

inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).

Сапраўды, дзень суда — гэта прызначаны час,

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَأْتُوْنَ اَفْوَاجًاۙ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa ta'tūna afwājā(n).

(а менавіта) у той дзень, калі затрубіць у трубу і вы прыйдзеце натоўпам,

وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).

і адчыніліся нябёсы, і з’явілася некалькі дзвярэй,

وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ

wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).

і горы былі раз'юшаныя так, што ператварыліся ў міражы.

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ

inna jahannama kānat mirṣādā(n).

Сапраўды, пекла (пекла) — гэта (як) схованка (для вартаўнікоў, якія сочаць за змесцівам пекла),

لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًاۙ

liṭ-ṭāgīna ma'ābā(n).

стаць месцам вяртання для людзей, якія выйшлі за межы магчымага.

لّٰبِثِيْنَ فِيْهَآ اَحْقَابًاۚ

lābiṡīna fīhā aḥqābā(n).

Яны доўга там жылі,

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًاۙ

lā yażūqūna fīhā bardaw wa lā syarābā(n).

яны не адчуваюць у ім прахалоды і не п'юць,

اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًاۙ

illā ḥamīmaw wa gassāqā(n).

акрамя кіпеню і гною,

جَزَاۤءً وِّفَاقًاۗ

jazā'aw wifāqā(n).

як належная адплата.

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًاۙ

innahum kānū lā yarjūna ḥisābā(n).

Насамрэч, у мінулым яны ніколі не чакалі разлікаў.

وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ

wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).

І яны цалкам адмаўлялі Нашы вершы.

وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًاۙ

wa kulla syai'in aḥṣaināhu kitābā(n).

І Мы запісалі ўсё ў Кнізе (кнізе запісаў пра ўчынкі людзей).

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ࣖ

fa żūqū falan nazīdakum illā ‘ażābā(n)

Дык адчуйце гэта! Мы не дадамо вам нічога, акрамя пакарання.

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

Сапраўды, тыя, хто пабожны, перамогуць,

حَدَاۤىِٕقَ وَاَعْنَابًاۙ

Ḥadā'iqa wa a‘nābā(n).

(а менавіта) сады і вінаграднікі,

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ

wa kawā‘iba atrābā(n).

і пухленькія дзяўчынкі таго ж ўзросту,

وَّكَأْسًا دِهَاقًاۗ

wa ka'san dihāqā(n).

і поўныя шклянкі (напоўненыя напоямі).

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā kiżżābā(n).

Там яны не чуюць ні пустых размоў, ні хлусні.

جَزَاۤءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابًاۙ

jazā'am mir rabbika ‘aṭā'an ḥisābā(n).

Як узнагароду і падарунак ад твайго Госпада,

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًاۚ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumar-raḥmāni lā yamlikūna minhu khiṭābā(n).

Гасподзь нябёсаў і зямлі і таго, што паміж імі, Найміласцівы, — яны не могуць гаварыць з Ім.

يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ صَفًّاۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

yauma yaqūmur-rūḥu wal-malā'ikatu ṣaffā(n), lā yatakallamūna illā man ażina lahur-raḥmānu wa qāla ṣawābā(n).

У той дзень, калі душа і анёлы будуць спакойныя, яны не прамаўляць ні слова, акрамя тых, каму дазволіў ім Найміласцівейшы Бог, і толькі Ён кажа праўду.

ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا

Żālikal-yaumul-ḥaqq(u), faman syā'attakhaża ilā rabbihī ma'ābā(n).

Гэта той Дзень, які абавязкова настане. І той, хто пажадае, абавязкова вернецца да свайго Госпада.

اِنَّآ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ەۙ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ تُرٰبًا ࣖ

innā anżarnākum ‘ażāban qarībā(n), yauma yanẓurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wa yaqūlul-kāfiru yā laitanī kuntu turābā(n).

Сапраўды, Мы папярэдзілі вас (няверуючых) пра непазбежную пагібель у той дзень, калі людзі ўбачаць, што зрабілі іх рукі, і няверуючыя скажуць: «Лепш было б, калі б я быў пылам».