Qari
Murottal Audio
الۤمّۤ ۗ
alif lām mīm.
Аліф Лам Мім.
تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ
tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).
Няма сумненняў у адкрыцці Карана ад Госпада светаў.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ
am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).
Але чаму яны (няверуючыя) кажуць: «Ён (Мухамед) гэта выдумаў?» Не, Каран — гэта праўда (якая прыйшла) ад твайго Госпада, каб ты папярэдзіў людзей, якіх раней не наведваў ніхто з тых, хто папярэджваў цябе, каб яны знайшлі кірунак.
اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ
allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).
Алах — Той, Хто стварыў нябёсы і зямлю і ўсё, што паміж імі, за шэсць дзён, а потым умацаваўся на Троне. Няма ў вас ні памочніка, ні заступніка, акрамя Яго. Няўжо вы не ўбачыце?
يُدَبِّرُ الْاَمْرَ مِنَ السَّمَاۤءِ اِلَى الْاَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗٓ اَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ
yudabbirul-amra minas-samā'i ilal-arḍi ṡumma ya‘ruju ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū alfa sanatim mimmā ta‘uddūn(a).
Ён ладзіць усе справы ад нябёсаў да зямлі, а потым (справы) ўзносяцца да Яго за адзін дзень, працягласць якога, паводле вашых падлікаў, складае тысячу гадоў.
ذٰلِكَ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُۙ
Żālika ‘ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzur-raḥīm(u).
Гэта Бог, Які ведае нябачнае і рэальнае, Усемагутны, Найміласэрнейшы.
الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ
allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).
Хто ўпрыгожыў усё, што стварыў, і хто пачаў стварэнне чалавека з гліны,
ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهٗ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍ ۚ
Ṡumma ja‘ala naslahū min sulālatim mim mā'im mahīn(in).
потым Ён стварыў сваё нашчадства з сутнасці сціплай вады (сперма).
ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).
Потым Ён удасканаліў яго і ўдыхнуў у яго (цела) Свой дух (стварэнне), і Ён стварыў для вас слых, зрок і сэрца, (але) вы былі вельмі мала ўдзячныя.
وَقَالُوْٓا ءَاِذَا ضَلَلْنَا فِى الْاَرْضِ ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ بَلْ هُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ كٰفِرُوْنَ
wa qālū a'iżā ḍalalnā fil-arḍi a'innā lafī khalqin jadīd(in), bal hum biliqā'i rabbihim kāfirūn(a).
І яны сказалі: «Ці будзем мы ў новым стварэнні, калі знікнем (знішчымся) на зямлі?» Яны нават адмаўляюць сустрэчу са сваім Госпадам.
۞ قُلْ يَتَوَفّٰىكُمْ مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِيْ وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ ࣖ
qul yatawaffākum malakul-mautil-lażī wukkila bikum ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).
Скажы: «Анёл смерці, якому было даручана (забраць тваё жыццё), заб'е цябе, а потым ты вернешся да твайго Госпада».
وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الْمُجْرِمُوْنَ نَاكِسُوْا رُءُوْسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ رَبَّنَآ اَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا اِنَّا مُوْقِنُوْنَ
wa lau tarā iżil-mujrimūna nākisū ru'ūsihim ‘inda rabbihim, rabbanā abṣarnā wa sami‘nā farji‘nā na‘mal ṣāliḥan innā mūqinūn(a).
І (які жах!), калі б вы ўбачылі гэтых грэшнікаў, якія схілялі галовы перад сваім Госпадам, (яны б сказалі): «Госпадзе наш, мы бачылі і чулі. Вярні нас (у свет), і мы будзем рабіць добрыя справы. Сапраўды, мы — людзі, якія вераць».
وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ
wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).
Калі б Мы захацелі, Мы б далі кожнай душы настаўленне на гэта, але ад Мяне было дадзена слова: «Я напоўню пекла джынамі і людзьмі разам».
فَذُوْقُوْا بِمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ اِنَّا نَسِيْنٰكُمْ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
fa żūqū bimā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, innā nasīnākum wa żūqū ‘ażābal-khuldi bimā kuntum ta‘malūn(a).
Пашкадуй жа табе (гэтага пакарання), бо ты занядбаўся сустрэць свой дзень (Судны дзень), і Мы таксама занядбалі цябе і адчуваем вечнае пакаранне за тое, што ты зрабіў».
اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩
innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).
Тыя, хто верыць у Нашы аяты, — гэта толькі тыя, хто, калі ім успомніць пра іх (Нашы аяты), падаюць ніцма, праслаўляюць сябе і хваляць свайго Госпада, і яны не хваляцца.
تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
Іхнія жываты далёка ад ложкаў, яны моляцца свайму Госпаду са страхам і надзеяй і трацяць частку таго, што Мы ім далі.
فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ اُخْفِيَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
falā ta‘lamu nafsum mā ukhfiya lahum min qurrati a‘yun(in), jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).
Такім чынам, ніхто не ведае, што для іх схавана з (розных дабраславенняў), якія цешаць іх сэрцы ў якасці ўзнагароды за тое, што яны робяць.
اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ
afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).
Дык ці падобныя вернікі да бязбожнікаў (няверуючых)? Яны не аднолькавыя.
اَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَلَهُمْ جَنّٰتُ الْمَأْوٰىۖ نُزُلًا ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti falahum jannātul-ma'wā, nuzulam bimā kānū ya‘malūn(a).
А тыя, хто верыць і робіць добрыя справы, атрымаюць узнагароду за свае ўчынкі ў райскіх месцах.
وَاَمَّا الَّذِيْنَ فَسَقُوْا فَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَآ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَقِيْلَ لَهُمْ ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ
wa ammal-lażīna fasaqū fa ma'wākumun nāru kullamā arādū ay yakhrujū minhā u‘īdū fīhā wa qīla lahum żūqū ‘ażāban nāril-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).
А тым, хто няверуе, будзе прытулак — пекла. Кожны раз, калі яны хочуць выбрацца з яго, іх вяртаюць туды, і ім кажуць: «Пакаштуйце пакаранне пекла, якое вы раней адмаўлялі».
وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنَ الْعَذَابِ الْاَدْنٰى دُوْنَ الْعَذَابِ الْاَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa lanużīqannahum minal-‘ażābil-adnā dūnal-‘ażābil-akbari la‘allahum yarji‘ūn(a).
І Мы абавязкова пакараем іх самымі цяжкімі пакараннямі (у гэтым свеце) перад тым, як прыйдзе большае пакаранне (у замагільным жыцці), каб яны вярнуліся (на правільны шлях).
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ ثُمَّ اَعْرَضَ عَنْهَا ۗاِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِيْنَ مُنْتَقِمُوْنَ ࣖ
wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī ṡumma a‘raḍa ‘anhā, innā minal-mujrimīna muntaqimūn(a).
І хто больш няправедны, чым той, каму былі папярэджаны аяты яго Госпада, а потым ён адвярнуўся ад іх? Сапраўды, Мы ўзнагародзім тых, хто грашыць.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَلَا تَكُنْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤىِٕهٖ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba falā takun fī miryatim mil liqā'ihī wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īl(a).
І сапраўды, Мы далі Мусе Кнігу (Тору), таму не вагайся (Мухамад) прыняць яе (Каран), і Мы зрабілі Кнігу (Тору) кіраўніцтвам для сыноў Ізраіля.
وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ
wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).
І Мы зрабілі з іх правадыроў, якія кіравалі імі паводле Нашых загадаў, пакуль яны былі цярплівыя. Яны вераць у Нашы аяты.
اِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
inna rabbaka huwa yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
Сапраўды, твой Гасподзь — Той, Хто разгледзіць паміж імі ў Дзень Уваскрэсення тое, пра што яны раней спрачаліся з-за Яго.
اَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍۗ اَفَلَا يَسْمَعُوْنَ
awalam yahdi lahum kam ahlaknā min qablihim minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyāt(in), afalā yasma‘ūn(a).
Хіба ж гэта не знак для іх, колькі народаў да іх Мы знішчылі, а яны самі хадзілі па сваіх месцах пражывання? Сапраўды, у гэтым ёсць знакі (моцы Алаха). Няўжо яны не слухаюць (звяртаюць увагу)?
اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَسُوْقُ الْمَاۤءَ اِلَى الْاَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ اَنْعَامُهُمْ وَاَنْفُسُهُمْۗ اَفَلَا يُبْصِرُوْنَ
awalam yarau annā nasūqul-mā'a ilal-arḍil juruzi fanukhriju bihī zar‘an ta'kulu minhu an‘āmuhum wa anfushum, afalā yubṣirūn(a).
Няўжо яны не бачаць, што Мы накіроўваем ваду на бясплодную зямлю, а потым вырошчваем з яе ўраджай, каб яны самі і іх жывёла карміліся ім? Няўжо яны не бачаць?
وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).
І яны пытаюцца: «Калі ж прыйдзе перамога, калі вы будзеце праўдзівыя?»
قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِيْمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ
qul yaumal-fatḥi lā yanfa‘ul-lażīna kafarū īmānuhum wa lā hum yunẓarūn(a).
Скажы: «У дзень перамогі іх вера больш не будзе карыснай для няверуючых, і ім не будзе дадзена адтэрміноўка».
فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ اِنَّهُمْ مُّنْتَظِرُوْنَ ࣖ
fa a‘riḍ ‘anhum wantaẓir innahum muntaẓirūn(a).
Дык адвярніся ад іх спіной і чакай, бо яны (таксама) чакаюць.