Q.S Аль-Хакка (اَلْحَاقَّة) - 52 Колькасць вершаў

اَلْحَاۤقَّةُۙ

al-ḥāqqah(tu).

Судны дзень,

مَا الْحَاۤقَّةُ ۚ

mal-ḥāqqah(tu).

Што такое Судны дзень?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحَاۤقَّةُ ۗ

wa mā adrāka mal-ḥāqqah(tu).

А ці ведаеце вы, што такое Судны дзень?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ وَعَادٌ ۢبِالْقَارِعَةِ

każżabat ṡamūdu wa ‘ādum bil-qāri‘ah(ti).

Народ Самуда і Ада адмаўляе Судны Дзень.

فَاَمَّا ثَمُوْدُ فَاُهْلِكُوْا بِالطَّاغِيَةِ

fa'ammā ṡamūdu fa uhlikū biṭ-ṭāgiyah(ti).

Што тычыцца народа Самуда, то яны былі знішчаны з вельмі гучным шумам,

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ

wa ammā ‘ādun fa'uhlikū birīḥin ṣarṣarin ‘ātiyah(tin).

Што тычыцца жыхароў Ада, то іх знішчыў вельмі халодны вецер,

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ

sakhkharahā ‘alaihim sab‘a layāliw wa ṡamāniyata ayyām(in), ḥusūman fataral-qauma fīhā ṣar‘ā, ka'annahum a‘jāzu nakhlin khāwiyah(tin).

Алах наводзіў іх на гэты вецер сем начэй і восем дзён бесперапынна; потым ты ўбачыў жыхароў Ада ў той час, якія ляжалі мёртвымі, як пустыя (гнілыя) пальмавыя ствалы.

فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ

fahal tarā lahum mim bāqiyah(tin).

Дык ці бачыце вы сярод іх каго-небудзь, хто застаўся?

وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ

wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).

Потым прыйшоў фараон і тыя, хто быў да яго, і (жыхары) гарадоў, якія былі перавернутыя з ног на галаву з-за вялікай памылкі.

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً

fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).

Дык вось, яны не паслухаліся Пасланца свайго Госпада, і Алах падверг іх вельмі суроваму пакаранню.

اِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَاۤءُ حَمَلْنٰكُمْ فِى الْجَارِيَةِۙ

innā lammā ṭagal-mā'u ḥamalnākum fil-jāriyah(ti).

Сапраўды, калі воды падняліся (да гор), Мы павезлі (вашых продкаў) на караблях,

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَّتَعِيَهَآ اُذُنٌ وَّاعِيَةٌ

linaj‘alahā lakum tażkirataw wa ta‘iyahā użunuw wā‘iyah(tun).

каб Мы зрабілі (гэта) вам напамінам і каб гэта было пачута тыя, хто жадае слухаць.

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ نَفْخَةٌ وَّاحِدَةٌ ۙ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri nafkhatuw wāḥidah(tun).

Дык вось, калі адзін раз затрубіць у трубу,

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ

wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).

і зямля і горы ўзняліся, і з адным трэскам яны былі скінутыя разам.

فَيَوْمَىِٕذٍ وَّقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

fayauma'iżiw waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

Дык вось, у той дзень настане Судны дзень,

وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ

wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).

і нябёсы раскалоліся, бо ў той дзень нябёсы былі далікатныя.

وَّالْمَلَكُ عَلٰٓى اَرْجَاۤىِٕهَاۗ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۗ

wal-malaku ‘alā arjā'ihā, wa yaḥmilu ‘arsya rabbika fauqahum yauma'iżin ṡamāniyah(tun).

І анёлы будуць у розных кутках нябёсаў. У той дзень восем анёлаў будуць трымаць над сабой Трон твайго Госпада.

يَوْمَىِٕذٍ تُعْرَضُوْنَ لَا تَخْفٰى مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

yauma'iżin tu‘raḍūna lā takhfā minkum khāfiyah(tun).

У той дзень ты будзеш прадстаўлены (свайму Госпаду), і нішто не будзе ад цябе схавана (ад Алаха).

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَيَقُوْلُ هَاۤؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْۚ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fa yaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah.

Што да таго, каму даюць кнігу ў правую руку, то ён кажа: «Вазьмі, прачытай маю кнігу (гэту)».

اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْۚ

innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah.

Сапраўды, я ўпэўнены, што (калі-небудзь) я атрымаю сваю расплату.

فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۚ

fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).

Тады гэты чалавек жыве шчаслівым жыццём,

فِيْ جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ

fī jannatin ‘āliyah(tin).

у высокім небе,

قُطُوْفُهَا دَانِيَةٌ

quṭūfuhā dāniyah(tun).

садавіна побач,

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَآ اَسْلَفْتُمْ فِى الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ

kulū wasyrabū hanī'am bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah(ti).

(Ім скажуць): «Ешце і піце з задавальненнем дзеля ўчынкаў, якія вы рабілі ў мінулыя дні».

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ

wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.

А той, каму далі кнігу ў левую руку, сказаў: «Лепш было б, каб мне не давалі гэтую кнігу».

وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ

wa lam adri mā ḥisābiyah.

Таму я не ведаю, як я гэта падлічыў.

يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ

yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).

О, няхай гэта (смерць) пакладзе канец усяму.

مَآ اَغْنٰى عَنِّيْ مَالِيَهْۚ

mā agnā ‘annī māliyah.

Мае рэчы мне зусім не патрэбныя.

هَلَكَ عَنِّيْ سُلْطٰنِيَهْۚ

halaka ‘annī sulṭāniyah.

У мяне забралі ўладу.

خُذُوْهُ فَغُلُّوْهُۙ

khużūhu fagullūh(u).

(Алах сказаў): «Злаві яго і прывяжы яму рукі да шыі».

ثُمَّ الْجَحِيْمَ صَلُّوْهُۙ

Ṡummal-jaḥīma ṣallūh(u).

Затым укіньце яго ў палаючы агонь пекла.

ثُمَّ فِيْ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُوْنَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوْهُۗ

Ṡumma fī silsilatin żar‘uhā sab‘ūna żirā‘an faslukūh(u).

Затым звяжыце яго ланцугом даўжынёй у семдзесят локцяў.

اِنَّهٗ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيْمِۙ

innahū kāna lā yu'minu billāhil-‘aẓīm(i).

Сапраўды, ён той, хто не верыць у Алаха, Найвялікшага.

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ

wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

А таксама ён не заахвочвае (іншых) карміць бедных.

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هٰهُنَا حَمِيْمٌۙ

fa laisa lahul-yauma hāhunā ḥamīm(un).

Таму сёння тут для яго няма ніводнага сябра.

وَّلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِيْنٍۙ

wa lā ṭa‘āmun illā min gislīn(in).

І няма (для яго) ежы, акрамя крыві і гною.

لَّا يَأْكُلُهٗٓ اِلَّا الْخٰطِـُٔوْنَ ࣖ

lā ya'kuluhū illal-khāṭi'ūn(a).

Ніхто яго не есць, акрамя грэшнікаў.

فَلَآ اُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُوْنَۙ

falā uqsimu bimā tubṣirūn(a).

Таму клянуся тым, што ты бачыш,

وَمَا لَا تُبْصِرُوْنَۙ

wa mā lā tubṣirūn(a).

і за тое, чаго вы не бачыце.

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

Сапраўды, ён (Каран) — гэта адкрыццё (адкрыццё) высакароднаму Пасланцу,

وَّمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۗ قَلِيْلًا مَّا تُؤْمِنُوْنَۙ

wa mā huwa biqauli syā‘ir(in), qalīlam mā tu'minūn(a).

і ён (Каран) не словы паэта. Вы мала верыце ў яго.

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

wa lā biqauli kāhin(in), qalīlam mā tażakkarūn(a).

І словы чарадзеяў таксама не з'яўляюцца такімі. Ад яго можна вельмі мала чаму навучыцца.

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Ён (Каран) — гэта адкрыццё, пасланае ад Бога ўсіх светаў.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ

wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).

І калі б ён (Мухамед) сказаў некалькі слоў пра (імя) Нас,

لَاَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِيْنِۙ

la'akhażnā minhu bil-yamīn(i).

Мы будзем трымаць яго ў правай руцэ.

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِيْنَۖ

Ṡumma laqaṭa‘nā minhul-watīn(a).

Тады Мы перарэзалі яму сардэчныя сасуды.

فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ

famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).

Такім чынам, ніхто з вас не можа перашкодзіць (Нам пакараць яго).

وَاِنَّهٗ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

wa innahū latażkiratul lil-muttaqīn(a).

І сапраўды, (Каран) — гэта ўрок для тых, хто пабожны.

وَاِنَّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُّكَذِّبِيْنَۗ

wa innā lana‘lamu anna minkum mukażżibīn(a).

І сапраўды, Мы ведаем, што сярод вас ёсць тыя, хто адмаўляе.

وَاِنَّهٗ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۚ

wa innahū laḥasratun ‘alal-kāfirīn(a).

І сапраўды, (Каран) выкліча шкадаванне ў няверуючых (у замагільным жыцці).

وَاِنَّهٗ لَحَقُّ الْيَقِيْنِ

wa innahū laḥaqqul-yaqīn(i).

І сапраўды, (Каран) — гэта непахісная ісціна.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

Дык праслаўляй сябе, (згадваючы) імя твайго Усемагутнага Бога.