Q.S Ан-Назіат (اَلنَّازِعَات) - 46 Колькасць вершаў

وَالنّٰزِعٰتِ غَرْقًاۙ

wan-nāzi‘āti garqā(n).

(Анёлам), які цяжка ўспрымае (жыццё).

وَّالنّٰشِطٰتِ نَشْطًاۙ

wan-nāsyiṭāti nasyṭā(n).

(Анёлам), які лагодна бярэ (жыццё).

وَّالسّٰبِحٰتِ سَبْحًاۙ

was-sābiḥāti sabḥā(n).

Клянуся (анёлам), які хутка сышоў з неба,

فَالسّٰبِقٰتِ سَبْقًاۙ

fas-sābiqāti sabqā(n).

і (анёлы), якія хутка вядуць,

فَالْمُدَبِّرٰتِ اَمْرًاۘ

fal-mudabbirāti amrā(n).

і (анёлы), якія кіруюць (сусветнымі) справамі.

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُۙ

yauma tarjufur-rājifah(tu).

(Сапраўды, ты будзеш уваскрэснуты) у той дзень, калі першы выбух страсе свет,

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ۗ

tatba‘uhar-rādifah(tu).

(першы выбух) суправаджаецца другім выбухам.

قُلُوْبٌ يَّوْمَىِٕذٍ وَّاجِفَةٌۙ

qulūbuy yauma'iżiw wājifah(tun).

Сэрцы людзей у той час адчувалі вялікі страх,

اَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ۘ

abṣāruhā khāsyi‘ah(tun).

ягоны позірк быў пакорлівы.

يَقُوْلُوْنَ ءَاِنَّا لَمَرْدُوْدُوْنَ فِى الْحَافِرَةِۗ

yaqūlūna a'innā lamardūdūna fil-ḥāfirah(ti).

(Няверуючыя) кажуць: «Ці сапраўды мы вернемся да нашага першапачатковага жыцця?»

ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً ۗ

a'iżā kunnā ‘iẓāman nakhirah(tan).

Ці будзем мы (уваскрэснуць), калі сталі зламанымі косцямі?

قَالُوْا تِلْكَ اِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ۘ

qālū tilka iżan karratun khāsirah(tun).

Яны сказалі: «Тады гэта стратны прыбытак».

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌۙ

fa innamā hiya zajratuw wāḥidah(tun).

Такім чынам, вяртанне ўсяго ў адзін удар.

فَاِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِۗ

fa iżā hum bis-sāhirah(ti).

Затым яны адразу ж вярнуліся да жыцця на (новай) зямлі.

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰىۘ

hal atāka ḥadīṡu mūsā.

Ці дайшла да цябе (Мухамеда) гісторыя пра Майсея?

اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ

iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

Калі Бог паклікаў яго (Майсея) ў свяшчэннай даліне, а менавіта ў даліне Тува;

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Ідзі да фараона! Ён перавысіў дапушчаную мяжу,

فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ

fa qul hal laka ilā an tazakkā.

Дык скажы (Фірауну): «Ці хочаш ты ачысціцца (ад памылак),

وَاَهْدِيَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚ

wa ahdiyaka ilā rabbika fa takhsyā.

і Я павяду вас на шлях вашага Госпада, каб вы баяліся Яго?

فَاَرٰىهُ الْاٰيَةَ الْكُبْرٰىۖ

fa arāhul-āyatal-kubrā.

Тады (Майсей) паказаў яму вялікі цуд.

فَكَذَّبَ وَعَصٰىۖ

fa każżaba wa ‘aṣā.

Але ён (фараон) схлусіў і не паслухаўся.

ثُمَّ اَدْبَرَ يَسْعٰىۖ

Ṡumma adbara yas‘ā.

Потым ён адвярнуўся, спрабуючы кінуць выклік (Майсею).

فَحَشَرَ فَنَادٰىۖ

fa ḥasyara fanādā.

Тады ён сабраўся (сваіх правадыроў) і закрычаў (склікаў свой народ).

فَقَالَ اَنَا۠ رَبُّكُمُ الْاَعْلٰىۖ

fa qāla ana rabbukumul-a‘lā.

(Серая) сказаў: «Я — ваш найвышэйшы Бог».

فَاَخَذَهُ اللّٰهُ نَكَالَ الْاٰخِرَةِ وَالْاُوْلٰىۗ

fa akhażahullāhu nakālal-ākhirati wal-ūlā.

Дык Алах пакараў яго пакараннем у замагільным жыцці і пакутамі ў свеце.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۗ ࣖ

inna fī żālika la‘ibratal limay yakhsyā.

Сапраўды, у гэтым ёсць урок для тых, хто баіцца (Алаха).

ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَاۤءُ ۚ بَنٰىهَاۗ

a'antum asyaddu khalqan amis-samā'u banāhā.

Ці большае тваё стварэнне, ці нябёсы, якія Ён стварыў?

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوّٰىهَاۙ

rafa‘a samkahā fa sawwāhā.

Ён узвёў свой будынак і ўдасканаліў яго,

وَاَغْطَشَ لَيْلَهَا وَاَخْرَجَ ضُحٰىهَاۖ

wa agṭasya lailahā wa akhraja ḍuḥāhā.

і Ён стварыў ноч (поўную цемру) і стварыў дзень (яркае святло).

وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰىهَاۗ

wal-arḍa ba‘da żālika daḥāhā.

І пасля гэтага Ён раскінуў зямлю.

اَخْرَجَ مِنْهَا مَاۤءَهَا وَمَرْعٰىهَاۖ

akhraja minhā mā'ahā wa mar‘āhā.

З яго Ён б'е крыніцы вады і (вырошчвае) яго расліны.

وَالْجِبَالَ اَرْسٰىهَاۙ

wal-jibāla arsāhā.

І горы Ён моцна ўмацаваў.

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ

matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.

(Усё гэта) для вашай асалоды і для вашай жывёлы.

فَاِذَا جَاۤءَتِ الطَّاۤمَّةُ الْكُبْرٰىۖ

fa iżā jā'atiṭ-ṭāmmatul-kubrā.

Дык калі надыдзе вялікая бяда (Судны дзень),

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ مَا سَعٰىۙ

yauma yatażakkarul-insānu mā sa‘ā.

а менавіта ў той дзень, (калі) людзі ўспомняць тое, што яны зрабілі,

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِمَنْ يَّرٰى

wa burrizatil-jaḥīmu limay yarā.

і пекла было выразна паказана ўсім, хто глядзеў.

فَاَمَّا مَنْ طَغٰىۖ

fa ammā man ṭagā.

Што тычыцца тых, хто перавышае абмежаванні,

وَاٰثَرَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۙ

wa āṡaral-ḥayātad-dun-yā.

і аддаваць прыярытэт свецкаму жыццю,

فَاِنَّ الْجَحِيْمَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jaḥīma hiyal-ma'wā.

тады сапраўды пекла — ягонае месца жыхарства.

وَاَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهٖ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوٰىۙ

wa ammā man khāfa maqāma rabbihī wa nahan-nafsa ‘anil-hawā.

А тыя, хто баіцца велічы свайго Госпада і ўстрымліваецца ад сваіх жаданняў,

فَاِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jannata hiyal-ma'wā.

тады сапраўды, Рай — ягонае месца жыхарства.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā.

Яны (няверуючыя) пытаюцца ў цябе (о Мухамад) пра Гадзіну: «Калі яна наступіць?»

فِيْمَ اَنْتَ مِنْ ذِكْرٰىهَاۗ

fīma anta min żikrāhā.

Чаму вам трэба згадваць пра гэта (час)?

اِلٰى رَبِّكَ مُنْتَهٰىهَاۗ

ilā rabbika muntahāhā.

Твайму Госпаду (вярнуўся) канец (тэрмін).

اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَّخْشٰىهَاۗ

innamā anta munżiru may yakhsyāhā.

Ты (Мухамед) — толькі папярэджвальнік для тых, хто баіцца яго (Суднага Дня).

كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا عَشِيَّةً اَوْ ضُحٰىهَا ࣖ

ka'annahum yauma yaraunahā lam yalbaṡū illā ‘asyiyyatan au ḍuḥāhā.

У той дзень, калі яны ўбачаць Гадзіну (з-за яе інтэнсіўнай атмасферы), ім здасца, быццам яны затрымаліся (на кароткі час) увечары ці раніцай.