Qari
Murottal Audio
حٰمۤ ۚ
Ḥā mīm.
Ха Мім
وَالْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ ۙ
wal-kitābil-mubīn(i).
Дзеля яснай Кнігі (Аль-Каран).
اِنَّا جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَۚ
innā ja‘alnāhu qur'ānan ‘arabiyyal la‘allakum ta‘qilūn(a).
Мы склалі Каран на арабскай мове, каб вы маглі зразумець яго.
وَاِنَّهٗ فِيْٓ اُمِّ الْكِتٰبِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيْمٌ ۗ
wa innahū fī ummil-kitābi ladainā la‘aliyyun ḥakīm(un).
І сапраўды, Каран у Нас у кнізе «Уммуль» (Лаўх Махфуз), ён вельмі каштоўны і поўны мудрасці.
اَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا اَنْ كُنْتُمْ قَوْمًا مُّسْرِفِيْنَ
afa naḍribu ‘ankumuż-żikra ṣafḥan an kuntum qaumam musrifīn(a).
Няўжо ж Мы перастанем ніспасылаць вам вершы Карана за тое, што вы — людзі, якія парушаюць абмежаванні?
وَكَمْ اَرْسَلْنَا مِنْ نَّبِيٍّ فِى الْاَوَّلِيْنَ
wa kam arsalnā min nabiyyin fil-awwalīn(a).
І колькі прарокаў Мы паслалі папярэднім народам.
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
І кожны раз, калі да іх прыходзіў прарок, яны заўсёды з яго насміхаліся.
فَاَهْلَكْنَآ اَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَّمَضٰى مَثَلُ الْاَوَّلِيْنَ
fa ahlaknā asyadda minhum baṭsyaw wa maḍā maṡalul-awwalīn(a).
Таму Мы знішчылі тых, хто быў мацнейшым сярод іх, і прыклад папярэдніх народаў знік.
وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۙ
wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunna khalaqahunnal-‘azīzul-‘alīm(u).
І калі вы спытаеце іх: «Хто стварыў нябёсы і зямлю?», яны абавязкова адкажуць: «Усё створана Усемагутным, Усёведаючым».
الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّجَعَلَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ ۚ
allażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa ja‘ala lakum fīhā subulal la‘allakum tahtadūn(a).
Які зрабіў зямлю для вас месцам пражывання і праклаў для вас сцежкі на зямлі, каб вы ішлі правільным шляхам.
وَالَّذِيْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍۚ فَاَنْشَرْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا ۚ كَذٰلِكَ تُخْرَجُوْنَ
wal-lażī nazzala minas-samā'i mā'am biqadar(in), fa'ansyarnā bihī baldatam maitā(n), każālika tukhrajūn(a).
І які паслаў з неба ваду паводле (патрабаванай) меры, а потым гэтай вадой Мы ажывілі мёртвую (бясплодную) зямлю. Вось так вы будзеце выведзены (з магілы).
وَالَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْفُلْكِ وَالْاَنْعَامِ مَا تَرْكَبُوْنَۙ
wal-lażī khalaqal-azwāja kullahā wa ja‘ala lakum minal-fulki wal-an‘āmi mā tarkabūn(a).
І Ён стварыў усё парамі і зрабіў для вас караблі і жывёлу, на якой вы ездзіце.
لِتَسْتَوٗا عَلٰى ظُهُوْرِهٖ ثُمَّ تَذْكُرُوْا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ اِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُوْلُوْا سُبْحٰنَ الَّذِيْ سَخَّرَ لَنَا هٰذَا وَمَا كُنَّا لَهٗ مُقْرِنِيْنَۙ
litastawū ‘alā ẓuhūrihī ṡumma tażkurū ni‘mata rabbikum iżastawaitum ‘alaihi wa taqūlū subḥānal-lażī sakhkhara lanā hāżā wa mā kunnā lahū muqrinīn(a).
Каб ты сядзеў на яго спінцы і потым успомніў ласку твайго Госпада, калі ты сядзеў на ім, і сказаў: «Слава Богу, Які падпарадкаваў нам усё гэта, хоць раней мы не маглі кантраляваць гэта,
وَاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُوْنَ
wa innā ilā rabbinā lamunqalibūn(a).
і мы вернемся да нашага Госпада».
وَجَعَلُوْا لَهٗ مِنْ عِبَادِهٖ جُزْءًا ۗاِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ ࣖ
wa ja‘alū lahū min ‘ibādihī juz'ā(n), innal-insāna lakafūrum mubīn(un).
І яны лічаць некаторых з Ягоных рабоў Яму належачымі. Сапраўды, людзі — відавочныя адступнікі (ад Божых дабраславенняў).
اَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنٰتٍ وَّاَصْفٰىكُمْ بِالْبَنِيْنَ ۗ
amittakhażū mimmā yakhluqu banātiw wa aṣfākum bil-banīn(a).
Ці справядліва Яму ўзяць дачку з тых, каго Ён стварыў, і даць табе сына?
وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌ
wa iżā busysyira aḥaduhum bimā ḍaraba lir-raḥmāni maṡalan ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).
А калі каму-небудзь з іх паведамяць добрую вестку пра тое, што (нараджэнне дачкі) выкарыстоўваецца ў якасці прыкладу для (Алаха) Міласэрнага, яго твар стане чорным як смоль, таму што ён стрымлівае смутак (і гнеў).
اَوَمَنْ يُّنَشَّؤُا فِى الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِى الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِيْنٍ
awamay yunasysya'u fil-ḥilyati wa huwa fil-khiṣāmi gairu mubīn(in).
І ці належыць (быць дзіцем Божым) таму, хто быў выхаваны як упрыгожванне, калі ён не можа прывесці цвёрдыя і зразумелыя аргументы ў спрэчцы?
وَجَعَلُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ الَّذِيْنَ هُمْ عِبٰدُ الرَّحْمٰنِ اِنَاثًا ۗ اَشَهِدُوْا خَلْقَهُمْ ۗسَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْـَٔلُوْنَ
wa ja‘alul-malā'ikatal-lażīna hum ‘ibādur raḥmāni ināṡā(n), asyahidū khalqahum, satuktabu syahādatuhum wa yus'alūn(a).
І яны зрабілі анёлаў рабоў (Алаха) Міласэрнага жанчынамі. Ці былі яны сведкамі стварэння (анёлаў)? Пазней іх сведчанні будуць запісаны, і яны будуць прыцягнуты да адказнасці.
وَقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ الرَّحْمٰنُ مَا عَبَدْنٰهُمْ ۗمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ اِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَۗ
wa qālū lau syā'ar-raḥmānu mā ‘abadnāhum, mā lahum biżālika min ‘ilm(in), in hum illā yakhruṣūn(a).
І яны сказалі: «Калі б (Алах) Міласэрны пажадаў, мы б не пакланяліся ім (анёлам)». Яны не маюць пра гэта ніякіх ведаў. Яны толькі здагадваюцца.
اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا مِّنْ قَبْلِهٖ فَهُمْ بِهٖ مُسْتَمْسِكُوْنَ
am ātaināhum kitābam min qablihī fahum bihī mustamsikūn(a).
Ці ж Мы ўжо далі ім кнігу раней, і яны трымаліся яе?
بَلْ قَالُوْٓا اِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّهْتَدُوْنَ
bal qālū innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muhtadūn(a).
Яны нават сказалі: «Сапраўды, мы выявілі, што нашы продкі прытрымліваліся рэлігіі, і нам было сказана ісці па іх слядах».
وَكَذٰلِكَ مَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّذِيْرٍۙ اِلَّا قَالَ مُتْرَفُوْهَآ ۙاِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّقْتَدُوْنَ
wa każālika mā arsalnā min qablika fī qaryatim min nażīr(in), illā qāla mutrafūhā, innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muqtadūn(a).
І калі Мы паслалі да цябе (о Мухамад) папячыцеля ў якую-небудзь зямлю, яе раскошныя жыхары казалі: «Мы знайшлі нашых бацькоў прытрымлівацца рэлігіі, а мы толькі ідзем па іх слядах».
۞ قٰلَ اَوَلَوْ جِئْتُكُمْ بِاَهْدٰى مِمَّا وَجَدْتُّمْ عَلَيْهِ اٰبَاۤءَكُمْۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ
qāla awalau ji'tukum bi'ahdā mimmā wajattum ‘alaihi ābā'akum, qālū innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).
(Пасланец) сказаў: «Ці пойдзеце вы за ім, нават калі я прынясу вам рэлігію, лепшую за тую, якой прытрымліваліся вашы бацькі?» Яны сказалі: «Сапраўды, мы не верым у тое, што вам было загадана перадаць».
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ ࣖ
fantaqamnā minhum fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
Потым Мы знішчылі іх, дык паглядзіце, што стане з тымі, хто адмаўляе (праўду).
وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖٓ اِنَّنِيْ بَرَاۤءٌ مِّمَّا تَعْبُدُوْنَۙ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi wa qaumihī innanī barā'um mimmā ta‘budūn(a).
І (памятайце), калі Ібрагім сказаў свайму бацьку і свайму народу: «Сапраўды, я адмаўляюся ад таго, каму вы пакланяецеся,
اِلَّا الَّذِيْ فَطَرَنِيْ فَاِنَّهٗ سَيَهْدِيْنِ
illāl-lażī faṭaranī fa'innahū sayahdīn(i).
акрамя Алаха, Які стварыў мяне; сапраўды, Ён павядзе мяне на правільны шлях».
وَجَعَلَهَا كَلِمَةً ۢ بَاقِيَةً فِيْ عَقِبِهٖ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۗ
wa ja‘alahā kalimatam bāqiyatan fī ‘aqibihī la‘allahum yarji‘ūn(a).
І (Ібрагім) зрабіў (прысуд манатэізму) вечным прысудам для сваіх нашчадкаў, каб яны вярнуліся (да прысуду манатэізму).
بَلْ مَتَّعْتُ هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُوْلٌ مُّبِيْنٌ
bal matta‘tu hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā jā'ahumul-ḥaqqu wa rasūlum mubīn(un).
Насамрэч, Я даў ім і іх продкам асалоду ад жыцця, пакуль да іх не прыйшла ісціна (Каран) разам з Пасланнікам, які растлумачыў яе.
وَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ وَّاِنَّا بِهٖ كٰفِرُوْنَ
wa lammā jā'ahumul-ḥaqqu qālū hāżā siḥruw wa innā bihī kāfirūn(a).
Але калі да іх прыйшла ісціна (Каран), яны сказалі: «Гэта чараўніцтва, і мы адмаўляем яго».
وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ
wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).
І яны (таксама) сказалі: «Чаму гэты Каран не быў адкрыты знатным (багатым і ўплывовым) людзям адной з гэтых дзвюх краін (Меккі і Таіфа)?»
اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).
Няўжо яны раздаюць міласэрнасць твайго Госпада? Мы вызначаем іх існаванне ў гэтым жыцці і ўзвысілі некаторых з іх вышэй за іншых па ступенях, каб адны з іх маглі атрымаць карысць ад іншых. Міласэрнасць твайго Госпада лепшая за тое, што яны назапашваюць.
وَلَوْلَآ اَنْ يَّكُوْنَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَنْ يَّكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ وَّمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُوْنَۙ
wa lau lā ay yakūnan-nāsu ummataw wāḥidatal laja‘alnā limay yakfuru bir-raḥmāni libuyūtihim suqufam min fiḍḍatiw wa ma‘ārija ‘alaihā yaẓharūn(a).
І калі б гэта не перашкодзіла людзям стаць адным народам (у нявер'і), Мы зрабілі б для тых, хто не верыць у (Алаха) Міласэрнага, дахі іх дамоў са срэбра, а таксама лесвіцы, па якіх яны ўзбіраюцца,
وَلِبُيُوْتِهِمْ اَبْوَابًا وَّسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِـُٔوْنَۙ
wa libuyūtihim abwābaw wa sururan ‘alaihā yattaki'ūn(a).
і (Мы таксама зрабілі) (сярэбраныя) дзверы для іх дамоў, і (таксама) канапы, на якіх яны адпачываюць,
وَزُخْرُفًاۗ وَاِنْ كُلُّ ذٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَالْاٰخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ
wa zukhrufā(n), wa in kullu żālika lammā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wal-ākhiratu ‘inda rabbika lil-muttaqīn(a).
і (Мы таксама робім) упрыгожванні з золата. І ўсё гэта — толькі задавальненні зямнога жыцця, а замагільнае жыццё з тваім Госпадам прызначана для тых, хто пабожны.
وَمَنْ يَّعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمٰنِ نُقَيِّضْ لَهٗ شَيْطٰنًا فَهُوَ لَهٗ قَرِيْنٌ
wa may ya‘syu ‘an żikrir-raḥmāni nuqayyiḍ lahū syaiṭānan fahuwa lahū qarīn(un).
А таго, хто адварочваецца ад вучэння Алаха, Міласэрнага (Карана), Мы дазваляем шайтану (збіваць яго з шляху) і робім яго блізкім сябрам.
وَاِنَّهُمْ لَيَصُدُّوْنَهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ
wa innahum layaṣuddūnahum ‘anis-sabīli wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).
І сапраўды, яны (шайтаны) перашкаджаюць ім з правільнага шляху, бо яны думаюць, што ідуць правільным шляхам.
حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَنَا قَالَ يٰلَيْتَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِيْنُ
Ḥattā iżā jā'anā qāla yā laita bainī wa bainaka bu‘dal-masyriqaini fa bi'sal-qarīn(u).
Каб, калі да Нас прыйдуць тыя, хто адвярнуўся (у Дзень Уваскрэсення), ён сказаў: «О, калі б (адлегласць) паміж мной і вамі была падобная да адлегласці паміж усходам і захадам! Сапраўды, (шайтан) — самы злы сябар (для людзей)».
وَلَنْ يَّنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ اِذْ ظَّلَمْتُمْ اَنَّكُمْ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ
wa lay yanfa‘akumul-yauma iẓ ẓalamtum annakum fil-‘ażābi musytarikūn(a).
І (ваша надзея) не прынясе вам карысці ў той Дзень, бо вы самі сабе несправядліва паступілі.
اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ اَوْ تَهْدِى الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma au tahdil-‘umya wa man kāna fī ḍalālim mubīn(in).
Дык ці можаш ты (Мухамад) вярнуць слых глухому, ці (ці можаш) даць кірунак сляпому (сэрцам) і чалавеку, які знаходзіцца ў відавочнай памылцы?
فَاِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَاِنَّا مِنْهُمْ مُّنْتَقِمُوْنَۙ
fa immā nażhabanna bika fa innā minhum muntaqimūn(a).
Дык вось, калі б Мы мінулі цябе (перш чым ты дасягнуў перамогі), то Мы б усё роўна пакаралі іх (у замагільным жыцці),
اَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِيْ وَعَدْنٰهُمْ فَاِنَّا عَلَيْهِمْ مُّقْتَدِرُوْنَ
au nuriyannakal-lażī wa‘adnāhum fa'innā ‘alaihim muqtadirūn(a).
альбо Мы пакажам табе (пакаранне), якім Мы ім пагражалі. Бо сапраўды, Мы маем над імі ўладу.
فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِيْٓ اُوْحِيَ اِلَيْكَ ۚاِنَّكَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
fastamsik bil-lażī ūḥiya ilaik(a), innaka ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Трымайся ж таго, што табе было адкрыта (рэлігіі). Сапраўды, ты на прамым шляху.
وَاِنَّهٗ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ ۚوَسَوْفَ تُسْـَٔلُوْنَ
wa innahū lażikrul laka wa liqaumik(a), wa saufa tus'alūn(a).
І сапраўды, Каран — гэта сапраўднае папярэджанне для вас і вашага народа, і аднойчы вы будзеце прыцягнуты да адказнасці.
وَسْـَٔلْ مَنْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُّسُلِنَآ ۖ اَجَعَلْنَا مِنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِ اٰلِهَةً يُّعْبَدُوْنَ ࣖ
was'al man arsalnā min qablika mir rusulinā, aja‘alnā min dūnir-raḥmāni ālihatay yu‘badūn(a).
І спытай (Мухамеда) у Нашых пасланцоў, якіх Мы паслалі да цябе: «Ці прызначылі Мы каго-небудзь іншага бога, акрамя (Алаха), Міласэрнага, каб яму пакланяліся?»
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَقَالَ اِنِّيْ رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa qāla innī rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).
І сапраўды, Мы паслалі Мусу з Нашымі цудамі да фараона і правадыроў яго народа. І ён (Муса) сказаў: «Сапраўды, я — пасланец ад Госпада ўсіх светаў».
فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِاٰيٰتِنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَضْحَكُوْنَ
falammā jā'ahum bi'āyātinā iżā hum minhā yaḍḥakūn(a).
І калі ён (Муса) прыйшоў да іх, прыносячы Нашы цуды, яны адразу ж засмяяліся з яго.
وَمَا نُرِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ اِلَّا هِيَ اَكْبَرُ مِنْ اُخْتِهَاۗ وَاَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa mā nurīhim min āyatin illā hiya akbaru min ukhtihā, wa akhażnāhum bil-‘ażābi la‘allahum yarji‘ūn(a).
І Мы не паказалі ім цуду, калі (цуд) не быў большы за (папярэднія) цуды. І Мы пакаралі іх, каб яны вярнуліся (на правільны шлях).
وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ
wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).
І яны сказалі: «О чарадзей! Папрасі свайго Госпада вызваліць нас паводле таго, што Ён абяцаў табе. Сапраўды, мы (калі твая малітва будзе пачута) будзем тымі, хто ідзе правільным шляхам».
فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ
falammā kasyafnā ‘anhumul-‘ażāba iżā hum yankuṡūn(a).
І калі Мы знялі з іх пакаранне, яны адразу ж парушылі сваё абяцанне.
وَنَادٰى فِرْعَوْنُ فِيْ قَوْمِهٖ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَيْسَ لِيْ مُلْكُ مِصْرَ وَهٰذِهِ الْاَنْهٰرُ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِيْۚ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَۗ
wa nādā fir‘aunu fī qaumihī qāla yā qaumi alaisa lī mulku miṣra wa hāżihil-anhāru tajrī min taḥtī, afalā tubṣirūn(a).
І Фіраун заклікаў свой народ: «О мой народ! Ці ж не маё царства Егіпта, і ці ж не цякуць гэтыя рэкі пада мной? Хіба вы не бачыце?
اَمْ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ مَهِيْنٌ ەۙ وَّلَا يَكَادُ يُبِيْنُ
am ana khairum min hāżal-lażī huwa mahīn(un), wa lā yakādu yubīn(u).
Ці ж я не лепшы за гэтага чалавека (Майсея), які сціплы і ледзь можа растлумачыць (свае словы)?
فَلَوْلَآ اُلْقِيَ عَلَيْهِ اَسْوِرَةٌ مِّنْ ذَهَبٍ اَوْ جَاۤءَ مَعَهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ مُقْتَرِنِيْنَ
falau lā ulqiya ‘alaihi aswiratum min żahabin au jā'a ma‘ahul-malā'ikatu muqtarinīn(a).
Дык чаму ж ён (Майсей) не насіў залатых бранзалетаў і не суправаджаў яго анёл?»
فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهٗ فَاَطَاعُوْهُ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
fastakhaffa qaumahū fa aṭā‘ūh(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
Такімі словамі (фараон) узрушыў свой народ, і яны паслухаліся яго. Сапраўды, яны — бязбожны народ.
فَلَمَّآ اٰسَفُوْنَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
falammā āsafūnantaqamnā minhum fa agraqnāhum ajma‘īn(a).
Калі яны разгневалі Нас, Мы пакаралі іх, а потым усіх іх патапілі (у моры),
فَجَعَلْنٰهُمْ سَلَفًا وَّمَثَلًا لِّلْاٰخِرِيْنَ ࣖ
fa ja‘alnāhum salafaw wa maṡalal lil-ākhirīn(a).
І Мы зрабілі іх першымі (людзьмі) і прыкладам для тых, хто прыйшоў пасля іх.
۞ وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا اِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّوْنَ
wa lammā ḍuribabnu maryama maṡalan iżā qaumuka minhu yaṣiddūn(a).
І калі сын Мар'ям (Іса) быў выкарыстаны ў якасці прыкладу, ваш народ (племя курайшытаў) раптам узрадаваўся з гэтай нагоды.
وَقَالُوْٓا ءَاٰلِهَتُنَا خَيْرٌ اَمْ هُوَ ۗمَا ضَرَبُوْهُ لَكَ اِلَّا جَدَلًا ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُوْنَ
wa qālū a'ālihatunā khairun am huw(a), mā ḍarabūhu laka illā jadalā(n), bal hum qaumun khaṣimūn(a).
І яны сказалі: «Што лепш, нашы багі ці ён (Іса)?» Яны далі вам (прыпавесць), але толькі для таго, каб спрачацца, на самой справе яны — людзі, якія любяць сварыцца.
اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).
Ён (Іса) быў толькі слугой, якому Мы даравалі ласку (прароцтва) і зрабілі яго прыкладам для сыноў Ізраіля.
وَلَوْ نَشَاۤءُ لَجَعَلْنَا مِنْكُمْ مَّلٰۤىِٕكَةً فِى الْاَرْضِ يَخْلُفُوْنَ
wa lau nasyā'u laja‘alnā minkum malā'ikatan fil-arḍi yakhlufūn(a).
І калі б Мы захацелі, Мы б зрабілі сярод вас анёлаў (з пакалення ў пакаленне) замест вас на зямлі.
وَاِنَّهٗ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُوْنِۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ
wa innahū la‘ilmul lis-sā‘ati falā tamtarunna bihā wattabi‘ūn(i), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).
І сапраўды, ён (Ісус) — знак Гадзіны. Таму не сумнявайцеся ў гэтым і ідзіце за Мной. Гэта — прамы шлях.
وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطٰنُۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
wa lā yaṣuddannakumusy-syaiṭān(u), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
І ніколі не дазваляйце сатане адвярнуцца; сапраўды, сатана — ваш сапраўдны вораг.
وَلَمَّا جَاۤءَ عِيْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِاُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ تَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ
wa lammā jā'a ‘īsā bil-bayyināti qāla qad ji'tukum bil-ḥikmati wa li'ubayyina lakum ba‘ḍal-lażī takhtalifūna fīh(i), fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
І калі прыйшоў Ісус з інфармацыяй, ён сказаў: «Сапраўды, я прыйшоў да вас з мудрасцю і каб растлумачыць вам некаторыя з таго, пра што вы спрачаецеся, таму бойцеся Алаха і слухайцеся мяне».
اِنَّ اللّٰهَ هُوَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ
innallāha huwa rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).
Сапраўды, Алах — мой Бог і ваш Бог, таму пакланяйцеся Яму. Гэта — прамы шлях».
فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْ ۚفَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ اَلِيْمٍ
fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fawailul lil-lażīna ẓalamūmin ‘ażābi yaumin alīm(in).
Але групы (якія існуюць) адрозніваюцца паміж сабой, таму гора тым, хто чыніць нягоды, з-за пакарання ў пакутлівы дзень (Судны дзень).
هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا السَّاعَةَ اَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
hal yanẓurūna illas-sā‘ata an ta'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).
Няўжо яны проста чакаюць раптоўнага Суднага дня, не падазраючы пра гэта?
اَلْاَخِلَّاۤءُ يَوْمَىِٕذٍۢ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ اِلَّا الْمُتَّقِيْنَ ۗ ࣖ
al-akhillā'u yauma'iżim ba‘ḍuhum liba‘ḍin ‘aduwwun illal-muttaqīn(a).
Блізкія сябры ў гэты дзень будуць ворагамі адзін аднаго, акрамя тых, хто пабожны.
يٰعِبَادِ لَاخَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَۚ
yā ‘ibādi lā khaufun ‘alaikumul-yauma wa lā antum taḥzanūn(a).
О слугі Мае! У той дзень вам не будзе страшна і вы не будзеце смуткаваць.
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا مُسْلِمِيْنَۚ
allażīna āmanū bi'āyātinā wa kānū muslimīn(a).
(А менавіта) тыя, якія вераць у Нашы аяты і пакораюцца.
اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ اَنْتُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُوْنَ
udkhulul-jannata antum wa azwājukum tuḥbarūn(a).
Увайдзі ў Рай, і будзеш шчаслівы ты і твой муж/жонка».
يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِصِحَافٍ مِّنْ ذَهَبٍ وَّاَكْوَابٍ ۚوَفِيْهَا مَا تَشْتَهِيْهِ الْاَنْفُسُ وَتَلَذُّ الْاَعْيُنُ ۚوَاَنْتُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَۚ
yuṭāfu ‘alaihim biṣiḥāfim min żahabiw wa akwāb(in), wa fīhā mā tasytahīhil-anfusu wa talażżul-a‘yun(u), wa antum fīhā khālidūn(a).
Іх раздавалі па руках і нагах з золата, а на небе было ўсё, што пажадае сэрца, і ўсё, што прыемна для вачэй. І вы будзеце жыць там вечна.
وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْٓ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa tilkal-jannatul-latī ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).
І гэта рай, які будзе дастаўся вам у спадчыну дзякуючы добрым справам, якія вы зрабілі.
لَكُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ كَثِيْرَةٌ مِّنْهَا تَأْكُلُوْنَ
lakum fīhā fākihatun kaṡīratum minhā ta'kulūn(a).
У раі для вас шмат пладоў, некаторыя з якіх вы можаце есці.
اِنَّ الْمُجْرِمِيْنَ فِيْ عَذَابِ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَۖ
innal-mujrimīna fī ‘ażābi jahannama khālidūn(a).
Сапраўды, тыя, хто грашыць, будуць вечна знаходзіцца ў пакутах пекла.
لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ۚ
lā yufattaru ‘anhum wa hum fīhi mublisūn(a).
Ім не палегчылі (пакаранне), і яны ад гэтага адчайваюцца.
وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْا هُمُ الظّٰلِمِيْنَ
wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū humuẓ-ẓālimīn(a).
І Мы не зрабілі ім крыўды, а яны самі сабе зрабілі крыўды.
وَنَادَوْا يٰمٰلِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَۗ قَالَ اِنَّكُمْ مّٰكِثُوْنَ
wa nādau yā māliku liyaqḍi ‘alainā rabbuk(a), qāla innakum mākiṡūn(a).
І яны закрычалі: «О (анёл) Малік! Няхай твой Гасподзь проста заб'е нас». Ён адказаў: «Сапраўды, ты застанешся (у гэтым пекле)».
لَقَدْ جِئْنٰكُمْ بِالْحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ
laqad ji'nākum bil-ḥaqqi wa lākinna akṡarakum lil-ḥaqqi kārihūn(a).
Сапраўды, Мы прыйшлі, каб прынесці вам праўду, але большасць з вас ненавідзіць праўду.
اَمْ اَبْرَمُوْٓا اَمْرًا فَاِنَّا مُبْرِمُوْنَۚ
am abramū amran fa innā mubrimūn(a).
Ці ж яны задумалі падступства (зло), дык Мы ўжо задумалі (супраць іх падступства).
اَمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ ۗ بَلٰى وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُوْنَ
am yaḥsabūna annā lā nasma‘u sirrahum wa najwāhum, balā wa rusulunā ladaihim yaktubūn(a).
Ці ж яны думаюць, што Мы не чуем іхніх таямніц і іхняга шэпту? Не, Мы чуем, і Нашы пасланнікі (анёлы) заўсёды пішуць з імі.
قُلْ اِنْ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ وَلَدٌ ۖفَاَنَا۠ اَوَّلُ الْعٰبِدِيْنَ
qul in kāna lir-raḥmāni walad(un), fa ana awwalul-‘ābidīn(a).
Скажы (Мухамед): «Калі праўда, што ў Найміласэрнейшага Бога ёсць дзіця, то я першы праславіў (дзіця).
سُبْحٰنَ رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ
subḥāna rabbis-samāwāti wal-arḍi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).
Слава Госпаду нябёсаў і зямлі, Госпаду Трона, за тое, што яны прыпісваюць».
فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ
fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a).
Дык няхай яны патануць (у памылцы) і пагуляюць, пакуль не сустрэнуць абяцаны ім дзень.
وَهُوَ الَّذِيْ فِى السَّمَاۤءِ اِلٰهٌ وَّ فِى الْاَرْضِ اِلٰهٌ ۗوَهُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ
wa huwal-lażī fis-samā'i ilāhuw wa fil-arḍi ilāh(un), wa huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).
І Ён — Гасподзь (Яму пакланяюцца) на нябёсах і Гасподзь (Яму пакланяюцца) на зямлі, і Ён — Мудры, Усёведаючы.
وَتَبٰرَكَ الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚوَعِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
wa tabārakal-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa ilaihi turja‘ūn(a).
І слава (Алаху), Якому належыць царства нябёсаў і зямлі, і таго, што паміж імі; і Яму належыць веданне Суднага дня, і да Яго вы вернецеся.
وَلَا يَمْلِكُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa lā yamlikul-lażīna yad‘ūna min dūnihisy-syafā‘ata illā man syahida bil-ḥaqqi wa hum ya‘lamūn(a).
А тыя, хто заклікае кагосьці акрамя Алаха, не атрымаюць заступніцтва (дапамогі ў замагільным жыцці), акрамя тых, хто пазнае праўду (таўхід) і верыць у яе.
وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ فَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَۙ
wa la'in sa'altahum man khalaqahum layaqūlunnallāhu fa annā yu'fakūn(a).
І калі вы спытаеце іх: «Хто іх стварыў?», яны абавязкова адкажуць: «Алах». Дык як жа яны могуць адвярнуцца (ад пакланення Алаху)?
وَقِيْلِهٖ يٰرَبِّ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمٌ لَّا يُؤْمِنُوْنَۘ
wa qīlihī yā rabbi inna hā'ulā'i qaumul lā yu'minūn(a).
і (Алах ведае) яго (Мухамада) словы: «О мой Госпадзе, яны — людзі, якія не вераць».
فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ
faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).
Дык адвярніся ад іх і скажы: «Салям» (бывай). Пазней яны даведаюцца (свой лёс).