Q.S Аль-Маарыдж (اَلْمَعَارِج) - 44 Колькасць вершаў

سَاَلَ سَاۤىِٕلٌۢ بِعَذَابٍ وَّاقِعٍۙ

sa'ala sā'ilum bi‘ażābiw wāqi‘(in).

Хтосьці спытаў пра пакаранне, якое абавязкова адбудзецца,

لِّلْكٰفِرِيْنَ لَيْسَ لَهٗ دَافِعٌۙ

lil-kāfirīna laisa lahū dāfi‘(un).

для няверуючых, якіх ніхто не можа адхіліць,

مِّنَ اللّٰهِ ذِى الْمَعَارِجِۗ

minallāhi żil-ma‘ārij(i).

(Пакаранне) ад Алаха, якому належаць месцы ўзыходжання.

تَعْرُجُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَالرُّوْحُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗ خَمْسِيْنَ اَلْفَ سَنَةٍۚ

ta‘rujul-malā'ikatu war-rūḥu ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū khamsīna alfa sanah(tin).

Анёлы і Гаўрыіл узняліся (тварам да Бога) за дзень, эквівалентны пяцідзесяці тысячам гадоў.

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيْلًا

faṣbir ṣabran jamīlā(n).

Дык будзь цярплівы, ты (Мухамад), з добрым цярпеннем.

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهٗ بَعِيْدًاۙ

innahum yaraunahū ba‘īdā(n).

Яны лічаць (пагібель) далёкім (немагчымым).

وَّنَرٰىهُ قَرِيْبًاۗ

wa narāhu qarībā(n).

Пакуль Мы бачым гэта блізка (гэта абавязкова адбудзецца).

يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ

yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).

(Памятай) той дзень, калі неба стане падобным на расплаўленую медзь,

وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ

wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).

і горы падобныя да пёраў (якія ляцяць),

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيْمٌ حَمِيْمًاۚ

wa lā yas'alu ḥamīmun ḥamīmā(n).

і ніводзін блізкі сябар не спытаў свайго сябра,

يُبَصَّرُوْنَهُمْۗ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِيْ مِنْ عَذَابِ يَوْمِىِٕذٍۢ بِبَنِيْهِۙ

yubaṣṣarūnahum, yawaddul-mujrimu lau yaftadī min ‘ażābi yaumi'iżim bibanīh(i).

пакуль яны глядзелі адзін на аднаго. У гэты дзень грэшнік жадае адкупіцца ад пакарання разам са сваімі дзецьмі,

وَصَاحِبَتِهٖ وَاَخِيْهِۙ

wa ṣāḥibatihī wa akhīh(i).

і яго жонка, і яго брат,

وَفَصِيْلَتِهِ الَّتِيْ تُـْٔوِيْهِۙ

wa faṣīlatihil-latī tu'wīh(i).

і сям'я, якая абараняе яго (у свеце),

وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًاۙ ثُمَّ يُنْجِيْهِۙ

wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡumma yunjīh(i).

і ўсе людзі на зямлі, тады спадзяюцца, што гэта іх выратуе.

كَلَّاۗ اِنَّهَا لَظٰىۙ

kallā, innahā laẓā.

Зусім не! Сапраўды, пекла — гэта бурлівы агонь,

نَزَّاعَةً لِّلشَّوٰىۚ

nazzā‘atal lisy-syawā.

які адлушчвае скуру галавы.

تَدْعُوْا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ

tad‘ū man adbara wa tawallā.

Хто заклікае тых, хто адварочваецца і адварочваецца (ад рэлігіі),

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى

wa jama‘a fa'au‘ā.

і чалавек, які збірае (маёмасць), а затым захоўвае яе.

۞ اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوْعًاۙ

innal-insāna khuliqa halu‘ā(n).

Сапраўды, людзі былі створаны так, каб любіць скардзіцца.

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوْعًاۙ

iżā massahusy-syarru jazū‘ā(n).

Калі ў яго бяда, ён скардзіцца,

وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ

wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).

а калі ён атрымлівае дабро (багацце), ён становіцца скупым,

اِلَّا الْمُصَلِّيْنَۙ

illal-muṣallīn(a).

акрамя тых, хто выконвае малітву,

الَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَاۤىِٕمُوْنَۖ

allażīna hum ‘alā ṣalātihim dā'imūn(a).

тыя, хто верна выконвае свае малітвы,

وَالَّذِيْنَ فِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌۖ

wal-lażīna fī amwālihim ḥaqqum ma‘lūm(un).

і тыя, у чыім багацці адкладзена пэўная частка,

لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِۖ

lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

для тых (бедных), хто просіць, і тых, хто не просіць,

وَالَّذِيْنَ يُصَدِّقُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِۖ

wal-lażīna yuṣaddiqūna biyaumid-dīn(i).

і тыя, хто верыць у судны дзень,

وَالَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَۚ

wal-lażīna hum min ‘ażābi rabbihim musyfiqūn(a).

і тыя, хто баіцца пакарання свайго Госпада,

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُوْنٍۖ

inna ‘ażāba rabbihim gairu ma'mūn(in).

Сапраўды, ніхто не адчувае сябе ў бяспецы ад пакарання свайго Госпада,

وَّالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

і тыя, хто захоўвае свае інтымныя часткі цела,

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

хіба што да сваіх жонак ці рабоў, якімі валодаюць іх правыя рукі, дык яны сапраўды не заслугоўваюць віны.

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَۚ

fa manibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

Такім чынам, тыя, хто глядзіць па-за межамі гэтага (напрыклад, пералюбы, гомасэксуалы і лесбіянкі), — гэта людзі, якія выходзяць за межы.

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَۖ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā'ūn(a).

І тыя, хто выконвае свае абавязкі і абяцанні,

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَاۤىِٕمُوْنَۖ

wal-lażīna hum bisyahādātihim qā'imūn(a).

і тыя, хто цвёрда трымаецца іх сведчання,

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُوْنَۖ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

і тыя, хто выконвае свае малітвы.

اُولٰۤىِٕكَ فِيْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۗ ࣖ

ulā'ika fī jannātim mukramūn(a).

Яны праслаўлены на нябёсах.

فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ

famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).

Дык чаму ж тыя няверуючыя кідаюцца да цябе (Мухамеда),

عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ

‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).

справа і злева групамі?

اَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيْمٍۙ

ayaṭma‘u kullumri'im minhum ay yudkhala jannata na‘īm(in).

Ці кожны з няверуючых хоча трапіць у рай, поўны задавальненняў?

كَلَّاۗ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّمَّا يَعْلَمُوْنَ

kallā, innā khalaqnāhum mimmā ya‘malūn(a).

Немагчыма! Сапраўды, Мы стварылі іх з таго, што яны ведаюць.

فَلَآ اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشٰرِقِ وَالْمَغٰرِبِ اِنَّا لَقٰدِرُوْنَۙ

falā uqsimu birabbil-masyāriqi wal-magāribi innā laqādirūn(a).

Таму клянуся Богам, Які кіруе ўзыходам і заходам сонца, месяца і зорак, што Мы сапраўды здольныя,

عَلٰٓى اَنْ نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْۙ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِيْنَ

‘alā an nubaddila khairam minhum, wa mā naḥnu bimasbūqīn(a).

каб замяніць (іх) людзьмі, лепшымі за іх, і Нас не пераможаш.

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَۙ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a)

Няхай яны тонуць і блукаюць, пакуль не сустрэнуць дзень, які ім пагражае,

يَوْمَ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ سِرَاعًا كَاَنَّهُمْ اِلٰى نُصُبٍ يُّوْفِضُوْنَۙ

yauma yakhrujūna minal-ajdāṡi sirā‘an ka'annahum ilā nuṣubiy yūfiḍūn(a).

(а менавіта) у той дзень, калі яны паспешліва выйдуць са сваіх магіл, быццам паспешліва ідуць да сваіх ідалаў (у свеце),

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗذٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ࣖ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), żālikal-yaumul-lażī kānū yū‘adūn(a).

іх позіркі былі скіраваны ўніз, поўныя сораму. Гэта быў той самы дзень, калі ім пагражалі.