Q.S Сумны (ص) - 88 Колькасць вершаў

صۤ ۗوَالْقُرْاٰنِ ذِى الذِّكْرِۗ

Ṣād, wal-qur'āni żiż-żikr(i).

Шад, паводле Карана, які змяшчае папярэджанні.

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ عِزَّةٍ وَّشِقَاقٍ

balil-lażīna kafarū fī ‘izzatiw wa syiqāq(in).

А тыя, хто не верыць, (знаходзяцца) у пысе і варожасці.

كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ فَنَادَوْا وَّلَاتَ حِيْنَ مَنَاصٍ

kam ahlaknā min qablihim min qarnin fanādaw wa lāta ḥīna manāṣ(in).

Колькі людзей да іх Мы знішчылі, а потым яны прасілі дапамогі, хоць (у той час) не быў час бегчы, каб выратавацца.

وَعَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ ۖوَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا سٰحِرٌ كَذَّابٌۚ

wa ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum, wa qālal-kāfirūna hāżā sāḥirun każżāb(un).

І яны былі здзіўлены, што да іх прыйшоў пасланец з іх ліку; і няверуючыя сказалі: «Гэты чалавек — чарадзей, які кажа шмат хлусні».

اَجَعَلَ الْاٰلِهَةَ اِلٰهًا وَّاحِدًا ۖاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ

aja‘alal-ālihata ilāhaw wāḥidā(n), inna hāżā lasyai'un ‘ujāb(un).

Няўжо ён усіх багоў аб'яднаў у аднаго Бога? Сапраўды, гэта нешта сапраўды дзіўнае.

وَانْطَلَقَ الْمَلَاُ مِنْهُمْ اَنِ امْشُوْا وَاصْبِرُوْا عَلٰٓى اٰلِهَتِكُمْ ۖاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ يُّرَادُ ۖ

wanṭalaqal-mala'u minhum animsyū waṣbirū ‘alā ālihatikum, inna hāżā lasyai'uy yurād(u).

Тады іх правадыры сказалі: «Ідзіце і працягвайце пакланяцца сваім багам, бо гэта сапраўды жаданая рэч».

مَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِى الْمِلَّةِ الْاٰخِرَةِ ۖاِنْ هٰذَآ اِلَّا اخْتِلَاقٌۚ

mā sami‘nā bihāżā fil-millatil-ākhirah(ti), in hāżā illakhtilāq(un).

Мы ніколі не чуем пра гэта ў апошніх рэлігіях; гэта (сведчанне пра Алаха) — не што іншае, як выдумка (хлусня),

اَؤُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْۢ بَيْنِنَا ۗبَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ ذِكْرِيْۚ بَلْ لَّمَّا يَذُوْقُوْا عَذَابِ ۗ

a'unzila ‘alaihiż-żikru mim baininā, bal hum fī syakkim min żikrī, bal lammā yażūqū ‘ażāb(i).

чаму яму быў адкрыты Каран сярод нас?» Насамрэч, яны сумняваюцца ў Маім Каране, але не адчулі (Маёй) кары.

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيْزِ الْوَهَّابِۚ

am ‘indahum khazā'inu raḥmati rabbikal-‘azīzil-wahhāb(i).

Ці ж у іх ёсць скарбніца ласкі ад твайго Госпада, Усемагутнага, Уседаючага?]

اَمْ لَهُمْ مُّلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗفَلْيَرْتَقُوْا فِى الْاَسْبَابِ

am lahum mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, falyartaqū fil-asbāb(i).

Ці ж у іх ёсць царства неба і зямля, і што паміж імі? (Калі ёсць), то няхай яны падымаюцца па прыступках (да нябёсаў).

جُنْدٌ مَّا هُنَالِكَ مَهْزُوْمٌ مِّنَ الْاَحْزَابِ

jundum mā hunālika mahzūmum minal-aḥzāb(i).

(Яны) вялікая група салдат, якія там знаходзяцца, будуць пераможаныя.

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّفِرْعَوْنُ ذُو الْاَوْتَادِۙ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa fir‘aunu żul-autād(i).

Да іх народ Нуха, Ад і фараон, якія мелі вялікія войскі, таксама адмаўлялі (апосталаў),

وَثَمُوْدُ وَقَوْمُ لُوْطٍ وَّاَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الْاَحْزَابُ

wa ṡamūdu wa qaumu lūṭiw wa aṣḥābul-aikah(ti), ulā'ikal-aḥzāb(u).

а таксама (такім чынам) Самуд, народ Лута і народ Айкі. Гэта групы, якія аб'ядналіся (супраць апосталаў).

اِنْ كُلٌّ اِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ࣖ

in kullun illā każżabar-rusula faḥaqqa ‘iqāb(i).

Усе яны хлусілі апосталам, таму яны заслугоўваюць адчуць Маё пакаранне.

وَمَا يَنْظُرُ هٰٓؤُلَاۤءِ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً مَّا لَهَا مِنْ فَوَاقٍ

wa mā yanẓuru hā'ulā'i illā ṣaiḥataw wāḥidatam mā lahā min fawāq(in).

А насамрэч яны чакалі ўсяго аднаго крыку, які не меў паўзы.

وَقَالُوْا رَبَّنَا عَجِّلْ لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ

wa qālū rabbanā ‘ajjil lanā qiṭṭanā qabla yaumil-ḥisāb(i).

І сказалі яны: «Госпадзе наш, паскоры пакаранне, якое прызначана нам, да дня расплаты».

اِصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوٗدَ ذَا الْاَيْدِۚ اِنَّهٗٓ اَوَّابٌ

iṣbir ‘alā mā yaqūlūna ważkur ‘abdanā dāwūda żal-aid(i), innahū awwāb(un).

Будзьце цярплівыя да таго, што яны кажуць, і памятайце пра Нашага раба Давуда, які валодае сілай; сапраўды, ён быў вельмі паслухмяны (Алаху).

اِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهٗ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِشْرَاقِۙ

innā sakhkharnal-jibāla ma‘ahū yusabbiḥna bil-‘asyiyyi wal-isyrāq(i).

Сапраўды, Мы — тыя, хто пакарае горы, каб мы разам з ім (Давудам) славілі іх вечарам і раніцай,

وَالطَّيْرَمَحْشُوْرَةً ۗ كُلٌّ لَّهٗٓ اَوَّابٌ

waṭ-ṭaira maḥsyūrah(tan), kullul lahū awwāb(un).

і (Мы таксама пакорлівалі) птушак, якія сабраліся разам. Кожная з іх была вельмі паслухмяная (Алаху).

وَشَدَدْنَا مُلْكَهٗ وَاٰتَيْنٰهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ

wa syadadnā mulkahū wa ātaināhul-ḥikmata wa faṣlal-khiṭāb(i).

І Мы ўмацавалі яго царства і далі яму мудрасць і кемлівасць у вырашэнні спраў.

۞ وَهَلْ اَتٰىكَ نَبَؤُا الْخَصْمِۘ اِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَۙ

wa hal atāka naba'ul-khaṣm(i), iż tasawwarul-miḥrāb(a).

А ці дайшлі да цябе весткі пра тых, хто пасварыўся, калі ўзлез на сцяну міхраба?

اِذْ دَخَلُوْا عَلٰى دَاوٗدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوْا لَا تَخَفْۚ خَصْمٰنِ بَغٰى بَعْضُنَا عَلٰى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَآ اِلٰى سَوَاۤءِ الصِّرَاطِ

iż dakhalū ‘alā dāwūda fafazi‘a minhum qālū lā takhaf, khaṣmāni bagā ba‘ḍunā ‘alā ba‘ḍin faḥkum bainanā bil-ḥaqqi wa lā tusyṭiṭ wahdinā ilā sawā'iṣ-ṣirāṭ(i).

Калі яны выйшлі насустрач Давуду, ён здзівіўся іх прыбыццю. Яны сказалі: «Не бойцеся! Мы абодва спрачаемся, некаторыя з нас зрабілі адзін аднаму няправільна. Судзіце ж паміж намі справядліва, не адхіляйцеся ад праўды і вядзіце нас на прамы шлях».

اِنَّ هٰذَآ اَخِيْ ۗ لَهٗ تِسْعٌ وَّتِسْعُوْنَ نَعْجَةً وَّلِيَ نَعْجَةٌ وَّاحِدَةٌ ۗفَقَالَ اَكْفِلْنِيْهَا وَعَزَّنِيْ فِى الْخِطَابِ

inna hāżā akhī, lahū tis‘uw wa tis‘ūna na‘jataw wa liya na‘jatuw wāḥidah(tun), faqāla aqfilnīhā wa ‘azzanī fil-khiṭāb(i).

Насамрэч, у майго брата было дзевяноста дзевяць коз, а ў мяне толькі адна, і тады ён сказаў: «Аддай мне (свою казу)!» І перамог мяне ў спрэчцы.

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْخُلَطَاۤءِ لَيَبْغِيْ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَقَلِيْلٌ مَّا هُمْۗ وَظَنَّ دَاوٗدُ اَنَّمَا فَتَنّٰهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهٗ وَخَرَّ رَاكِعًا وَّاَنَابَ ۩

qāla laqad ẓalamaka bisu'āli na‘jatika ilā ni‘ājih(ī), wa inna kaṡīram minal-khulaṭā'i layabgī ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍin illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa qalīlum mā hum, wa ẓanna dāwūdu annamā fatannāhu fastagfara rabbahū wa kharra rāki‘aw wa anāb(a).

Ён (Даўд) сказаў: «Сапраўды, ён зрабіў табе няправільна, папрасіўшы дадаць тваю казу да сваёй. Сапраўды, многія з тых, хто з'яўляецца партнёрамі, робяць няправільна іншым, акрамя тых, хто верыць і робіць добрыя справы; але толькі нямногія з іх робяць гэта». І Давуд западозрыў, што Мы выпрабоўваем яго; таму ён папрасіў у свайго Госпада прабачэння, потым упаў ніцма і пакаяўся.

فَغَفَرْنَا لَهٗ ذٰلِكَۗ وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ

fa gafarnā lahū żālik(a), wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).

Потым Мы даравалі (яго памылку). І сапраўды, у яго ёсць месца, якое вельмі блізкае да Нас, і добрае месца для вяртання.

يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ

yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).

(Алах сказаў): «О Давуд! Мы зрабілі цябе халіфам (кіраўніком) на зямлі, таму судзі (справы) людзей справядліва і не кіруйся сваімі жаданнямі, бо гэта звядзе цябе з шляху Алаха. Сапраўды, тыя, хто збіўся са шляху Алаха, атрымаюць цяжкае пакаранне, бо яны забыліся пра дзень расплаты».

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ۗذٰلِكَ ظَنُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنَ النَّارِۗ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā bāṭilā(n), żālika ẓannul-lażīna kafarū, fawailul lil-lażīna kafarū minan-nār(i).

І Мы не дарэмна стварылі нябёсы і зямлю, і ўсё, што паміж імі. Так лічаць няверуючыя. Гора няверуючым, бо яны ўвойдуць у Агонь.

اَمْ نَجْعَلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَالْمُفْسِدِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ اَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِيْنَ كَالْفُجَّارِ

am naj‘alul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kal-mufsidīna fil-arḍ(i), am naj‘alul-muttaqīna kal-fujjār(i).

Ці павінны мы ставіцца да тых, хто верыць і робіць добрыя справы, гэтак жа, як да тых, хто распаўсюджвае нягоды на зямлі? Ці павінны мы лічыць тых, хто баіцца Алаха, гэтак жа, як і тых, хто чыніць зло?

كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ مُبٰرَكٌ لِّيَدَّبَّرُوْٓا اٰيٰتِهٖ وَلِيَتَذَكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ

kitābun anzalnāhu ilaika mubārakul liyaddabbarū āyātihī wa liyatażakkara ulul-albāb(i).

Кніга (Аль-Каран), якую Мы табе паслалі, поўная дабраславенняў, каб яны маглі ацаніць яе вершы, і каб людзі з здаровым розумам маглі атрымаць з яе ўрок.

وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ

wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).

І Давуду Мы далі (сына па імені) Сулеймана; ён — найлепшы слуга. Ён быў вельмі паслухмяны (Алаху).

اِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصّٰفِنٰتُ الْجِيَادُۙ

iż ‘uriḍa ‘alaihi bil-‘asyiyyiṣ-ṣāfinātul-jiyād(u).

(Памятаеш), як аднойчы днём яму паказалі (коней), якія былі ручнымі, (але) вельмі хуткімі ў бегу,

فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ

fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).

Тады ён сказаў: «Сапраўды, я люблю ўсе добрыя рэчы (коней), якія прымушаюць мяне ўспамінаць (веліч) майго Госпада, пакуль не зайдзе сонца».

رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ

ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).

«Прывядзіце мне ўсіх коней». Потым ён адсек коням ногі і шыі.

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ

wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).

І сапраўды, Мы выпрабавалі Саламона і паклалі яго на трон целам (аслабленым хваробай), пасля чаго ён пакаяўся.

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَهَبْ لِيْ مُلْكًا لَّا يَنْۢبَغِيْ لِاَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِيْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

qāla rabbigfir lī wa hab lī mulkal lā yambagī li'aḥadim mim ba‘dī, innaka antal-wahhāb(u).

Ён сказаў: «О Госпадзе мой, даруй мне і дай мне царства, якога не будзе ні ў кога пасля мяне. Сапраўды, Ты — Той, Хто дае».

فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيْحَ تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖ رُخَاۤءً حَيْثُ اَصَابَۙ

fasakhkharnā lahur-rīḥa tajrī bi'amrihī rukhā'an ḥaiṡu aṣāb(a).

Потым Мы падпарадкавалі яго ветру, які добра дзьмуў, куды ён хацеў, паводле яго загаду,

وَالشَّيٰطِيْنَ كُلَّ بَنَّاۤءٍ وَّغَوَّاصٍۙ

wasy-syayāṭīna kulla bannā'iw wa gawwāṣ(in).

і (Мы таксама падпарадкаваліся яму) д'яблы, усе будаўнікі і вадалазы,

وَّاٰخَرِيْنَ مُقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِ

wa ākharīna muqarranīna fil-aṣfād(i).

і іншыя (дэманы), якія звязаны ў кайданы.

هٰذَا عَطَاۤؤُنَا فَامْنُنْ اَوْ اَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

hāżā ‘aṭā'unā famnun au amsik bigairi ḥisāb(in).

Гэта — Наш дар; дык аддай (іншым) або ўтойвай (сябе) без разлікаў.

وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ ࣖ

wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).

І сапраўды, у яго ёсць пасада побач з намі і добрае месца, куды можна вярнуцца.

وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ اَيُّوْبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الشَّيْطٰنُ بِنُصْبٍ وَّعَذَابٍۗ

ważkur ‘abdanā ayyūb(a), iż nādā rabbahū annī massaniyasy-syaiṭānu binuṣbiw wa ‘ażāb(in).

І ўспомніце пра Нашага раба Айюба, калі ён паклікаў свайго Госпада: «Сапраўды, мяне шайтан турбуе пакутамі і няшчасцямі».

اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌ وَّشَرَابٌ

urkuḍ birijlik(a), hāżā mugtasalum bāriduw wa syarāb(un).

Алах кажа): «Тупайце нагамі: гэта халодная вада для купання і піцця».

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ

wa wahabnā lahū ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam minnā wa żikrā li'ulil-albāb(i).

І Мы дабраславілі яго (уз'яднаннем) яго сям'і і памножылі іх колькасць як міласць ад Нас і ўрок для тых, хто мае здаровы розум.

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِّهٖ وَلَا تَحْنَثْ ۗاِنَّا وَجَدْنٰهُ صَابِرًا ۗنِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌ

wa khuż biyadika ḍigṡan faḍrib bihī wa lā taḥnaṡ, innā wajadnāhu ṣābirā(n), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).

І вазьмі ў руку пучок (травы), потым бі па ім і не парушай сваёй клятвы. Сапраўды, Мы знайшлі яго (Айюба) цярплівым чалавекам. Ён — найлепшы слуга. Ён быў вельмі паслухмяны (Алаху).

وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ

ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).

І памятайце пра Нашых рабоў: Абрагама, Ісаака і Якуба, якія валодаюць вялікай сілай і (высокімі) ведамі.

اِنَّآ اَخْلَصْنٰهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِۚ

innā akhlaṣnāhum bikhāliṣatin żikrad-dār(i).

Сапраўды, Мы ачысцілі іх, (даруючы) ім высокія маральныя якасці, а менавіта, нагадваючы (людзям) пра будучае жыццё.

وَاِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْاَخْيَارِۗ

wa innahum ‘indanā laminal-muṣṭafainal-akhyār(i).

І сапраўды, з Нашага боку яны — адны з найлепшых абраных людзей.

وَاذْكُرْ اِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۗوَكُلٌّ مِّنَ الْاَخْيَارِۗ

ważkur ismā‘īla wal-yasa‘a wa żal-kifl(i), wa kullum minal-akhyār(i).

І ўспомніце Ісмаіла, Ільясу і Зулькіфлі. Усе яны адны з самых прыемных людзей.

هٰذَا ذِكْرٌ ۗوَاِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ لَحُسْنَ مَاٰبٍۙ

hāżā żikr(un), wa inna lil-muttaqīna laḥusna ma'āb(in).

Гэта гонар (для іх). І сапраўды, тым, хто пабожны, (прадугледжана) лепшае месца для вяртання,

جَنّٰتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ الْاَبْوَابُۚ

jannāti ‘adnim mufattaḥatal lahumul-abwāb(u).

(а менавіта) Эдэмскія сады, брамы якіх адчынены для іх,

مُتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا يَدْعُوْنَ فِيْهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيْرَةٍ وَّشَرَابٍ

muttaki'īna fīhā yad‘ūna fīhā bifākihatin kaṡīratiw wa syarāb(in).

у ім яны адпачываюць (на канапах), просячы шмат садавіны і напояў (у гэтым раі).

۞ وَعِنْدَهُمْ قٰصِرٰتُ الطَّرْفِ اَتْرَابٌ

wa ‘indahum qāṣirātuṭ-ṭarfi atrāb(un).

а побач з імі (ёсць анёлы), зрок якіх цьмяны і якія таго ж ўзросту.

هٰذَا مَا تُوْعَدُوْنَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ

hāżā mā tū‘adūna liyaumil-ḥisāb(i).

Гэта тое, што абяцана вам у дзень расплаты.

اِنَّ هٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهٗ مِنْ نَّفَادٍۚ

ina hāżā larizqunā mā lahū min nafād(in).

Сапраўды, гэта бясконцы дар ад Нас.

هٰذَا ۗوَاِنَّ لِلطّٰغِيْنَ لَشَرَّ مَاٰبٍۙ

hāżā, wa inna liṭ-ṭāgīna lasyarra ma'āb(in).

Гэта (іх становішча). І сапраўды, тым, хто не паслухаецца, (прадугледжана) дрэннае месца для вяртання,

جَهَنَّمَۚ يَصْلَوْنَهَاۚ فَبِئْسَ الْمِهَادُ

jahannam(a), yaṣlaunahā, fabi'sal-mihād(u).

(А менавіта) Пекла, у якое яны ўвойдуць; гэта ж злое месца жыхарства.

هٰذَاۙ فَلْيَذُوْقُوْهُ حَمِيْمٌ وَّغَسَّاقٌۙ

hāżā, falyażūqūhu ḥamīmuw wa gassāq(un).

Гэта (пакаранне пекла), дык няхай яны паспытаюць яго (свой напой) вельмі гарачую ваду і вельмі халодную ваду,

وَّاٰخَرُ مِنْ شَكْلِهٖٓ اَزْوَاجٌۗ

wa ākharu min syaklihī azwāj(un).

і розныя іншыя віды (пакаранняў), падобныя да гэтага.

هٰذَا فَوْجٌ مُّقْتَحِمٌ مَّعَكُمْۚ لَا مَرْحَبًا ۢبِهِمْ ۗ اِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ

hāżā faujum muqtaḥimum ma‘akum, lā marḥabam bihim, innahum ṣālun-nār(i).

(Ім было сказана): «Гэта вялікая група (вашых паслядоўнікаў), якія ідуць разам з вамі (у пекла)». Ім няма вітання, бо на самой справе яны трапяць у пекла (сказалі іх правадыры).

قَالُوْا بَلْ اَنْتُمْ لَا مَرْحَبًاۢ بِكُمْ ۗ اَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوْهُ لَنَاۚ فَبِئْسَ الْقَرَارُ

qālū bal antum lā marḥabam bikum, antum qaddamtumūhu lanā, fabi'sal-qarār(u).

(Іх паслядоўнікі адказалі): «Насамрэч, гэта вы (што больш дарэчы) не атрымалі гасціннага прыёму, бо менавіта вы ўкінулі нас у пагібель, таму гэта найгоршае месца для пражывання».

قَالُوْا رَبَّنَا مَنْ قَدَّمَ لَنَا هٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِى النَّارِ

qālū rabbanā man qaddama lanā hāżā fazidhu ‘ażāban ḍi‘fan fin-nār(i).

Яны сказалі (зноў): «О наш Госпадзе, хто ўвядзе нас у гэта (адзаб), дык дадайце да яго падвойнае пакаранне ў пекле».

وَقَالُوْا مَا لَنَا لَا نَرٰى رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِّنَ الْاَشْرَارِ

wa qālū mā lanā lā narā rijālan kunnā na‘udduhum minal-asyrār(i).

І (непаслухмяныя людзі) сказалі: «Чаму б нам не паглядзець на тых людзей, якіх мы раней (у свеце) лічылі злымі (агіднымі) людзьмі?

اَتَّخَذْنٰهُمْ سِخْرِيًّا اَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْاَبْصَارُ

attakhażnāhum sikhriyyan am zāgat ‘anhumul-abṣār(u).

Ці мы раней з іх смяяліся, ці гэта было таму, што наш зрок перашкаджаў нам іх бачыць?

اِنَّ ذٰلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ اَهْلِ النَّارِ ࣖ

inna żālika laḥaqqun takhāṣumu ahlin-nār(i).

Сапраўды, менавіта гэта і адбываецца, (а менавіта) сваркі сярод жыхароў Пекла.

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مُنْذِرٌ ۖوَّمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul innamā ana munżir(un), wa mā min ilāhin illallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

Скажы (Мухамед): «Сапраўды, я толькі папярэджвальнік, няма бога, акрамя Алаха, Усемагутнага, Магутнага,

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumal-‘azīzul-gaffār(u).

(гэта значыць) Гасподзь нябёсаў і зямлі і таго, што паміж імі, Наймагутнейшы, Найпрабачальны».

قُلْ هُوَ نَبَؤٌا عَظِيْمٌۙ

qul huwa naba'un ‘aẓīm(un).

Скажы: «Гэта (Каран) — вялікая вестка,

اَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُوْنَ

antum ‘anhu mu‘riḍūn(a).

што ты ад яго адвярнулася.

مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍۢ بِالْمَلَاِ الْاَعْلٰٓى اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

mā kāna liya min ‘ilmim bil-mala'il-a‘lā iż yakhtaṣimūn(a).

Я не меў найменшага ўяўлення пра аль-мала'уль а'ля (анёлаў), калі яны спрачаліся.

اِنْ يُّوْحٰىٓ اِلَيَّ اِلَّآ اَنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

iy yūḥā ilayya illā annamā ana nażīrum mubīn(un).

Мне было адкрыта, што я толькі ясны папярэджвальнік».

اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ

iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).

(Памятай), калі твой Гасподзь сказаў анёлам: «Сапраўды, Я ствару чалавека з гліны».

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).

Потым, калі Я ўдасканалю гэтае падзею і ўдыхну ў яго Свой дух (стварэнне), паклоніся яму ніцма».

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

Тады ўсе анёлы ўпалі ніцма,

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اِسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

illā iblīs(a), istakbara wa kāna minal-kafirīn(a).

акрамя д'ябла; ён хваліцца і належыць да групы няверуючых.

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۗ اَسْتَكْبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِيْنَ

qāla yā iblīsu mā mana‘aka an tasjuda limā khalaqtu biyadayy(a), astakbarta am kunta minal-‘ālīn(a).

(Алах) сказаў: «О сатана, што перашкаджае табе пакланіцца таму, што Я стварыў Сваёй сілай? Ці ганарышся ты сабой, ці адчуваеш сябе да больш высокага класа?»

قَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla ana khairum minhu khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(Ібліс) сказаў: «Я лепшы за яго, бо Ты стварыў мяне з агню, а яго — з зямлі».

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۖ

qāla fakhruj minhā fa'innaka rajīm(un).

(Алах) сказаў: «Тады выйдзі з нябёсаў! Ты — праклятае стварэнне».

وَّاِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِيْٓ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaika la‘natī ilā yaumid-dīn(i).

І сапраўды, праклён Мой застаецца на табе да суднага дня».

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa'anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(Ібліс) сказаў: «О мой Госпадзе, адкладзі мяне да таго дня, калі яны будуць уваскрэшаныя».

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa'innaka minal-munẓarīn(a).

(Алах) сказаў: «Тады ты сапраўды сярод тых, каму дадзена адтэрміноўка,

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

да прызначанага дня (Суднага дня)».

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla fabi‘izzatika la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

(Д'ябал) адказаў: «Клянуся славай Тваёй, я абавязкова звяду іх усіх у зман,

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

акрамя Тваіх слуг, якія выбраныя сярод іх».

قَالَ فَالْحَقُّۖ وَالْحَقَّ اَقُوْلُۚ

qāla fal-ḥaqq(u), wal-ḥaqqa aqūl(u).

(Алах) сказаў: «Такім чынам, тое, што ёсць праўдай (гэта мая клятва), і толькі праўда — гэта тое, што я кажу.

لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكَ وَمِمَّنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'amla'anna jahannama minka wa mimman tabi‘aka minhum ajma‘īn(a).

Сапраўды, Я напоўню пекла табою і тымі, хто ідзе за табой сярод усіх іх».

قُلْ مَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُتَكَلِّفِيْنَ

qul mā as'alukum ‘alaihi min ajriw wa mā ana minal-mutakallifīn(a).

Скажы (Мухамед): «Я не прашу ў цябе ні найменшай узнагароды за (мае пропаведзі); і я не з тых, хто выдумляе».

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ

in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

Гэта (Каран) — не што іншае, як папярэджанне ўсёй прыродзе.

وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَاَهٗ بَعْدَ حِيْنٍ ࣖ

wa lata‘lamunna naba'ahū ba‘da ḥīn(in).

І сапраўды, ты даведаешся (праўду пра) яго вестку (Каран) праз нейкі час».