اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَّثَلُ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۗ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاۤءُ وَالضَّرَّاۤءُ وَزُلْزِلُوْا حَتّٰى يَقُوْلَ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ
am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya'tikum maṡalul-lażīna khalau min qablikum, massathumul-ba'sā'u waḍ-ḍarrā'u wa zulzilū ḥattā yaqūlar-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū matā naṣrullāh(i), alā inna naṣrallāhi qarīb(un).
Ku yekë tak lɔn bï wek la nhial, cɔk alɔn këc (thëm) këc bɛ̈n tënë yï cïmën (kä cï röt looi) kɔc cï bɛ̈n tueŋ? Keek aacï keek dɔm në ŋɔ̈ɔ̈ŋ, tɔŋ ku thɔ̈ɔ̈r (në thëm juëc), agut cï Raan cï lɔc ku dɔc ku kɔc cï gam ke ye lueel, "Ye nɛn bï kuɔɔny de Nhialic bɛ̈n?" Tïŋ, ee yic, kuɔɔny de Allah acï thiɔ̈k.
وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا
wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).
Ku raan (akölriëëc) ee röök në kërac cït mɛn ye yen (akölriëëc) röök në këpath. Ku ë yic, raan ee gɛ̈i.
خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ
khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).
Kɔc aake cï ke cak në dhöl ë gɛ̈th. Ku ë tɛ̈ɛ̈n ɣɛn abï we nyuɔ̈th käkiɛ̈ (riɛl). Ku duɔ̈në ɣa thiëëc ba lac looi.
اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ
afa bi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).
Cie kek kɔc ye thiëc bï tɛ̈m awuɔ̈cda lac looi?