اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَّثَلُ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۗ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاۤءُ وَالضَّرَّاۤءُ وَزُلْزِلُوْا حَتّٰى يَقُوْلَ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ
am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya'tikum maṡalul-lażīna khalau min qablikum, massathumul-ba'sā'u waḍ-ḍarrā'u wa zulzilū ḥattā yaqūlar-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū matā naṣrullāh(i), alā inna naṣrallāhi qarīb(un).
या फेर अहाँ सोचैत छी जे अहाँ जन्नत मे प्रवेश करब जखन कि एहन (परीक्षा) एखन धरि अहाँ लग नहि आयल अछि जेना अहाँ सँ पहिने गुजरल लोक केँ आयल छल | ओ सभ गरीबी, कष्ट सँ त्रस्त छलाह, आ (विभिन्न परीक्षा सँ) हिलैत छलाह, जाबत धरि रसूलुल्लाह आ हुनका संग विश्वास करय बला लोकनि नहि कहलनि, "अल्लाह केर मदद कहिया आओत?" निश्चित रूप स अल्लाह क मदद नजदीक अछि।
وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا
wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).
आ मनुष्य (प्रायः) बुराई के प्रार्थना करैत अछि जेना (सामान्यतः) नीक के प्रार्थना करैत अछि | आ सत्ते मनुक्ख जल्दबाजी करैत अछि
خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ
khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).
मनुक्खक सृजन हड़बड़ी मे भेल। बाद मे हम अहाँ केँ अपन चिन्ह (शक्ति) देखा देब। तेँ हमरा जल्दी करबा लेल नहि कहब।
اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ
afa bi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).
की ओ सभ नहि छथि जे माँगैत छथि जे हमर सभक सजा जल्दी हो?