اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَّثَلُ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۗ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاۤءُ وَالضَّرَّاۤءُ وَزُلْزِلُوْا حَتّٰى يَقُوْلَ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ
am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya'tikum maṡalul-lażīna khalau min qablikum, massathumul-ba'sā'u waḍ-ḍarrā'u wa zulzilū ḥattā yaqūlar-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū matā naṣrullāh(i), alā inna naṣrallāhi qarīb(un).
ឬមួយក៏ពួកអ្នកគិតថា ពួកអ្នកនឹងចូលទៅក្នុងឋានសួគ៌ ខណៈពេលដែលការសាកល្បងនោះមិនទាន់មកដល់ពួកអ្នកដូចអ្នកដែលបានស្លាប់ទៅមុនពួកអ្នកនៅឡើយទេ។ ពួកគេត្រូវបានរងទុក្ខដោយភាពក្រីក្រ ទុក្ខវេទនា និងត្រូវបានរង្គោះរង្គើ (ដោយការសាកល្បងផ្សេងៗ) រហូតដល់អ្នកនាំសារ និងអ្នកដែលជឿជាមួយលោកបាននិយាយថា តើពេលណាទើបជំនួយរបស់អល់ឡោះនឹងមកដល់? ពិតប្រាកដណាស់ ជំនួយរបស់អល់ឡោះគឺនៅជិតបង្កើយ។
وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا
wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).
ហើយមនុស្សលោក (ជាញឹកញាប់) អធិស្ឋានសុំអំពើអាក្រក់ ដូចដែលគេអធិស្ឋានសុំអំពើល្អដែរ។ ហើយជាការពិតណាស់ មនុស្សលោកប្រញាប់ប្រញាល់ណាស់។
خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ
khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).
មនុស្សត្រូវបានបង្កើតឡើងយ៉ាងប្រញាប់ប្រញាល់។ នៅពេលក្រោយ ខ្ញុំនឹងបង្ហាញអ្នកនូវសញ្ញាសម្គាល់ (ឫទ្ធានុភាព) របស់ខ្ញុំ។ ដូច្នេះកុំសុំឱ្យខ្ញុំប្រញាប់ប្រញាល់ធ្វើវាឡើយ។
اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ
afa bi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).
តើពួកគេមិនមែនជាអ្នកដែលសុំឱ្យទណ្ឌកម្មរបស់យើងត្រូវបានប្រញាប់ប្រញាល់ទេឬ?