اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَّثَلُ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۗ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاۤءُ وَالضَّرَّاۤءُ وَزُلْزِلُوْا حَتّٰى يَقُوْلَ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ
am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya'tikum maṡalul-lażīna khalau min qablikum, massathumul-ba'sā'u waḍ-ḍarrā'u wa zulzilū ḥattā yaqūlar-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū matā naṣrullāh(i), alā inna naṣrallāhi qarīb(un).
Әллә һеҙ үҙегеҙҙән алда килгәндәр кеүек (һынауҙар) һеҙгә әле килмәһә лә, ожмахҡа инәсәкмен тип уйлайһығыҙмы? Уларҙы фәҡирлек, ғазаптар ҡамап алған һәм (төрлө һынауҙар) тетрәндергән, шуға күрә Рәсүл һәм уның менән бергә иман килтергән кешеләр: «Ҡасан Аллаһтың ярҙамы килер?» Иҫегеҙҙә тотоғоҙ, ысынлап та, Аллаһтың ярҙамы яҡын.
وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا
wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).
Ә кеше (йыш ҡына) яҡшылыҡҡа доға ҡылған кеүек, яуызлыҡҡа ла доға ҡыла. Һәм, ысынлап та, кеше ашығыс.
خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ
khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).
Кешеләр ашығып яратылған. Һуңынан Мин һеҙгә Үҙемдең аяттарымды (ҡөҙрәтемде) күрһәтәсәкмен. Шуға ла тиҙләтергә ҡушмағыҙ.
اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ
afa bi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).
Беҙҙең язабыҙҙы тиҙләтеүҙе һораусылар улар түгелме ни?