وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ
wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).
Eta esan zuten: «Ez dugu zugan (Muhammad) sinetsiko lurretik ur iturri bat bidali arte,
اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ
au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).
edo datilen eta mahatsen baratze bat baduzu, ibai azkar bat bertatik igarotzen uzten duzu,
اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ
au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).
edo zerua zatitan erortzen diguzu gainean, esaten duzun bezala, edo (aurretik) Ala eta aingeruak gurekin aurrez aurre jarri,
اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ
au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).
Edo urrezko etxea baduzu, edo zerura igotzen zara. Eta ez dugu zure igoeran sinetsiko irakurtzeko liburu bat bidali arte». Esan (Muhammad): «Aintza nire Jaunari, ez al naiz mezulari bat besterik ez den gizaki bat?»
اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ
afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).
Beraz, sinestunak gaiztoen (sinesgabeen) antzekoak al dira? Ez dira berdinak.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ جَاۤءَكُمْ فَاسِقٌۢ بِنَبَاٍ فَتَبَيَّنُوْٓا اَنْ تُصِيْبُوْا قَوْمًاۢ بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوْا عَلٰى مَا فَعَلْتُمْ نٰدِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū in jā'akum fāsiqum binaba'in fa tabayyanū an tuṣībū qaumam bijahālatin fa tuṣbiḥū ‘alā mā fa‘altum nādimīn(a).
Oi zuek, sinesten duzuenoi! Gaizto bat berriren batekin etortzen bazaizue, egiaztatu egia dela, ezjakintasunagatik herri bati kalterik egin ez diezaiozuen eta gero damutu ez zaitezen egin duzuenaz.
وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ فِيْكُمْ رَسُوْلَ اللّٰهِ ۗ لَوْ يُطِيْعُكُمْ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنَ الْاَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ حَبَّبَ اِلَيْكُمُ الْاِيْمَانَ وَزَيَّنَهٗ فِيْ قُلُوْبِكُمْ وَكَرَّهَ اِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوْقَ وَالْعِصْيَانَ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الرّٰشِدُوْنَۙ
wa‘lamū anna fīkum rasūlallāh(i), lau yuṭī‘ukum fī kaṡīrim minal-amri la‘anittum wa lākinnallāha ḥabbaba ilaikumul-īmāna wa zayyanahū fī qulūbikum wa karraha ilaikumul-kufra wal-fusūqa wal-‘iṣyān(a), ulā'ika humur-rāsyidūn(a).
Eta jakin ezazue zuen artean dagoela Allahren Mezularia. Gauza askotan obeditzen balizue, arazoetan egongo zinatekete. Baina Allahk fedea maitatzera eraman zaituzte, edertu egin du zuen bihotzetan eta gorrotatzera eraman zaituzte sinesgaiztasuna, gaiztakeria eta desobedientzia. Hauek dira bide zuzenari jarraitzen diotenak.
اَفَرَءَيْتَ الَّذِيْ تَوَلّٰىۙ
afa ra'aital-lażī tawallā.
Beraz, ez al duzu ikusten (Koranetik) aldentzen den jendea?
وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى
wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.
eta (agindutakotik) pixka bat ematen du eta gainerakoa atxikitzen du.
اَعِنْدَهٗ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرٰى
a‘indahū ‘ilmul-gaibi fahuwa yarā.
Ba al du ikusezinaren ezagutza, (ikusi) ahal izateko?
اَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِيْ صُحُفِ مُوْسٰى
am lam yunabba' bimā fī ṣuḥufi mūsā.
Edo ez al zaio jakinarazi (hari) zer dagoen (Moisesi jaitsi zitzaion Liburu Santuaren) orrialdeetan?
ذَرْنِيْ وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيْدًاۙ
Żarnī wa man khalaqtu waḥīdā(n).
Utzi nazazu nik neuk sortu dudanarekiko jokatzen,
وَّجَعَلْتُ لَهٗ مَالًا مَّمْدُوْدًاۙ
wa ja‘altu lahū mālam mamdūdā(n).
eta aberastasun ugari ematen dizkizut,
وَّبَنِيْنَ شُهُوْدًاۙ
wa banīna syuhūdā(n).
eta beti berarekin dauden haurrak,
وَّمَهَّدْتُّ لَهٗ تَمْهِيْدًاۙ
wa mahhattu lahū tamhīdā(n).
eta (bizitzaren) ahalik eta espazio zabalena ematen dizut.
ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ
Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).
Orduan, benetan nahi zuen nik horri zerbait gehitzea.
كَلَّاۗ اِنَّهٗ كَانَ لِاٰيٰتِنَا عَنِيْدًاۗ
kallā, innahū kāna li'āyātinā ‘anīdā(n).
Ezin! Bai, gure bertsoen (Koranaren) aurka egin du.
سَاُرْهِقُهٗ صَعُوْدًاۗ
sa'urhiquhū ṣa‘ūdā(n).
Igoera nekagarri batekin zamatuko dut.
اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ
innahū fakkara wa qaddar(a).
Izan ere, pentsatu eta erabaki du (zehaztu zuena),
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ
faqutila kaifa qaddar(a).
orduan, ai ene! Nola erabakitzen du?
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ
Ṡumma qutila kaifa qaddar(a).
Berriz ere, ai ene! Nola erabakitzen du?
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَۙ
Ṡumma ‘abasa wa basar(a).
gero itxura garratz eta goibela zuen,
ثُمَّ اَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَۙ
Ṡumma adbara wastakbar(a).
gero aldendu (egitik) eta harrotu egin zen,
فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ
faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).
gero esan zuen: «Hau (Korana) (antzinakoengandik) ikasitako magia besterik ez da».
اِنْ هٰذَآ اِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِۗ
in hāżā illā qaulul-basyar(i).
Giza hitzak besterik ez dira hauek».
سَاُصْلِيْهِ سَقَرَ
sa'uṣlīhi saqar(a).
Geroago, (infernuko) Saqar-en sartuko dut,
وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سَقَرُۗ
wa mā adrāka mā saqar(a).
eta badakizu zer den (arraioa) Saqar?
قُلْ يٰٓاَيُّهَا الْكٰفِرُوْنَۙ
qul yā ayyuhal-kāfirūn(a).
Esan (Mahoma): «Oi, sinesgabeok!