وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ
wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).
Һәм улар: «Беҙ һиңә (Мөхәммәткә) ышанмаясаҡбыҙ, Ерҙән беҙҙең өсөн һыу шишмәһе ебәрмәйенсә», — тинеләр.
اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ
au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).
йәки һинең финик һәм йөҙөм баҡсаһың бар, шунан һуң һин уның аша тиҙ аҡҡан йылға ағып сығаһың,
اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ
au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).
йәки һеҙ, үҙегеҙ әйткәнсә, беҙҙең өҫтөбөҙгә күкте киҫәктәргә төшөрәһегеҙ, йәки Аллаһты һәм фәрештәләрҙе беҙҙең менән йөҙгә-йөҙ килтерер алдынан,
اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ
au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).
йәки һинең алтындан йортоң (яһалған), йәки күккә күтәреләһең. Һин беҙгә уҡыр өсөн китап төшөрмәйенсә, һинең күккә күтәрелеүеңә ышанмаясаҡбыҙ», — тип әйт (Мөхәммәткә): «Раббымға дан, мин рәсүл булған кеше генә түгелме ни?»
اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ
afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).
Тимәк, иманлылар яуыз кешеләр (иманһыҙҙар) кеүекме? Улар бер төрлө түгел.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ جَاۤءَكُمْ فَاسِقٌۢ بِنَبَاٍ فَتَبَيَّنُوْٓا اَنْ تُصِيْبُوْا قَوْمًاۢ بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوْا عَلٰى مَا فَعَلْتُمْ نٰدِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū in jā'akum fāsiqum binaba'in fa tabayyanū an tuṣībū qaumam bijahālatin fa tuṣbiḥū ‘alā mā fa‘altum nādimīn(a).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Әгәр ҙә һеҙгә берәй яуыз хәбәр килтерһә, хәҡиҡәтте тикшерегеҙ, наҙанлыҡтан (ғәмһеҙлектән) берәй халыҡҡа зыян килтермәҫһегеҙ, ахыр сиктә үҙегеҙҙең эштәрегеҙгә үкенерһегеҙ.
وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ فِيْكُمْ رَسُوْلَ اللّٰهِ ۗ لَوْ يُطِيْعُكُمْ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنَ الْاَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ حَبَّبَ اِلَيْكُمُ الْاِيْمَانَ وَزَيَّنَهٗ فِيْ قُلُوْبِكُمْ وَكَرَّهَ اِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوْقَ وَالْعِصْيَانَ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الرّٰشِدُوْنَۙ
wa‘lamū anna fīkum rasūlallāh(i), lau yuṭī‘ukum fī kaṡīrim minal-amri la‘anittum wa lākinnallāha ḥabbaba ilaikumul-īmāna wa zayyanahū fī qulūbikum wa karraha ilaikumul-kufra wal-fusūqa wal-‘iṣyān(a), ulā'ika humur-rāsyidūn(a).
Шуны белегеҙ: һеҙҙең арағыҙҙа Аллаһ илсеһе бар. Күп нәмәлә һиңә буйһонһа, мотлаҡ бәләгә тарырһың. Әммә Аллаһ һеҙҙе иманды яратты һәм уны (иманды) күңелегеҙгә матур итте һәм һеҙҙе көфөрлөктән, яуызлыҡтан һәм тыңлауһыҙлыҡтан нәфрәт иттерҙе. Бына ошолар тура юлдан барған кешеләр,
اَفَرَءَيْتَ الَّذِيْ تَوَلّٰىۙ
afa ra'aital-lażī tawallā.
Тимәк, һеҙ (Ҡөрьәндән) ситләшкән кешеләрҙе күрмәйһегеҙме?
وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى
wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.
әҙ генә (вәғәҙә ителгәнде) бирҙе, ҡалғанын һаҡланы.
اَعِنْدَهٗ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرٰى
a‘indahū ‘ilmul-gaibi fahuwa yarā.
Уның (уны) күрер өсөн йәшерен нәмәләр тураһында белеме бармы?
اَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِيْ صُحُفِ مُوْسٰى
am lam yunabba' bimā fī ṣuḥufi mūsā.
Әллә Муса биттәрендә (уға иңдерелгән) изге китаптың биттәрендә нимә булғаны хәбәр ителмәнеме?
ذَرْنِيْ وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيْدًاۙ
Żarnī wa man khalaqtu waḥīdā(n).
Мин үҙем барлыҡҡа килтергән халыҡҡа ҡарата (эшләйем) рөхсәт итегеҙ,
وَّجَعَلْتُ لَهٗ مَالًا مَّمْدُوْدًاۙ
wa ja‘altu lahū mālam mamdūdā(n).
Мин һиңә мул байлыҡ бирермен, .
وَّبَنِيْنَ شُهُوْدًاۙ
wa banīna syuhūdā(n).
һәм һәр ваҡыт уның янында булған балалар,
وَّمَهَّدْتُّ لَهٗ تَمْهِيْدًاۙ
wa mahhattu lahū tamhīdā(n).
һәм мин һиңә мөмкин тиклем киң урын (тормош) бирәм.
ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ
Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).
Шунан ул ысынлап та Минең өҫтәүемде теләне.
كَلَّاۗ اِنَّهٗ كَانَ لِاٰيٰتِنَا عَنِيْدًاۗ
kallā, innahū kāna li'āyātinā ‘anīdā(n).
Эшләй алмайым! Ысынлап та, ул Беҙҙең аяттарыбыҙға (Ҡөрьәнгә) ҡаршы сыҡты.
سَاُرْهِقُهٗ صَعُوْدًاۗ
sa'urhiquhū ṣa‘ūdā(n).
Мин уға йонсотҡос үрләү йөкләмәһен йөкмәтергә йыйынам.
اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ
innahū fakkara wa qaddar(a).
Ысынлап та, ул уйлап, билдәләгән (нимәне билдәләгән),
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ
faqutila kaifa qaddar(a).
шунан һуң ҡайғы уға! Нисек билдәләй?
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ
Ṡumma qutila kaifa qaddar(a).
Тағы ла ҡайғы уға! Нисек билдәләй?
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَۙ
Ṡumma ‘abasa wa basar(a).
Һуңынан әсе һәм ҡайғылы күренде,
ثُمَّ اَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَۙ
Ṡumma adbara wastakbar(a).
Һуңынан (хәҡиҡәттән) ситкә китте һәм маҡтанды,
فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ
faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).
һуңынан: «Был (Ҡөрьән) тик (боронғоларҙан) өйрәнелгән тылсым ғына.
اِنْ هٰذَآ اِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِۗ
in hāżā illā qaulul-basyar(i).
Был бит кеше һүҙҙәре генә».
سَاُصْلِيْهِ سَقَرَ
sa'uṣlīhi saqar(a).
Һуңыраҡ, Мин уны (йәһәннәмгә) Саҡарға һалырмын,
وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سَقَرُۗ
wa mā adrāka mā saqar(a).
ә һеҙ беләһегеҙме, нимә ул (тамуҡ) Саҡар?
قُلْ يٰٓاَيُّهَا الْكٰفِرُوْنَۙ
qul yā ayyuhal-kāfirūn(a).
Әйт (Мөхәммәткә): «Эй, кафырҙар!