وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ
wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).
Алар әйттеләр: "(Мөхәммәд пәйгамбәр), син безгә җирдән су чыгармыйча, без сиңа ышанмыйбыз."
اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ
au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).
яки хөрмә һәм йөзем бакчаң булса, тиз агучы елганы шул бакча аша агызсаң,
اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ
au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).
яки син әйткәнчә, күкне өстебезгә кисәкләргә төшерәсең, яки Аллаһны һәм фәрештәләрне безнең белән очраштырмас борын,
اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ
au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).
яки алтыннан өең булсын, яки күккә күтәрелсәң. Син безгә укырга китап төшермәгәнче, без синең күккә күтәрелүеңә ышанмаячакбыз." (Мөхәммәд пәйгамбәр) әйт: "Раббым һәр кимчелектән пакь, мин пәйгамбәр булган кеше түгелмен?"
اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ
afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).
Шулай итеп, мөэминнәр фасыйк кешеләр (имансызлар) белән бертигезме? Алар бер үк түгел.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ جَاۤءَكُمْ فَاسِقٌۢ بِنَبَاٍ فَتَبَيَّنُوْٓا اَنْ تُصِيْبُوْا قَوْمًاۢ بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوْا عَلٰى مَا فَعَلْتُمْ نٰدِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū in jā'akum fāsiqum binaba'in fa tabayyanū an tuṣībū qaumam bijahālatin fa tuṣbiḥū ‘alā mā fa‘altum nādimīn(a).
Ий мөэминнәр! Әгәр сезгә бер явыз кеше хәбәр китерсә, аның дөреслеген тикшерегез, югыйсә сез бер кавемгә наданлык белән зарар китерерсез, аннары кылган эшләрегезгә үкенерсез.
وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ فِيْكُمْ رَسُوْلَ اللّٰهِ ۗ لَوْ يُطِيْعُكُمْ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنَ الْاَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ حَبَّبَ اِلَيْكُمُ الْاِيْمَانَ وَزَيَّنَهٗ فِيْ قُلُوْبِكُمْ وَكَرَّهَ اِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوْقَ وَالْعِصْيَانَ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الرّٰشِدُوْنَۙ
wa‘lamū anna fīkum rasūlallāh(i), lau yuṭī‘ukum fī kaṡīrim minal-amri la‘anittum wa lākinnallāha ḥabbaba ilaikumul-īmāna wa zayyanahū fī qulūbikum wa karraha ilaikumul-kufra wal-fusūqa wal-‘iṣyān(a), ulā'ika humur-rāsyidūn(a).
Һәм белегез, арагызда Аллаһның пәйгамбәре бар. Әгәр ул күп нәрсәләрдә сезгә буйсынса, сез бәлагә тарыр идегез. Ләкин Аллаһ сезгә иманны яраттырды һәм аны күңелләрегездә матур итте, көферлекне, бозыклыкны һәм буйсынмауны нәфрәт итте. Менә шулар туры юлдан баручылар.
اَفَرَءَيْتَ الَّذِيْ تَوَلّٰىۙ
afa ra'aital-lażī tawallā.
(Коръәннән) йөз чөергән кешеләрне күрмисеңме?
وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى
wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.
һәм ул (вәгъдә ителгәннән) бераз бирә, ә калганын тоткарлый.
اَعِنْدَهٗ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرٰى
a‘indahū ‘ilmul-gaibi fahuwa yarā.
Аның яшерен нәрсәләрне белүе бармы соң, ул аны күрәме?
اَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِيْ صُحُفِ مُوْسٰى
am lam yunabba' bimā fī ṣuḥufi mūsā.
Яки Муса пәйгамбәрнең (галәгә вәхий ителгән Изге Китапның) битләрендә нәрсә бар икәнлеге аңа хәбәр ителмәдеме?
ذَرْنِيْ وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيْدًاۙ
Żarnī wa man khalaqtu waḥīdā(n).
Миңа үзем яраткан затка карата гамәл кылырга рөхсәт ит,
وَّجَعَلْتُ لَهٗ مَالًا مَّمْدُوْدًاۙ
wa ja‘altu lahū mālam mamdūdā(n).
һәм Мин сиңа күп байлык бирәм,
وَّبَنِيْنَ شُهُوْدًاۙ
wa banīna syuhūdā(n).
һәм аның белән һәрвакыт булган балалар,
وَّمَهَّدْتُّ لَهٗ تَمْهِيْدًاۙ
wa mahhattu lahū tamhīdā(n).
һәм мин сиңа мөмкин кадәр киңрәк тормыш киңлеген бирәм.
ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ
Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).
Аннары ул чыннан да минем аңа өстәмәләр кертүемне теләде.
كَلَّاۗ اِنَّهٗ كَانَ لِاٰيٰتِنَا عَنِيْدًاۗ
kallā, innahū kāna li'āyātinā ‘anīdā(n).
Юк! Чыннан да, ул Безнең аятьләребезгә (Коръәнгә) каршы килде.
سَاُرْهِقُهٗ صَعُوْدًاۗ
sa'urhiquhū ṣa‘ūdā(n).
Мин аңа авыр менү йөкләячәкмен.
اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ
innahū fakkara wa qaddar(a).
Чыннан да, ул (үзе билгеләгән нәрсә турында) уйланды һәм карар кылды,
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ
faqutila kaifa qaddar(a).
аннары аңа кайгы! Ул ничек карар кыла?
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ
Ṡumma qutila kaifa qaddar(a).
Тагын кайгы аңа! Ул ничек карар кыла?
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَۙ
Ṡumma ‘abasa wa basar(a).
аннары ул әче һәм моңсу күренде,
ثُمَّ اَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَۙ
Ṡumma adbara wastakbar(a).
аннары (хакыйкатьтән) йөз чөерде һәм мактанды,
فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ
faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).
аннары ул әйтте: "Бу (Коръән) фәкать (элеккеләрдән) өйрәнелгән сихер генә."
اِنْ هٰذَآ اِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِۗ
in hāżā illā qaulul-basyar(i).
Бу сүзләр кеше сүзләре генә.
سَاُصْلِيْهِ سَقَرَ
sa'uṣlīhi saqar(a).
Соңрак Мин аны (җәһәннәмгә) салырмын,
وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سَقَرُۗ
wa mā adrāka mā saqar(a).
Син (җәһәннәм) Сакарның нәрсә икәнен беләсеңме?
قُلْ يٰٓاَيُّهَا الْكٰفِرُوْنَۙ
qul yā ayyuhal-kāfirūn(a).
(Мөхәммәд пәйгамбәр) әйт: "Ий, кяферләр!