وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ
wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).
او هغوی وویل: موږ به ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) خبره تر هغه پورې ونه منو تر څو چې ته زموږ لپاره له ځمکې څخه د اوبو یوه چینه نه وي راوویستلې.
اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ
au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).
یا ستا د خرماوو او انګورو باغ وي، بیا ته د هغه له لارې یو ګړندی روان سیند بهوې،
اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ
au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).
یا لکه څنګه چې ته وایې، اسمان پر موږ ټوټې ټوټې وغورځوې، یا (مخکې له دې چې) الله او ملائکې زموږ سره مخامخ کړې،
اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ
au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).
یا ستا لپاره د سرو زرو کور وي، یا ته اسمان ته پورته شې. او موږ به ستا په پورته کېدو باور ونکړو تر هغه چې ته پر موږ باندې یو کتاب نازل کړې چې موږ یې ولولو. ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "زما رب پاک دی، ایا زه یوازې یو انسان نه یم چې رسول یم؟"
اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ
afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).
نو ایا مومنان د بدکارانو (کافرانو) په څیر دي؟ دوی یو شان نه دي.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ جَاۤءَكُمْ فَاسِقٌۢ بِنَبَاٍ فَتَبَيَّنُوْٓا اَنْ تُصِيْبُوْا قَوْمًاۢ بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوْا عَلٰى مَا فَعَلْتُمْ نٰدِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū in jā'akum fāsiqum binaba'in fa tabayyanū an tuṣībū qaumam bijahālatin fa tuṣbiḥū ‘alā mā fa‘altum nādimīn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! که چیرې یو فاسق سړی تاسو ته خبر راوړي، نو د هغه حقیقت وپلټئ، هسې نه چې تاسو په ناپوهۍ سره یو قوم ته زیان ورسوئ او بیا په خپلو کړنو پښېمانه شئ.
وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ فِيْكُمْ رَسُوْلَ اللّٰهِ ۗ لَوْ يُطِيْعُكُمْ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنَ الْاَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ حَبَّبَ اِلَيْكُمُ الْاِيْمَانَ وَزَيَّنَهٗ فِيْ قُلُوْبِكُمْ وَكَرَّهَ اِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوْقَ وَالْعِصْيَانَ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الرّٰشِدُوْنَۙ
wa‘lamū anna fīkum rasūlallāh(i), lau yuṭī‘ukum fī kaṡīrim minal-amri la‘anittum wa lākinnallāha ḥabbaba ilaikumul-īmāna wa zayyanahū fī qulūbikum wa karraha ilaikumul-kufra wal-fusūqa wal-‘iṣyān(a), ulā'ika humur-rāsyidūn(a).
او پوه شئ چې ستاسو په منځ کې د الله رسول شته. که هغه په ډېرو شیانو کې ستاسو اطاعت کړی وای، نو تاسو به په ستونزو کې وای. خو الله تاسو ته د ایمان مینه درکړې او ستاسو په زړونو کې یې ښکلی کړی او تاسو ته یې له کفر، بدۍ او نافرمانۍ څخه کرکه درکړې ده. دا هغه کسان دي چې په سمه لار روان دي.
اَفَرَءَيْتَ الَّذِيْ تَوَلّٰىۙ
afa ra'aital-lażī tawallā.
نو ایا ته هغه خلک نه ګورې چې (له قرآن څخه) مخ اړوي؟
وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى
wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.
او لږ څه (د هغه څه څخه چې ژمنه شوې وه) ورکوي او پاتې نور یې نه ورکوي.
اَعِنْدَهٗ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرٰى
a‘indahū ‘ilmul-gaibi fahuwa yarā.
ایا هغه د غیب علم لري چې هغه یې وویني؟
اَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِيْ صُحُفِ مُوْسٰى
am lam yunabba' bimā fī ṣuḥufi mūsā.
یا هغه ته خبر نه دی ورکړل شوی چې د موسی علیه السلام په پاڼو کې څه دي؟
ذَرْنِيْ وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيْدًاۙ
Żarnī wa man khalaqtu waḥīdā(n).
پرېږده چې زه د هغه چا په لور عمل وکړم چې ما پخپله پیدا کړی دی،
وَّجَعَلْتُ لَهٗ مَالًا مَّمْدُوْدًاۙ
wa ja‘altu lahū mālam mamdūdā(n).
او زه تاسو ته ډېره شتمني درکوم،
وَّمَهَّدْتُّ لَهٗ تَمْهِيْدًاۙ
wa mahhattu lahū tamhīdā(n).
او زه تاسو ته د (ژوند) تر ټولو پراخه ممکنه ځای درکوم.
ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ
Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).
بیا هغه واقعیا غوښتل چې زه هم پکې اضافه کړم.
كَلَّاۗ اِنَّهٗ كَانَ لِاٰيٰتِنَا عَنِيْدًاۗ
kallā, innahū kāna li'āyātinā ‘anīdā(n).
نه شي کولای! په حقیقت کې، هغه زموږ د آیتونو (قرآن) مخالفت کړی دی.
سَاُرْهِقُهٗ صَعُوْدًاۗ
sa'urhiquhū ṣa‘ūdā(n).
زه به هغه د یوې سختې ختلو بار په غاړه واخلم.
اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ
innahū fakkara wa qaddar(a).
په حقیقت کې، هغه فکر کړی او پریکړه یې کړې ده (هغه څه چې هغه یې ټاکلي دي)
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ
faqutila kaifa qaddar(a).
نو افسوس پر هغه! هغه څنګه پریکړه کوي؟
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ
Ṡumma qutila kaifa qaddar(a).
بیا، افسوس پر هغه! هغه څنګه پریکړه کوي؟
ثُمَّ اَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَۙ
Ṡumma adbara wastakbar(a).
بیا یې (له حق څخه) مخ واړاوه او فخر یې وکړ،
فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ
faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).
بیا یې وویل: دا (قرآن) یوازې جادو دی چې (له پخوانیو خلکو څخه زده شوی).
اِنْ هٰذَآ اِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِۗ
in hāżā illā qaulul-basyar(i).
دا یوازې انساني خبرې دي.
وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سَقَرُۗ
wa mā adrāka mā saqar(a).
او ته پوهېږې چې سقر (دوزخ) څه شی دی؟
قُلْ يٰٓاَيُّهَا الْكٰفِرُوْنَۙ
qul yā ayyuhal-kāfirūn(a).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ای کافرانو!