فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌۙ فَزَادَهُمُ اللّٰهُ مَرَضًاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢ ەۙ بِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ
fī qulūbihim maraḍun fa zādahumullāhu maraḍā(n), wa lahum ‘ażābun alīmum bimā kānū yakżibūn(a).
انهن جي دلين ۾ بيماري آهي، تنهن ڪري الله انهن جي بيماري وڌائي ڇڏي آهي، ۽ انهن لاءِ دردناڪ عذاب آهي ڇاڪاڻ ته اهي ڪوڙ ڳالهائيندا هئا.
اِذْ تَلَقَّوْنَهٗ بِاَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِكُمْ مَّا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ وَّتَحْسَبُوْنَهٗ هَيِّنًاۙ وَّهُوَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمٌ ۚ
iż talaqqaunahū bi'alsinatikum wa taqūlūna bi'afwāhikum mā laisa lakum bihī ‘ilmuw wa taḥsabūnahū hayyinā(n), wa huwa ‘indallāhi ‘aẓīm(un).
(ياد ڪريو) جڏهن توهان کي اها (ڪوڙي خبر) زباني طور تي پهتي ۽ توهان پنهنجي واتن سان اهڙي ڳالهه چئي جنهن جو توهان کي ڪو علم نه هو ۽ توهان ان کي معمولي ڳالهه سمجهندا هئا، جڏهن ته الله جي نظر ۾ اها هڪ وڏي ڳالهه هئي.
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِيْنَۙ
wailul lil-muṭaffifīn(a).
(ماپ ۽ تور ۾) خيانت ڪندڙن لاءِ افسوس!
الَّذِيْنَ اِذَا اكْتَالُوْا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُوْنَۖ
allażīna iżaktālū ‘alan-nāsi yastaufūn(a).
(يعني) اهي ماڻهو جيڪي، جڏهن ڪنهن ٻئي کان خوراک وصول ڪن ٿا، ته ان کي ڀرڻ لاءِ چون ٿا،
وَاِذَا كَالُوْهُمْ اَوْ وَّزَنُوْهُمْ يُخْسِرُوْنَۗ
wa iżā kālūhum au wazanūhum yukhsirūn(a).
۽ جڏهن اهي (ٻين لاءِ) ماپيندا يا توريندا آهن ته گهٽائيندا آهن.