فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌۙ فَزَادَهُمُ اللّٰهُ مَرَضًاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢ ەۙ بِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ
fī qulūbihim maraḍun fa zādahumullāhu maraḍā(n), wa lahum ‘ażābun alīmum bimā kānū yakżibūn(a).
Дар дилҳояшон беморӣ аст, пас Худо бемории онҳоро афзун кардааст ва ба сабаби дурӯғ гуфтанашон азоби дардноке барои онҳост.
اِذْ تَلَقَّوْنَهٗ بِاَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِكُمْ مَّا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ وَّتَحْسَبُوْنَهٗ هَيِّنًاۙ وَّهُوَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمٌ ۚ
iż talaqqaunahū bi'alsinatikum wa taqūlūna bi'afwāhikum mā laisa lakum bihī ‘ilmuw wa taḥsabūnahū hayyinā(n), wa huwa ‘indallāhi ‘aẓīm(un).
(Ёд кун), вақте ки шумо онро (хабари дурӯғро) ба даҳон мегирифтед ва бо даҳони худ чизеро мегуфтед, ки аз он огоҳ набудед ва онро кори хурд меҳисобидед, дар ҳоле ки дар назди Худо ин кори бузург буд.
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِيْنَۙ
wailul lil-muṭaffifīn(a).
Вой бар касоне, ки (дар андозагирӣ ва вазн) фиреб медиҳанд!
الَّذِيْنَ اِذَا اكْتَالُوْا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُوْنَۖ
allażīna iżaktālū ‘alan-nāsi yastaufūn(a).
(Яъне) одамоне, ки вақте аз каси дигар воя мегиранд, хоҳиш мекунанд, ки онро пур кунанд,
وَاِذَا كَالُوْهُمْ اَوْ وَّزَنُوْهُمْ يُخْسِرُوْنَۗ
wa iżā kālūhum au wazanūhum yukhsirūn(a).
ва вақте ки онҳо (барои дигарон) мечен кунанд ё вазн кунанд, кам мекунанд.