فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌۙ فَزَادَهُمُ اللّٰهُ مَرَضًاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢ ەۙ بِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ
fī qulūbihim maraḍun fa zādahumullāhu maraḍā(n), wa lahum ‘ażābun alīmum bimā kānū yakżibūn(a).
در دل‌هایشان بیماری است، پس خداوند بیماری‌شان را افزایش داد و به خاطر دروغگویی‌شان عذابی دردناک خواهند داشت.
اِذْ تَلَقَّوْنَهٗ بِاَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِكُمْ مَّا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ وَّتَحْسَبُوْنَهٗ هَيِّنًاۙ وَّهُوَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمٌ ۚ
iż talaqqaunahū bi'alsinatikum wa taqūlūna bi'afwāhikum mā laisa lakum bihī ‘ilmuw wa taḥsabūnahū hayyinā(n), wa huwa ‘indallāhi ‘aẓīm(un).
(به یاد آرید) هنگامی که آن (خبر دروغ) را از زبان یکدیگر می‌گرفتید و با دهانتان چیزی را می‌گفتید که هیچ دانشی درباره آن نداشتید، و آن را سبک می‌شمردید، در حالی که نزد خدا امری بزرگ بود.
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِيْنَۙ
wailul lil-muṭaffifīn(a).
وای بر کسانی که در کیل و وزن تقلب می‌کنند!
الَّذِيْنَ اِذَا اكْتَالُوْا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُوْنَۖ
allażīna iżaktālū ‘alan-nāsi yastaufūn(a).
(یعنی) کسانی که وقتی از دیگران پیمانه می‌گیرند، کامل طلب می‌کنند،
وَاِذَا كَالُوْهُمْ اَوْ وَّزَنُوْهُمْ يُخْسِرُوْنَۗ
wa iżā kālūhum au wazanūhum yukhsirūn(a).
و هنگامی که برای دیگران پیمانه یا وزن می‌کنند، کم می‌گذارند.