فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌۙ فَزَادَهُمُ اللّٰهُ مَرَضًاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢ ەۙ بِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ
fī qulūbihim maraḍun fa zādahumullāhu maraḍā(n), wa lahum ‘ażābun alīmum bimā kānū yakżibūn(a).
Նրանց սրտերում հիվանդություն կա, ուստի Աստված նրանց հիվանդությունն ավելի է մեծացրել, և նրանք կունենան ցավոտ պատիժ, որովհետև ստեցին։
اِذْ تَلَقَّوْنَهٗ بِاَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِكُمْ مَّا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ وَّتَحْسَبُوْنَهٗ هَيِّنًاۙ وَّهُوَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمٌ ۚ
iż talaqqaunahū bi'alsinatikum wa taqūlūna bi'afwāhikum mā laisa lakum bihī ‘ilmuw wa taḥsabūnahū hayyinā(n), wa huwa ‘indallāhi ‘aẓīm(un).
(Հիշե՛ք) երբ դուք (սուտ լուրը) բերանացիորեն ստացաք և ձեր բերանով ասացիք այն, ինչի մասին տեղյակ չէիք, և դուք դա համարեցիք չնչին բան, մինչդեռ Աստծո աչքում դա մեծ բան էր։
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِيْنَۙ
wailul lil-muṭaffifīn(a).
Վա՜յ նրանց, ովքեր խաբում են (չափելիս և կշռելիս):
الَّذِيْنَ اِذَا اكْتَالُوْا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُوْنَۖ
allażīna iżaktālū ‘alan-nāsi yastaufūn(a).
(Մասնավորապես) մարդիկ, ովքեր, երբ ինչ-որ մեկից դեղաչափ են ստանում, խնդրում են, որ այն լրացվի,
وَاِذَا كَالُوْهُمْ اَوْ وَّزَنُوْهُمْ يُخْسِرُوْنَۗ
wa iżā kālūhum au wazanūhum yukhsirūn(a).
և երբ նրանք չափում կամ կշռում են (ուրիշների համար), նրանք հանում են։