فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌۙ فَزَادَهُمُ اللّٰهُ مَرَضًاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢ ەۙ بِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ
fī qulūbihim maraḍun fa zādahumullāhu maraḍā(n), wa lahum ‘ażābun alīmum bimā kānū yakżibūn(a).
Оларның чүректеринге аарыг турган, ооң соонда Аллах аарыгны немеп каан, олар аарышкылыг кеземче алганнар, чүге дизе олар мегелеп турганнар.
اِذْ تَلَقَّوْنَهٗ بِاَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِكُمْ مَّا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ وَّتَحْسَبُوْنَهٗ هَيِّنًاۙ وَّهُوَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمٌ ۚ
iż talaqqaunahū bi'alsinatikum wa taqūlūna bi'afwāhikum mā laisa lakum bihī ‘ilmuw wa taḥsabūnahū hayyinā(n), wa huwa ‘indallāhi ‘aẓīm(un).
(Сактып келиңер) кажан силер аас-дылдан аас-биле (меге медээлер) ап, аас-биле бичии-даа билбес чүүлүңерни чугаалап, ону чүве-даа болза, Аллахтың мурнунга улуг айтырыг-даа болза, чүве-дир деп санап турган силер.
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِيْنَۙ
wailul lil-muṭaffifīn(a).
Мегелеп турар улуска (хемчээлге болгаш деңзиге) айыыл-халап!
الَّذِيْنَ اِذَا اكْتَالُوْا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُوْنَۖ
allażīna iżaktālū ‘alan-nāsi yastaufūn(a).
(Тодаргайлаарга) өске кижиден дозаны алгаш, ону долдурарын дилээн улус,
وَاِذَا كَالُوْهُمْ اَوْ وَّزَنُوْهُمْ يُخْسِرُوْنَۗ
wa iżā kālūhum au wazanūhum yukhsirūn(a).
а кажан олар хемчээп азы деңзилеп тургаш (өскелерге), олар казып кааптар.