فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌۙ فَزَادَهُمُ اللّٰهُ مَرَضًاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢ ەۙ بِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ
fī qulūbihim maraḍun fa zādahumullāhu maraḍā(n), wa lahum ‘ażābun alīmum bimā kānū yakżibūn(a).
তেওঁলোকৰ হৃদয়ত এটা বেমাৰ আছে, গতিকে আল্লাহে তেওঁলোকৰ ৰোগ বৃদ্ধি কৰিছে, আৰু মিছা কথা কোৱাৰ বাবে তেওঁলোকৰ কষ্টদায়ক শাস্তি পাব।
اِذْ تَلَقَّوْنَهٗ بِاَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِكُمْ مَّا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ وَّتَحْسَبُوْنَهٗ هَيِّنًاۙ وَّهُوَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمٌ ۚ
iż talaqqaunahū bi'alsinatikum wa taqūlūna bi'afwāhikum mā laisa lakum bihī ‘ilmuw wa taḥsabūnahū hayyinā(n), wa huwa ‘indallāhi ‘aẓīm(un).
(স্মৰণ কৰক) যেতিয়া তোমালোকে মুখে মুখে (মিছা খবৰ) লাভ কৰিছিলা আৰু তোমালোকৰ কোনো জ্ঞান নথকা কথা মুখেৰে কৈছিলা, আৰু তোমালোকে ইয়াক সৰু কথা বুলি গণ্য কৰিছিলা, আনহাতে আল্লাহৰ দৃষ্টিত ই এক ডাঙৰ কথা আছিল।
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِيْنَۙ
wailul lil-muṭaffifīn(a).
ধিক্কাৰ যিসকলে (জুখি আৰু ওজনত) প্ৰতাৰণা কৰে!
الَّذِيْنَ اِذَا اكْتَالُوْا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُوْنَۖ
allażīna iżaktālū ‘alan-nāsi yastaufūn(a).
(যেনে) যিসকলে আন কাৰোবাৰ পৰা ড’জ লাভ কৰিলে সেই ড’জ পূৰণ কৰিবলৈ কয়,
وَاِذَا كَالُوْهُمْ اَوْ وَّزَنُوْهُمْ يُخْسِرُوْنَۗ
wa iżā kālūhum au wazanūhum yukhsirūn(a).
আৰু যেতিয়া তেওঁলোকে জুখি বা ওজন কৰে (আনৰ বাবে), তেতিয়া বিয়োগ কৰে।