Q.S আন-নুৰ (اَلنُّور) - 64 পদৰ সংখ্যা

سُوْرَةٌ اَنْزَلْنٰهَا وَفَرَضْنٰهَا وَاَنْزَلْنَا فِيْهَآ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ لَّعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

sūratun anzalnāhā wa faraḍnāhā wa anzalnā fīhā āyātim bayyinātil la‘allakum tażakkarūn(a).

(এইটো) আমি পঠোৱা চুৰা আৰু আমি ফৰজ কৰিছো (বিধান পালন কৰা), আৰু তাত আমি (আল্লাহৰ মহত্ত্বৰ) স্পষ্ট চিন পঠাইছো, যাতে তোমালোকে স্মৰণ কৰিবা।

اَلزَّانِيَةُ وَالزَّانِيْ فَاجْلِدُوْا كُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ ۖوَّلَا تَأْخُذْكُمْ بِهِمَا رَأْفَةٌ فِيْ دِيْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۚ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَاۤىِٕفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

az-zāniyatu waz-zānī fajlidū kulla wāḥidim minhumā mi'ata jaldah(tan), wa lā ta'khużkum bihimā ra'fatun fī dīnillāhi in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), walyasyhad ‘ażābahumā ṭā'ifatum minal-mu'minīn(a).

ব্যভিচাৰী আৰু ব্যভিচাৰীয়ে তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেককে এশটা ৰেখাৰে কোবাওক, আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰতি কৰুণাই আপোনাক আল্লাহৰ ধৰ্ম (আচল) কৰাত বাধা নিদিব, যদিহে আপুনি আল্লাহ আৰু শেষ দিনত বিশ্বাস কৰে; আৰু মুমিনৰ এটা দলে তেওঁলোকৰ শাস্তিৰ সাক্ষী হওক।

اَلزَّانِيْ لَا يَنْكِحُ اِلَّا زَانِيَةً اَوْ مُشْرِكَةً ۖوَّالزَّانِيَةُ لَا يَنْكِحُهَآ اِلَّا زَانٍ اَوْ مُشْرِكٌ ۚوَحُرِّمَ ذٰلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

az-zānī lā yankiḥu illā zāniyatan au musyrikah(tan), waz-zāniyatu lā yankiḥuhā illā zānin au musyrik(un), wa ḥurrima żālika ‘alal-mu'minīn(a).

পুৰুষ ব্যভিচাৰীয়ে মহিলা ব্যভিচাৰীৰ সৈতে, বা মুশ্বৰিক নাৰীৰ লগত বাদে বিবাহ কৰিব নোৱাৰিব; আৰু মহিলা ব্যভিচাৰীয়ে পুৰুষ ব্যভিচাৰী বা মুশ্বৰিক পুৰুষৰ বাহিৰে বিবাহ কৰিব নোৱাৰিব; আৰু সেয়া মুমিনসকলৰ বাবে নিষেধ।

وَالَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ الْمُحْصَنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوْا بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَ فَاجْلِدُوْهُمْ ثَمٰنِيْنَ جَلْدَةً وَّلَا تَقْبَلُوْا لَهُمْ شَهَادَةً اَبَدًاۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ ۙ

wal-lażīna yarmūnal-muḥṣanāti ṡumma lam ya'tū bi'arba‘ati syuhadā'a fajlidūhum ṡamānīna jaldataw wa lā taqbalū lahum syahādatan abadā(n), wa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

আৰু যিসকলে সতী নাৰীক (ব্যভিচাৰৰ) অভিযোগ কৰে আৰু চাৰিজন সাক্ষীক উপস্থাপন নকৰে, তেওঁলোকে তেওঁলোকক আশীবাৰ কোবাই দিয়ে আৰু তেওঁলোকৰ সাক্ষ্য কেতিয়াও গ্ৰহণ নকৰে। সেইবোৰেই দুষ্ট।

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۚ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

বাদে সেইসকলৰ বাহিৰে যিসকলে তাৰ পিছত তওবা কৰে আৰু (নিজৰ সংস্কাৰ) কৰে, তেন্তে সঁচাকৈয়ে আল্লাহ ক্ষমাশীল, পৰম দয়ালু।

وَالَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ اَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ شُهَدَاۤءُ اِلَّآ اَنْفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ اَحَدِهِمْ اَرْبَعُ شَهٰدٰتٍۢ بِاللّٰهِ ۙاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ

wal-lażīna yarmūna azwājahum wa lam yakul lahum syuhadā'u illā anfusuhum fa syahādatu aḥadihim arba‘u syahādātim billāh(i), innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).

আৰু যিসকলে নিজৰ পত্নীক (ব্যভিচাৰ) অভিযোগ কৰে, আনহাতে তেওঁলোকৰ নিজৰ বাহিৰে কোনো সাক্ষী নাই, তেতিয়া তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকৰে সাক্ষ্য চাৰিবাৰ হ’ল আল্লাহৰ শপত খাবলৈ যে তেওঁ সত্য কোৱা লোকসকলৰ ভিতৰত এজন।

وَالْخَامِسَةُ اَنَّ لَعْنَتَ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كَانَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

wal-khāmisatu anna la‘natallāhi ‘alaihi in kāna minal-kāżibīn(a).

আৰু পঞ্চম (শপত) হ’ল মিছলীয়াসকলৰ মাজত থাকিলে আল্লাহৰ অভিশাপ তেওঁৰ ওপৰত পৰিব।

وَيَدْرَؤُا عَنْهَا الْعَذَابَ اَنْ تَشْهَدَ اَرْبَعَ شَهٰدٰتٍۢ بِاللّٰهِ اِنَّهٗ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۙ

wa yadra'u ‘anhal-‘ażāba an tasyhada arba‘a syahādātim billāhi innahū laminal-kāżibīn(a).

আৰু পত্নীয়ে যদি আল্লাহৰ দ্বাৰা চাৰিবাৰ শপত খায় যে তেওঁ (তাইৰ স্বামী) সঁচাকৈয়ে মিছলীয়াসকলৰ ভিতৰত আছে, তেন্তে শাস্তিৰ পৰা ৰক্ষা পৰে।

وَالْخَامِسَةَ اَنَّ غَضَبَ اللّٰهِ عَلَيْهَآ اِنْ كَانَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

wal-khāmisata anna gaḍaballāhi ‘alaihā in kāna minaṣ-ṣādiqīn(a).

আৰু পঞ্চম (শপত) যে আল্লাহৰ ক্ৰোধ তাইৰ (স্ত্ৰী)ৰ ওপৰত পৰিব, যদিহে তেওঁ (তাইৰ স্বামী) সত্য কোৱাসকলৰ ভিতৰত এজন হয়।

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ وَاَنَّ اللّٰهَ تَوَّابٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū wa annallāha tawwābun ḥakīm(un).

আৰু যদি আল্লাহৰ কৃপা আৰু তেওঁৰ ৰহমত তোমালোকৰ ওপৰত নথকা হ’লহেঁতেন (আপুনি কষ্টৰ সন্মুখীন হ’লহেঁতেন)। আৰু সঁচাকৈ আল্লাহ তওবা গ্ৰহণকাৰী, জ্ঞানী।

اِنَّ الَّذِيْنَ جَاۤءُوْ بِالْاِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنْكُمْۗ لَا تَحْسَبُوْهُ شَرًّا لَّكُمْۗ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۗ لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْاِثْمِۚ وَالَّذِيْ تَوَلّٰى كِبْرَهٗ مِنْهُمْ لَهٗ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

innal-lażīna jā'ū bil-ifki ‘uṣbatum minkum, lā taḥsabūhu syarral lakum, bal huwa khairul lakum, likullimri'im minhum maktasaba minal-iṡm(i), wal-lażī tawallā kibrahū minhum lahū ‘ażābun ‘aẓīm(un).

সঁচাকৈ, যিসকলে মিছা খবৰ আনে, তেওঁলোকো তোমালোকৰ মাজত আছে। আপোনাৰ বাবে বেয়া বুলি নাভাবিব, বৰঞ্চ আপোনাৰ বাবে ভাল বুলি নাভাবিব। তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকেই তেওঁ কৰা পাপৰ প্ৰতিদান লাভ কৰিব। আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ যিয়ে (তেওঁ কৰা পাপৰ) সৰ্বাধিক অংশ লয়, তেওঁ ডাঙৰ শাস্তি লাভ কৰিব।

لَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بِاَنْفُسِهِمْ خَيْرًاۙ وَّقَالُوْا هٰذَآ اِفْكٌ مُّبِيْنٌ

lau lā iż sami‘tumūhu ẓannal-mu'minūna wal-mu'minātu bi'anfusihim khairā(n), wa qālū hāżā ifkum mubīn(un).

বিশ্বাসী আৰু বিশ্বাসীসকলে নিজৰ বিষয়ে কিয় দয়ালুভাৱে নাভাবে, যেতিয়া আপুনি মিছা খবৰ শুনি কয়, "এয়া (এটা খবৰ) এটা প্ৰকৃত মিছা।"

لَوْلَا جَاۤءُوْ عَلَيْهِ بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَۚ فَاِذْ لَمْ يَأْتُوْا بِالشُّهَدَاۤءِ فَاُولٰۤىِٕكَ عِنْدَ اللّٰهِ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ

lau lā jā'ū ‘alaihi bi'arba‘ati syuhadā'(a), fa iż lam ya'tū bisy-syuhadā'i fa ulā'ika ‘indallāhi humul-kāżibūn(a).

তেওঁলোকে (যিসকলে তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগ উত্থাপন কৰিছিল) কিয় চাৰিজন সাক্ষী আনিব পৰা নাছিল? কাৰণ তেওঁলোকে সাক্ষী অনা নাছিল, তেওঁলোক আল্লাহৰ দৃষ্টিত মিছলীয়া।

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيْ مَآ اَفَضْتُمْ فِيْهِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū fid-dun-yā wal-ākhirati lamassakum fīmā afaḍtum fīhi ‘ażābun ‘aẓīm(un).

আৰু যদি আল্লাহৰ কৃপা আৰু তেওঁৰ দয়া তোমালোকৰ ওপৰত দুনিয়া আৰু আখিৰাতত নথকা হ’লহেঁতেন তেন্তে তোমালোকে ইয়াৰ বিষয়ে (মিছা খবৰ) যি ক’লে তাৰ বাবেই তোমালোকৰ ওপৰত এক বৃহৎ শাস্তি আহিলহেঁতেন।

اِذْ تَلَقَّوْنَهٗ بِاَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِكُمْ مَّا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ وَّتَحْسَبُوْنَهٗ هَيِّنًاۙ وَّهُوَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمٌ ۚ

iż talaqqaunahū bi'alsinatikum wa taqūlūna bi'afwāhikum mā laisa lakum bihī ‘ilmuw wa taḥsabūnahū hayyinā(n), wa huwa ‘indallāhi ‘aẓīm(un).

(স্মৰণ কৰক) যেতিয়া তোমালোকে মুখে মুখে (মিছা খবৰ) লাভ কৰিছিলা আৰু তোমালোকৰ কোনো জ্ঞান নথকা কথা মুখেৰে কৈছিলা, আৰু তোমালোকে ইয়াক সৰু কথা বুলি গণ্য কৰিছিলা, আনহাতে আল্লাহৰ দৃষ্টিত ই এক ডাঙৰ কথা আছিল।

وَلَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ قُلْتُمْ مَّا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّتَكَلَّمَ بِهٰذَاۖ سُبْحٰنَكَ هٰذَا بُهْتَانٌ عَظِيْمٌ

wa lau lā iż sami‘tumūhu qultum mā yakūnu lanā an natakallama bihāżā, subḥānaka hāżā buhtānun ‘aẓīm(un).

আৰু আপুনি শুনি কিয় নকয়, "আমাৰ বাবে এই বিষয়ে কোৱাটো উচিত নহয়। আপোনাৰ মহিমা হওক, এইটো এটা ডাঙৰ মিছা।"

يَعِظُكُمُ اللّٰهُ اَنْ تَعُوْدُوْا لِمِثْلِهٖٓ اَبَدًا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ۚ

ya‘iẓukumullāhu an ta‘ūdū limiṡlihī abadan in kuntum mu'minīn(a).

আল্লাহে তোমালোকক সকীয়াই দিছে যে আৰু কেতিয়াও পুনৰাবৃত্তি নকৰিবা, যদি তোমালোক মুমিন,

وَيُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa yubayyinullāhu lakumul-āyāt(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

আৰু আল্লাহে তোমালোকক (তেওঁৰ) আয়াতবোৰ বুজাই দিয়ে। আৰু আল্লাহ সৰ্বজ্ঞানী, সৰ্বজ্ঞানী।

اِنَّ الَّذِيْنَ يُحِبُّوْنَ اَنْ تَشِيْعَ الْفَاحِشَةُ فِى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

innal-lażīna yuḥibbūna an tasyī‘al-fāḥisyatu fil-lażīna āmanū lahum ‘ażābun alīm(un), fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

সঁচাকৈ যিসকলে এনে ঘৃণনীয় কাম (মিছা খবৰ) মুমিনসকলৰ মাজত বিয়পিবলৈ দিব বিচাৰে, তেওঁলোকে পৃথিৱীত আৰু আখিৰাতত যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি ভোগ কৰিব। আৰু আল্লাহে জানে, তোমালোকে নাজানা।

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ وَاَنَّ اللّٰهَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū wa annallāha ra'ūfur raḥīm(un).

আৰু যদি তোমালোকৰ প্ৰতি আল্লাহৰ কৃপা আৰু দয়া নথকা হ’লহেঁতেন (তোমালোক নিশ্চয় এক বৃহৎ শাস্তিৰে আঘাত কৰা হ’লহেঁতেন)। সঁচাকৈ আল্লাহ পৰম দয়ালু, পৰম দয়ালু।

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ وَمَنْ يَّتَّبِعْ خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِ فَاِنَّهٗ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ مَا زَكٰى مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَبَدًاۙ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), wa may yattabi‘ khuṭuwātisy-syaiṭāni fa innahū ya'muru bil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū mā zakā minkum min aḥadin abadā(n), wa lākinnallāha yuzakkī may yasyā'(u), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

হে বিশ্বাসী সকল! চয়তানৰ পদক্ষেপ অনুসৰণ নকৰিব। যিয়ে চয়তানৰ খোজ অনুসৰণ কৰে, তেন্তে সঁচাকৈয়ে তেওঁ (চয়তানে) বেয়া আৰু বেয়া কামৰ আজ্ঞা দিয়ে। যদি আল্লাহৰ কৃপা আৰু তোমালোকৰ প্ৰতি তেওঁৰ দয়া নথকা হ’লহেঁতেন তেন্তে তোমালোকৰ কোনোৱেই (এই নিকৃষ্ট আৰু কু-কৰ্মবোৰৰ পৰা) চিৰকালৰ বাবে পৰিষ্কাৰ নহ’লহেঁতেন, কিন্তু আল্লাহে যাক ইচ্ছা কৰে শুদ্ধ কৰে। আৰু আল্লাহ সৰ্বশ্ৰোতা, সৰ্বজ্ঞানী।

وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

আৰু তোমালোকৰ মাজত যিসকলৰ সুবিধা আৰু সুযোগ আছে তেওঁলোকে শপত খাব নালাগে যে তেওঁলোকে (নিজৰ) আত্মীয়, দুখীয়া আৰু আল্লাহৰ পথত প্ৰব্ৰজন কৰাসকলক (সহায়) নিদিয়ে আৰু তেওঁলোকে ক্ষমা কৰক আৰু সহনশীল হওক। আল্লাহে আপোনাক ক্ষমা কৰাটো আপোনাৰ ভাল নালাগেনে? আৰু আল্লাহ ক্ষমাশীল, ৰহমান।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ الْمُحْصَنٰتِ الْغٰفِلٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ لُعِنُوْا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ

innal-lażīna yarmūnal-muḥṣanātil-gāfilātil-mu'mināti lu‘inū fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

সঁচাকৈ, যিসকলে ভাল নাৰীক অভিযুক্ত কৰে, যিসকলে অসাৱধান আৰু বিশ্বাসী (ব্যভিচাৰ) কৰে, তেওঁলোকে ইহঁত আৰু পৰলোকত অভিশপ্ত হ’ব, আৰু তেওঁলোকে এক বৃহৎ শাস্তি লাভ কৰিব।

يَّوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ اَلْسِنَتُهُمْ وَاَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

yauma tasyhadu ‘alaihim alsinatuhum wa aidīhim wa arjuluhum bimā kānū ya‘malūn(a).

সেইদিনা, (যেতিয়া) তেওঁলোকৰ জিভা, হাত আৰু ভৰি তেওঁলোকৰ বাবে তেওঁলোকে আগতে কৰা কামৰ সাক্ষী হ’ব।

يَوْمَىِٕذٍ يُّوَفِّيْهِمُ اللّٰهُ دِيْنَهُمُ الْحَقَّ وَيَعْلَمُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِيْنُ

yauma'iżiy yuwaffīhimullāhu dīnahumul-ḥaqqa wa ya‘lamūna annallāha huwal-ḥaqqul-mubīn(u).

সেইদিনা আল্লাহে তেওঁলোকৰ বাবে তেওঁলোকৰ প্ৰকৃত প্ৰতিদান সম্পূৰ্ণ কৰিব, আৰু তেওঁলোকে জানিব যে আল্লাহ সত্যবাদী, সৰ্ব্ব ব্যাখ্যাকাৰী।

اَلْخَبِيْثٰتُ لِلْخَبِيْثِيْنَ وَالْخَبِيْثُوْنَ لِلْخَبِيْثٰتِۚ وَالطَّيِّبٰتُ لِلطَّيِّبِيْنَ وَالطَّيِّبُوْنَ لِلطَّيِّبٰتِۚ اُولٰۤىِٕكَ مُبَرَّءُوْنَ مِمَّا يَقُوْلُوْنَۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ ࣖ

al-khabīṡātu lil-khabīṡīna wal-khabīṡūna lil-khabīṡāt(i), waṭ-ṭayyibātu liṭ-ṭayyibīna waṭ-ṭayyibūna liṭ-ṭayyibāt(i), ulā'ika mubarra'ūna mimmā yaqūlūn(a), lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).

কুৎসিত নাৰী নিকৃষ্ট পুৰুষৰ বাবে, আৰু নিকৃষ্ট পুৰুষ নিকৃষ্ট নাৰীৰ বাবে, আৰু ভাল নাৰী ভাল পুৰুষৰ বাবে আৰু ভাল পুৰুষ ভাল নাৰীৰ বাবে। মানুহে যি অভিযোগ উত্থাপন কৰে তাৰ পৰা তেওঁলোক বিশুদ্ধ। তেওঁলোকৰ ওচৰত ক্ষমা আৰু উচ্চ ৰচনা (জন্নত) থাকিব।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَدْخُلُوْا بُيُوْتًا غَيْرَ بُيُوْتِكُمْ حَتّٰى تَسْتَأْنِسُوْا وَتُسَلِّمُوْا عَلٰٓى اَهْلِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tadkhulū buyūtan gaira buyūtikum ḥattā tasta'nisū wa tusallimū ‘alā ahlihā, żālikum khairul lakum la‘allakum tażakkarūn(a).

হে বিশ্বাসী সকল! অনুমতি বিচৰা আৰু তাত থকা লোকসকলক সম্ভাষণ জনোৱাৰ আগতে নিজৰ নহয় ঘৰত প্ৰৱেশ নকৰিব। সেইটোৱেই আপোনাৰ বাবে ভাল, যাতে আপুনি (সদায়) মনত ৰাখে।

فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فِيْهَآ اَحَدًا فَلَا تَدْخُلُوْهَا حَتّٰى يُؤْذَنَ لَكُمْ وَاِنْ قِيْلَ لَكُمُ ارْجِعُوْا فَارْجِعُوْا هُوَ اَزْكٰى لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ

fa illam tajidū fīhā aḥadan falā tadkhulūhā ḥattā yu'żana lakum wa in qīla lakumurji‘ū farji‘ū huwa azkā lakum, wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

আৰু যদি ভিতৰত কাকো নাপায়, তেন্তে অনুমতি নোপোৱালৈকে প্ৰৱেশ নকৰিব। আৰু যদি তোমালোকক কোৱা হয়, “আহে!” গতিকে (আহক) আপুনি ঘূৰি আহিব। সেইটোৱেই তোমালোকৰ বাবে অধিক শুদ্ধ, আৰু তোমালোকৰ কামৰ বিষয়ে আল্লাহ সৰ্বজ্ঞানী।

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَدْخُلُوْا بُيُوْتًا غَيْرَ مَسْكُوْنَةٍ فِيْهَا مَتَاعٌ لَّكُمْۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا تَكْتُمُوْنَ

laisa ‘alaikum junāḥun an tadkhulū buyūtan gaira maskūnatin fīhā matā‘ul lakum, wallāhu ya‘lamu mā tubdūna wa mā taktumūn(a).

খালী ঘৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ কোনো পাপ নাই, যাৰ স্বাৰ্থ আছে; আপুনি কি অৱতীৰ্ণ কৰে আৰু কি লুকুৱাই ৰাখে আল্লাহে জানে।

قُلْ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ يَغُضُّوْا مِنْ اَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوْا فُرُوْجَهُمْۗ ذٰلِكَ اَزْكٰى لَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا يَصْنَعُوْنَ

qul lil-mu'minīna yaguḍḍū min abṡārihim wa yaḥfaẓū furūjahum, żālika azkā lahum, innallāha khabīrum bimā yaṣna‘ūn(a).

বিশ্বাসী লোকসকলক কওক যে তেওঁলোকে নিজৰ চকুৰ পহৰা ৰাখে আৰু নিজৰ গোপন অংশ ৰক্ষা কৰে; তেনেকৈয়ে তেওঁলোকৰ বাবে ই অধিক বিশুদ্ধ। সঁচাকৈ আল্লাহ তেওঁলোকৰ কামৰ সৰ্বজ্ঞানী।

وَقُلْ لِّلْمُؤْمِنٰتِ يَغْضُضْنَ مِنْ اَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوْجَهُنَّ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلٰى جُيُوْبِهِنَّۖ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا لِبُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اٰبَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اٰبَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اَخَوٰتِهِنَّ اَوْ نِسَاۤىِٕهِنَّ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّ اَوِ التّٰبِعِيْنَ غَيْرِ اُولِى الْاِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ اَوِ الطِّفْلِ الَّذِيْنَ لَمْ يَظْهَرُوْا عَلٰى عَوْرٰتِ النِّسَاۤءِ ۖوَلَا يَضْرِبْنَ بِاَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِيْنَ مِنْ زِيْنَتِهِنَّۗ وَتُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ جَمِيْعًا اَيُّهَ الْمُؤْمِنُوْنَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

wa qul lil-mu'mināti yagḍuḍna min abṡārihinna wa yaḥfaẓna furūjahunna wa lā yubdīna zīnatahunna illā mā ẓahara minhā walyaḍribna bikhumurihinna ‘alā juyūbihinn(a), wa lā yubdīna zīnatahunna illā libu‘ūlatihinna au ābā'ihinna au abnā'ihinna au abnā'i bu‘ūlatihinna au ikhwānihinna au banī ikhwānihinna au nisā'ihinna au mā malakat aimānuhunna awit-tābi‘īna gairi ulil-irbati minar-rijāli awiṭ-ṭiflil-lażīna lam yaẓharū ‘alā ‘aurātin-nisā'(i), wa lā yaḍribna bi'arjulihinna liyu‘lama mā yukhfīna min zīnatihinn(a), wa tūbū ilallāhi jamī‘an ayyuhal-mu'minūna la‘allakum tufliḥūn(a).

আৰু মুমিন মহিলাসকলক কওক যে তেওঁলোকৰ দৃষ্টি তললৈ নমাই নিজৰ বিনয় ৰক্ষা কৰক আৰু দৃশ্যমান বস্তুৰ বাহিৰে তেওঁলোকৰ অলংকাৰ প্ৰকাশ নকৰিব। আৰু তেওঁলোকে নিজৰ বুকুৰ ওপৰত ওৰণি টানি নিজৰ অলংকাৰ প্ৰকাশ নকৰিব, কেৱল নিজৰ স্বামী, বা পিতৃ, বা স্বামীৰ পিতৃ, বা পুত্ৰ, বা স্বামীৰ পুত্ৰ, বা ভাই, বা ভাইৰ পুত্ৰ, বা ভনীয়েকৰ পুত্ৰ, বা তেওঁলোকৰ মহিলা, বা তেওঁলোকৰ দাস, বা তেওঁলোকৰ (বৃদ্ধ) দাস, যিসকলৰ (নাৰীৰ বাবে) কোনো আকাংক্ষা নাই। বা নাৰীৰ যৌনাংগ বুজি নোপোৱা শিশু। আৰু তেওঁলোকে কি লুকুৱাই ৰাখে সেই কথা জানিবলৈ তেওঁলোকে ভৰিত ষ্টাম্প নকৰিব। আৰু হে বিশ্বাসীসকল, আল্লাহৰ ওচৰত তওবা কৰক, যাতে তোমালোক সফল হয়।

وَاَنْكِحُوا الْاَيَامٰى مِنْكُمْ وَالصّٰلِحِيْنَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَاِمَاۤىِٕكُمْۗ اِنْ يَّكُوْنُوْا فُقَرَاۤءَ يُغْنِهِمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

wa ankiḥul-ayāmā minkum waṣ-ṣāliḥīna min ‘ibādikum wa imā'ikum, iy yakūnū fuqarā'a yugnihimullāhu min faḍlih(ī), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

আৰু তোমালোকৰ মাজত যিসকল এতিয়াও অবিবাহিত, আৰু তোমালোকৰ পুৰুষ আৰু মহিলা দাসসকলৰ লগত (বিবাহ) যোগ্য লোকসকলক বিয়া কৰাওক। যদি তেওঁলোক দুখীয়া হয়, তেন্তে আল্লাহে তেওঁলোকৰ কৃপাত তেওঁলোকক শক্তিশালী কৰিব। আৰু আল্লাহ সৰ্বাংগীন (তেওঁৰ দান), সৰ্বজ্ঞানী।

وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ نِكَاحًا حَتّٰى يُغْنِيَهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ ۗوَالَّذِيْنَ يَبْتَغُوْنَ الْكِتٰبَ مِمَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوْهُمْ اِنْ عَلِمْتُمْ فِيْهِمْ خَيْرًا وَّاٰتُوْهُمْ مِّنْ مَّالِ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اٰتٰىكُمْ ۗوَلَا تُكْرِهُوْا فَتَيٰتِكُمْ عَلَى الْبِغَاۤءِ اِنْ اَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِّتَبْتَغُوْا عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَمَنْ يُّكْرِهْهُّنَّ فَاِنَّ اللّٰهَ مِنْۢ بَعْدِ اِكْرَاهِهِنَّ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

walyasta‘fifil-lażīna lā yajidūna nikāḥan ḥattā yugniyahumullāhu min faḍlih(ī), wal-lażīna yabtagūnal-kitāba mimmā malakat aimānukum fa kātibūhum in ‘alimtum fīhim khairaw wa ātūhum mim mālillāhil-lażī ātākum, wa lā tukrihū fatayātikum ‘alal-bigā'i in aradna taḥaṣṣunal litabtagū ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, wa may yukrihhunna fa innallāha mim ba‘di ikrāhihinna gafūrur raḥīm(un).

আৰু যিসকলে বিবাহ কৰিব নোৱাৰে তেওঁলোকে নিজৰ (আত্ম) সতীত্ব বজাই ৰাখিব লাগে, যেতিয়ালৈকে আল্লাহে তেওঁলোকৰ কৃপাত তেওঁলোকক সামৰ্থ্য নিদিয়ে। আৰু যদি তোমালোকৰ হাতত থকা বান্দাবিলাকৰ কোনো চুক্তি (স্বাধীনতা)ৰ প্ৰয়োজন হয়, তেনেহ’লে তোমালোকে তেওঁলোকৰ লগত চুক্তি কৰিব লাগে, যদিহে তোমালোকে জানো যে তেওঁলোকৰ মাজত মঙ্গল আছে, আৰু তেওঁলোকক দিয়া আল্লাহৰ কিছু ধন-সম্পত্তি তেওঁলোকক দিয়া উচিত। আৰু আপোনাৰ মহিলা দাসসকলক বেশ্যাবৃত্তি কৰিবলৈ বাধ্য নকৰিব, আনহাতে তেওঁলোকে নিজেই পবিত্ৰতা কামনা কৰে, কাৰণ আপুনি লৌকিক লাভ বিচাৰিব বিচাৰে। যিয়ে তেওঁলোকক জোৰ-জবৰদস্তি কৰে, তেন্তে সঁচাকৈয়ে আল্লাহ ক্ষমাশীল, ৰহমান (তেওঁলোকৰ বাবে) তেওঁলোকক জোৰ কৰাৰ পিছত।

وَلَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ اٰيٰتٍ مُّبَيِّنٰتٍ وَّمَثَلًا مِّنَ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

wa laqad anzalnā ilaikum āyātim mubayyinātiw wa maṡalam minal-lażīna khalau min qablikum wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে আমি আপোনালোকৰ ওচৰলৈ এনে আয়াত পঠাইছো যিয়ে আপোনালোকৰ আগত অহাসকলৰ পৰা আৰু ধৰ্মপৰায়ণসকলৰ বাবে শিক্ষা হিচাপে ব্যাখ্যা আৰু উদাহৰণ প্ৰদান কৰে।

۞ اَللّٰهُ نُوْرُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ مَثَلُ نُوْرِهٖ كَمِشْكٰوةٍ فِيْهَا مِصْبَاحٌۗ اَلْمِصْبَاحُ فِيْ زُجَاجَةٍۗ اَلزُّجَاجَةُ كَاَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُّوْقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُّبٰرَكَةٍ زَيْتُوْنَةٍ لَّا شَرْقِيَّةٍ وَّلَا غَرْبِيَّةٍۙ يَّكَادُ زَيْتُهَا يُضِيْۤءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌۗ نُوْرٌ عَلٰى نُوْرٍۗ يَهْدِى اللّٰهُ لِنُوْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ۙ

allāhu nūrus-samāwāti wal-arḍ(i), maṡalu nūrihī kamisykātin fīhā miṣbāḥ(un), al-miṣbāḥu fī zujājah(tin), az-zujājatu ka'annahā kaukabun durriyyuy yūqadu min syajaratim mubārakatin zaitūnatil lā syarqiyyatiw wa lā garbiyyah(tin), yakādu zaituhā yuḍī'u wa lau lam tamsashu nār(un), nūrun ‘alā nūr(in), yahdillāhu linūrihī may yasyā'(u), wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nās(i), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

আল্লাহ আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ পোহৰ। তেওঁৰ পোহৰৰ উদাহৰণ এনে এটা গাঁতৰ দৰে যিটো ভেদ কৰিব নোৱাৰি, য’ত এটা প্ৰদীপ আছে। ইয়াৰ লেম্পটো কাঁচৰ পাত্ৰত আছে, আৰু ইয়াৰ কাঁচৰ পাত্ৰটো এটা জিলিকি থকা তৰাৰ দৰে, ধন্য গছৰ পৰা তেলেৰে জ্বলোৱা, পূব বা পশ্চিমৰ নহয় জলপান গছ, যাৰ তেলে (অকলে) প্ৰায় পোহৰ দিয়ে, যদিও জুইয়ে ইয়াক স্পৰ্শ নকৰে। পোহৰৰ ওপৰত পোহৰ (তৰপত), আল্লাহে যাক ইচ্ছা কৰে তেওঁৰ পোহৰৰ ওচৰলৈ পথ প্ৰদৰ্শন কৰে আৰু আল্লাহে মানৱ জাতিৰ বাবে আদৰ্শ দাঙি ধৰে। আৰু আল্লাহ সকলো বস্তুৰ সৰ্বজ্ঞানী।

فِيْ بُيُوْتٍ اَذِنَ اللّٰهُ اَنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗۙ يُسَبِّحُ لَهٗ فِيْهَا بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ ۙ

fī buyūtin ażinallāhu an turfa‘a wa yużkara fīhasmuh(ū), yusabbiḥu lahū fīhā bil-guduwwi wal-āṣāl(i).

(সেই পোহৰ) যিবোৰ ঘৰত আল্লাহে তেওঁৰ নাম মহিমা আৰু উল্লেখ কৰিবলৈ আজ্ঞা দিছে, তাত ৰাতিপুৱা আৰু গধূলি তেওঁৰ নাম মহিমামণ্ডিত (পবিত্ৰ) কৰিবলৈ,

رِجَالٌ لَّا تُلْهِيْهِمْ تِجَارَةٌ وَّلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَاِقَامِ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءِ الزَّكٰوةِ ۙيَخَافُوْنَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيْهِ الْقُلُوْبُ وَالْاَبْصَارُ ۙ

rijālul lā tulhīhim tijāratuw wa lā bai‘un ‘an żikrillāhi wa iqāmiṣ-ṣalāti wa ītā'iz-zakāh(ti), yakhāfūna yauman tataqallabu fīhil-qulūbu wal-abṣār(u).

যিসকল লোক আল্লাহৰ স্মৰণ, নামাজ, আৰু জাকাত দিয়াৰ পৰা ব্যৱসায় আৰু কিনা-বিক্ৰয়ৰ দ্বাৰা অৱহেলিত নহয়। তেওঁলোকে সেই দিনটোক ভয় কৰে যেতিয়া তেওঁলোকৰ হৃদয় আৰু চকু কঁপাই যাব (বিচাৰৰ দিন),

لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

liyajziyahumullāhu aḥsana mā ‘amilū wa yazīduhum min faḍlih(ī), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

(তেওঁলোকে তেনেকুৱা কৰিলে) যাতে আল্লাহে তেওঁলোকৰ কামতকৈ ভাল কিবা এটাৰ পুৰস্কাৰ দিয়ে আৰু যাতে তেওঁলোকৰ ওপৰত নিজৰ দান বৃদ্ধি কৰে। আৰু আল্লাহে যাক ইচ্ছা কৰে তেওঁক সীমাহীন জীৱিকা প্ৰদান কৰে।

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍۢ بِقِيْعَةٍ يَّحْسَبُهُ الظَّمْاٰنُ مَاۤءًۗ حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَهٗ لَمْ يَجِدْهُ شَيْـًٔا وَّوَجَدَ اللّٰهَ عِنْدَهٗ فَوَفّٰىهُ حِسَابَهٗ ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ ۙ

wal-lażīna kafarū a‘māluhum kasarābim biqī‘atiy yaḥsabuhuẓ-ẓam'ānu mā'ā(n), ḥattā iżā jā'ahū lam yajidhu syai'aw wa wajadallāha ‘indahū fa waffāhu ḥisābah(ū), wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).

আৰু যিসকলে অবিশ্বাস কৰে, তেওঁলোকৰ কৰ্মবোৰ সমভূমিৰ মিৰাজৰ দৰে, যিটো পিয়াহত পানী বুলি ভাবে, কিন্তু তাত আহিলে তাত একো নাথাকে। আৰু তেওঁলোকৰ বাবে আল্লাহৰ আজ্ঞা বিচাৰি পায়। তেতিয়া আল্লাহে তেওঁলোকৰ হিচাপ দিব, আৰু আল্লাহ হিচাপত দ্ৰুত।

اَوْ كَظُلُمٰتٍ فِيْ بَحْرٍ لُّجِّيٍّ يَّغْشٰىهُ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ سَحَابٌۗ ظُلُمٰتٌۢ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍۗ اِذَآ اَخْرَجَ يَدَهٗ لَمْ يَكَدْ يَرٰىهَاۗ وَمَنْ لَّمْ يَجْعَلِ اللّٰهُ لَهٗ نُوْرًا فَمَا لَهٗ مِنْ نُّوْرٍ ࣖ

au kaẓulumātin fī baḥril lujjiyyiy yagsyāhu maujum min fauqihī maujum min fauqihī saḥāb(un), ẓulumātum ba‘ḍuhā fauqa ba‘ḍ(in), iżā akhraja yadahū lam yakad yarāhā, wa mal lam yaj‘alillāhu lahū nūran famā lahū min nūr(in).

বা (কাফিৰসকলৰ অৱস্থা) গভীৰ সাগৰত সম্পূৰ্ণ আন্ধাৰৰ দৰে, যিটো ঢৌৰ পিছত ঢৌৱে আবৃত, যাৰ ওপৰত (আকৌ) ক’লা ডাৱৰ থাকে। সেয়া হ’ল তৰপ তৰপকৈ পিচ ডাৰ্কনেছ। হাতখন উলিয়াই দিলে সি কষ্টেৰে দেখা পায়। যাক আল্লাহৰ দ্বাৰা পোহৰ (হিদায়) নিদিয়ে, তেতিয়া তেওঁৰ অলপো পোহৰ নাই।

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يُسَبِّحُ لَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَالطَّيْرُ صٰۤفّٰتٍۗ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهٗ وَتَسْبِيْحَهٗۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِمَا يَفْعَلُوْنَ

alam tara annallāha yusabbiḥu lahū man fis-samāwāti wal-arḍi waṭ-ṭairu ṣāffāt(in), kullun qad ‘alima ṣalātahū wa tasbīḥah(ū), wallāhu ‘alīmum bimā yaf‘alūn(a).

আপুনি (মহম্মদে) নাজানেনে যে আকাশ-পৃথিৱীৰ সকলো বস্তু আল্লাহৰ, লগতে ডেউকা মেলি দিয়া চৰাইবোৰো আল্লাহৰ। তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকেই সঁচাকৈয়ে জানে (কেনেকৈ) প্ৰাৰ্থনা আৰু মহিমামণ্ডিত কৰিব। আল্লাহ তেওঁলোকৰ কামৰ সৰ্বজ্ঞানী।

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wa ilallāhil-maṣīr(u).

আৰু আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ ৰাজ্য আল্লাহৰ আৰু কেৱল আল্লাহৰ (সকলো জীৱ) ঘূৰি আহিব।

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يُزْجِيْ سَحَابًا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهٗ ثُمَّ يَجْعَلُهٗ رُكَامًا فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلٰلِهٖۚ وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ جِبَالٍ فِيْهَا مِنْۢ بَرَدٍ فَيُصِيْبُ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَصْرِفُهٗ عَنْ مَّنْ يَّشَاۤءُۗ يَكَادُ سَنَا بَرْقِهٖ يَذْهَبُ بِالْاَبْصَارِ ۗ

alam tara annallāha yuzjī saḥāban ṡumma yu'allifu bainahū ṡumma yaj‘aluhū rukāman fa taral-wadqa yakhruju min khilālih(ī), wa yunazzilu minas-samā'i min jibālin fīhā mim baradin fa yuṣību bihī may yasyā'u wa yaṣrifuhū ‘am may yasyā'(u), yakādu sanā barqihī yażhabu bil-abṣār(i).

আপুনি নেদেখেনে যে আল্লাহে ডাৱৰবোৰক লাহে লাহে গতি কৰে, তাৰ পিছত সেইবোৰক একেলগে গোটাই লয়, তাৰ পিছত সেইবোৰক গোটাই দিয়ে, তাৰ পিছত আপুনি দেখিছে যে ফাঁকবোৰৰ পৰা বৰষুণ ওলাই আহিছে আৰু তেওঁ (ও) আকাশৰ পৰা (অৰ্থাৎ) (ডাৱৰৰ গোটৰ দৰে) পাহাৰৰ পৰা বৰফ নমাই পঠিয়াইছে, তাৰ পিছত তেওঁ সেইবোৰ (বৰফৰ দানা) যাৰ ওপৰত তেওঁ ইচ্ছা কৰে তাৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখে উইল। বজ্ৰপাতৰ জিলিকনিত দেখাটো প্ৰায় অসম্ভৱ হৈ পৰিল।

يُقَلِّبُ اللّٰهُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ

yuqallibullāhul-laila wan-nahār(a), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).

আল্লাহে ৰাতি দিনৰ ঠাই লয়। সঁচাকৈয়ে তাত (চোকা) দৃষ্টিশক্তি থকাসকলৰ বাবে এটা শিক্ষা থাকিব লাগিব।

وَاللّٰهُ خَلَقَ كُلَّ دَاۤبَّةٍ مِّنْ مَّاۤءٍۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ يَّمْشِيْ عَلٰى بَطْنِهٖۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّمْشِيْ عَلٰى رِجْلَيْنِۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّمْشِيْ عَلٰٓى اَرْبَعٍۗ يَخْلُقُ اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wallāhu khalaqa kulla dābbatim mim mā'(in), fa minhum may yamsyī ‘alā baṭinih(ī), wa minhum may yamsyī ‘alā rijlain(i), wa minhum may yamsyī ‘alā arba‘(in), yakhluqullāhu mā yasyā'(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

আৰু আল্লাহে পানীৰ পৰা সকলো ধৰণৰ জন্তু সৃষ্টি কৰিলে: ইয়াৰে কিছুমান পেটত খোজ কাঢ়ি যোৱা আৰু কিছুমান দুখন ভৰিৰে খোজ কঢ়া আৰু কিছুমান চাৰি ভৰিৰে খোজ কঢ়া। আল্লাহে যি ইচ্ছা সৃষ্টি কৰে। সঁচাকৈয়ে সকলো বস্তুৰ ওপৰত আল্লাহৰ ক্ষমতা আছে।

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اٰيٰتٍ مُّبَيِّنٰتٍۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

laqad anzalnā āyātim mubayyināt(in), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

সঁচাকৈয়ে আমি এনে আয়াত পঠাইছো যিয়ে ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছে। আৰু আল্লাহে যাক ইচ্ছা কৰে তেওঁক সৰল পথত পথ প্ৰদৰ্শন কৰে।

وَيَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَبِالرَّسُوْلِ وَاَطَعْنَا ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَۗ وَمَآ اُولٰۤىِٕكَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ

wa yaqūlūna āmannā billāhi wa bir-rasūli wa aṭa‘nā ṡumma yatawallā farīqum minhum mim ba‘di żālik(a), wa mā ulā'ika bil-mu'minīn(a).

আৰু তেওঁলোকে (মুনাফিকসকলে) কয়, “আমি আল্লাহ আৰু ৰাছুল (মহম্মদ)ক বিশ্বাস কৰোঁ, আৰু আমি (তেওঁলোকৰ) আজ্ঞা পালন কৰোঁ।” তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ এটা দলে তাৰ পিছত আঁতৰি যায়। তেওঁলোক বিশ্বাসী নহয়।

وَاِذَا دُعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa iżā du‘ū ilallāhi wa rasūlihī liyaḥkuma bainahum iżā farīqum minhum mu‘riḍūn(a).

আৰু যেতিয়া তেওঁলোকক আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ ওচৰলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰা হ’ল, যাতে (ৰাছুলে) তেওঁলোকৰ মাজৰ বিষয়টো সিদ্ধান্ত লয়, তেতিয়া হঠাতে তেওঁলোকৰ মাজৰ কিছুমানে (আহিবলৈ) অস্বীকাৰ কৰিলে।

وَاِنْ يَّكُنْ لَّهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوْٓا اِلَيْهِ مُذْعِنِيْنَ

wa iy yakul lahumul-ḥaqqu ya'tū ilaihi muż‘inīn(a).

কিন্তু, যদি সত্য তেওঁলোকৰ পক্ষত আছিল, তেন্তে তেওঁলোকে আজ্ঞাকাৰীভাৱে তেওঁৰ (ৰছুল) ওচৰলৈ আহিছিল।

اَفِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ اَمِ ارْتَابُوْٓا اَمْ يَخَافُوْنَ اَنْ يَّحِيْفَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَرَسُوْلُهٗ ۗبَلْ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ ࣖ

afī qulūbihim maraḍun amirtābū am yakhāfūna ay yaḥīfallāhu ‘alaihim wa rasūluh(ū), bal ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

তেওঁলোকৰ অন্তৰত কোনো ৰোগ আছে নেকি, নে সন্দেহ হৈছে, নে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলে তেওঁলোকৰ লগত অন্যায় কৰিব বুলি ভয় কৰে? সঁচাকৈ তেওঁলোকেই অন্যায়কাৰী।

اِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذَا دُعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اَنْ يَّقُوْلُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَاۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

innamā kāna qaulal-mu'minīna iżā du‘ū ilallāhi wa rasūlihī liyaḥkuma bainahum ay yaqūlū sami‘nā wa aṭa‘nā, wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

কেৱল মুমিনসকলৰ কথা, যে যেতিয়া তেওঁলোকক আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ ওচৰলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয় যাতে ৰাছুলে তেওঁলোকৰ মাজত (কেছ) সিদ্ধান্ত ল’ব পাৰে, তেতিয়া তেওঁলোকে কয়, “আমি শুনিছো, আৰু আমি আজ্ঞা পালন কৰোঁ।” আৰু তেওঁলোক ভাগ্যৱান মানুহ।

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَخْشَ اللّٰهَ وَيَتَّقْهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū wa yakhsyallāha wa yattaqhi fa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

আৰু যিয়ে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ আজ্ঞা পালন কৰে আৰু আল্লাহক ভয় কৰে আৰু তেওঁৰ প্ৰতি নিষ্ঠাবান হয়, সেইসকল লোকেই বিজয়ী হ’ব।

۞ وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ اَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّۗ قُلْ لَّا تُقْسِمُوْاۚ طَاعَةٌ مَّعْرُوْفَةٌ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in amartahum layakhrujunn(a), qul lā tuqsimū, ṭā‘atum ma‘rūfah(tun), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

আৰু তেওঁলোকে (নাম) আল্লাহৰ নামত গম্ভীৰ শপত খাইছিল, যে যদি আপুনি তেওঁলোকক যুদ্ধ কৰিবলৈ কয় তেন্তে তেওঁলোক নিশ্চয় যাব। কওক (মহাম্মদ), "শপত নাখাব, (কাৰণ যিটো প্ৰয়োজনীয়) সেয়া হৈছে ভাল আজ্ঞা পালন।

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُمْ مَّا حُمِّلْتُمْۗ وَاِنْ تُطِيْعُوْهُ تَهْتَدُوْاۗ وَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

qul aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūl(a), fa in tawallau fa innamā ‘alaihi mā ḥummila wa ‘alaikum mā ḥummiltum, wa in tuṭī‘ūhu tahtadū, wa mā ‘alar rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

কওক, "আল্লাহৰ আজ্ঞা পালন কৰক আৰু ৰাছুলৰ আজ্ঞা পালন কৰক; যদি আপুনি আঁতৰি যায়, তেন্তে আচলতে ৰাছুল (মহম্মদৰ) ৰ ফৰজ কেৱল তেওঁৰ ওপৰত যি জাপি দিয়া হৈছে, আৰু তোমালোকৰ বাধ্যবাধকতা কেৱল সেইটোৱেই আপোনাৰ ওপৰত জাপি দিয়া। যদি আপুনি তেওঁৰ আজ্ঞা পালন কৰে তেন্তে নিশ্চয়কৈ আপুনি হিদায়ত লাভ কৰিব। ৰাছুলৰ বাধ্যবাধকতা কেৱল (আল্লাহৰ বাৰ্তা) স্পষ্টভাৱে প্ৰেৰণ কৰা।"

وَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِى الْاَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۖ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِيْنَهُمُ الَّذِى ارْتَضٰى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ خَوْفِهِمْ اَمْنًاۗ يَعْبُدُوْنَنِيْ لَا يُشْرِكُوْنَ بِيْ شَيْـًٔاۗ وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

wa‘adallāhul-lażīna āmanū minkum wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti layastakhlifannahum fil-arḍi kamastakhlafal-lażīna min qablihim, wa layumakkinanna lahum dīnahumul-lażirtaḍā lahum wa layubaddilannahum mim ba‘di khaufihim amnā(n), ya‘budūnanī lā yusyrikūna bī syai'ā(n), wa man kafara ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

আল্লাহে তোমালোকৰ মাজৰ যিসকলে বিশ্বাস কৰে আৰু ভাল কাম কৰে, তেওঁলোকক প্ৰতিজ্ঞা কৰিছে যে, তেওঁ সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকক পৃথিৱীত শাসনকৰ্ত্তা কৰি দিব, যেনেকৈ তেওঁ তেওঁলোকৰ আগৰ লোকসকলক শাসনকৰ্ত্তা কৰিলে, আৰু সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকৰ বাবে তেওঁ সন্মতি দিয়া ধৰ্ম প্ৰতিষ্ঠা কৰিব। আৰু তেওঁ সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকৰ (অৱস্থা) সলনি কৰিলে, ভয়ত থকাৰ পৰা নিৰাপদ হোৱালৈ। তেওঁলোকে (এতিয়াও) মোৰ লগত কোনো সঙ্গী নহৈ মোক পূজা কৰে। কিন্তু তাৰ (প্ৰতিজ্ঞা)ৰ পিছত যিজন কাফিৰ হৈ (ৰৈ যায়), তেন্তে সেইসকল দুষ্টসকল।

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ur-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

আৰু নামাজ আদায় কৰক, জাকাত আদায় কৰক আৰু ৰাছুল (মুহাম্মাদ)ৰ আজ্ঞা পালন কৰক, যাতে তোমালোকক দয়া কৰা হয়।

لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُۗ وَلَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ

lā taḥsabannal-lażīna kafarū mu‘jizīna fil-arḍ(i), wa ma'wāhumun-nār(u), wa labi'sal-maṣīr(u).

কাফিৰসকলে পৃথিৱীত আল্লাহৰ শাস্তিৰ পৰা ৰক্ষা পৰিব বুলি নাভাবিব, কাৰণ তেওঁলোকৰ অন্তিম গন্তব্যস্থান হৈছে জুই। আৰু কি দুষ্ট গন্তব্যস্থান।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِيَسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِيْنَ مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ وَالَّذِيْنَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلٰثَ مَرّٰتٍۗ مِنْ قَبْلِ صَلٰوةِ الْفَجْرِ وَحِيْنَ تَضَعُوْنَ ثِيَابَكُمْ مِّنَ الظَّهِيْرَةِ وَمِنْۢ بَعْدِ صَلٰوةِ الْعِشَاۤءِۗ ثَلٰثُ عَوْرٰتٍ لَّكُمْۗ لَيْسَ عَلَيْكُمْ وَلَا عَلَيْهِمْ جُنَاحٌۢ بَعْدَهُنَّۗ طَوَّافُوْنَ عَلَيْكُمْ بَعْضُكُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū liyasta'żinkumul-lażīna malakat aimānukum wal-lażīna lam yablugul-ḥuluma minkum ṡalāṡa marrāt(in), min qabli ṣalātil-fajri wa ḥīna taḍa‘ūna ṡiyābakum minaẓ-ẓahīrati wa mim ba‘di ṣalātil-‘isyā'(i), ṡalāṡu ‘aurātil lakum, laisa ‘alaikum wa lā ‘alaihim junāḥum ba‘dahunn(a), ṭawwāfūna ‘alaikum ba‘ḍukum ‘alā ba‘ḍ(in), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāt(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

হে বিশ্বাসী সকল! তোমালোকৰ পুৰুষ-মহিলা দাসসকলে আৰু তোমালোকৰ মাজৰ যিসকলে এতিয়াও যৌৱনকালত উপনীত হোৱা নাই, তেওঁলোকে তিনিবাৰকৈ আপোনাৰ অনুমতি বিচাৰক: ৰাতিপুৱাৰ নামাজৰ আগতে, যেতিয়া আপুনি দুপৰীয়াৰ সময়ত আপোনাৰ বাহিৰৰ কাপোৰ খুলিব আৰু সন্ধিয়াৰ নামাজৰ পিছত। এইবোৰ আপোনাৰ বাবে তিনিবাৰ। এইবোৰৰ বাহিৰে তোমালোকৰ ওপৰত বা তেওঁলোকৰ ওপৰত কোনো পাপ নাই: তেওঁলোকে তোমালোকৰ সেৱা কৰিবলৈ আহে আৰু যায়, তোমালোকৰ কোনোবাই আনৰ ওপৰত। এইদৰে আল্লাহে তোমালোকৰ আগত চিন স্পষ্ট কৰি দিয়ে। আৰু আল্লাহ সৰ্বজ্ঞানী, সৰ্বজ্ঞানী।

وَاِذَا بَلَغَ الْاَطْفَالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ فَلْيَسْتَأْذِنُوْا كَمَا اسْتَأْذَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa iżā balagal-aṭfālu minkumul-ḥuluma falyasta'żinū kamasta'żanal-lażīna min qablihim, każālika yubayyinullāhu lakum āyātih(ī),wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

আৰু যেতিয়া আপোনাৰ সন্তানে বাৰ্ধক্য বয়সত উপনীত হ’ব, তেতিয়া তেওঁলোকক (ও) অনুমতি ল’বলৈ দিয়ক, ঠিক যেনেকৈ বয়সস্থ লোকে অনুমতি বিচাৰে। এইদৰে আল্লাহে তোমালোকক তেওঁৰ আয়াতবোৰ বুজাইছে। আল্লাহ সৰ্বজ্ঞানী, সৰ্বজ্ঞানী।

وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا يَرْجُوْنَ نِكَاحًا فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنَاحٌ اَنْ يَّضَعْنَ ثِيَابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجٰتٍۢ بِزِيْنَةٍۗ وَاَنْ يَّسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَّهُنَّۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wal-qawā‘idu minan-nisā'il-lātī lā yarjūna nikāḥan fa laisa ‘alaihinna junāḥun ay yaḍa‘na ṡiyābahunna gaira mutabarrijātim bizīnah(tin), wa ay yasta‘fifna khairul lahunn(a), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

আৰু যিসকল বৃদ্ধা (ঋতুস্ৰাৱ আৰু গৰ্ভধাৰণৰ পৰা) বন্ধ হৈ গৈছে আৰু যিসকলে (আৰু) বিয়া কৰিব নিবিচাৰে, তেতিয়া (অৰ্থ) গহনা দেখুৱাব নোৱাৰাকৈ (অৰ্থ) কাপোৰ খুলি লোৱাত কোনো পাপ নাই; কিন্তু সন্মান ৰক্ষা কৰাটো তেওঁলোকৰ বাবে ভাল। আল্লাহ সৰ্বশ্ৰোতা, সৰ্বজ্ঞানী।

لَيْسَ عَلَى الْاَعْمٰى حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْاَعْرَجِ حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْمَرِيْضِ حَرَجٌ وَّلَا عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَنْ تَأْكُلُوْا مِنْۢ بُيُوْتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اٰبَاۤىِٕكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اُمَّهٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اِخْوَانِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَخَوٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَعْمَامِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ عَمّٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَخْوَالِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ خٰلٰتِكُمْ اَوْ مَا مَلَكْتُمْ مَّفَاتِحَهٗٓ اَوْ صَدِيْقِكُمْۗ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَأْكُلُوْا جَمِيْعًا اَوْ اَشْتَاتًاۗ فَاِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوْتًا فَسَلِّمُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُبٰرَكَةً طَيِّبَةً ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laisa ‘alal-a‘mā ḥarajuw wa lā ‘alal-a‘raji ḥarajuw wa lā ‘alal-marīḍi ḥarajuw wa lā ‘alā anfusikum an ta'kulū mim buyūtikum au buyūti ābā'ikum au buyūti ummahātikum au buyūti ikhwānikum au buyūti akhawātikum au buyūti a‘māmikum au buyūti ‘ammātikum au buyūti akhwālikum au buyūti khālātikum au mā malaktum mafātiḥahū au ṣadīqikum, laisa ‘alaikum junāḥun an ta'kulū jamī‘an au asytātā(n), fa iżā dakhaltum buyūtan fa sallimū ‘alā anfusikum taḥiyyatam min ‘indillāhi mubārakatan ṭayyibah(tan), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum ta‘qilūn(a).

অন্ধৰ বাবে, পংগুসকলৰ বাবে, ৰোগীৰ বাবে, আপোনাৰ ঘৰত বা পিতৃৰ ঘৰত, মাতৃৰ ঘৰত, ভাইৰ ঘৰত, ভনীয়েকৰ ঘৰত, পিতৃৰ ভায়েকৰ ঘৰত, পিতৃৰ ভনীয়েকৰ ঘৰত, মাতৃৰ ঘৰত (তেওঁলোকৰ সৈতে) খোৱা-বোৱা কোনো বাধা নাই ভাইসকল, মাৰ ভনীয়েকৰ ঘৰত, (ঘৰত) যাৰ চাবি আপোনাৰ হাতত আছে বা (ঘৰত) আপোনাৰ বন্ধু। তেওঁলোকৰ লগত বা অকলে খাবলৈ আপোনাৰ কোনো বাধা নাই। ঘৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ সময়ত (বাসীসকলক, অৰ্থাৎ ছালাম দিয়া) নিজকে সম্ভাষণ জনাব লাগে, আল্লাহৰ পৰা আল্লাহৰ পৰা নীহা আৰু মঙ্গলৰে ভৰা সম্ভাষণেৰে। এইদৰে আল্লাহে তোমালোকৰ বাবে (তেওঁৰ) আয়াতবোৰ বুজাই দিয়ে, যাতে তোমালোকে বুজি পাবা।

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاِذَا كَانُوْا مَعَهٗ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوْا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوْهُۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوْكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِّمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī wa iżā kānū ma‘ahū ‘alā amrin jāmi‘il lam yażhabū ḥattā yasta'żinūh(u), innal-lażīna yasta'żinūnaka ulā'ikal-lażīna yu'minūna billāhi wa rasūlih(ī), fa iżasta'żanūka liba‘ḍi sya'nihim fa'żal liman syi'ta minhum wastagfir lahumullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

(তথাকথিত) মুমিনসকল কেৱল সেইসকলহে যিসকলে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুল (মহাম্মদ)ক বিশ্বাস কৰে, আৰু যেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁৰ (মহাম্মদৰ) সৈতে এক সাধাৰণ বিষয়ত একেলগে থাকে, তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁৰ অনুমতি বিচৰাৰ আগতে (আল্লাহৰ ৰাছুল)ৰ পৰা আঁতৰি নাযায়। সঁচাকৈ যিসকলে আপোনাৰ (মহাম্মদ)ৰ পৰা অনুমতি বিচাৰে, সেইসকল লোকেই (সঁচাকৈয়ে) আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলত বিশ্বাসী। গতিকে যদি তেওঁলোকে কোনো প্ৰয়োজনৰ বাবে আপোনাৰ পৰা অনুমতি বিচাৰে তেন্তে তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা যাক ইচ্ছা কৰে তেওঁক অনুমতি দিয়ক আৰু তেওঁলোকৰ বাবে আল্লাহৰ পৰা ক্ষমা বিচাৰিব। নিশ্চয় আল্লাহ ক্ষমাশীল, পৰম দয়ালু।

لَا تَجْعَلُوْا دُعَاۤءَ الرَّسُوْلِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاۤءِ بَعْضِكُمْ بَعْضًاۗ قَدْ يَعْلَمُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ يَتَسَلَّلُوْنَ مِنْكُمْ لِوَاذًاۚ فَلْيَحْذَرِ الَّذِيْنَ يُخَالِفُوْنَ عَنْ اَمْرِهٖٓ اَنْ تُصِيْبَهُمْ فِتْنَةٌ اَوْ يُصِيْبَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

lā taj‘alū du‘ā'ar-rasūli bainakum kadu‘ā'i ba‘ḍikum ba‘ḍā(n), qad ya'lamullāhul-lażīna yatasallalūna minkum liwāżā(n), falyaḥżaril-lażīna yukhālifūna ‘an amrihī an tuṣībahum fitnatun au yuṣībahum ‘ażābun alīm(un).

তোমালোকৰ মাজত ৰাছুলুল্লাহ (মহম্মদ)ৰ আমন্ত্ৰণক তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই কোনোবা (আন কোনোবা)লৈ কৰা আহ্বানৰ দৰেই নকৰিবা। সঁচাকৈ আল্লাহে জানে যিসকলে তোমালোকৰ মাজত আশ্ৰয় লৈ (বন্ধুৰ ওচৰত) গোপনে ওলাই যায়, গতিকে যিসকলে তেওঁৰ ৰাছুলৰ আজ্ঞা উলংঘা কৰে তেওঁলোকে ভয় কৰক যে তেওঁলোকৰ বিচাৰ হ’ব বা যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তিৰ আঘাত হ’ব।

اَلَآ اِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قَدْ يَعْلَمُ مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِۗ وَيَوْمَ يُرْجَعُوْنَ اِلَيْهِ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْاۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

alā inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), qad ya‘lamu mā antum ‘alaih(i), wa yauma yurja‘ūna ilaihi fa yunabbi'uhum bimā ‘amilū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

জানি লোৱা যে সঁচাকৈয়ে আকাশ আৰু পৃথিৱীত যি আছে সেয়া আল্লাহৰ। আপোনাৰ বৰ্তমানৰ অৱস্থা তেওঁ জানে। আৰু (জানিওক) সেই দিনটো (যেতিয়া তেওঁলোক) তেওঁৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহিব, তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক তেওঁলোকে কৰা কামবোৰ বুজাব। আৰু আল্লাহ সকলো সকলো জ্ঞানী।