Q.S আত-তাহৰিম (اَلتَّحْرِيم) - 12 পদৰ সংখ্যা

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

হে নবী! আল্লাহে তোমালোকৰ বাবে যি হালাল কৰিছে, তোমালোকে কিয় নিষেধ কৰিছা? আপুনি আপোনাৰ পত্নীসকলক সন্তুষ্ট কৰিব বিচাৰে নেকি? আৰু আল্লাহ ক্ষমাশীল, ৰহমান।

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

নিশ্চয় আল্লাহে তোমালোকক তোমালোকৰ প্ৰতিজ্ঞাৰ পৰা নিজকে মুক্ত কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছে; আৰু আল্লাহ তোমালোকৰ ৰক্ষক আৰু তেওঁ সৰ্বজ্ঞানী, সৰ্বজ্ঞানী।

وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).

আৰু মনত ৰাখিব যেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে গোপনে তেওঁৰ এগৰাকী পত্নী (হাফছা)ৰ লগত কোনো ঘটনাৰ বিষয়ে কথা পাতিছিল। তাৰ পিছত তাই ইয়াক (আইছাৰ লগত) বৰ্ণনা কৰিলে আৰু আল্লাহে তেওঁক (ইয়াৰ বিষয়ে) অৱগত কৰিলে, তাৰ পিছত (নবীয়ে) ইয়াৰ কিছু কথা (হাফছাহ)ক অৱগত কৰিলে আৰু ইয়াৰ কিছু অংশ লুকুৱাই ৰাখিলে। গতিকে যেতিয়া তেওঁ (নবীয়ে) তাইক (হাফছাহ) এই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিলে, তেতিয়া তাই সুধিলে, “আপোনাক এই বিষয়ে কোনে অৱগত কৰিলে?” ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, “মোক অৱগত কৰা আল্লাহ, সৰ্বজ্ঞানী, সচেতন।”

اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ

in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).

যদি তোমালোক দুয়ো আল্লাহৰ ওচৰত তওবা কৰে, তেন্তে সঁচাকৈয়ে তোমালোকৰ দুয়োৰে হৃদয় (সত্যক গ্ৰহণ কৰিবলৈ) প্ৰৱল; আৰু যদি তোমালোক দুয়োজনে ইজনে সিজনক নবীক অশান্তি দিবলৈ সহায় কৰে, তেন্তে সঁচাকৈয়ে আল্লাহ তেওঁৰ ৰক্ষক আৰু (আৰু) জব্ৰীল আৰু ভাল মুমিনসকল হ’ব; আৰু ইয়াৰ উপৰিও স্বৰ্গদূতসকল তেওঁৰ সহায়ক।

عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا

‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).

যদি তেওঁ (নবীয়ে) তোমাক তালাক দিয়ে, তেন্তে হয়তো ঈশ্বৰে তেওঁৰ ঠাইত তোমাতকৈ ভাল পত্নী, আজ্ঞাকাৰী, বিশ্বাসী, আজ্ঞাকাৰী, তওবা কৰা, ইবাদত কৰা, ৰোজা কৰা, বিধৱা আৰু কুমাৰী নাৰী স্থাপন কৰিব।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

হে বিশ্বাসী সকল! নৰকৰ জুইৰ পৰা নিজকে আৰু নিজৰ পৰিয়ালক ৰক্ষা কৰক যাৰ ইন্ধন মানুহ আৰু শিল; ৰক্ষকসকল ৰুক্ষ আৰু কঠোৰ ফেৰেস্তা, যিসকলে আল্লাহৰ আজ্ঞাত অবাধ্য নকৰে আৰু সদায় যি কোৱা হয় তাকেই কৰে।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna kafarū lā ta‘tażīrul-yaum(a), innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

হে কাফিৰসকল! আজি অজুহাত দেখুৱাব নালাগে। আচলতে আপুনি কৰা কাম অনুসৰিহে পুৰস্কাৰ পাব।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا تُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَّصُوْحًاۗ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِى اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۚ نُوْرُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَتْمِمْ لَنَا نُوْرَنَا وَاغْفِرْ لَنَاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū tūbū ilallāhi taubatan naṣūḥā(n), ‘asā rabbukum ay yukaffira ‘ankum sayyi'ātikum wa yudkhilakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), yauma lā yukhzillāhun-nabiyya wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), nūruhum yas‘ā baina aidīhim wa bi'aimānihim yaqūlūna rabbanā atmim lanā nūranā wagfir lanā, innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

হে বিশ্বাসী সকল! আল্লাহৰ ওচৰত অতি বিশুদ্ধ তওবাৰে তওবা কৰক, আশাকৰোঁ আপোনাৰ প্ৰভুৱে আপোনাৰ ভুলবোৰ মচি পেলাব আৰু আপোনাক জান্নাতত ভৰ্তি কৰিব, যাৰ তলত নদী বৈ যায়, সেইদিনা যেতিয়া আল্লাহে নবী আৰু তেওঁৰ লগত ইমান কৰাসকলক নিৰাশ নকৰে; তেওঁলোকৰ পোহৰ তেওঁলোকৰ আগত আৰু সোঁফালে জিলিকি থকাৰ সময়তে তেওঁলোকে কৈছিল, "হে আমাৰ প্ৰভু, আমাৰ পোহৰক সিদ্ধ কৰা আৰু আমাক ক্ষমা কৰা; সঁচাকৈয়ে, তুমি সকলো বস্তুৰ ওপৰত সৰ্বশক্তিমান।"

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۗ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

হে নবী! কাফিৰ আৰু মুনাফিক সকলৰ লগত যুদ্ধ কৰক আৰু তেওঁলোকৰ লগত কঠোৰ হওক। তেওঁলোকৰ ঠাইখন নৰক আৰু সেইটোও ঘূৰি অহাৰ ঠাইৰ দৰেই বেয়া।

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ

Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).

আল্লাহে কাফিৰ, নূহৰ পত্নী আৰু লুতৰ পত্নীৰ বাবে এটা দৃষ্টান্ত দিলে। দুয়োজনেই আমাৰ দাসৰ মাজত দুজন ধৰ্মপৰায়ণ দাসৰ তত্বাৱধানত আছে; তাৰ পিছত দুয়োগৰাকী পত্নীয়ে তেওঁলোকৰ দুজন স্বামীক বিশ্বাসঘাতকতা কৰিলে, কিন্তু তেওঁলোকৰ দুগৰাকী স্বামীয়ে তেওঁলোকক আল্লাহৰ (অত্যাচাৰ) পৰা সামান্যতমো সহায় কৰিব নোৱাৰিলে; আৰু কোৱা হৈছিল (দুয়ো পত্নীক), "তোমালোক দুয়োজনীয়ে (নৰক)লৈ যোৱাসকলৰ লগত নৰকলৈ যাওক।"

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ

wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).

আৰু আল্লাহে ফৰৌণৰ পত্নী মুমিনসকলৰ বাবে এটা দৃষ্টান্ত দিছিল যেতিয়া তেওঁ কৈছিল, "হে মোৰ প্ৰভু, মোক তোমাৰ লগত জান্নাতত এটা ঘৰ নিৰ্মাণ কৰা আৰু মোক ফৰৌণ আৰু তেওঁৰ কৰ্মৰ পৰা ৰক্ষা কৰা, আৰু মোক অন্যায় লোকৰ পৰা ৰক্ষা কৰা।"

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔

wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).

আৰু ইমৰাণৰ কন্যা মৰিয়ম, যিয়ে নিজৰ সন্মান বজাই ৰাখিছিল, তাৰ পিছত আমি তাইৰ গৰ্ভত আমাৰ (সৃষ্টি কৰা) আত্মাৰ কিছু উশাহ দিলোঁ; আৰু তেওঁ নিজৰ প্ৰভুৰ বাক্য আৰু তেওঁৰ কিতাপবোৰক দৃঢ় কৰিলে; আৰু তেওঁ আজ্ঞাকাৰী লোকসকলৰ ভিতৰত এজন আছিল।