اَتٰىٓ اَمْرُ اللّٰهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْهُ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

atā amrullāhi falā tasta‘jilūh(u), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

আল্লাহৰ আজ্ঞা নিশ্চয় আহিব, গতিকে খৰখেদা কৰিবলৈ নিবিচাৰিব। মহিমামণ্ডিত আল্লাহৰ ওপৰত আৰু তেওঁলোকে ইজনে সিজনৰ লগত যি অংশীদাৰিত্ব কৰে তাৰ ওপৰত তেওঁ উচ্চ।

يُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ بِالرُّوْحِ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖٓ اَنْ اَنْذِرُوْٓا اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاتَّقُوْنِ

yunazzilul-malā'ikata bir-rūḥi min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī an anżirū annahū lā ilāha illā ana fattaqūn(i).

তেওঁ নিজৰ আজ্ঞাৰে প্ৰকাশ আনিবলৈ স্বৰ্গদূত পঠিয়াইছিল, যাক তেওঁ নিজৰ দাসসকলৰ মাজত ইচ্ছা কৰিছিল, (ক’লে), অৰ্থাৎ, "(মোৰ দাসসকলক) সোঁৱৰাই দিয়ক যে মোৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা নাই, গতিকে তোমালোকে মোক ভয় কৰা।"

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ تَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

তেওঁ আকাশ-পৃথিৱীক সত্যৰে সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁলোকে ইজনে সিজনৰ লগত যি ভাঙি দিয়ে তাৰ ওপৰত আল্লাহ উচ্চ।

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ

khalaqal-insāna min nuṭfatin fa iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).

তেওঁ বীৰ্যৰ পৰা মানুহক সৃষ্টি কৰিছিল, তেওঁক প্ৰকৃত ডিবাংকাৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল।

وَالْاَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيْهَا دِفْءٌ وَّمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ

wal-an‘āma khalaqahā lakum fīhā dif'uw wa manāfi‘u wa minhā ta'kulūn(a).

আৰু তেওঁ পশুধন সৃষ্টি কৰিছে; সেইবোৰত আপোনাৰ উষ্ণতা (উল) আৰু বহুতো উপকাৰ আছে আৰু সেইবোৰৰ পৰা আপুনি খায়।

وَلَكُمْ فِيْهَا جَمَالٌ حِيْنَ تُرِيْحُوْنَ وَحِيْنَ تَسْرَحُوْنَۖ

wa lakum fīhā jamālun ḥīna turīḥūna wa ḥīna tasraḥūn(a).

আৰু আপুনি ইয়াত সৌন্দৰ্য্য বিচাৰি পায়, যেতিয়া আপুনি ইয়াক পুনৰ ভাঁজলৈ আনে আৰু যেতিয়া আপুনি ইয়াক (চৰণীয়া পথাৰলৈ) এৰি দিয়ে।

وَتَحْمِلُ اَثْقَالَكُمْ اِلٰى بَلَدٍ لَّمْ تَكُوْنُوْا بٰلِغِيْهِ اِلَّا بِشِقِّ الْاَنْفُسِۗ اِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌۙ

wa taḥmilu aṡqālakum ilā baladil lam takūnū bāligīhi illā bisyiqqil-anfus(i), inna rabbakum lara'ūfur raḥīm(un).

আৰু তেওঁ তোমাৰ বোজাবোৰ এনে এখন দেশলৈ লৈ গ’ল, য’ত আপুনি অতি কষ্টৰ বাহিৰে, তাত উপনীত হ’ব নোৱাৰিলে। সঁচাকৈ তোমাৰ প্ৰভু পৰম কৃপাময়, পৰম কৃপাময়,

وَّالْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِيْرَ لِتَرْكَبُوْهَا وَزِيْنَةًۗ وَيَخْلُقُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wal-khaila wal-bigāla wal-ḥamīra litarkabūhā wa zīnah(tan), wa yakhluqu mā lā ta‘lamūn(a).

আৰু (তেওঁ) ঘোঁৰা, খচ্চৰ আৰু গাধ সৃষ্টি কৰিছে, আপোনালোকৰ বাবে আৰু অলংকাৰ হিচাপে। তোমালোকে নজনা বস্তু আল্লাহে সৃষ্টি কৰে।

وَعَلَى اللّٰهِ قَصْدُ السَّبِيْلِ وَمِنْهَا جَاۤىِٕرٌ ۗوَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ ࣖ

wa ‘alallāhi qaṣdus-sabīli wa minhā jā'ir(un), wa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).

আৰু সৰল পথৰ ব্যাখ্যা কৰাটো আল্লাহৰ অধিকাৰ, আৰু ইয়াৰ মাজত (পথ) আছে যিবোৰ বিচ্যুত। আৰু যদি তেওঁ ইচ্ছা কৰে, তেন্তে তেওঁ নিশ্চয় আপোনালোক সকলোকে (সঠিক পথলৈ) পথ প্ৰদৰ্শন কৰিব।

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لَّكُمْ مِّنْهُ شَرَابٌ وَّمِنْهُ شَجَرٌ فِيْهِ تُسِيْمُوْنَ

huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'al lakum minhu syarābuw wa minhu syajarun fīhi tusīmūn(a).

তেওঁৱেই তোমালোকৰ বাবে আকাশৰ পৰা পানী (বৰষুণ) পঠায়, ইয়াৰে কিছুমান পানীয় আৰু কিছুমান গছ-গছনি (সাৰ) কৰে, যাৰ ওপৰত তোমালোকে আপোনাৰ পশুধন চৰিছা।

يُنْۢبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُوْنَ وَالنَّخِيْلَ وَالْاَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

yumbitu lakum bihiz-zar‘a waz-zaitūna wan-nakhīla wal-a‘nāba wa min kulliṡ-ṡamarāt(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).

ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁ আপোনাৰ বাবে শস্য আৰু জলপান আৰু খেজুৰ আৰু আঙুৰ আৰু সকলো ধৰণৰ ফল গজিবলৈ বাধ্য কৰে। সঁচাকৈয়ে ইয়াত চিন্তা কৰা মানুহৰ বাবে এক চিন আছে।

وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۙ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۗوَالنُّجُوْمُ مُسَخَّرٰتٌۢ بِاَمْرِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَۙ

wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a), wasy-syamsa wal-qamar(a), wan-nujūmu musakhkharātum bi'amrih(ī), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

তেওঁ ৰাতি আৰু দিন, সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰ তোমাৰ অধীন কৰিলে আৰু তৰাবোৰ তেওঁৰ আজ্ঞাৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয়। সঁচাকৈ, যিসকলে বুজি পোৱাসকলৰ বাবে (আল্লাহৰ মহত্ত্বৰ) সঁচা অৰ্থত চিন আছে,

وَمَا ذَرَاَ لَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ

wa mā żara'a lakum fil-arḍi mukhtalifan alwānuh(ū), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yażżakkarūn(a).

আৰু (তেওঁ নিয়ন্ত্ৰণো কৰে) যে তেওঁ এই পৃথিৱীত তোমালোকৰ বাবে কি সৃষ্টি কৰিলে বিভিন্ন প্ৰকাৰ আৰু ৰঙেৰে। সঁচাকৈয়ে ইয়াত পাঠ লোৱা লোকসকলৰ বাবে সঁচাকৈয়ে (আল্লাহৰ মহত্ত্বৰ) চিন আছে।

وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

আৰু তেওঁৱেই সাগৰক (তোমালোকৰ ওচৰত) বশ কৰিছে, যাতে তোমালোকে ইয়াৰ পৰা সতেজ মাংস (মাছ) খাব পাৰা, আৰু (ইয়াৰ পৰা) তোমালোকে পিন্ধা অলংকাৰ উলিয়াবা। আপুনি (আৰু) তাত চলি থকা জাহাজবোৰ দেখিছে, আৰু যাতে আপুনি তেওঁৰ দান বিচাৰিব পাৰে, আৰু যাতে আপুনি কৃতজ্ঞ হয়।

وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَاَنْهٰرًا وَّسُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ

wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa anhāraw wa subulal la‘allakum tahtadūn(a).

আৰু তেওঁ পৃথিৱীত পৰ্বতবোৰ দৃঢ়ভাৱে স্থাপন কৰিছে যাতে ই তোমালোকৰ লগত কঁপাই নাযায়, (আৰু তেওঁ) নদী আৰু বাট বনাইছে যাতে তোমালোকক পৰিচালিত কৰিব পাৰি।

وَعَلٰمٰتٍۗ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ‘alāmāt(in), wa bin-najmi hum yahtadūn(a).

আৰু (তেওঁ) চিন (গাইড) সৃষ্টি কৰিলে। আৰু তৰাবোৰৰ লগত তেওঁলোকে পথ প্ৰদৰ্শন পালে।

اَفَمَنْ يَّخْلُقُ كَمَنْ لَّا يَخْلُقُۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

afamay yakhluqu kamal lā yakhluq(u), afalā tażakkarūn(a).

গতিকে (আল্লাহ) সৃষ্টিকৰ্তা সেইজনৰ দৰেনে যি (কোনো বস্তু) সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে? কিয় সাৱধান নহয়?

وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innallāha lagafūrur raḥīm(un).

আৰু যদি তোমালোকে আল্লাহৰ নীহাম হিচাপ কৰিছা, তেন্তে নিশ্চয় তোমালোকে সেইবোৰ হিচাপ কৰিব নোৱাৰিবা। সঁচাকৈ আল্লাহ পৰম ক্ষমাশীল, পৰম দয়ালু।

وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُسِرُّوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ

wallāhu ya‘lamu mā tusirrūna wa mā tu‘linūn(a).

আৰু আপুনি কি লুকুৱাই ৰাখে আৰু কি প্ৰকাশ কৰে আল্লাহে জানে।

وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَخْلُقُوْنَ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۗ

wal-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi lā yakhluqūna syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

আৰু (মূর্তি) যিবোৰক তেওঁলোকে আল্লাহৰ পৰা পৃথক বুলি কয়, সেইবোৰে একো সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে, আনহাতে মূৰ্তিবোৰ (নিজকে) মানুহৰ দ্বাৰা তৈয়াৰ কৰা হয়।

اَمْوَاتٌ غَيْرُ اَحْيَاۤءٍ ۗوَمَا يَشْعُرُوْنَۙ اَيَّانَ يُبْعَثُوْنَ ࣖ

amwātun gairu aḥyā'(in), wa mā yasy‘urūna ayyāna yub‘aṡūn(a).

(মূর্তি) মৃত, অজীৱ, আৰু তেওঁলোকে নাজানে কেতিয়া (তেওঁলোকৰ উপাসকসকল) পুনৰুত্থান হ’ব।

اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۚفَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ قُلُوْبُهُمْ مُّنْكِرَةٌ وَّهُمْ مُّسْتَكْبِرُوْنَ

ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati qulūbuhum munkiratuw wa hum mustakbirūn(a).

তোমাৰ ঈশ্বৰ সৰ্ব্বশক্তিমান ঈশ্বৰ। গতিকে যিসকলে পৰলোকক বিশ্বাস নকৰে, তেওঁলোকৰ হৃদয়ে (আল্লাহৰ একত্বক) অস্বীকাৰ কৰে, আৰু তেওঁলোক অহংকাৰী মানুহ

لَا جَرَمَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِيْنَ

lā jarama annallāha ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū lā yuḥibbul-mustakbirīn(a).

নিঃসন্দেহে আল্লাহে জানে যে তেওঁলোকে কি লুকুৱাই ৰাখে আৰু কি প্ৰকাশ কৰে। সঁচাকৈয়ে তেওঁ অহংকাৰীক ভাল নাপায়।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ مَّاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۙقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa iżā qīla lahum māżā anzala rabbukum, qālū asāṭīrul-awwalīn(a).

আৰু যেতিয়া তেওঁলোকক কোৱা হয়, "তোমালোকৰ প্ৰভুৱে কি অৱতীৰ্ণ কৰিলে?" তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, "প্ৰাচীনসকলৰ কাহিনী।"

لِيَحْمِلُوْٓا اَوْزَارَهُمْ كَامِلَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِ ۙوَمِنْ اَوْزَارِ الَّذِيْنَ يُضِلُّوْنَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَزِرُوْنَ ࣖ

liyaḥmilū auzārahum kāmilatay yaumal-qiyāmah(ti), wa min auzāril-lażīna yuḍillūnahum bigairi ‘ilm(in), alā sā'a mā yazirūn(a).

(তেওঁলোকৰ বাক্যই) কিয়ামতৰ দিনত তেওঁলোকৰ নিজৰ পাপক নিখুঁতভাৱে বহন কৰে, আৰু তেওঁলোকে বিপথে পৰিচালিত কৰাসকলৰ কিছুমান পাপ যিসকলে অলপো নাজানিছিল (যে তেওঁলোক বিপথে পৰিচালিত হৈছিল)। মনত ৰাখিব, তেওঁলোকে কি ভয়ংকৰ (পাপ) কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছে।

قَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتَى اللّٰهُ بُنْيَانَهُمْ مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

qad makaral-lażīna min qablihim fa atallāhu bun-yānahum minal-qawā‘idi fa kharra ‘alaihimus-saqfu min fauqihim wa atāhumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকৰ আগৰ লোকসকলে ষড়যন্ত্ৰ কৰিছিল, গতিকে আল্লাহে তেওঁলোকৰ ঘৰবোৰ ভেটিৰ পৰা ধ্বংস কৰিলে, তাৰ পিছত ওপৰৰ পৰা চালবোৰ তেওঁলোকৰ ওপৰত পৰিল, আৰু য’ৰ পৰা তেওঁলোকে অনুভৱ কৰা নাছিল, তাৰ পৰাই তেওঁলোকৰ ওপৰত অত্যাচাৰ আহিল।

ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُخْزِيْهِمْ وَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تُشَاۤقُّوْنَ فِيْهِمْ ۗقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَالسُّوْۤءَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

Ṡumma yaumal-qiyāmati yukhzīhim wa yaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum tusyāqqūna fīhim, qālal-lażīna ūtul-‘ilma innal-khizyal-yauma was-sū'a ‘alal-kāfirīn(a).

তাৰ পিছত আল্লাহে তেওঁলোকক কিয়ামতৰ দিনত অপমান কৰিলে, আৰু ক’লে, “মোৰ মিত্ৰসকল (যিসকলে তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰিছিল) ক’ত আছে, আপোনালোকে তেওঁলোকৰ (নবী আৰু মুমিনসকলৰ) প্ৰতি সদায় শত্ৰুতা কৰিছিল?” যিসকলক জ্ঞান দিয়া হৈছিল, তেওঁলোকে ক’লে, “সঁচাকৈয়ে কাফিৰসকলৰ ওপৰত আজি অপমান আৰু শাস্তি হ’ব”।

الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۖفَاَلْقَوُا السَّلَمَ مَا كُنَّا نَعْمَلُ مِنْ سُوْۤءٍ ۗبَلٰىٓ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌۢ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

allażīna tatawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim, fa alqawus-salama mā kunnā na‘malu min sū'(in), balā innallāha ‘alīmum bimā kuntum ta‘malūn(a).

(যেনে) যিসকল লোকৰ জীৱন স্বৰ্গদূতে নিজৰ ওপৰত অন্যায় কৰা অৱস্থাত কাঢ়ি লৈ গৈছিল, তাৰ পিছত তেওঁলোকে আত্মসমৰ্পণ কৰিছিল (ক’লেও), "আমি কেতিয়াও কোনো বেয়া কাম কৰা নাই।" (ফেৰিস্তাই উত্তৰ দিলে), "হয়! সঁচাকৈয়ে আপুনি কৰা কামৰ বিষয়ে আল্লাহ সৰ্বজ্ঞানী।"

فَادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗفَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

fadkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa labi'sa maṡwal-mutakabbirīn(a).

গতিকে নৰকৰ দুৱাৰত প্ৰৱেশ কৰক, তাত আপুনি চিৰন্তন হৈ থাকিব। নিশ্চয় নিজৰ কথা গৰ্ব কৰা মানুহৰ বাবে ই আটাইতকৈ বেয়া ঠাই।

۞ وَقِيْلَ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا مَاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۗقَالُوْا خَيْرًا ۚلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ ۗوَلَنِعْمَ دَارُ الْمُتَّقِيْنَۙ

wa qīla lil-lażīnattaqau māżā anzala rabbukum, qālū khairā(n), lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa ladārul-ākhirati khair(un), wa lani‘ma dārul-muttaqīn(a).

আৰু তাৰ পিছত ধৰ্মপৰায়ণসকলক কোৱা হয়, "তোমাৰ প্ৰভুৱে কি অৱতীৰ্ণ কৰিলে?" তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, “ময়া।” যিসকলে এই সংসাৰত ভাল কাম কৰে তেওঁলোকে মংগল (পুৰস্কাৰ) পায়। আৰু সঁচাকৈয়ে পৰলোকৰ দেশখন নিশ্চয়কৈ ভাল হ’ব। আৰু সেইটোৱেই হৈছে ধৰ্মপৰায়ণসকলৰ বাবে উত্তম স্থান,

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ لَهُمْ فِيْهَا مَا يَشَاۤءُوْنَ ۗ كَذٰلِكَ يَجْزِى اللّٰهُ الْمُتَّقِيْنَۙ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā tajrī min taḥtihal-anhāru lahum fīhā mā yasyā'ūn(a), każālika yajzillāhul-muttaqīn(a).

(যেনে) এদনৰ বাগিচা, য’ত তেওঁলোকে প্ৰৱেশ কৰিব, যাৰ তলত নদী বৈ যায়, য’ত তেওঁলোকে যি বিচাৰে তাকে পাব। এইদৰে আল্লাহে ধৰ্মপৰায়ণসকলক পুৰস্কাৰ দিয়ে,

الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ طَيِّبِيْنَ ۙيَقُوْلُوْنَ سَلٰمٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

allażīna tatawafāhumul-malā'ikatu ṭayyibīn(a), yaqūlūna salāmun ‘alaikumudkhulul-jannata bimā kuntum ta‘malūn(a).

(যেনে) এনে লোক যিসকলে যেতিয়া ফেৰেস্তাসকলে ভাল অৱস্থাত মৃত্যুবৰণ কৰে, তেতিয়া তেওঁলোকে (ফেৰিস্তাসকলে) কৈছিল, "ছালামুন আলাইকুম, তোমালোকে যি কৰিলে তাৰ বাবে স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰা।"

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ يَأْتِيَ اَمْرُ رَبِّكَ ۗ كَذٰلِكَ فَعَلَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗوَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

hal yanẓurūna illā an ta'tiyahumul-malā'ikatu au ya'tiya amru rabbik(a), każālika fa‘alal-lażīna min qablihim, wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

তেওঁলোকৰ (কাফিৰসকলৰ) ফিৰিস্তাসকলে তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ অহাৰ বাহিৰে আন একোৱেই অপেক্ষা কৰিবলগীয়া নাই বা আপোনাৰ প্ৰভুৰ আগমনৰ আজ্ঞাৰ বাহিৰে আন একোৱেই অপেক্ষা কৰিবলগীয়া নাই। সেই (কাফিৰসকলে) তেওঁলোকৰ আগতে সেইটোৱেই কৰিছিল। আল্লাহে তেওঁলোকৰ ওপৰত অন্যায় নকৰে, আচলতে তেওঁলোকেই (সদায়) নিজৰ ওপৰত অন্যায় কৰে।

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

fa aṣābahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

গতিকে তেওঁলোকৰ কৰ্মৰ শাস্তি (ফল)ত আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল আৰু আগতে সদায় উপহাস কৰা শাস্তিটোৱে তেওঁলোকক আপ্লুত কৰিছিল।

وَقَالَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا عَبَدْنَا مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍ نَّحْنُ وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍ ۗ كَذٰلِكَ فَعَلَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚفَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa qālal-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā ‘abadnā min dūnihī min syai'in naḥnu wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min dūnihī min syai'(in), każālika fa‘alal-lażīna min qablihim, fahal ‘alar-rusuli illal-balāgul-mubīn(u).

আৰু মুশ্বৰিকসকলে ক’লে, “আল্লাহৰ ইচ্ছা হ’লে আমি তেওঁৰ বাহিৰে আন একো ইবাদত নকৰিলোহেঁতেন, আমি বা আমাৰ পিতৃ-মাতৃকো ইবাদত নকৰো, আৰু তেওঁৰ (অনুমতি) অবিহনে আমি কোনো বস্তু নিষেধ নকৰো।” তেওঁলোকৰ আগৰ মানুহেও তেনেকুৱাই কৰিছিল। কেৱল (ঈশ্বৰৰ বাৰ্তা) স্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ কৰাটো পাঁচনিসকলৰ কৰ্তব্য নহয়নে?

وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوْتَۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ هَدَى اللّٰهُ وَمِنْهُمْ مَّنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلٰلَةُ ۗ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

wa laqad ba‘aṡnā fī kulli ummatir rasūlan ani‘budullāha wajtanibuṭ-ṭāgūt(a), fa minhum man hadallāhu wa minhum man ḥaqqat ‘alaihiḍ-ḍalālah(tu), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

আৰু সঁচাকৈ আমি প্ৰতিটো জাতিলৈ (মতিবলৈ) এটা ৰাছুল পঠাইছো, "আল্লাহৰ ইবাদত কৰক, আৰু নিন্দা কৰাৰ পৰা আঁতৰি থাকক", তেতিয়া তেওঁলোকৰ মাজত আল্লাহৰ দ্বাৰা হিদায়ত হোৱা লোক আছে আৰু ভুলত থকা লোকো আছে। গতিকে পৃথিৱীত খোজ কাঢ়ি চাওক অস্বীকাৰ কৰাসকলৰ (পাঁচনিসকলৰ) কেনেকৈ অন্ত পৰে।

اِنْ تَحْرِصْ عَلٰى هُدٰىهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ يُّضِلُّ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

in taḥriṣ ‘alā hudāhum fa innallāha lā yahdī may yuḍillu wa mā lahum min nāṣirīn(a).

যদি আপুনি (মহম্মদে) সঁচাকৈয়ে আশা কৰে যে তেওঁলোকৰ হিদায়ত হ’ব, তেন্তে সঁচাকৈয়ে আল্লাহে যিসকলক তেওঁ বিপথে পৰিচালিত কৰে তেওঁলোকক হিদায়ত নিদিয়ে, আৰু তেওঁলোকৰ কোনো সহায়কাৰী নাথাকিব।

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ لَا يَبْعَثُ اللّٰهُ مَنْ يَّمُوْتُۗ بَلٰى وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim, lā yab‘aṡullāhu may yamūt(u), balā wa‘dan ‘alaihi ḥaqqaw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

আৰু তেওঁলোকে গম্ভীৰ শপত খাই আল্লাহৰ নামত শপত খাইছিল, “আল্লাহে মৃতকক পুনৰুত্থান নকৰে।” তেনে নহয় (নিশ্চয় আল্লাহে তেওঁক পুনৰুত্থান কৰিব), তেওঁৰ পৰা সত্য প্ৰতিজ্ঞা হিচাপে, কিন্তু বেছিভাগ মানুহে নাজানে,

لِيُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِيْ يَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِ وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰذِبِيْنَ

liyubayyina lahumul-lażī yakhtalifūna fīhi wa liya‘lamal-lażīna kafarū annahum kānū-kāżibīn(a).

যাতে তেওঁলোকে কি বিষয়ত বিবাদ কৰিছে সেই বিষয়ে তেওঁ তেওঁলোকক বুজাই দিব পাৰে আৰু কাফিৰসকলে তেওঁলোকক মিছলীয়া বুলি জানিব পাৰে।

اِنَّمَا قَوْلُنَا لِشَيْءٍ اِذَآ اَرَدْنٰهُ اَنْ نَّقُوْلَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ

innamā qaulunā lisyai'in iżā aradnāhu an naqūla lahū kun fa yakūn(u).

সঁচাকৈয়ে, কিবা এটাৰ সন্দৰ্ভত আমাৰ বাক্য, যদি আমি বিচাৰো, আমি কেৱল ইয়াক কওঁ, "হক!" গতিকে সেইটোৱেই হৈছে।

وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِى اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَۙ

wal-lażīna hājarū fillāhi mim ba‘di mā ẓulimū lanubawwi'annahum fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa la'ajrul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

আৰু যিসকলে অন্যায় হোৱাৰ পিছত আল্লাহৰ স্বাৰ্থত প্ৰব্ৰজন কৰে, আমি নিশ্চয় তেওঁলোকক পৃথিৱীত ভাল স্থান দিম। আৰু পৰলোকত পুৰস্কাৰ নিশ্চয়কৈ বেছি হ’ব, যদিহে তেওঁলোকে জানিলেহেঁতেন,

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

allażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

(অৰ্থাৎ) যিসকলে ধৈৰ্য্যশীল আৰু কেৱল ঈশ্বৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَۙ

wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

আৰু আমি তোমালোকৰ আগত (মহম্মদ)ৰ আগত নহয়, কিন্তু এনে লোকক পঠিয়াই দিলোঁ, যাক আমি ওহী দিলোঁ; গতিকে জ্ঞান থকা কোনোবা এজনক সুধিব যদি নাজানে,

بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِۗ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ اِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

bil-bayyināti waz-zubur(i), wa anzalnā ilaikaż-żikra litubayyina lin-nāsi mā nuzzila ilaihim wa la‘allahum yatafakkarūn(a).

(আমি তেওঁলোকক পঠিয়াইছিলো) তথ্য (অলৌকিক) আৰু কিতাপ লৈ আহিছিলো। আৰু আমি তোমালোকৰ ওচৰলৈ আদ-ধিকৰ (কোৰআন) পঠিয়াই দিলোঁ, যাতে তোমালোকে মানুহৰ আগত কি অৱতীৰ্ণ হৈছে সেই বিষয়ে বুজাই দিবা আৰু তেওঁলোকে ভাবিব পাৰে যে,

اَفَاَمِنَ الَّذِيْنَ مَكَرُوا السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّخْسِفَ اللّٰهُ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَۙ

afa aminal-lażīna makarus-sayyi'āti ay yakhsifallāhu bihimul-arḍa au ya'tiyahumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

তেতিয়া যিসকলে কু-প্ৰতাৰণা কৰে তেওঁলোকে (দুৰ্যোগৰ পৰা) আল্লাহৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ সৈতে পৃথিৱীত ডুবাই ৰখাৰ পৰা নিৰাপদ অনুভৱ কৰেনে, বা তেওঁলোকে অৱগত নোহোৱা দিশৰ পৰা তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ অহা শাস্তিৰ পৰা (অ) নিৰাপদ অনুভৱ কৰেনে?

اَوْ يَأْخُذَهُمْ فِيْ تَقَلُّبِهِمْ فَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَۙ

au ya'khużahum fī taqallubihim famā hum bimu‘jizīn(a).

বা আল্লাহে তেওঁলোকৰ যাত্ৰাত থকাৰ সময়ত তেওঁলোকক শাস্তি দিব; যাতে তেওঁলোকে (শাস্তিৰ) প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ অক্ষম হয়,

اَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلٰى تَخَوُّفٍۗ فَاِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

au ya'khużahum ‘alā takhawwuf(in), fa inna rabbakum lara'ūfur raḥīm(un).

বা আল্লাহে তেওঁলোকক ক্ৰমান্বয়ে শাস্তি দিব (যেতিয়ালৈকে তেওঁলোক বিনাশ নহয়)। গতিকে সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ প্ৰভু পৰম কৃপাময়, পৰম কৃপাময়।

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلٰى مَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ يَّتَفَيَّؤُا ظِلٰلُهٗ عَنِ الْيَمِيْنِ وَالشَّمَاۤىِٕلِ سُجَّدًا لِّلّٰهِ وَهُمْ دَاخِرُوْنَ

awalam yarau ilā mā khalaqallāhu min syai'iy yatafayya'u ẓilāluhū ‘anil-yamīni wasy-syamā'ili sujjadal lillāhi wa hum dākhirūn(a).

আৰু আল্লাহৰ দ্বাৰা সৃষ্টি কৰা কোনো বস্তু, তাৰ ছাঁ সোঁ-বাওঁফালে ঘূৰি, আল্লাহৰ ওচৰত সজ্জিত অৱস্থাত, আৰু তেওঁলোকে (কাৰ্য্য) নম্ৰতাত লক্ষ্য নকৰেনে।

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ

wa lillāhi yasjudu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi min dābbatiw wal-malā'ikatu wa hum yastakbirūn(a).

আৰু আকাশ আৰু পৃথিৱীত থকা সকলো বস্তুৱে কেৱল আল্লাহৰ ওচৰত ছাজদা কৰে, অৰ্থাৎ সকলো চলন্ত (জীৱন্ত) প্ৰাণী আৰু (আৰু) ফেৰেস্তাসকলেও গৌৰৱ নকৰে।

يَخَافُوْنَ رَبَّهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ ࣖ ۩

yakhāfūna rabbahum min fauqihim wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

তেওঁলোকে ঈশ্বৰক ভয় কৰে যি তেওঁলোকৰ ওপৰত (অধিকাৰ আছে) আৰু যি আজ্ঞা দিয়া হৈছে তাক পালন কৰে।

۞ وَقَالَ اللّٰهُ لَا تَتَّخِذُوْٓا اِلٰهَيْنِ اثْنَيْنِۚ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ

wa qālallāhu lā tattakhiżū ilāhainiṡnain(i), innamā huwa ilāhuw wāḥidun fa iyyāya farhabūn(i).

আৰু আল্লাহে ক’লে, “দুজন দেৱতাক পূজা নকৰিবা; কেৱল তেওঁৱেই সৰ্বশক্তিমান ঈশ্বৰ। গতিকে তোমালোকে কেৱল মোক ভয় কৰা।”

وَلَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَهُ الدِّيْنُ وَاصِبًاۗ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَتَّقُوْنَ

wa lahū mā fis-samāwāti wal-arḍi wa lahud-dīnu wāṣibā(n), afagairallāhi tattaqūn(a).

আৰু আকাশ-পৃথিৱীত থকা সকলো বস্তু তেওঁৰেই, আৰু (পূজা আৰু) আজ্ঞা পালন চিৰকাল তেওঁৰেই। আল্লাহৰ বাহিৰে আনক কিয় ভয় কৰে?

وَمَا بِكُمْ مِّنْ نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ اِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَاِلَيْهِ تَجْـَٔرُوْنَۚ

wa mā bikum min ni‘matin fa minallāhi ṡumma iżā massakumuḍ-ḍurru fa ilaihi taj'arūn(a).

আৰু তোমালোকৰ ওপৰত থকা সকলো নীহা আল্লাহৰ পৰা (আহে), তেতিয়া যেতিয়া তোমালোকে প্ৰতিকূলতাত ভোগা, তেতিয়া তেওঁৰ পৰাই তোমালোকে সহায় বিচাৰিছা।

ثُمَّ اِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ

Ṡumma iżā kasyafaḍ-ḍurra ‘ankum iżā farīqum minkum birabbihim yusyrikūn(a).

তাৰ পিছত যেতিয়া তেওঁ তোমালোকৰ পৰা দুৰ্যোগ আঁতৰাই পেলালে, তেতিয়া তোমালোকৰ মাজৰ কিছুমানে আনকি ঈশ্বৰৰ লগত (আন কোনোৱে) সংগী কৰিলে।

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۗ فَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fa tamatta‘ū fa saufa ta‘lamūn(a).

আমি তেওঁলোকক দিয়া আশীৰ্বাদক তেওঁলোকে অস্বীকাৰ কৰক; আপুনি মজা কৰক। পিছত আপুনি গম পাব (ফল)।

وَيَجْعَلُوْنَ لِمَا لَا يَعْلَمُوْنَ نَصِيْبًا مِّمَّا رَزَقْنٰهُمْۗ تَاللّٰهِ لَتُسْـَٔلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَفْتَرُوْنَ

wa yaj‘alūna limā lā ya‘lamūna naṣībam mimmā razaqnāhum, tallāhi latus'alunna ‘ammā kuntum taftarūn(a).

আৰু আমি তেওঁলোকক দিয়া জীৱিকাৰ কিছু অংশ তেওঁলোকে সেই মূৰ্তিৰ বাবে খৰচ কৰে, যাৰ বিষয়ে তেওঁলোকৰ কোনো জ্ঞান নাই। আল্লাহৰ কচম তোমালোকে যি আৱিষ্কাৰ কৰিছে সেই বিষয়ে নিশ্চয় প্ৰশ্ন কৰা হ’ব।

وَيَجْعَلُوْنَ لِلّٰهِ الْبَنٰتِ سُبْحٰنَهٗۙ وَلَهُمْ مَّا يَشْتَهُوْنَ

wa yaj‘alūna lillāhil-banāti subḥānah(ū), wa lahum mā yasytahūn(a).

আৰু তেওঁলোকে আল্লাহৰ ওচৰত কন্যা নিযুক্ত কৰিলে। মহিমা তেওঁৰ হওক, আৰু তেওঁলোকৰ বাবে যি ভাল লাগে (ল’ৰা)।

وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِالْاُنْثٰى ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌۚ

wa iżā busysyira aḥaduhum bil-unṡā ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).

আনহাতে যেতিয়া তেওঁলোকৰ এজনক কন্যা জন্মৰ খবৰ দিয়া হয়, তেতিয়া তেওঁৰ মুখখন ক’লা (উজ্জ্বল ৰঙা) হৈ পৰে, আৰু তেওঁৰ বৰ খং উঠে।

يَتَوٰرٰى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوْۤءِ مَا بُشِّرَ بِهٖۗ اَيُمْسِكُهٗ عَلٰى هُوْنٍ اَمْ يَدُسُّهٗ فِى التُّرَابِۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

yatawārā minal-qaumi min sū'i mā busysyira bih(ī), ayumsikuhū ‘alā hūnin am yadussuhū fit-turāb(i), alā sā'a mā yaḥkumūn(a).

তেওঁক দিয়া বেয়া খবৰৰ বাবেই তেওঁ ৰাইজৰ পৰা লুকাই থাকে। অপমানেৰে ৰক্ষা কৰিব নে মাটিত (জীৱিত) পুতিব? মনত ৰাখিব যে তেওঁলোকে কৰা বিচাৰ কিমান বেয়া।

لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِۚ وَلِلّٰهِ الْمَثَلُ الْاَعْلٰىۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

lil-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati maṡalus-sau'(i), wa lillāhil-maṡalul-a‘lā, wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

যিসকলে পৰলোকৰ (জীৱন) বিশ্বাস নকৰে, তেওঁলোকৰ বাবে বেয়া চৰিত্ৰ আছে; আৰু আল্লাহৰ স্বভাৱ পৰম উচ্চতৰ। আৰু তেওঁ সৰ্বশক্তিমান, সৰ্বজ্ঞানী।

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّٰهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ مَّا تَرَكَ عَلَيْهَا مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّلٰكِنْ يُّؤَخِّرُهُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa lau yu'ākhiżullāhun-nāsa biẓulmihim mā taraka ‘alaihā min dābbatiw wa lākiy yu'akhkhiruhum ilā ajalim musammā(n), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

আৰু যদি আল্লাহে মানুহক তেওঁলোকৰ অত্যাচাৰৰ বাবে শাস্তি দিয়ে, তেন্তে নিশ্চয়কৈ তেওঁ (পৃথিৱীত) কোনো বস্তু এৰি নিদিয়ে আনকি লৰচৰ কৰা প্ৰাণীৰ পৰাও, কিন্তু আল্লাহে তেওঁলোকক পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত সময়লৈকে পিছুৱাই দিয়ে। গতিকে তেওঁলোকৰ মৃত্যু আহিলে তেওঁলোকে এক মুহূৰ্তৰ পলম বা ত্বৰণ বিচাৰিব নোৱাৰে

وَيَجْعَلُوْنَ لِلّٰهِ مَا يَكْرَهُوْنَ وَتَصِفُ اَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ اَنَّ لَهُمُ الْحُسْنٰى لَا جَرَمَ اَنَّ لَهُمُ النَّارَ وَاَنَّهُمْ مُّفْرَطُوْنَ

wa yaj‘alūna lillāhi mā yakrahūna wa taṣifu alsinatuhumul-każiba anna lahumul-ḥusnā lā jarama anna lahumun nāra wa annahum mufraṭūn(a).

আৰু তেওঁলোকে নিজে ঘৃণা কৰা বস্তু আল্লাহৰ ওচৰত নিযুক্তি দিয়ে আৰু তেওঁলোকৰ জিভাই মিছা কথা কয়, যে নিশ্চয় (সকলো) ভাল তেওঁলোকৰ বাবে ভাল। নৰক যে তেওঁলোকৰ বাবে, তাত কোনো সন্দেহ নাই, আৰু সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকক অতি সোনকালে (তাত) পেলোৱা হ’ব।

تَاللّٰهِ لَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

tallāhi laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa huwa waliyyuhumul-yauma wa lahum ‘ażābun alīm(un).

আল্লাহৰ কচম, সঁচাকৈ আমি তোমালোকৰ আগত (মহাম্মদ)ৰ আগত থকা লোকসকলৰ ওচৰলৈ (ৰছুল) পঠিয়াইছো, কিন্তু চয়তানে তেওঁলোকৰ (বেয়া) কামবোৰ তেওঁলোকৰ বাবে সুন্দৰ যেন কৰি তুলিলে, যাতে তেওঁ (চয়তান) আজি তেওঁলোকৰ নেতা হৈ পৰিল আৰু তেওঁলোকে অতি যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি ভোগ কৰিব।

وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ اِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِى اخْتَلَفُوْا فِيْهِۙ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa mā anzalnā ‘alaikal-kitāba illā litubayyina lahumul-lażikhtalafū fīh(i), wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

আৰু আমি এই কিতাব (কোৰআন) তোমালোকৰ (মহাম্মদ)ৰ ওচৰলৈ পঠোৱা নাই, কিন্তু যাতে তোমালোকে তেওঁলোকৰ বিবাদৰ বিষয়ে তেওঁলোকক বুজাব পৰাকৈ, আৰু বিশ্বাসীসকলৰ বাবে পথ প্ৰদৰ্শক আৰু দয়া হ’ব পৰাকৈ।

وَاللّٰهُ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ ࣖ

wallāhu anzala minas-samā'i mā'an fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yasma‘ūn(a).

আৰু আল্লাহে আকাশৰ পৰা পানী (বৰষুণ) নমাই দিলে আৰু সেই পানীৰে তেওঁ পৃথিৱীখনক প্ৰাণ দিলে যিখন পূর্বে মৃত আছিল। সঁচাকৈ, এই ক্ষেত্ৰত (আল্লাহৰ মহত্ত্বৰ) নিদৰ্শন আছে (আল্লাহৰ মহত্ত্বৰ) যিসকলে (পাঠ) শুনে।

وَاِنَّ لَكُمْ فِى الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةً ۚ نُسْقِيْكُمْ مِّمَّا فِيْ بُطُوْنِهٖ مِنْۢ بَيْنِ فَرْثٍ وَّدَمٍ لَّبَنًا خَالِصًا سَاۤىِٕغًا لِّلشّٰرِبِيْنَ

wa inna lakum fil-an‘āmi la‘ibrah(tan), nusqīkum mimmā fī buṭūnihī mim baini farṡiw wa damil labanan khāliṣan sā'igal lisy-syāribīn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে গৰু-ম’হৰ মাজত আপোনাৰ বাবে এটা শিক্ষা আছে। আমি তোমাক তেওঁলোকৰ পেটত থকা বস্তুৰ পৰা পান কৰিবলৈ দিওঁ, গোবৰ আৰু তেজৰ মাজত বিশুদ্ধ গাখীৰ, পান কৰাজনৰ বাবে সহজে গিলিব পৰাকৈ।

وَمِنْ ثَمَرٰتِ النَّخِيْلِ وَالْاَعْنَابِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْهُ سَكَرًا وَّرِزْقًا حَسَنًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa min ṡamarātin nakhīli wal-a‘nābi tattakhiżūna minhu sakaraw wa rizqan ḥasanā(n), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

আৰু খেজুৰ আৰু আঙুৰৰ পৰা আপুনি মাদক পানীয় আৰু সৌভাগ্য তৈয়াৰ কৰে। সঁচাকৈ, ইয়াত সঁচাকৈয়ে বুজি পোৱাসকলৰ বাবে (আল্লাহৰ মহত্ত্বৰ) চিন আছে।

وَاَوْحٰى رَبُّكَ اِلَى النَّحْلِ اَنِ اتَّخِذِيْ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا وَّمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُوْنَۙ

wa auḥā rabbuka ilan-naḥli anittakhiżī minal-jibāli buyūtaw wa minasy-syajari wa mimmā ya‘risyūn(a).

আৰু তোমাৰ প্ৰভুৱে মৌমাখিবোৰক অনুপ্ৰাণিত কৰিলে, "পাহাৰত, গছত, আৰু মানুহে বনোৱা ঠাইত বাহ সাজিব।

ثُمَّ كُلِيْ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ فَاسْلُكِيْ سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًاۗ يَخْرُجُ مِنْۢ بُطُوْنِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ ۖفِيْهِ شِفَاۤءٌ لِّلنَّاسِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

Ṡumma kulī min kulliṡ-ṡamarāti faslukī subula rabbiki żululā(n), yakhruju mim buṭūnihā syarābum mukhtalifun alwānuhū fīhi syifā'ul lin-nās(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).

তাৰ পিছত সকলো ধৰণৰ ফল খাওক আৰু আপোনাৰ বাবে সহজ কৰি দিয়া আপোনাৰ প্ৰভুৰ পথ অনুসৰণ কৰক। তেওঁলোকৰ পেটৰ পৰা বিভিন্ন ৰঙৰ পানীয় ওলাই আহে, য’ত মানৱ জাতিৰ বাবে নিৰাময়। সঁচাকৈয়ে ইয়াত চিন্তা কৰা মানুহৰ বাবে এক চিন আছে।

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفّٰىكُمْ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْ لَا يَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ قَدِيْرٌ ࣖ

wallāhu khalaqakum ṡumma yatawaffākum wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likai lā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), innallāha ‘alīmun qadīr(un).

আৰু আল্লাহে তোমালোকক সৃষ্টি কৰিলে, তাৰ পিছত তোমালোকক আগুৱাই লৈ গ’ল, তোমালোকৰ মাজৰ কিছুমানক বৃদ্ধাৱস্থা (বৰ্ধক্য)লৈ ঘূৰাই অনা হ’ল, যাতে তেওঁ আৰু কোনো কথা নাজানে যিটো তেওঁ এসময়ত জানিছিল। নিশ্চয় আল্লাহ সৰ্বজ্ঞানী, সৰ্বশক্তিমান।

وَاللّٰهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ فِى الرِّزْقِۚ فَمَا الَّذِيْنَ فُضِّلُوْا بِرَاۤدِّيْ رِزْقِهِمْ عَلٰى مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَهُمْ فِيْهِ سَوَاۤءٌۗ اَفَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

wallāhu faḍḍala ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍin fir-rizq(i), famal-lażīna fuḍḍilū birāddī rizqihim ‘alā mā malakat aimānuhum fahum fīhi sawā'un afa bini‘matillāhi yajḥadūn(a).

আৰু আল্লাহে তোমালোকৰ মাজৰ কিছুমানক ৰজ্জিত আন কিছুমানৰ ওপৰত অনুগ্ৰহ দিছে, কিন্তু যিসকলক অনুমোদন দিয়া হৈছে, তেওঁলোকে নিজৰ ৰজ্জ নিজৰ দাসক নিদিয়ে, যাতে তেওঁলোকে তাত সমানে অংশীদাৰ হয়। গতিকে তেওঁলোকে কিয় আল্লাহৰ অনুগ্ৰহ অস্বীকাৰ কৰে?

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ بَنِيْنَ وَحَفَدَةً وَّرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَتِ اللّٰهِ هُمْ يَكْفُرُوْنَۙ

wallāhu ja‘ala lakum min anfusikum azwājaw wa ja‘ala lakum min azwājikum banīna wa ḥafadataw wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

আৰু আল্লাহে তোমালোকক তোমাৰ নিজৰ জাতৰ পৰা অংশীদাৰ (স্বামী বা পত্নী) কৰিলে আৰু তোমাৰ সংগীৰ পৰা তোমাৰ বাবে সন্তান আৰু নাতি-নাতিনী বনাই দিলে, আৰু তোমাক ভাল জীৱিকা দিলে। কিয় তেওঁলোকে মিছা কথাত বিশ্বাস কৰে আৰু আল্লাহৰ ৰহমত অস্বীকাৰ কৰে?

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَهُمْ رِزْقًا مِّنَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ۚ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lā yamliku lahum rizqam minas-samāwāti wal-arḍi syai'aw wa lā yastaṭī‘ūn(a).

আৰু তেওঁলোকে আল্লাহৰ বাহিৰে আন আন ইবাদত কৰে, যিটোৱে তেওঁলোকক আকাশ-পৃথিৱীৰ পৰা একেবাৰেই জীৱিকাৰ যোগান ধৰিব নোৱাৰে, আৰু (কোনো কাম) কৰিব নোৱাৰিব।

فَلَا تَضْرِبُوْا لِلّٰهِ الْاَمْثَالَ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

falā taḍribū lillāhil-amṡāl(a), innallāha ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

গতিকে আল্লাহৰ লগত অংশীদাৰ নকৰিবা। সঁচাকৈ আল্লাহে জানে, কিন্তু তোমালোকে নাজানা।

۞ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا عَبْدًا مَّمْلُوْكًا لَّا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّمَنْ رَّزَقْنٰهُ مِنَّا رِزْقًا حَسَنًا فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَّجَهْرًاۗ هَلْ يَسْتَوٗنَ ۚ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalan ‘abdam mamlūkal lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa mar razaqnāhu minnā rizqan ḥasanan fa huwa yunfiqu minhu sirraw wa jahrā(n), hal yastawūn(a), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

আল্লাহে আন কাৰোবাৰ কৰ্তৃত্বত থকা এজন বান্দাৰ উদাহৰণ দিলে, যি কোনো কামত অক্ষম আছিল, আৰু কোনোবাক আমি ভাল জীৱিকা দিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ সেই ৰজাৰ কিছু অংশ গোপনে আৰু মুকলিকৈ খৰচ কৰিলে। একেই নেকি? সকলো প্ৰশংসা আল্লাহৰ ওচৰত, কিন্তু বেছিভাগেই নাজানে।

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلَيْنِ اَحَدُهُمَآ اَبْكَمُ لَا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّهُوَ كَلٌّ عَلٰى مَوْلٰىهُ ۗ اَيْنَمَا يُوَجِّهْهُّ لَا يَأْتِ بِخَيْرٍ ۖهَلْ يَسْتَوِيْ هُوَۙ وَمَنْ يَّأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَهُوَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa ḍaraballāhu maṡalar rajulaini aḥaduhumā abkamu lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa huwa kallun ‘alā maulāh(u), ainamā yuwajjihhu lā ya'ti bikhair(in), hal yastawī huw(a), wa may ya'muru bil-‘adli wa huwa ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

আৰু আল্লাহে (ও) এটা দৃষ্টান্ত দিলে, দুজন মানুহ, যাৰ এজন বোবা, একো কৰিব নোৱাৰিলে আৰু তেওঁ নিজৰ ৰখীয়াৰ ওপৰত বোজা হৈ পৰিল, য’তেই তেওঁক ( তেওঁৰ ৰখীয়াৰ দ্বাৰা) পঠিওৱা হ’ল, তেওঁ একেবাৰেই কোনো মংগল আনিব নোৱাৰিলে। সেইজন ব্যক্তি আৰু ন্যায়ৰ নিৰ্দেশ দিয়া আৰু সৰল পথত থকা মানুহ একে নেকি?

وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَآ اَمْرُ السَّاعَةِ اِلَّا كَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), wa mā amrus-sā‘ati illā kalamḥil-baṣari au huwa aqrab(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

আৰু আকাশ আৰু পৃথিৱীত লুকাই থকা (সকলো) আল্লাহৰ। প্ৰলয়ৰ কথা আহিলে ই কেৱল চকুৰ পলকৰ দৰে বা তাতোকৈ বেছি দ্ৰুত (আকৌ)। সঁচাকৈ আল্লাহ সকলো বস্তুৰ ওপৰত সৰ্ব্বশক্তিমান।

وَاللّٰهُ اَخْرَجَكُمْ مِّنْۢ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔاۙ وَّجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَ ۙ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wallāhu akhrajakum mim buṭūni ummahātikum lā ta‘lamūna syai'ā(n), wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), la‘allakum tasykurūn(a).

আৰু আল্লাহে তোমাক একো নাজানি তোমাৰ মাতৃৰ গৰ্ভৰ পৰা উলিয়াই আনিলে, আৰু তোমাক শ্ৰৱণ, দৃষ্টি আৰু বিবেক দিলে, যাতে তুমি কৃতজ্ঞ হয়।

اَلَمْ يَرَوْا اِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّرٰتٍ فِيْ جَوِّ السَّمَاۤءِ ۗمَا يُمْسِكُهُنَّ اِلَّا اللّٰهُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

alam yarau ilaṭ-ṭairi musakhkharātin fī jawwis-samā'(i), mā yumsikuhunna illallāh(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

তেওঁলোকে আকাশত সহজে উৰি থকা চৰাইবোৰক দেখা নাইনে, আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনোৱেই তেওঁলোকক বাধা দিয়া নাই? সঁচাকৈয়ে, বিশ্বাস কৰা লোকসকলৰ বাবে ইয়াত চিন আছে।

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْۢ بُيُوْتِكُمْ سَكَنًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ جُلُوْدِ الْاَنْعَامِ بُيُوْتًا تَسْتَخِفُّوْنَهَا يَوْمَ ظَعْنِكُمْ وَيَوْمَ اِقَامَتِكُمْ ۙ وَمِنْ اَصْوَافِهَا وَاَوْبَارِهَا وَاَشْعَارِهَآ اَثَاثًا وَّمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ

wallāhu ja‘ala lakum mim buyūtikum sakanaw wa ja‘ala lakum min julūdil-an‘āmi buyūtan tastakhiffūnahā yauma ẓa‘nikum wa yauma iqāmatikum, wa min aṣwāfihā wa aubārihā wa asy‘ārihā aṡāṡaw wa matā‘an ilā ḥīn(in).

আৰু আল্লাহে তোমালোকৰ বাবে বাসস্থান হিচাপে ঘৰ নিৰ্মাণ কৰিছে, আৰু তোমালোকৰ বাবে পশুধনৰ ছালৰ পৰা ঘৰ (তম্বু) নিৰ্মাণ কৰিছে, যিবোৰ তোমালোকৰ বাবে ভ্ৰমণৰ সময়ত আৰু ঘৰত থকাৰ সময়ত পোহৰ হয়, আৰু (তেওঁ) ঊল, উটৰ চুলি, আৰু ছাগলীৰ চুলি, ঘৰুৱা বাচন আৰু আৰামৰ পৰা (নিৰ্দিষ্ট) সময়ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰিছে।

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّمَّا خَلَقَ ظِلٰلًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْجِبَالِ اَكْنَانًا وَّجَعَلَ لَكُمْ سَرَابِيْلَ تَقِيْكُمُ الْحَرَّ وَسَرَابِيْلَ تَقِيْكُمْ بَأْسَكُمْ ۚ كَذٰلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُوْنَ

wallāhu ja‘ala lakum mimmā khalaqa ẓilālaw wa ja‘ala lakum minal-jibāli aknānaw wa ja‘ala lakum sarābīla taqīkumul-ḥarra wa sarābīla taqīkum ba'sakum, każālika yutimmu ni‘matahū ‘alaikum la‘allakum tuslimūn(a).

আৰু আল্লাহে তোমালোকৰ বাবে সৃষ্টি কৰা বস্তুৰ পৰা আশ্ৰয় দিলে, তোমালোকৰ বাবে পাহাৰত বাসস্থান বনাই দিলে, আৰু তোমালোকৰ বাবে গৰমৰ পৰা ৰক্ষা কৰা কাপোৰ আৰু যুদ্ধত ৰক্ষা কৰা কাপোৰ (কৱচ) তৈয়াৰ কৰিলে। এইদৰে আল্লাহে তোমালোকৰ ওপৰত নিজৰ অনুগ্ৰহ সিদ্ধ কৰে যাতে তোমালোকে (তেওঁৰ ওচৰত) বশ হওঁ।

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

fa in tawallau fa innamā ‘alaikal-balāgul-mubīn(u).

গতিকে যদি তেওঁলোকে আঁতৰি যায়, তেন্তে জানি থওক যে আপোনাৰ ওপৰত (মহাম্মদৰ) ওপৰত জাপি দিয়া ফৰজটো কেৱল (আল্লাহৰ বাৰ্তা) স্পষ্টভাৱে প্ৰেৰণ কৰা।

يَعْرِفُوْنَ نِعْمَتَ اللّٰهِ ثُمَّ يُنْكِرُوْنَهَا وَاَكْثَرُهُمُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

ya‘rifūna ni‘matallāhi ṡumma yunkirūnahā wa akṡaruhumul-kāfirūn(a).

তেওঁলোকে আল্লাহৰ নীতমত জানে, তাৰ পিছত তেওঁলোকে অস্বীকাৰ কৰে আৰু ইয়াৰে বেছিভাগেই আল্লাহক অস্বীকাৰ কৰা মানুহ।

وَيَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا ثُمَّ لَا يُؤْذَنُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ

wa yauma nab‘aṡu min kulli ummatin syahīdan ṡumma lā yu'żanu lil-lażīna kafarū wa lā hum yusta‘tabūn(a).

আৰু (মনত ৰাখিব) যিদিনা (যেতিয়া) আমি প্ৰতিটো সম্প্ৰদায়ৰ পৰা এজন সাক্ষী (পাছুল) উত্থাপন কৰিছিলো, তেতিয়া কাফিৰ কৰাসকলৰ বাবে (নিজৰ ৰক্ষা কৰা) অনুমতি নাছিল আৰু ক্ষমা বিচৰাটোও (ও) অনুমতি নাছিল।

وَاِذَا رَاَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الْعَذَابَ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

wa iżā ra'al-lażīna ẓalamul-‘ażāba falā yukhaffafu ‘anhum wa lā hum yunẓarūn(a).

আৰু যদি অন্যায়কাৰীসকলে শাস্তি প্ৰত্যক্ষ কৰিছে, তেন্তে তেওঁলোকে সকাহ নাপাব আৰু তেওঁলোকক ৰেহাই দিয়া নহ’ব।

وَاِذَا رَاَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا شُرَكَاۤءَهُمْ قَالُوْا رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ شُرَكَاۤؤُنَا الَّذِيْنَ كُنَّا نَدْعُوْا مِنْ دُوْنِكَۚ فَاَلْقَوْا اِلَيْهِمُ الْقَوْلَ اِنَّكُمْ لَكٰذِبُوْنَۚ

wa iżā ra'al-lażīna asyrakū syurakā'ahum qālū rabbanā hā'ulā'i syurakā'unal-lażīna kunnā nad‘ū min dūnik(a), fa alqau ilaihimul-qaula innakum lakāżibūn(a).

আৰু যেতিয়া (আল্লাহ)ৰ লগত অংশীদাৰ হোৱাসকলে নিজৰ অংশীদাৰক দেখে, তেতিয়া তেওঁলোকে কয়, “হে আমাৰ প্ৰভু, এইসকল আমাৰ অংশীদাৰ যিসকলক আমি আপোনাৰ বাহিৰেও ইবাদত কৰিছিলোঁ।” তেতিয়া তেওঁলোকৰ মিত্ৰসকলে তেওঁলোকক ঘোষণা কৰিলে, “তোমালোক সঁচাকৈয়ে মিছলীয়া।”

وَاَلْقَوْا اِلَى اللّٰهِ يَوْمَىِٕذِ ِۨالسَّلَمَ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

wa alqau ilallāhi yauma'iżinis-salama wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

আৰু সেইদিনা তেওঁলোকে আল্লাহৰ ওচৰত নিজৰ বশৱৰ্তী হোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰিলে আৰু তেওঁলোকে সৃষ্টি কৰা সকলো বস্তু নোহোৱা হৈ গ’ল।

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ زِدْنٰهُمْ عَذَابًا فَوْقَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يُفْسِدُوْنَ

allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi zidnāhum ‘ażāban fauqal-‘ażābi bimā kānū yufsidūn(a).

যিসকলে কাফিৰ কৰে আৰু (মানুহক) আল্লাহৰ পথত বাধা দিয়ে, আমি তেওঁলোকৰ অত্যাচাৰৰ ওপৰত অত্যাচাৰ বৃদ্ধি কৰোঁ কাৰণ তেওঁলোকে সদায় দুষ্টামি কৰে।

وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).

আৰু (মনত ৰাখিবা) সেইদিনা (যেতিয়া) আমি প্ৰতিটো জাতি-জনগোষ্ঠীৰ মাজত নিজৰ মাজৰ পৰা তেওঁলোকৰ ওপৰত সাক্ষী উত্থাপন কৰিলোঁ, আৰু আমি তোমাক (মহম্মদক) তেওঁলোকৰ ওপৰত সাক্ষী হ’বলৈ লৈ আহিলোঁ। আৰু আমি তোমালোকৰ ওচৰলৈ কিতাব (আল-কুৰআন) পঠাইছো, যাতে সকলো কথা বুজাই দিব লাগে, হিদায়ত হিচাপে, লগতে যিসকলে (মুছলমান) বশ কৰাসকলৰ বাবে দয়া আৰু ভাল খবৰ দিব পাৰে।

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).

সঁচাকৈ আল্লাহে (তোমালোকক) ন্যায়পৰায়ণ কাম কৰিবলৈ আৰু ভাল কাম কৰিবলৈ, আত্মীয়ক সহায় কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে আৰু তেওঁ কুৎসিত কাম, বেয়া কাম আৰু শত্ৰুতা (কৰ্ম কৰা) নিষেধ কৰে। তেওঁ আপোনাক শিকাইছে যাতে আপুনি শিকিব পাৰে।

وَاَوْفُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ اِذَا عَاهَدْتُّمْ وَلَا تَنْقُضُوا الْاَيْمَانَ بَعْدَ تَوْكِيْدِهَا وَقَدْ جَعَلْتُمُ اللّٰهَ عَلَيْكُمْ كَفِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا تَفْعَلُوْنَ

wa aufū bi‘ahdillāhi iżā ‘āhattum wa lā tanquḍul-aimāna ba‘da taukīdihā wa qad ja‘altumullāha ‘alaikum kafīlā(n), innallāha ya‘lamu mā taf‘alūn(a).

আৰু যেতিয়া আপুনি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে তেতিয়া আল্লাহৰ প্ৰতি দিয়া প্ৰতিজ্ঞা পালন কৰক আৰু শপত ভংগ নকৰিব, প্ৰতিজ্ঞা হোৱাৰ পিছত, যেতিয়া আপুনি আল্লাহক আপোনাৰ (সেই শপতৰ) সাক্ষী কৰি ৰাখিছে। সঁচাকৈ আল্লাহে জানে তোমালোকে কি কৰে।

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّتِيْ نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِنْۢ بَعْدِ قُوَّةٍ اَنْكَاثًاۗ تَتَّخِذُوْنَ اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ اَنْ تَكُوْنَ اُمَّةٌ هِيَ اَرْبٰى مِنْ اُمَّةٍ ۗاِنَّمَا يَبْلُوْكُمُ اللّٰهُ بِهٖۗ وَلَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

wa lā takūnū kal-latī naqaḍat gazlahā mim ba‘di quwwatin ankāṡā(n), tattakhiżūna aimānakum dakhalam bainakum an takūna ummatun hiya arbā min ummah(tin), innamā yablūkumullāhu bih(ī), wa layubayyinanna lakum yaumal-qiyāmati mā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

আৰু নিজৰ টানকৈ কাটি লোৱা সূতাডাল খুলি পেলোৱা নাৰীৰ দৰে নহ’ব, যাতে পুনৰ সিঁচৰতি হৈ পৰে। আপোনালোকে আপোনালোকৰ শপত (চুক্তি)ক নিজৰ মাজত প্ৰতাৰণা কৰাৰ আহিলা কৰি তোলে, কাৰণ এটা গোট আছে যিটো আনটো গোটতকৈ বেছি। আল্লাহে তোমালোকক কেৱল তাৰেই পৰীক্ষা কৰি আছে, আৰু নিশ্চয়কৈ কিয়ামতৰ দিনা তোমালোকে পূৰ্বতে বিবাদ কৰা কথাবোৰ তোমালোকক বুজাব।

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ يُّضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَلَتُسْـَٔلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākiy yuḍillu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa latus'alunna ‘ammā kuntum ta‘malūn(a).

আৰু যদি আল্লাহে ইচ্ছা কৰিলেহেঁতেন তেন্তে তেওঁ তোমালোকক এক জাতি (কেৱল) কৰিলেহেঁতেন, কিন্তু তেওঁ যাক ইচ্ছা কৰে তেওঁক বিপথে পৰিচালিত কৰে আৰু যাক ইচ্ছা কৰে তেওঁক পথ প্ৰদৰ্শন কৰে। কিন্তু আপুনি কি কৰিছে সেই বিষয়ে নিশ্চিতভাৱে সোধা হ’ব।

وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ فَتَزِلَّ قَدَمٌۢ بَعْدَ ثُبُوْتِهَا وَتَذُوْقُوا السُّوْۤءَ بِمَا صَدَدْتُّمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚوَلَكُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa lā tattakhiżū aimānakum dakhalam bainakum fa tazilla qadamum ba‘da ṡubūtihā wa tażūqus-sū'a bimā ṣadattum ‘an sabīlillāh(i), wa lakum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

আৰু তোমালোকৰ মাজত তোমালোকৰ শপতবোৰক প্ৰতাৰণাৰ আহিলা হিচাপে নল’ব, যাৰ ফলত (তোমালোকৰ) ভৰি দুখন দৃঢ়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠিত হোৱাৰ পিছত পিছলি যায়, আৰু তোমালোকে (পৃথিৱীত) বেয়াৰ সন্মুখীন হ’বা কাৰণ তোমালোকে (মানুহক) আল্লাহৰ পথত বাধা দিয়ে, আৰু তোমালোকে এক বৃহৎ শাস্তি ভুগিব।

وَلَا تَشْتَرُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًاۗ اِنَّمَا عِنْدَ اللّٰهِ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa lā tasytarū bi‘ahdillāhi ṡamanan qalīlā(n), innamā ‘indallāhi huwa khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

আৰু আল্লাহৰ লগত (আল্লাহৰ লগত) চুক্তি সস্তীয়া মূল্যত বিক্ৰী নকৰিবা, কাৰণ সঁচাকৈয়ে আল্লাহৰ লগত যি আছে সেয়া তোমালোকৰ বাবে ভাল যদিহে তোমালোকে জানিছিলা।

مَا عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ بَاقٍۗ وَلَنَجْزِيَنَّ الَّذِيْنَ صَبَرُوْٓا اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

mā ‘indakum yanfadu wa mā ‘indallāhi bāq(in), wa lanajziyannal-lażīna ṣabarū ajrahum bi'aḥsani mā kānū ya‘malūn(a).

তোমালোকৰ লগত যি আছে সেয়া অতীত হৈ যাব আৰু আল্লাহৰ লগত যি আছে সেয়া চিৰন্তন। আৰু যিসকলে ধৈৰ্য্য ধৰিছে, তেওঁলোকে কৰা কামতকৈ উন্নত পুৰস্কাৰ দি আমি নিশ্চয়কৈ পুৰস্কৃত কৰিম।

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهٗ حَيٰوةً طَيِّبَةًۚ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa lanuḥyiyannahū ḥayātan ṭayyibah(tan), wa lanajziyannahum ajrahum bi'aḥsani mā kānū ya‘malūn(a).

যিয়ে মুমিন হৈ থকাৰ সময়তে পুৰুষ হওক বা মহিলাই ভাল কাম কৰে, আমি নিশ্চয় তেওঁলোকক ভাল জীৱন দিম আৰু তেওঁলোকে আগতে যি কাম কৰিছিল তাৰ অনুপাতে আমি নিশ্চয়কৈ পুৰস্কাৰ দিম।

فَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

fa iżā qara'tal-qur'āna fasta‘iż billāhi minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

গতিকে যদি আপুনি (মহম্মদে) কোৰআন পঢ়িব বিচাৰে তেন্তে অভিশপ্ত চয়তানৰ পৰা আল্লাহৰ পৰা ৰক্ষাকৱচ বিচাৰক।

اِنَّهٗ لَيْسَ لَهٗ سُلْطٰنٌ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

innahū laisa lahū sulṭānun ‘alal-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

সঁচাকৈয়ে, যিসকল লোকে ঈশ্বৰত বিশ্বাস কৰে আৰু বিশ্বাস কৰে, তেওঁলোকৰ ওপৰত চয়তানৰ কোনো প্ৰভাৱ নপৰে।

اِنَّمَا سُلْطٰنُهٗ عَلَى الَّذِيْنَ يَتَوَلَّوْنَهٗ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِهٖ مُشْرِكُوْنَ ࣖ

innamā sulṭānuhū ‘alal-lażīna yatawallaunahū wal-lażīna hum bihī musyrikūn(a).

তেওঁৰ প্ৰভাৱ কেৱল তেওঁক নেতা বনোৱাসকলৰ ওপৰত আৰু তেওঁক আল্লাহৰ লগত শৰিত কৰাসকলৰ ওপৰত।

وَاِذَا بَدَّلْنَآ اٰيَةً مَّكَانَ اٰيَةٍ ۙوَّاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُنَزِّلُ قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مُفْتَرٍۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa iżā baddalnā āyatam makāna āyah(tin), wallāhu a‘lamu bimā yunazzilu qālū innamā anta muftar(in), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

আৰু যেতিয়া আমি এটা আয়াতৰ ঠাইত আন এটা আয়াত ৰাখোঁ, আৰু আল্লাহে তেওঁ অৱতীৰ্ণ কৰা কথাবোৰ ভালদৰে জানে, তেতিয়া তেওঁলোকে কয়, “সঁচাকৈয়ে আপুনি (মহম্মদে) কেৱল সেইটো ৰচনা কৰি আছে।” আচলতে বেছিভাগেই নাজানে।

قُلْ نَزَّلَهٗ رُوْحُ الْقُدُسِ مِنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ

qul nazzalahū rūḥul-qudusi mir rabbika bil-ḥaqqi liyuṡabbital-lażīna āmanū wa hudaw wa busyrā lil-muslimīn(a).

কওক, "পবিত্ৰ আত্মাই (জিব্ৰিল) আপোনাৰ প্ৰভুৰ পৰা কোৰআন সত্যৰ সৈতে অৱতৰণ কৰিলে, ইমান কৰাসকলৰ (হৃদয়) শক্তিশালী কৰিবলৈ আৰু (আল্লাহৰ ওচৰত) বশৱৰ্তী হোৱাসকলৰ বাবে হিদায়ত আৰু ভাল খবৰ হ'বলৈ।"

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ اِنَّمَا يُعَلِّمُهٗ بَشَرٌۗ لِسَانُ الَّذِيْ يُلْحِدُوْنَ اِلَيْهِ اَعْجَمِيٌّ وَّهٰذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُّبِيْنٌ

wa laqad na‘lamu annahum yaqūlūna innamā yu‘allimuhū basyar(un), lisānul-lażī yulḥidūna ilaihi a‘jamiyyuw wa hāżā lisānun ‘arabiyyum mubīn(un).

আৰু সঁচাকৈয়ে আমি জানো যে তেওঁলোকে কয়, "কোৰআন তেওঁক কেৱল মানুহে শিকাইছিল।" যিজনৰ পৰা তেওঁলোকে ইয়াক শিকিছিল বুলি অভিযোগ কৰে তেওঁৰ ভাষা ‘আজাম’, কিন্তু ই (কোৰআন) স্পষ্ট আৰবীত।

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِۙ لَا يَهْدِيْهِمُ اللّٰهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna lā yu'minūna bi'āyātillāh(i), lā yahdīhimullāhu wa lahum ‘ażābun alīm(un).

সঁচাকৈ যিসকলে আল্লাহ (কোৰআন)ৰ আয়াতত বিশ্বাস নকৰে তেওঁলোকৰ বাবে আল্লাহে তেওঁলোকক পথ প্ৰদৰ্শন নকৰে আৰু তেওঁলোকে এক যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি ভোগ কৰিব।

اِنَّمَا يَفْتَرِى الْكَذِبَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ

innamā yaftaril-każibal-lażīna lā yu'minūna bi'āyātillāh(i), ulā'ika humul-kāżibūn(a).

সঁচাকৈ মিছা আৱিষ্কাৰ কৰা সকল কেৱল আল্লাহৰ আয়াতত বিশ্বাস নকৰা সকল, আৰু তেওঁলোক মিছলীয়া।

مَنْ كَفَرَ بِاللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِهٖٓ اِلَّا مَنْ اُكْرِهَ وَقَلْبُهٗ مُطْمَىِٕنٌّۢ بِالْاِيْمَانِ وَلٰكِنْ مَّنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

man kafara billāhi mim ba‘di īmānihī illā man ukriha wa qalbuhū muṭma'innum bil-īmāni wa lākim man syaraḥa bil-kufri ṣadran fa ‘alaihim gaḍabum minallāh(i), wa lahum ‘ażābun aẓīm(un).

যিয়ে আল্লাহক বিশ্বাস কৰাৰ পিছত (আল্লাহৰ ৰোষত ভুগিছে) অবিশ্বাস কৰে, বাদে সেই ব্যক্তিজনৰ বাহিৰে যিজনে বিশ্বাস কৰাত অন্তৰ শান্ত হৈ থাকিলেও (পাপ নকৰে) কাফিৰ কৰিবলৈ বাধ্য হয়, কিন্তু যিজন ব্যক্তিয়ে কাফিৰ কৰিবলৈ বুকুখন মেলিব, তেতিয়া আল্লাহৰ ক্ৰোধ তেওঁৰ ওপৰত পৰিব আৰু তেওঁলোকে এক বৃহৎ শাস্তি ভোগ কৰিব।

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

Żālika bi'annahumustaḥabbul-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirah(ti), wa annallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

কাৰণ তেওঁলোকে পৰলোকতকৈ পৃথিৱীৰ জীৱনক বেছি ভাল পায় আৰু কাফিৰ লোকক আল্লাহে পথ প্ৰদৰ্শন নকৰে।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ طَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

ulā'ikal-lażīna ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim wa sam‘ihim wa abṣārihim, wa ulā'ika humul-gāfilūn(a).

এইসকল লোকৰ হৃদয়, শ্ৰৱণ আৰু দৃষ্টিশক্তি আল্লাহে তলা মাৰি থৈছে। গাফিলতি কৰা সকলে।

لَا جَرَمَ اَنَّهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

lā jarama annahum fil-ākhirati humul-khāsirūn(a).

নিশ্চয় তেওঁলোক পৰলোকত হেৰুৱা লোকৰ ভিতৰত থাকিব।

ثُمَّ اِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِيْنَ هَاجَرُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا فُتِنُوْا ثُمَّ جَاهَدُوْا وَصَبَرُوْاۚ اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

Ṡumma inna rabbaka lil-lażīna hājarū mim ba‘di mā futinū ṡumma jāhadū wa ṣabarū, inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

তেতিয়া আপোনাৰ ৰব (ৰক্ষক) যিসকলে পৰীক্ষাত ভুগি প্ৰব্ৰজন কৰে, তেতিয়া তেওঁলোকে জেহাদৰ বাবে চেষ্টা কৰে আৰু ধৈৰ্য্য ধৰে, সঁচাকৈয়ে তাৰ পিছত আপোনাৰ ৰব সঁচাকৈয়ে ক্ষমাশীল, ৰহমান।

۞ يَوْمَ تَأْتِيْ كُلُّ نَفْسٍ تُجَادِلُ عَنْ نَّفْسِهَا وَتُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

yauma ta'tī kullu nafsin tujādilu ‘an nafsihā wa tuwaffā kullu nafsim mā ‘amilat wa hum lā yuẓlamūn(a).

(মনত ৰাখিব) সেই দিনটো যেতিয়া প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ আহিব আৰু তেওঁ কৰা কাম অনুসৰি সকলোকে সম্পূৰ্ণভাৱে (প্ৰতিদান) দিয়া হ’ব, আৰু তেওঁলোকৰ ওপৰত অন্যায় (ক্ষতি) নহ’ব।

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ اٰمِنَةً مُّطْمَىِٕنَّةً يَّأْتِيْهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِاَنْعُمِ اللّٰهِ فَاَذَاقَهَا اللّٰهُ لِبَاسَ الْجُوْعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

wa ḍaraballāhu maṡalan qaryatan kānat āminatam muṭma'innatay ya'tīhā rizquhā ragadam min kulli makānin fa kafarat bi'an‘umillāhi fa ażāqahallāhu libāsal-jū‘i wal-khaufi bimā kānū yaṣna‘ūn(a).

আৰু আল্লাহে এনে এখন দেশৰ উদাহৰণ দিছে (যিখন পূৰ্বতে নিৰাপদ আৰু শান্তিপূৰ্ণ আছিল, গোটেই ঠাইৰ পৰা জীৱিকাৰ প্ৰচুৰ পৰিমাণে ইয়াৰ ওচৰলৈ আহিছিল, কিন্তু ইয়াৰ (বাসিন্দাসকলে) আল্লাহৰ ৰহমত অস্বীকাৰ কৰিছিল, সেয়েহে আল্লাহে তেওঁলোকৰ ওপৰত ভোক আৰু ভয়ৰ দুৰ্যোগ সাধন কৰিছিল, কাৰণ তেওঁলোকে যি কৰিছিল।

وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْهُمْ فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad jā'ahum rasūlum minhum fa każżabūhu fa akhażahumul-‘ażābu wa hum ẓālimūn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ (মই) এজন ৰাছুল আহিছিল, কিন্তু তেওঁলোকে তেওঁক অস্বীকাৰ কৰিছিল, সেয়েহে তেওঁলোকক শাস্তি দিয়া হৈছিল আৰু তেওঁলোক আছিল অন্যায়কাৰী।

فَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًاۖ وَّاشْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

fa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wasykurū ni‘matallāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

গতিকে আল্লাহ তা‘আলাই তোমালোকক যি জীৱিকা দিছে, তাৰ পৰা হালাল আৰু ভাল বস্তু খাওক; আৰু আল্লাহৰ ৰহমতৰ বাবে কৃতজ্ঞ হওক, যদিহে তোমালোকে কেৱল তেওঁৰ ইবাদত কৰে।

اِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamā ḥarrama ‘alaikumul-maitata wad-dama wa laḥmal-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

সঁচাকৈয়ে, আল্লাহে তোমালোকক কেৱল আল্লাহৰ বাহিৰে আন (নাম উল্লেখ কৰি) বধ কৰা মাংস, তেজ, গাহৰিৰ মাংস, আৰু (জীৱ-জন্তু) নিষেধাজ্ঞা কৰিছে, কিন্তু যিয়ে ইয়াক বিচৰাৰ বাবে নহয় আৰু (ও) সীমা অতিক্ৰম নকৰাৰ বাবে (খাবলৈ) বাধ্য হয়, তেন্তে সঁচাকৈয়ে, আল্লাহ পৰম ক্ষমাশীল, ৰহমান।

وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَا تَصِفُ اَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هٰذَا حَلٰلٌ وَّهٰذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُوْنَۗ

wa lā taqūlū limā taṣifu alsinatukumul-każiba hāżā ḥalāluw wa hāżā ḥarāmul litaftarū ‘alallāhil-każib(a), innal-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba lā yufliḥūn(a).

আৰু আপোনাৰ জিভাই মিছাকৈ "এইটো হালাল আৰু এইটো হাৰাম" বুলি কোৱা কথাটোৰ বিষয়ে আল্লাহৰ বিৰুদ্ধে মিছা উদ্ভাৱন কৰিবলৈ নকব। সঁচাকৈয়ে আল্লাহৰ বিৰুদ্ধে মিছা কথা কোৱা মানুহ সফল নহ’ব।

مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۖوَّلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

matā‘un qalīl(un), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(ই) অলপ আনন্দ, আৰু তেওঁলোকে যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি ভোগ কৰিব।

وَعَلَى الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا مَا قَصَصْنَا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa ‘alal-lażīna hādū ḥarramnā mā qaṣaṣnā ‘alaika min qabl(u), wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

আৰু ইহুদীসকলৰ ওচৰত আমি তোমাক (হে মহম্মদ) যি বর্ণনা কৰিলো, সেই কথা আমি নিষেধ কৰিছো, আৰু আমি তেওঁলোকৰ ওপৰত অন্যায় কৰা নাই; বৰঞ্চ তেওঁলোকে নিজৰ ওপৰত অন্যায় কৰিছে।

ثُمَّ اِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِيْنَ عَمِلُوا السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

Ṡumma inna rabbaka lil-lażīna ‘amilus-sū'a bijahālatin ṡumma tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

তাৰ পিছত সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ প্ৰভুৱে অজ্ঞানতাৰ বাবে অন্যায় কৰাসকলক (ক্ষমা কৰে), তাৰ পিছত তেওঁলোকে তাৰ পিছত তওবা কৰে আৰু (নিজৰ সংশোধন কৰে); সঁচাকৈয়ে, তাৰ পিছত তোমাৰ প্ৰভু সঁচাকৈয়ে সঘনাই ক্ষমাশীল, পৰম দয়ালু।

اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ كَانَ اُمَّةً قَانِتًا لِّلّٰهِ حَنِيْفًاۗ وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ

inna ibrāhīma kāna ummatan qānital lillāhi ḥanīfā(n), wa lam yaku minal-musyrikīn(a).

সঁচাকৈয়ে ইব্ৰাহিম আছিল এজন ইমাম (যাক উদাহৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি), আল্লাহ আৰু হানিফৰ আজ্ঞাকাৰী। আৰু তেওঁ মুশ্বৰিক সকলৰ (যিসকলে আল্লাহৰ সৈতে অংশীদাৰ) সকলৰ ভিতৰত নাই,

شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

তেওঁৰ আশীৰ্বাদৰ বাবে তেওঁ কৃতজ্ঞ। আল্লাহে তেওঁক বাছি লৈ সৰল পথত পথ প্ৰদৰ্শন কৰিছে।

وَاٰتَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ ۗ

wa ātaināhu fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

আৰু আমি তেওঁক পৃথিৱীত মঙ্গল দিলোঁ, আৰু নিশ্চয় আখিৰাতত তেওঁ সৎ লোকৰ মাজত থাকিব।

ثُمَّ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ اَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

Ṡumma auḥainā ilaika anittabi‘ millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

তাৰ পিছত আমি তোমালোক (মহম্মদ)ৰ ওচৰত অৱতীৰ্ণ কৰিলোঁ, “ইব্ৰাহামৰ সৰল ধৰ্ম পালন কৰক, আৰু তেওঁ মুশ্বৰিকসকলৰ ভিতৰত নহয়।”

اِنَّمَا جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِۗ وَاِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

innamā ju‘ilas-sabtu ‘alal-lażīnakhtalafū fīh(i), wa inna rabbaka layaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

সঁচাকৈয়ে শনিবাৰক (সন্মান কৰাটো) কেৱল ইয়াৰ বিতৰ্ক কৰা লোকসকলৰ বাবেহে (ইহুদী) বাধ্যতামূলক। আৰু সঁচাকৈ তোমালোকৰ প্ৰভুৱে তেওঁলোকৰ মাজত কিয়ামতৰ দিনত নিশ্চয়কৈ সিদ্ধান্ত ল’ব যে তেওঁলোকে কি বিবাদ কৰিছে।

اُدْعُ اِلٰى سَبِيْلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

ud‘u ilā sabīli rabbika bil-ḥikmati wal-mau‘iẓatil-ḥasanati wa jādilhum bil-latī hiya aḥsan(u), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlihī wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

জ্ঞান আৰু ভাল শিক্ষাৰে আপোনাৰ প্ৰভুৰ পথত (মানুহক) মাতিব আৰু তেওঁলোকৰ লগত ভাল ধৰণে তৰ্ক কৰক। সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ প্ৰভু, তেওঁৰ পথৰ পৰা কোন বিচ্যুত হয়, তেওঁ বেছিকৈ জানে আৰু কোনক নিৰ্দেশনা দিয়া হয়, তেওঁ বেছিকৈ জানে।

وَاِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوْا بِمِثْلِ مَا عُوْقِبْتُمْ بِهٖۗ وَلَىِٕنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصّٰبِرِيْنَ

wa in ‘āqabtum fa ‘āqibū bimiṡli mā ‘ūqibtum bih(ī), wa la'in ṣabartum lahuwa khairul liṣ-ṣābirīn(a).

আৰু যদি আপুনি উত্তৰ দিয়ে, তেন্তে আপোনাৰ ওপৰত কৰা অত্যাচাৰৰ সমান (উত্তৰ) দি উত্তৰ দিয়ক। কিন্তু যদি আপুনি ধৈৰ্য্য ধৰে, তেন্তে সঁচাকৈয়ে ধৈৰ্য্যশীল ব্যক্তিজনৰ বাবে সেয়াই ভাল।

وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ اِلَّا بِاللّٰهِ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ

waṣbir wa mā ṣabruka illā billāhi wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā taku fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).

আৰু ধৈৰ্য্য ধৰক (মহম্মদ) আৰু আপোনাৰ ধৈৰ্য্য কেৱল আল্লাহৰ সহায়ত আৰু তেওঁলোকৰ (কফিৰ)ক লৈ দুখ নকৰিব আৰু তেওঁলোকে পৰিকল্পনা কৰা প্ৰতাৰণাবোৰৰ প্ৰতি (ও) সংকীৰ্ণ মনোভাৱ নাথাকিব।

اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّالَّذِيْنَ هُمْ مُّحْسِنُوْنَ ࣖ ۔

innallāha ma‘al-lażīnattaqau wal-lażīna hum muḥsinūn(a).

সঁচাকৈ আল্লাহ যিসকল ধৰ্মপৰায়ণ আৰু ভাল কাম কৰে তেওঁলোকৰ লগত আছে।