Q.S আন-নবা (اَلنَّبَأ) - 40 পদৰ সংখ্যা

عَمَّ يَتَسَاۤءَلُوْنَۚ

‘amma yatasā'alūn(a).

ইজনে সিজনক কি বিষয়ত সুধিছে?

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ

‘anin naba'il-‘aẓīm(i).

মহান বাতৰিৰ বিষয়ে (পুনৰুত্থানৰ দিন),

الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَۗ

allażī hum fīhi mukhtalifūn(a).

যি ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ মতানৈক্য হয়।

كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ

kallā saya‘lamūn(a).

নহয়! অতি সোনকালে তেওঁলোকে গম পাব,

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ

Ṡumma kallā saya‘lamūn(a).

আকৌ নাই! অতি সোনকালে তেওঁলোকে গম পাব।

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ

alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).

আমি পৃথিৱীখনক বিস্তৃত কৰা নাইনে,

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ

wal-jibāla autādā(n).

আৰু পাহাৰবোৰ পেগ হিচাপে?

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ

wa khalaqnākum azwājā(n).

আৰু আমি তোমালোকক যোৰকৈ সৃষ্টি কৰিলোঁ,

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًاۙ

wa ja‘alnā naumakum subātā(n).

আৰু আমি তোমালোকৰ টোপনি বিশ্ৰামৰ বাবে কৰিলোঁ,

وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ

wa ja‘alnal-laila libāsā(n).

আৰু আমি ৰাতিক বস্ত্ৰ বনালোঁ,

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۚ

wa ja‘alnan-nahāra ma‘āsyā(n).

আৰু আমি দিনটোক জীৱিকা উপাৰ্জনৰ মাধ্যম কৰিলোঁ,

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ

wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).

আৰু আমি তোমালোকৰ ওপৰত দৃঢ়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠিত সাতটা (আকাশ) নিৰ্মাণ কৰিলোঁ,

وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ

wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).

আৰু আমি এটা উজ্জ্বল প্ৰদীপ (সূৰ্য্য) বনালোঁ,

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ

wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).

আৰু আমি ডাৱৰৰ পৰা প্ৰচণ্ড বৰষুণ নমাই দিলোঁ,

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ

linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).

যাতে আমি ইয়াৰ সহায়ত শস্য আৰু গছ-গছনি খেতি কৰিব পাৰো,

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًاۗ

wa jannātin alfāfā(n).

আৰু ছাঁয়াময় বাগিচা।

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ

inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).

সঁচাকৈয়ে বিচাৰৰ দিনটো এটা নিৰ্দিষ্ট সময়,

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَأْتُوْنَ اَفْوَاجًاۙ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa ta'tūna afwājā(n).

(অৰ্থাৎ) যিদিনা শিঙা বজোৱা হয় আৰু তোমালোকে ভিৰ কৰা হয়;

وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).

আৰু আকাশবোৰ মুকলি হ’ল, আৰু তাত কেইবাখনো দুৱাৰ আছিল।

وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ

wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).

আৰু পৰ্বতবোৰ এনেদৰে দৌৰিছিল যে সেইবোৰ মিৰাজ হৈ পৰিছিল।

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ

inna jahannama kānat mirṣādā(n).

সঁচাকৈয়ে, নৰক (নৰক) হৈছে (যেনে) এটা আত্মগোপন কৰা ঠাই (নৰকৰ বিষয়বস্তু চোৱাচিতা কৰা প্ৰহৰীসকলৰ বাবে),

لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًاۙ

liṭ-ṭāgīna ma'ābā(n).

সীমাৰ বাহিৰলৈ যোৱা মানুহৰ বাবে ঘূৰি অহাৰ স্থান হৈ পৰে।

لّٰبِثِيْنَ فِيْهَآ اَحْقَابًاۚ

lābiṡīna fīhā aḥqābā(n).

বহুদিন তাতেই বাস কৰিছিল,

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًاۙ

lā yażūqūna fīhā bardaw wa lā syarābā(n).

তেওঁলোকে ইয়াত থকা শীতলতা অনুভৱ নকৰে আৰু মদ্যপান নকৰে (নায়ো),

اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًاۙ

illā ḥamīmaw wa gassāqā(n).

উতলা পানী আৰু পূজৰ উপৰিও,

جَزَاۤءً وِّفَاقًاۗ

jazā'aw wifāqā(n).

উপযুক্ত প্ৰতিশোধ হিচাপে।

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًاۙ

innahum kānū lā yarjūna ḥisābā(n).

আচলতে আগতে তেওঁলোকে কেতিয়াও হিচাপ আশা কৰা নাছিল।

وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ

wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).

আৰু তেওঁলোকে আমাৰ আয়াতবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে মিছা কৰিলে।

وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًاۙ

wa kulla syai'in aḥṣaināhu kitābā(n).

আৰু আমি সকলো কথা এখন কিতাপত (মানৱীয় আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ ৰেকৰ্ডৰ কিতাপ) লিপিবদ্ধ কৰিছো।

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ࣖ

fa żūqū falan nazīdakum illā ‘ażābā(n)

গতিকে, অনুভৱ কৰক! গতিকে আমি তোমালোকৰ লগত শাস্তিৰ বাহিৰে একো যোগ নকৰো।

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

সঁচাকৈয়ে ভকত সকলে বিজয়ী হ’ব,

حَدَاۤىِٕقَ وَاَعْنَابًاۙ

Ḥadā'iqa wa a‘nābā(n).

(যেনে) বাগিচা আৰু আঙুৰৰ বাগিচা,

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ

wa kawā‘iba atrābā(n).

আৰু একে বয়সৰ ডাঠ ছোৱালী,

وَّكَأْسًا دِهَاقًاۗ

wa ka'san dihāqā(n).

আৰু সম্পূৰ্ণ গিলাচ (পানীয়ৰে ভৰা)।

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā kiżżābā(n).

তাত তেওঁলোকে অসাৰ কথা-বতৰা বা মিছা কথাও শুনা নাপায়।

جَزَاۤءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابًاۙ

jazā'am mir rabbika ‘aṭā'an ḥisābā(n).

তোমাৰ প্ৰভুৰ পৰা পুৰস্কাৰ আৰু উপহাৰ হিচাপে,

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًاۚ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumar-raḥmāni lā yamlikūna minhu khiṭābā(n).

আকাশ-পৃথিৱীৰ প্ৰভু আৰু ইয়াৰ মাজত যি আছে, পৰম কৃপাময়, তেওঁলোকে তেওঁৰ লগত কথা পাতিব নোৱাৰে।

يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ صَفًّاۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

yauma yaqūmur-rūḥu wal-malā'ikatu ṣaffā(n), lā yatakallamūna illā man ażina lahur-raḥmānu wa qāla ṣawābā(n).

যিদিনা আত্মা আৰু স্বৰ্গদূতসকলে শান্তিৰে থিয় হয়, তেতিয়া তেওঁলোকে এটা শব্দও নকয়, বাদে যাক পৰম দয়ালু ঈশ্বৰে অনুমতি দিছে আৰু তেওঁ কেৱল সত্য কথাহে কয়।

ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا

Żālikal-yaumul-ḥaqq(u), faman syā'attakhaża ilā rabbihī ma'ābā(n).

সেইদিনা নিশ্চয় আহিব। গতিকে যিয়ে ইচ্ছা কৰে তেওঁ নিশ্চয় নিজৰ প্ৰভুৰ ওচৰলৈ উভতি যোৱাৰ পথ বিচাৰি পাব।

اِنَّآ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ەۙ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ تُرٰبًا ࣖ

innā anżarnākum ‘ażāban qarībā(n), yauma yanẓurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wa yaqūlul-kāfiru yā laitanī kuntu turābā(n).

সঁচাকৈয়ে, আমি তোমালোকক (কাফিৰসকলক) আগতীয়া শাস্তিৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰি দিছো, সেইদিনা যেতিয়া মানুহে তেওঁলোকৰ দুহাতেৰে কৰা কামবোৰ দেখিব, আৰু কাফিৰসকলে ক’ব, “মই ধূলি হ’লে ভাল হ’লহেঁতেন”।