Q.S অধ-ধৰিয়ত (اَلذَّارِيَات) - 60 পদৰ সংখ্যা

وَالذّٰرِيٰتِ ذَرْوًاۙ

waż-żāriyāti żarwā(n).

ধূলি উৰুৱাই যোৱা (বতাহৰ) দ্বাৰা,

فَالْحٰمِلٰتِ وِقْرًاۙ

fal-ḥāmilāti wiqrā(n).

আৰু (বৰষুণ) থকা ডাৱৰ,

فَالْجٰرِيٰتِ يُسْرًاۙ

fal-jāriyāti yusrā(n).

আৰু সহজে চলাচল কৰা (জাহাজ),

فَالْمُقَسِّمٰتِ اَمْرًاۙ

fal-muqassimāti amrā(n).

আৰু কাম-কাজ বিভাজন কৰা (ফেৰিস্তাসকলে)

اِنَّمَا تُوْعَدُوْنَ لَصَادِقٌۙ

innamā tū‘adūna laṣādiq(un).

সঁচাকৈয়ে, তোমালোকক যি প্ৰতিজ্ঞা কৰা হৈছিল, সেয়া সঁচা হ’ব লাগিব,

وَّاِنَّ الدِّيْنَ لَوَاقِعٌۗ

wa innad-dīna lawāqi‘(un).

আৰু নিশ্চয়, (প্ৰদানৰ) দিন নিশ্চয় আহিব।

وَالسَّمَاۤءِ ذَاتِ الْحُبُكِۙ

was-samā'i żātil-ḥubuk(i).

পথ আছে যাৰ আকাশৰ দ্বাৰা,

اِنَّكُمْ لَفِيْ قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍۙ

innakum lafī qaulim mukhtalif(in).

সঁচাকৈয়ে, আপুনি সঁচাকৈয়ে বিভিন্ন মতামতৰ অৱস্থাত আছে,

يُّؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ اُفِكَۗ

yu'faku ‘anhu man ufik(a).

তেওঁৰ পৰা (কোৰআন আৰু ৰাছুলুল্লাহ) ঘূৰাই দিলে যিসকলক ঘূৰাই দিয়া হৈছে।

قُتِلَ الْخَرَّاصُوْنَۙ

qutilal-kharrāṣūn(a).

অনেক মিছা কথা কোৱা সকল অভিশপ্ত,

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ غَمْرَةٍ سَاهُوْنَۙ

allażīna hum fī gamratin sāhūn(a).

(যেনে) অজ্ঞানতা আৰু গাফিলতিত ডুব যোৱা লোক,

يَسْـَٔلُوْنَ اَيَّانَ يَوْمُ الدِّيْنِۗ

yas'alūna ayyāna yaumud-dīn(i).

তেওঁলোকে সুধিলে, “প্ৰতিদানৰ দিন কেতিয়া?”

يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُوْنَ

yauma hum ‘alan-nāri yuftanūn(a).

(প্ৰতিশোধৰ দিনটোৱেই) সেই দিন (যেতিয়া) তেওঁলোকক নৰকত শাস্তি দিয়া হ’ব।

ذُوْقُوْا فِتْنَتَكُمْۗ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تَسْتَعْجِلُوْنَ

Żūqū fitnatakum, hāżal-lażī kuntum bihī tasta‘jilūn(a).

(তেওঁলোকক কোৱা হৈছিল), "তোমালোকৰ শাস্তিৰ সোৱাদ লওক। এইটোৱেই হৈছে আপুনি আগতে খৰখেদা কৰিবলৈ কোৱা শাস্তি।"

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

সঁচাকৈ, যিসকল ধৰ্মপৰায়ণ, তেওঁলোক বাগিচা (জান্নাত) আৰু জলস্ফোৰত থাকে,

اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ

Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).

ঈশ্বৰে যি দিলে, সেইখিনি তেওঁলোকে লৈ গ’ল। সঁচাকৈয়ে, তাৰ আগতে (জগতত) তেওঁলোক ভাল কাম কৰা মানুহ আছিল;

كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ

kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).

ৰাতি সিহঁতে অতি কম শুই থাকে;

وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ

wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).

আৰু ৰাতিৰ শেষত তেওঁলোকে (আল্লাহৰ পৰা) ক্ষমা বিচাৰিলে।

وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ

wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

আৰু তেওঁলোকৰ সম্পত্তিত বিচৰা দুখীয়া আৰু নিবিচৰা দুখীয়াৰ অধিকাৰ আছে।

وَفِى الْاَرْضِ اٰيٰتٌ لِّلْمُوْقِنِيْنَۙ

wa fil-arḍi āyātul lil-mūqinīn(a).

আৰু পৃথিৱীত বিশ্বাসীসকলৰ বাবে (আল্লাহৰ মহত্ত্বৰ) চিন আছে,

وَفِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

wa fī anfusikum, afalā tubṣirūn(a).

আৰু (আৰু) নিজৰ মাজতো। গতিকে দেখা নাপাবনে?

وَفِى السَّمَاۤءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوْعَدُوْنَ

wa fis-samā'i rizqukum wa mā tū‘adūn(a).

আৰু আকাশত আপোনাৰ জীৱিকা আৰু তোমাক যি প্ৰতিজ্ঞা কৰা হৈছে তাৰ (কাৰণ) আছে।

فَوَرَبِّ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اِنَّهٗ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَآ اَنَّكُمْ تَنْطِقُوْنَ ࣖ

fa wa rabbis-samā'i wal-arḍi innahū laḥaqqum miṡla mā annakum tanṭiqūn(a).

গতিকে আকাশ-পৃথিৱীৰ প্ৰভুৰ দ্বাৰাই, সঁচাকৈয়ে, আপুনি যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল, সেয়া নিশ্চয় আপুনি কোৱাৰ দৰে হ’ব।

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ

hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).

মহিমামণ্ডিত হোৱা ইব্ৰাহিম (ফেৰিস্তা)ৰ অতিথিসকলৰ কাহিনী আপোনাৰ (মহম্মদৰ) ওচৰলৈ গৈছেনে?

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).

(মনত ৰাখিবা) যেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁৰ ঠাইত প্ৰৱেশ কৰি “চালামন” (শুভেচ্ছা) বুলি ক’লে, তেতিয়া অব্ৰাহামে ক’লে, “চালামন” (শুভেচ্ছা)। (তেওঁলোক আছিল) তেওঁ নজনা মানুহ।

فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ

farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).

গতিকে তেওঁ (ইব্ৰাহিম) গোপনে নিজৰ পৰিয়ালক লগ কৰিবলৈ গ’ল, তাৰ পিছত তেওঁ এটা মোটা (পোৰা) পোৱালিৰ মাংস আনিলে,

فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ

fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).

তাৰ পাছত তেওঁ তেওঁলোকক পৰিবেশন কৰিলে (কিন্তু তেওঁলোকে খাবলৈ ইচ্ছা কৰা নাছিল)। ইব্ৰাহিমে ক’লে, “আপুনি কিয় নাখায়।”

فَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْۗ وَبَشَّرُوْهُ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

fa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf, wa basysyarūhu bigulāmin ‘alīm(in).

গতিকে তেওঁ (ইব্ৰাহিম) তেওঁলোকৰ প্ৰতি ভয় অনুভৱ কৰিলে। তেওঁলোকে ক’লে, “ভয় নকৰিবা” আৰু তেওঁক এটা ধৰ্মপৰায়ণ সন্তান (ইচহাকৰ) জন্মৰ শুভবাৰ্ত্তা দিলে।

فَاَقْبَلَتِ امْرَاَتُهٗ فِيْ صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوْزٌ عَقِيْمٌ

fa aqbalatimra'atuhū fī ṣarratin fa ṣakkat wajhahā wa qālat ‘ajūzun ‘aqīm(un).

তেতিয়া তেওঁৰ পত্নীয়ে চিঞৰি চিঞৰি (আচৰিত হৈ) আহি নিজৰ মুখত চৰ মাৰিলে, “(মই) এগৰাকী বন্যাৰ্ত বুঢ়ী।”

قَالُوْا كَذٰلِكِۙ قَالَ رَبُّكِ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ ۔

qālū każālik(i), qāla rabbuk(i), innahū huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

তেওঁলোকে ক’লে, "তোমাৰ প্ৰভুৱে এইদৰে কৈছে। সঁচাকৈয়ে তেওঁ সৰ্বজ্ঞানী, সৰ্বজ্ঞানী।"

۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

তেওঁ (ইব্ৰাহিম) ক’লে, “হে ৰাছুলসকল, তোমালোকৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম কি?”

قَالُوْآ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, “সঁচাকৈয়ে, আমি পাপী লোকসকলৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিয়া হ’লোঁ)।

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ طِيْنٍۙ

linursila ‘alaihim ḥijāratam min ṭīn(in).

যাতে আমি তেওঁলোকক (কঠিন) মাটিৰ শিলেৰে আঘাত কৰিব পাৰো,

مُّسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِيْنَ

musawwamatan ‘inda rabbika lil-musrifīn(a).

সীমা অতিক্ৰম কৰাসকলক (ধ্বংস কৰিবলৈ) তোমাৰ প্ৰভুৰ পৰা চিহ্নিত কৰা হৈছে।"

فَاَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيْهَا مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۚ

fa akhrajnā man kāna fīhā minal-mu'minīn(a).

তাৰ পিছত আমি বিশ্বাস কৰাসকলক উলিয়াই আনিলোঁ যিসকলে ইয়াত (লুতৰ লোকসকলৰ দেশ) আছিল।

فَمَا وَجَدْنَا فِيْهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِيْنَۚ

famā wajadnā fīhā gaira baitim minal-muslimīn(a).

গতিকে আমি তাত (ভূমিত) মুছলমানসকলৰ (লুত) ঘৰৰ বাহিৰে একোৱেই নাপালোঁ।

وَتَرَكْنَا فِيْهَآ اٰيَةً لِّلَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ الْعَذَابَ الْاَلِيْمَۗ

wa taraknā fīhā āyatal lil-lażīna yakhāfūnal-‘ażābal-alīm(a).

আৰু যিসকলে যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি ভয় কৰে তেওঁলোকৰ বাবে আমি তাত (সেই দেশত) এক নিদৰ্শন এৰি দিলোঁ।

وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).

আৰু মুছাত (আল্লাহৰ শক্তিৰ চিন আছিল) যেতিয়া আমি তেওঁক প্ৰকৃত অলৌকিকতাৰে ফিৰাউনৰ ওচৰলৈ পঠিয়াইছিলো।

فَتَوَلّٰى بِرُكْنِهٖ وَقَالَ سٰحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

fa tawallā biruknihī wa qāla sāḥirun au majnūn(un).

কিন্তু তেওঁ (ফৰৌণ) আৰু তেওঁৰ সৈন্যই ঘূৰি আহি ক’লে, “তেওঁ এজন যাদুকৰ বা পাগল।”

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيْمٌۗ

fa akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yammi wa huwa mulīm(un).

গতিকে আমি তেওঁক আৰু তেওঁৰ সৈন্যবাহিনীক অত্যাচাৰ কৰিলোঁ, তাৰ পিছত আমি তেওঁলোকক সাগৰত পেলাই দিলোঁ, লজ্জাজনক অৱস্থাত।

وَفِيْ عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيْحَ الْعَقِيْمَۚ

wa fī ‘ādin iż arsalnā ‘alaihimur-rīḥal-‘aqīm(a).

আৰু (আৰু) আদৰ লোকসকলৰ কাহিনীত যেতিয়া আমি তেওঁলোকৰ ওপৰত ধ্বংসাত্মক বতাহ পঠালোঁ,

مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ اَتَتْ عَلَيْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيْمِۗ

mā tażaru min syai'in atat ‘alaihi illā ja‘alathu kar-ramīm(i).

(বতাহে) খুন্দা মাৰিলে কোনো বস্তু এৰি নাযায়, কিন্তু ধূলিৰ দৰে কৰি তোলে।

وَفِيْ ثَمُوْدَ اِذْ قِيْلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوْا حَتّٰى حِيْنٍ

wa fī ṡamūda iż qīla lahum tamatta‘ū ḥattā ḥīn(in).

আৰু চামুদৰ লোকসকলৰ কাহিনীত যেতিয়া তেওঁলোকক কোৱা হৈছিল, “নিৰ্দিষ্ট সময়লৈকে আনন্দ কৰা।”

فَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ فَاَخَذَتْهُمُ الصّٰعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa‘atau ‘an amri rabbihim fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu wa hum yanẓurūn(a).

তাৰ পিছত তেওঁলোকে নিজৰ প্ৰভুৰ আজ্ঞাৰ বিৰুদ্ধে অহংকাৰেৰে কাম কৰিলে, গতিকে তেওঁলোকে বিজুলী চাই থকাৰ সময়তে বিজুলীৰ আঘাতত পৰিল।

فَمَا اسْتَطَاعُوْا مِنْ قِيَامٍ وَّمَا كَانُوْا مُنْتَصِرِيْنَۙ

famastaṭā‘ū min qiyāmiw wa mā kānū muntaṣirīn(a).

গতিকে তেওঁলোকে উঠিব নোৱাৰিলে আৰু লগতে সহায় নাপালে,

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ ࣖ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

আৰু তাৰ আগতে (আমি) নোহৰ লোকসকলক ধ্বংস কৰিলোঁ। সঁচাকৈ তেওঁলোক দুষ্ট জনগোষ্ঠী।

وَالسَّمَاۤءَ بَنَيْنٰهَا بِاَيْىدٍ وَّاِنَّا لَمُوْسِعُوْنَ

was-samā'a banaināhā bi'aidiw wa innā lamūsi‘ūn(a).

আৰু আকাশবোৰ আমি (আমাৰ) শক্তিৰে নিৰ্মাণ কৰিলোঁ, আৰু আমি সঁচাকৈয়ে সেইবোৰ বিস্তাৰ কৰিলোঁ।

وَالْاَرْضَ فَرَشْنٰهَا فَنِعْمَ الْمٰهِدُوْنَ

wal-arḍa farasynāhā fa ni‘mal-māhidūn(a).

আৰু আমি পৃথিৱীখন বিয়পাই দিলোঁ; তেতিয়া (আমি) বিয়পি পৰা শ্ৰেষ্ঠ।

وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa min kulli syai'in khalaqnā zaujaini la‘allakum tażakkarūn(a).

আৰু আমি সকলো যোৰকৈ সৃষ্টি কৰিছো যাতে তোমালোকে (আল্লাহৰ মহত্ত্ব) স্মৰণ কৰিবা।

فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ

fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

গতিকে খৰখেদাকৈ আল্লাহৰ ওচৰলৈ উভতি যাওক। সঁচাকৈয়ে মই তোমালোকৰ বাবে আল্লাহৰ পৰা স্পষ্ট সতৰ্কবাণী।

وَلَا تَجْعَلُوْا مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۗ اِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lā taj‘alū ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

আৰু আল্লাহৰ বাহিৰে আন দেৱতা সৃষ্টি নকৰিবা। সঁচাকৈয়ে মই আপোনালোকৰ প্ৰতি আল্লাহৰ পৰা স্পষ্ট সতৰ্কবাণী।

كَذٰلِكَ مَآ اَتَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا قَالُوْا سَاحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

każālika mā atal-lażīna min qablihim mir rasūlin illā qālū sāḥirun au majnūn(un).

এইদৰে যেতিয়াই কোনো ৰাছুল তেওঁলোকৰ আগৰ লোকসকলৰ ওচৰলৈ আহিছিল, তেতিয়াই তেওঁলোকে (তেওঁৰ লোকসকলে) ক’ব, “তেওঁ এজন যাদুকৰ বা পাগল”।

اَتَوَاصَوْا بِهٖۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

atawāṣau bih(ī), bal hum qaumun ṭāgūn(a).

তেওঁলোকে কোৱা কথাবোৰৰ বিষয়ে ইজনে সিজনক পৰামৰ্শ দিয়েনে? আচলতে তেওঁলোক সীমাৰ বাহিৰলৈ যোৱা জনগোষ্ঠী।

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ اَنْتَ بِمَلُوْمٍ

fa tawalla ‘anhum famā anta bimalūm(in).

গতিকে তেওঁলোকক পিঠি দিয়ক, তেতিয়া আপুনি নিন্দাহীন হ’ব।

وَذَكِّرْ فَاِنَّ الذِّكْرٰى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa żakkir fa innaż-żikra tanfa‘ul-mu'minīn(a).

আৰু সতৰ্কবাণী দি থাকিব, কাৰণ সঁচাকৈয়ে সতৰ্কবাণী মুমিনসকলৰ বাবে উপকাৰী।

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُوْنِ

wa mā khalaqtul-jinna wal-insa illā liya‘budūn(i).

মই জিন আৰু মানুহক সৃষ্টি কৰা নাই, মাথোঁ তেওঁলোকে মোৰ ইবাদত কৰিব পাৰে।

مَآ اُرِيْدُ مِنْهُمْ مِّنْ رِّزْقٍ وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ يُّطْعِمُوْنِ

mā urīdu minhum mir rizqiw wa mā urīdu ay yuṭ‘imūn(i).

মই তেওঁলোকৰ পৰা কোনো জীৱিকা নিবিচাৰো আৰু মই নিবিচাৰো যে তেওঁলোকে মোক খুৱাওক।

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِيْنُ

innallāha huwar-razzāqu żul-quwwatil-matīn(u).

সঁচাকৈ আল্লাহ তেওঁ হৈছে জীৱিকাৰ দাতা যিজনৰ ক্ষমতা আছে আৰু অতিশয় শক্তিশালী।

فَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذَنُوْبًا مِّثْلَ ذَنُوْبِ اَصْحٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُوْنِ

fa inna lil-lażīna ẓalamū żanūbam miṡla żanūbi aṣḥābihim falā yasta‘jilūn(i).

গতিকে সঁচাকৈয়ে, অন্যায়কাৰীসকলৰ বাবে তেওঁলোকৰ বন্ধুসকলৰ (পূৰ্বৰ) অংশৰ দৰে এটা অংশ (শাস্তিৰ) আছে; গতিকে তেওঁলোকে মোক খৰখেদা কৰিবলৈ নিবিচাৰক।

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ يَّوْمِهِمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ ࣖ

fa wailul lil-lażīna kafarū miy yaumihimul-lażī yū‘adūn(a).

গতিকে যিসকলে তেওঁলোকৰ প্ৰতি প্ৰতিজ্ঞা কৰা দিনত (কিয়ামতৰ দিনত) কাফিৰ কৰে, তেওঁলোকৰ বাবে ধিক্।