حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

হামিম

وَالْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ ۙ

wal-kitābil-mubīn(i).

স্পষ্ট কিতাব (আল-কুৰআন)ৰ স্বাৰ্থত।

اِنَّا جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَۚ

innā ja‘alnāhu qur'ānan ‘arabiyyal la‘allakum ta‘qilūn(a).

আমি কোৰআন আৰবী ভাষাত বনাইছো যাতে আপোনালোকে বুজি পায়।

وَاِنَّهٗ فِيْٓ اُمِّ الْكِتٰبِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيْمٌ ۗ

wa innahū fī ummil-kitābi ladainā la‘aliyyun ḥakīm(un).

আৰু সঁচাকৈয়ে কোৰআন আমাৰ লগত উমুল কিতাব (লৌহ মাহফুজ)ত আছে, সঁচাকৈয়ে (উচ্চ মূল্যৰ) আৰু জ্ঞানেৰে ভৰপূৰ।

اَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا اَنْ كُنْتُمْ قَوْمًا مُّسْرِفِيْنَ

afa naḍribu ‘ankumuż-żikra ṣafḥan an kuntum qaumam musrifīn(a).

তেতিয়া আমি কোৰআনৰ আয়াতবোৰ তোমালোকৰ ওচৰলৈ পঠোৱা বন্ধ কৰিমনে কাৰণ তোমালোক সীমা অতিক্ৰম কৰা লোক?

وَكَمْ اَرْسَلْنَا مِنْ نَّبِيٍّ فِى الْاَوَّلِيْنَ

wa kam arsalnā min nabiyyin fil-awwalīn(a).

আৰু আমি পূৰ্বৰ জনগোষ্ঠীবোৰলৈ কিমান নবী পঠিয়াইছো।

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

আৰু যেতিয়াই কোনো নবী তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহিছিল, তেতিয়াই তেওঁলোকে তেওঁক সদায় ঠাট্টা কৰিছিল।

فَاَهْلَكْنَآ اَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَّمَضٰى مَثَلُ الْاَوَّلِيْنَ

fa ahlaknā asyadda minhum baṭsyaw wa maḍā maṡalul-awwalīn(a).

সেয়েহে আমি তেওঁলোকৰ মাজত যিসকলৰ শক্তি বেছি আছিল তেওঁলোকক ধ্বংস কৰিলোঁ আৰু পূৰ্বৰ জনগোষ্ঠীসমূহৰ আদৰ্শ পাৰ হৈ গ’ল।

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunna khalaqahunnal-‘azīzul-‘alīm(u).

আৰু যদি আপুনি তেওঁলোকক সুধিব, "আকাশ আৰু পৃথিৱী কোনে সৃষ্টি কৰিলে?" নিশ্চয় তেওঁলোকে উত্তৰ দিব, "সকলো সৰ্ব্বশক্তিমান, সৰ্বজ্ঞানীৰ দ্বাৰা সৃষ্টি কৰা হৈছে।"

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّجَعَلَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ ۚ

allażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa ja‘ala lakum fīhā subulal la‘allakum tahtadūn(a).

যিয়ে তোমালোকৰ বাবে পৃথিৱীখনক বাসস্থান কৰি তুলিলে আৰু তোমালোকৰ বাবে পৃথিৱীত পথ নিৰ্মাণ কৰিলে যাতে তোমালোকক পথ প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।

وَالَّذِيْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍۚ فَاَنْشَرْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا ۚ كَذٰلِكَ تُخْرَجُوْنَ

wal-lażī nazzala minas-samā'i mā'am biqadar(in), fa'ansyarnā bihī baldatam maitā(n), każālika tukhrajūn(a).

আৰু যিজনে (প্ৰয়োজনীয়) পৰিমাপ অনুসৰি আকাশৰ পৰা পানী নমাই দিলে, তেতিয়া সেই পানীৰে আমি এখন মৃত (বন্ধ) দেশক পুনৰুজ্জীৱিত কৰিলোঁ। তেনেকৈয়ে তোমাক (কবৰৰ পৰা) উলিয়াই অনা হ’ব।

وَالَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْفُلْكِ وَالْاَنْعَامِ مَا تَرْكَبُوْنَۙ

wal-lażī khalaqal-azwāja kullahā wa ja‘ala lakum minal-fulki wal-an‘āmi mā tarkabūn(a).

আৰু তেওঁ সকলো বস্তু যোৰকৈ সৃষ্টি কৰিলে আৰু তোমালোকৰ বাবে আৰু তোমালোকে চলা পশুধনৰ বাবে জাহাজ নিৰ্মাণ কৰিলে।

لِتَسْتَوٗا عَلٰى ظُهُوْرِهٖ ثُمَّ تَذْكُرُوْا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ اِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُوْلُوْا سُبْحٰنَ الَّذِيْ سَخَّرَ لَنَا هٰذَا وَمَا كُنَّا لَهٗ مُقْرِنِيْنَۙ

litastawū ‘alā ẓuhūrihī ṡumma tażkurū ni‘mata rabbikum iżastawaitum ‘alaihi wa taqūlū subḥānal-lażī sakhkhara lanā hāżā wa mā kunnā lahū muqrinīn(a).

যাতে আপুনি ইয়াৰ পিঠিত বহি তাৰ পিছত ইয়াৰ ওপৰত বহিলে আপোনাৰ প্ৰভুৰ অনুগ্ৰহ স্মৰণ কৰে; আৰু যে আপুনি কয়, "মহিমা হ'ব (আল্লাহ) যিজনে এই সকলোবোৰ আমাৰ বশৱৰ্তী কৰিলে যদিও আমি আগতে ইয়াক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰো।

وَاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُوْنَ

wa innā ilā rabbinā lamunqalibūn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে আমি আমাৰ প্ৰভুৰ ওচৰলৈ উভতি যাম।”

وَجَعَلُوْا لَهٗ مِنْ عِبَادِهٖ جُزْءًا ۗاِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ ࣖ

wa ja‘alū lahū min ‘ibādihī juz'ā(n), innal-insāna lakafūrum mubīn(un).

আৰু তেওঁৰ কিছুমান বান্দক তেওঁৰ বুলি লয়। সঁচাকৈয়ে মানৱ জাতি স্পষ্ট দৃষ্টিত (ঈশ্বৰৰ আশীৰ্বাদৰ) ধৰ্মত্যাগী।

اَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنٰتٍ وَّاَصْفٰىكُمْ بِالْبَنِيْنَ ۗ

amittakhażū mimmā yakhluqu banātiw wa aṣfākum bil-banīn(a).

তেওঁ সৃষ্টি কৰা সকলৰ পৰা কন্যা লৈ তোমাক এজন পুত্ৰ দিয়াটো তেওঁৰ বাবে উচিত নেকি?

وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌ

wa iżā busysyira aḥaduhum bimā ḍaraba lir-raḥmāni maṡalan ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).

আৰু যদি তেওঁলোকৰ এজনক (কন্যাৰ জন্ম) কি (কন্যাৰ জন্ম) পৰম দয়ালুৰ বাবে আদৰ্শ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, তাৰ ভাল খবৰ দিয়া হয়, তেন্তে তেওঁৰ মুখখন ক’লা হৈ পৰে, কাৰণ তেওঁ দুখ (আৰু খং)ক আঁতৰাই ৰাখিছে।

اَوَمَنْ يُّنَشَّؤُا فِى الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِى الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِيْنٍ

awamay yunasysya'u fil-ḥilyati wa huwa fil-khiṣāmi gairu mubīn(in).

আৰু তৰ্কত দৃঢ় আৰু স্পষ্ট কাৰণ দিব নোৱাৰাৰ সময়ত অলংকাৰ হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল হোৱা কোনো ব্যক্তিৰ বাবে (ঈশ্বৰৰ সন্তান হোৱা) উপযুক্ত নেকি?

وَجَعَلُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ الَّذِيْنَ هُمْ عِبٰدُ الرَّحْمٰنِ اِنَاثًا ۗ اَشَهِدُوْا خَلْقَهُمْ ۗسَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْـَٔلُوْنَ

wa ja‘alul-malā'ikatal-lażīna hum ‘ibādur raḥmāni ināṡā(n), asyahidū khalqahum, satuktabu syahādatuhum wa yus'alūn(a).

আৰু তেওঁলোকে (আল্লাহ) ৰহমানৰ বান্দাসকলৰ ফেৰেস্তাক নাৰী হিচাপে কৰিলে। তেওঁলোকে (ফেৰিস্তাসকলৰ) সৃষ্টিৰ সাক্ষী হৈছিল নেকি? পিছত তেওঁলোকৰ সাক্ষ্য লিখি থোৱা হ’ব আৰু তেওঁলোকক জবাবদিহি কৰা হ’ব।

وَقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ الرَّحْمٰنُ مَا عَبَدْنٰهُمْ ۗمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ اِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَۗ

wa qālū lau syā'ar-raḥmānu mā ‘abadnāhum, mā lahum biżālika min ‘ilm(in), in hum illā yakhruṣūn(a).

আৰু তেওঁলোকে ক’লে, “যদি (আল্লাহ) ৰহমানে ইচ্ছা কৰে তেন্তে আমি তেওঁলোকক (ফেৰিস্তা) ইবাদত নকৰিলোহেঁতেন।” তেওঁলোকৰ এই বিষয়ে অলপো জ্ঞান নাই। কেৱল অনুমান কৰাতকৈ বেছি একো নহয়।

اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا مِّنْ قَبْلِهٖ فَهُمْ بِهٖ مُسْتَمْسِكُوْنَ

am ātaināhum kitābam min qablihī fahum bihī mustamsikūn(a).

নে আমি আগতেও তেওঁলোকক এখন কিতাপ দিছো, আৰু তেওঁলোকে সেইখন মানি চলিছে?

بَلْ قَالُوْٓا اِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّهْتَدُوْنَ

bal qālū innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muhtadūn(a).

আনকি তেওঁলোকে কৈছিল, "সঁচাকৈয়ে আমি দেখিলোঁ যে আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে এটা ধৰ্ম মানি চলিছিল, আৰু তেওঁলোকৰ পদাংক অনুসৰণ কৰিবলৈ আমাক পথ প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে।"

وَكَذٰلِكَ مَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّذِيْرٍۙ اِلَّا قَالَ مُتْرَفُوْهَآ ۙاِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّقْتَدُوْنَ

wa każālika mā arsalnā min qablika fī qaryatim min nażīr(in), illā qāla mutrafūhā, innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muqtadūn(a).

আৰু একেদৰে যেতিয়া আমি আপোনাৰ আগত (হে মহম্মদ) কোনো এখন দেশলৈ সতৰ্কবাণী পঠিয়াইছিলো, তেতিয়া ইয়াৰ বিলাসী লোকসকলে কৈছিল, "সঁচাকৈয়ে আমি আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক এটা ধৰ্ম অনুসৰণ কৰা দেখিলোঁ, আৰু আমি কেৱল তেওঁলোকৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি আছো।"

۞ قٰلَ اَوَلَوْ جِئْتُكُمْ بِاَهْدٰى مِمَّا وَجَدْتُّمْ عَلَيْهِ اٰبَاۤءَكُمْۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qāla awalau ji'tukum bi'ahdā mimmā wajattum ‘alaihi ābā'akum, qālū innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

(ৰাছুলে) ক’লে, “তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে যি ধৰ্ম পালন কৰিছিল তাতকৈ উত্তম ধৰ্ম তোমালোকলৈ আনিলেও তুমি তেওঁক অনুসৰণ কৰিবানে?” তেওঁলোকে ক’লে, “সঁচাকৈয়ে তোমালোকক যি আজ্ঞা দিয়া হৈছে, আমি সেই কথাত অবিশ্বাস কৰোঁ।”

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ ࣖ

fantaqamnā minhum fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

তাৰ পিছত আমি তেওঁলোকক ধ্বংস কৰিলোঁ, গতিকে চাওক (সত্যক) অস্বীকাৰ কৰাসকলৰ কি হয়।

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖٓ اِنَّنِيْ بَرَاۤءٌ مِّمَّا تَعْبُدُوْنَۙ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi wa qaumihī innanī barā'um mimmā ta‘budūn(a).

আৰু (মনত ৰাখিবা) যেতিয়া অব্ৰাহামে তেওঁৰ পিতৃ আৰু তেওঁৰ লোকসকলক ক’লে, “তোমালোকে যি উপাসনা কৰা, তাৰ পৰা মই নিজকে বিচ্ছিন্ন কৰি পেলাওঁ;

اِلَّا الَّذِيْ فَطَرَنِيْ فَاِنَّهٗ سَيَهْدِيْنِ

illāl-lażī faṭaranī fa'innahū sayahdīn(i).

বাদে (তোমালোকে ইবাদত কৰা) আল্লাহ যি মোক সৃষ্টি কৰিলে; কিয়নো তেওঁ মোক পথ প্ৰদৰ্শন কৰিব।”

وَجَعَلَهَا كَلِمَةً ۢ بَاقِيَةً فِيْ عَقِبِهٖ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۗ

wa ja‘alahā kalimatam bāqiyatan fī ‘aqibihī la‘allahum yarji‘ūn(a).

আৰু (ইব্ৰাহিমে) তেওঁৰ বংশধৰসকলৰ বাবে (একশ্বৰবাদৰ বাক্য) এটা চিৰন্তন বাক্য কৰি দিলে যাতে তেওঁলোক (একশ্বৰবাদৰ বাক্যলৈ) ঘূৰি আহে।

بَلْ مَتَّعْتُ هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُوْلٌ مُّبِيْنٌ

bal matta‘tu hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā jā'ahumul-ḥaqqu wa rasūlum mubīn(un).

আচলতে মই তেওঁলোকক আৰু তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষক জীৱনৰ আনন্দ দিছো যেতিয়ালৈকে সত্য (আল-কুৰআন) তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ নাহিল আৰু তাৰ লগতে এজন ৰাছুলুকে বুজাই দিলে।

وَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ وَّاِنَّا بِهٖ كٰفِرُوْنَ

wa lammā jā'ahumul-ḥaqqu qālū hāżā siḥruw wa innā bihī kāfirūn(a).

কিন্তু যেতিয়া তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ সত্য (কোৰআন) আহিল, তেতিয়া তেওঁলোকে ক’লে, “এয়া যাদু আৰু সঁচাকৈয়ে আমি ইয়াক অস্বীকাৰ কৰোঁ।”

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ

wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).

আৰু তেওঁলোকে (আৰু) ক’লে, “এই কোৰআন এই দুখন দেশৰ এখনৰ (মক্কা আৰু টাইফ) মহান (ধনী আৰু প্ৰভাৱশালী) লোকসকলৰ ওচৰত কিয় অৱতীৰ্ণ নহ’ল?”

اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).

তেওঁলোকে আপোনাৰ প্ৰভুৰ দয়া বিতৰণ কৰেনে? আমি এই পৃথিৱীৰ জীৱনত তেওঁলোকৰ জীৱিকা নিৰ্ধাৰণ কৰোঁ, আৰু আমি তেওঁলোকৰ কিছুমানক ডিগ্ৰীত আনৰ ওপৰত উন্নীত কৰিছো, যাতে তেওঁলোকৰ কিছুমানে আনৰ পৰা উপকৃত হয়। আৰু তেওঁলোকে যি সঞ্চয় কৰে তাতকৈ তোমাৰ প্ৰভুৰ দয়াই উত্তম।

وَلَوْلَآ اَنْ يَّكُوْنَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَنْ يَّكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ وَّمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُوْنَۙ

wa lau lā ay yakūnan-nāsu ummataw wāḥidatal laja‘alnā limay yakfuru bir-raḥmāni libuyūtihim suqufam min fiḍḍatiw wa ma‘ārija ‘alaihā yaẓharūn(a).

আৰু যদি মানুহক এক জাতি (কফিৰত) হোৱাত বাধা দিয়া নহ'লহেঁতেন, তেন্তে আমি (আল্লাহ) ৰহমতক কাফিৰ কৰাসকলৰ বাবে, তেওঁলোকৰ ঘৰৰ চাল ৰূপৰ পৰা, লগতে তেওঁলোকে বগাই যোৱা জখলাবোৰো বনাই দিলোঁহেঁতেন।

وَلِبُيُوْتِهِمْ اَبْوَابًا وَّسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِـُٔوْنَۙ

wa libuyūtihim abwābaw wa sururan ‘alaihā yattaki'ūn(a).

আৰু (আমিও) তেওঁলোকৰ ঘৰৰ বাবে (ৰূপৰ) দুৱাৰ, আৰু (আৰু) তেওঁলোকে হেলান দিয়া চোফাও বনালোঁ।

وَزُخْرُفًاۗ وَاِنْ كُلُّ ذٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَالْاٰخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

wa zukhrufā(n), wa in kullu żālika lammā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wal-ākhiratu ‘inda rabbika lil-muttaqīn(a).

আৰু (আমিও) সোণৰ পৰা গহনা বনাওঁ। আৰু এই সকলোবোৰ সংসাৰিক জীৱনৰ আনন্দৰ বাহিৰে আন একো নহয়, আনহাতে তোমাৰ প্ৰভুৰ লগত পৰলোকৰ জীৱন ধৰ্মপৰায়ণসকলৰ বাবে সংৰক্ষিত।

وَمَنْ يَّعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمٰنِ نُقَيِّضْ لَهٗ شَيْطٰنًا فَهُوَ لَهٗ قَرِيْنٌ

wa may ya‘syu ‘an żikrir-raḥmāni nuqayyiḍ lahū syaiṭānan fahuwa lahū qarīn(un).

আৰু যিয়ে ৰহমান আল্লাহ (কোৰআন)ৰ শিক্ষাৰ পৰা আঁতৰি যায়, আমি চয়তানক (তেওঁক বিপথে পৰিচালিত কৰিবলৈ) দিওঁ আৰু তেওঁৰ অন্তৰংগ বন্ধু হওঁ।

وَاِنَّهُمْ لَيَصُدُّوْنَهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

wa innahum layaṣuddūnahum ‘anis-sabīli wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে, তেওঁলোকে (চয়তানসকলে) তেওঁলোকক সঠিক পথত বাধা দিয়ে, যি সময়ত তেওঁলোকে নিজকে পথ প্ৰদৰ্শন কৰা বুলি ভাবিছে।

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَنَا قَالَ يٰلَيْتَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِيْنُ

Ḥattā iżā jā'anā qāla yā laita bainī wa bainaka bu‘dal-masyriqaini fa bi'sal-qarīn(u).

যাতে যেতিয়া আঁতৰি যোৱাসকলে আমাৰ ওচৰলৈ আহিব (কিয়ামতৰ দিনত) তেতিয়া তেওঁ ক'ব, "হে! যদি মোৰ আৰু তোমাৰ মাজৰ (দূৰত্ব) পূব আৰু পশ্চিমৰ মাজৰ দূৰত্বৰ দৰে আছিল! সঁচাকৈয়ে (চয়তান) আটাইতকৈ দুষ্ট বন্ধু (মানুহৰ বাবে)।"

وَلَنْ يَّنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ اِذْ ظَّلَمْتُمْ اَنَّكُمْ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ

wa lay yanfa‘akumul-yauma iẓ ẓalamtum annakum fil-‘ażābi musytarikūn(a).

আৰু (তোমালোকৰ আশা) সেইদিনা তোমালোকৰ কোনো লাভ নহ’ব, কাৰণ তোমালোকে (নিজৰ ওপৰত) অন্যায় কৰিছে।

اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ اَوْ تَهْدِى الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma au tahdil-‘umya wa man kāna fī ḍalālim mubīn(in).

গতিকে আপুনি (মহম্মদে) এজন বধিৰ ব্যক্তিক শুনিবলৈ সক্ষম হৈছেনে, নে (নে) আপুনি অন্ধ (হৃদয়ত) আৰু স্পষ্ট ভুলত থকা ব্যক্তিক হিদায়ত দিব পাৰেনে?

فَاِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَاِنَّا مِنْهُمْ مُّنْتَقِمُوْنَۙ

fa immā nażhabanna bika fa innā minhum muntaqimūn(a).

গতিকে সঁচাকৈয়ে যদি আমি তোমালোকৰ ওপৰত (তোমালোকে বিজয় লাভ কৰাৰ আগতে) পাছ কৰি দিওঁ, তেন্তে সঁচাকৈয়ে আমি এতিয়াও তেওঁলোকৰ ওপৰত (পৰলোকত) শাস্তি প্ৰদান কৰিম,

اَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِيْ وَعَدْنٰهُمْ فَاِنَّا عَلَيْهِمْ مُّقْتَدِرُوْنَ

au nuriyannakal-lażī wa‘adnāhum fa'innā ‘alaihim muqtadirūn(a).

বা আমি তোমালোকক (শাস্তি) দেখুৱাম যে আমি তেওঁলোকক ভাবুকি দিছো। গতিকে সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকৰ ওপৰত আমাৰ ক্ষমতা আছে।

فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِيْٓ اُوْحِيَ اِلَيْكَ ۚاِنَّكَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

fastamsik bil-lażī ūḥiya ilaik(a), innaka ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

গতিকে তোমালোকৰ ওচৰত যি (ধৰ্ম) অৱতীৰ্ণ হৈছে, সেই ধৰ্মক দৃঢ়তাৰে ধৰি ৰাখক। সঁচাকৈয়ে আপুনি সৰল পথত আছে।

وَاِنَّهٗ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ ۚوَسَوْفَ تُسْـَٔلُوْنَ

wa innahū lażikrul laka wa liqaumik(a), wa saufa tus'alūn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে কোৰআন সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ বাবে আৰু আপোনাৰ লোকসকলৰ বাবে এক সতৰ্কবাণী, আৰু এদিন আপুনি জবাবদিহি হ’ব।

وَسْـَٔلْ مَنْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُّسُلِنَآ ۖ اَجَعَلْنَا مِنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِ اٰلِهَةً يُّعْبَدُوْنَ ࣖ

was'al man arsalnā min qablika mir rusulinā, aja‘alnā min dūnir-raḥmāni ālihatay yu‘badūn(a).

আৰু আমি আপোনালোকৰ আগত পঠোৱা আমাৰ ৰাছুলসকলক (মহম্মদ)ক সুধিব, “আমি (আল্লাহ) ৰহমতৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতাক ইবাদত কৰিবলৈ নিযুক্ত কৰিছোনে?”

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَقَالَ اِنِّيْ رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa qāla innī rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে আমি মোচিক আমাৰ অলৌকিক কাৰ্য্যৰ সৈতে ফৰৌণ আৰু তেওঁৰ লোকসকলৰ নেতাসকলৰ ওচৰলৈ পঠালোঁ। গতিকে তেওঁ (মোচিয়ে) ক’লে, “সঁচাকৈয়ে মই সকলো জগতৰ প্ৰভুৰ পৰা দূত।"

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِاٰيٰتِنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَضْحَكُوْنَ

falammā jā'ahum bi'āyātinā iżā hum minhā yaḍḥakūn(a).

গতিকে যেতিয়া তেওঁ (মোচি) আমাৰ অলৌকিক কামবোৰ আনি তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহিল, তেতিয়া তেওঁলোকে লগে লগে তেওঁক লৈ হাঁহিলে।

وَمَا نُرِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ اِلَّا هِيَ اَكْبَرُ مِنْ اُخْتِهَاۗ وَاَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa mā nurīhim min āyatin illā hiya akbaru min ukhtihā, wa akhażnāhum bil-‘ażābi la‘allahum yarji‘ūn(a).

আৰু আমি তেওঁলোকক কোনো অলৌকিকতা দেখুৱাব পৰা নাছিলো যদিহে (অলৌকিকতা) (পূৰ্বৰ) অলৌকিকতাতকৈ ডাঙৰ নাছিল। আৰু আমি তেওঁলোকৰ ওপৰত শাস্তি প্ৰদান কৰিলোঁ যাতে তেওঁলোক (সঠিক পথলৈ) ঘূৰি আহে।

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ

wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).

আৰু তেওঁলোকে ক’লে, "হে যাদুকৰ! তোমাৰ প্ৰতিজ্ঞা অনুসৰি আমাক (মুক্তি দিবলৈ) তোমাৰ প্ৰভুৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰা; সঁচাকৈয়ে আমি (যদি তোমাৰ প্ৰাৰ্থনাৰ উত্তৰ পোৱা যায়) সেইসকল হ'ম যিসকলক পথ প্ৰদৰ্শন কৰা হ'ব।"

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumul-‘ażāba iżā hum yankuṡūn(a).

গতিকে যেতিয়া আমি তেওঁলোকৰ পৰা শাস্তি আঁতৰাই দিলোঁ, তেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ প্ৰতিজ্ঞা ভংগ কৰিলে।

وَنَادٰى فِرْعَوْنُ فِيْ قَوْمِهٖ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَيْسَ لِيْ مُلْكُ مِصْرَ وَهٰذِهِ الْاَنْهٰرُ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِيْۚ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَۗ

wa nādā fir‘aunu fī qaumihī qāla yā qaumi alaisa lī mulku miṣra wa hāżihil-anhāru tajrī min taḥtī, afalā tubṣirūn(a).

আৰু ফৰৌণে নিজৰ লোকসকলক মাতিলে, "হে মোৰ লোকসকল! মিচৰ ৰাজ্য মোৰ নহয়নে আৰু মোৰ তলত বৈ যোৱা এই নদীবোৰ নহয়নে; তোমালোকে দেখা নাইনে?"

اَمْ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ مَهِيْنٌ ەۙ وَّلَا يَكَادُ يُبِيْنُ

am ana khairum min hāżal-lażī huwa mahīn(un), wa lā yakādu yubīn(u).

মই এই মানুহজনতকৈ (মোচি) ভাল নহয়নে যিজন নিম্নমানৰ আৰু যিজনে (তেওঁৰ কথা) কষ্টেৰে বুজাব পাৰে?

فَلَوْلَآ اُلْقِيَ عَلَيْهِ اَسْوِرَةٌ مِّنْ ذَهَبٍ اَوْ جَاۤءَ مَعَهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ مُقْتَرِنِيْنَ

falau lā ulqiya ‘alaihi aswiratum min żahabin au jā'a ma‘ahul-malā'ikatu muqtarinīn(a).

গতিকে তেওঁ (মোচিয়ে) কিয় সোণৰ ব্ৰেচলেট পিন্ধা নাছিল বা তেওঁৰ লগত এজন স্বৰ্গদূতক তেওঁৰ লগত অহা নাছিল?”

فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهٗ فَاَطَاعُوْهُ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

fastakhaffa qaumahū fa aṭā‘ūh(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

গতিকে (ফৰৌণ) এই বাক্যৰে তেওঁৰ লোকসকলক প্ৰভাৱিত কৰিছিল, যাতে তেওঁলোকে তেওঁৰ আজ্ঞা পালন কৰিছিল। সঁচাকৈ তেওঁলোক দুষ্ট জনগোষ্ঠী।

فَلَمَّآ اٰسَفُوْنَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

falammā āsafūnantaqamnā minhum fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

গতিকে যেতিয়া তেওঁলোকে আমাক ক্ৰোধ কৰিছিল, আমি তেওঁলোকক শাস্তি দিলোঁ, তাৰ পিছত আমি তেওঁলোকক সকলোকে (সাগৰত) ডুবাই দিলোঁ,

فَجَعَلْنٰهُمْ سَلَفًا وَّمَثَلًا لِّلْاٰخِرِيْنَ ࣖ

fa ja‘alnāhum salafaw wa maṡalal lil-ākhirīn(a).

গতিকে আমি তেওঁলোকক পূৰ্বৰ (মানুহ) আৰু পিছত অহাসকলৰ বাবে এক শিক্ষা দিলোঁ।

۞ وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا اِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّوْنَ

wa lammā ḍuribabnu maryama maṡalan iżā qaumuka minhu yaṣiddūn(a).

আৰু যেতিয়া মৰিয়মৰ পুত্ৰ (ইছা)ক উদাহৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হ’ল, তেতিয়া হঠাতে আপোনাৰ লোকসকলে (কুৰেইচ জনগোষ্ঠী) ইয়াৰ বাবেই উল্লাস কৰিলে।

وَقَالُوْٓا ءَاٰلِهَتُنَا خَيْرٌ اَمْ هُوَ ۗمَا ضَرَبُوْهُ لَكَ اِلَّا جَدَلًا ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُوْنَ

wa qālū a'ālihatunā khairun am huw(a), mā ḍarabūhu laka illā jadalā(n), bal hum qaumun khaṣimūn(a).

আৰু তেওঁলোকে ক’লে, “আমাৰ দেৱতাসকল নে তেওঁ (ইছা) কোনটো ভাল?” তেওঁলোকে আপোনাক (দৃষ্টান্ত) দিয়া নাছিল কিন্তু কেৱল তৰ্ক কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰেহে দিছিল, আচলতে তেওঁলোক কাজিয়া কৰি ভাল পোৱা জনগোষ্ঠী।

اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).

তেওঁ (ইছা) এজন দাসৰ বাহিৰে আন একো নাছিল, যাক আমি তেওঁক অনুগ্ৰহ (ভৱিষ্যদ্বাণী) দিলোঁ আৰু আমি তেওঁক ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলৰ বাবে পাঠৰ আদৰ্শ কৰি তুলিলোঁ।

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَجَعَلْنَا مِنْكُمْ مَّلٰۤىِٕكَةً فِى الْاَرْضِ يَخْلُفُوْنَ

wa lau nasyā'u laja‘alnā minkum malā'ikatan fil-arḍi yakhlufūn(a).

আৰু যদি আমি ইচ্ছা কৰিলোঁহেঁতেন তেন্তে আমি আপোনালোকৰ মাজত (প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰজন্মলৈ) ফেৰেস্তাক (প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰজন্মলৈ) পৃথিৱীত আপোনালোকৰ প্ৰতিস্থাপক হিচাপে স্থাপন কৰিলোঁহেঁতেন।

وَاِنَّهٗ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُوْنِۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innahū la‘ilmul lis-sā‘ati falā tamtarunna bihā wattabi‘ūn(i), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

আৰু সঁচাকৈয়ে, তেওঁ (যীচু) ঘণ্টাৰ চিন। গতিকে ইয়াত কোনো সন্দেহ নকৰিবা আৰু মোৰ অনুসৰণ কৰক। এইটোৱেই হৈছে পোন পথ।

وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطٰنُۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

wa lā yaṣuddannakumusy-syaiṭān(u), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

আৰু চয়তানে কেতিয়াও ঘূৰাই নিদিব; সঁচাকৈয়ে চয়তান আপোনাৰ বাবে প্ৰকৃত শত্ৰু।

وَلَمَّا جَاۤءَ عِيْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِاُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ تَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa lammā jā'a ‘īsā bil-bayyināti qāla qad ji'tukum bil-ḥikmati wa li'ubayyina lakum ba‘ḍal-lażī takhtalifūna fīh(i), fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

আৰু যেতিয়া যীচুৱে তথ্য লৈ আহিছিল, তেতিয়া তেওঁ ক’লে, “সঁচাকৈয়ে মই তোমালোকৰ ওচৰলৈ বুদ্ধিৰে আহিছো আৰু তোমালোকৰ বিবাদৰ কিছুমান কথা তোমালোকক বুজাবলৈ আহিছো, গতিকে আল্লাহক ভয় কৰা আৰু মোৰ আজ্ঞা পালন কৰা।”

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha huwa rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

সঁচাকৈ আল্লাহ, তেওঁ মোৰ প্ৰভু আৰু তোমালোকৰ প্ৰভু, গতিকে তেওঁক ইবাদত কৰা। এইটোৱেই হৈছে সৰল পথ।”

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْ ۚفَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fawailul lil-lażīna ẓalamūmin ‘ażābi yaumin alīm(in).

কিন্তু গোটবোৰৰ (যিবোৰ আছে) নিজৰ মাজতে পাৰ্থক্য আছে, গতিকে বেদনাদায়ক দিনটোত (প্ৰলয়ৰ দিন) শাস্তি পোৱাৰ বাবে অন্যায়কাৰীসকলৰ বাবে ধিক্।

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا السَّاعَةَ اَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

hal yanẓurūna illas-sā‘ata an ta'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

তেওঁলোকে ইয়াৰ বিষয়ে অজ্ঞাত হৈ থকাৰ সময়তে হঠাতে বিচাৰৰ দিনটো তেওঁলোকৰ ওপৰত আহিবলৈ অপেক্ষা কৰি আছেনে?

اَلْاَخِلَّاۤءُ يَوْمَىِٕذٍۢ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ اِلَّا الْمُتَّقِيْنَ ۗ ࣖ

al-akhillā'u yauma'iżim ba‘ḍuhum liba‘ḍin ‘aduwwun illal-muttaqīn(a).

সেইদিনা ঘনিষ্ঠ বন্ধু ইজনে সিজনৰ শত্ৰু হ’ব, কেৱল ধৰ্মপৰায়ণসকলৰ বাহিৰে।

يٰعِبَادِ لَاخَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَۚ

yā ‘ibādi lā khaufun ‘alaikumul-yauma wa lā antum taḥzanūn(a).

"হে মোৰ দাসসকল! সেইদিনা তোমালোকৰ বাবে কোনো ভয় নাথাকিব আৰু শোক নকৰিবা।"

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا مُسْلِمِيْنَۚ

allażīna āmanū bi'āyātinā wa kānū muslimīn(a).

(অৰ্থাৎ) যিসকলে আমাৰ আয়াতবোৰত বিশ্বাস কৰে আৰু তেওঁলোকে বশ হয়।

اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ اَنْتُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُوْنَ

udkhulul-jannata antum wa azwājukum tuḥbarūn(a).

জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰক, আপুনি আৰু আপোনাৰ পত্নী সুখী হ’ব।”

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِصِحَافٍ مِّنْ ذَهَبٍ وَّاَكْوَابٍ ۚوَفِيْهَا مَا تَشْتَهِيْهِ الْاَنْفُسُ وَتَلَذُّ الْاَعْيُنُ ۚوَاَنْتُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَۚ

yuṭāfu ‘alaihim biṣiḥāfim min żahabiw wa akwāb(in), wa fīhā mā tasytahīhil-anfusu wa talażżul-a‘yun(u), wa antum fīhā khālidūn(a).

সোণৰ প্লেট আৰু চশমাৰ চাৰিওফালে পাৰ হৈ গৈছিল আৰু স্বৰ্গত হৃদয়ে যি ইচ্ছা কৰিছিল আৰু চকুত ভাল লগা সকলো আছিল। আৰু তোমালোক তাতেই থাকিবা।

وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْٓ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa tilkal-jannatul-latī ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

আৰু সেই স্বৰ্গ যি তোমালোকে কৰা ভাল কামৰ কাৰণে তোমাৰ পৰা উত্তৰাধিকাৰী হ’ব।

لَكُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ كَثِيْرَةٌ مِّنْهَا تَأْكُلُوْنَ

lakum fīhā fākihatun kaṡīratum minhā ta'kulūn(a).

জান্নাতত আপোনাৰ বাবে বহুতো ফল আছে, ইয়াৰে কিছুমান আপুনি খাব পাৰে।

اِنَّ الْمُجْرِمِيْنَ فِيْ عَذَابِ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَۖ

innal-mujrimīna fī ‘ażābi jahannama khālidūn(a).

সঁচাকৈয়ে পাপ কৰাসকলে চিৰকাল নৰকৰ যন্ত্ৰণাত থাকিব।

لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ۚ

lā yufattaru ‘anhum wa hum fīhi mublisūn(a).

তেওঁলোকৰ বাবে ই (শাস্তি) লঘু হোৱা নাই, আৰু তেওঁলোকে ইয়াত হতাশ হৈ পৰে।

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْا هُمُ الظّٰلِمِيْنَ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū humuẓ-ẓālimīn(a).

আৰু আমি তেওঁলোকৰ ওপৰত অন্যায় কৰা নাছিলো, কিন্তু তেওঁলোকে নিজৰ ওপৰত অন্যায় কৰিছিল।

وَنَادَوْا يٰمٰلِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَۗ قَالَ اِنَّكُمْ مّٰكِثُوْنَ

wa nādau yā māliku liyaqḍi ‘alainā rabbuk(a), qāla innakum mākiṡūn(a).

আৰু তেওঁলোকে চিঞৰি উঠিল, "হে (ফেৰিস্তা) মালিক! তোমাৰ প্ৰভুৱে আমাক মাত্ৰ মাৰি পেলাওক।" তেওঁ উত্তৰ দিলে, “সঁচাকৈয়ে তোমালোক (এই নৰকত) থাকিবা।”

لَقَدْ جِئْنٰكُمْ بِالْحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ

laqad ji'nākum bil-ḥaqqi wa lākinna akṡarakum lil-ḥaqqi kārihūn(a).

সঁচাকৈয়ে আমি আপোনালোকৰ ওচৰলৈ সত্য আনিবলৈ আহিছো কিন্তু আপোনালোকৰ বেছিভাগেই সত্যক ঘৃণা কৰে।

اَمْ اَبْرَمُوْٓا اَمْرًا فَاِنَّا مُبْرِمُوْنَۚ

am abramū amran fa innā mubrimūn(a).

নে তেওঁলোকে এটা চক্ৰান্ত (দুষ্ট) পৰিকল্পনা কৰিছেনে, তেন্তে সঁচাকৈয়ে আমি পৰিকল্পনা কৰিছো (তেওঁলোকৰ চক্ৰান্তৰ বিৰুদ্ধে)।

اَمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ ۗ بَلٰى وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُوْنَ

am yaḥsabūna annā lā nasma‘u sirrahum wa najwāhum, balā wa rusulunā ladaihim yaktubūn(a).

নে তেওঁলোকে ভাবে যে আমি তেওঁলোকৰ গোপন কথা আৰু তেওঁলোকৰ ফুচফুচানি শুনা নাই? নহয়, আমি শুনিছোঁ, আৰু আমাৰ দূতসকলে (ফেৰিস্তাসকলে) সদায় তেওঁলোকৰ লগত লিখি থাকে।

قُلْ اِنْ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ وَلَدٌ ۖفَاَنَا۠ اَوَّلُ الْعٰبِدِيْنَ

qul in kāna lir-raḥmāni walad(un), fa ana awwalul-‘ābidīn(a).

কওক (মহম্মদ) "যদি সত্য যে পৰম কৰুণাময় ঈশ্বৰৰ সন্তান আছে, তেন্তে মইয়েই প্ৰথমে (শিশুটোক মহিমামণ্ডিত কৰাজন)।

سُبْحٰنَ رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

subḥāna rabbis-samāwāti wal-arḍi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

আকাশ-পৃথিৱীৰ প্ৰভু, সিংহাসনৰ প্ৰভুৰ মহিমা, তেওঁলোকে যি আৰোপ কৰে, তাৰ পৰা।”

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a).

গতিকে সিহঁতক ডুব যাওক (ভুলত) আৰু সিহঁতক প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া দিনটো পূৰণ নোহোৱালৈকে খেলিব দিয়ক।

وَهُوَ الَّذِيْ فِى السَّمَاۤءِ اِلٰهٌ وَّ فِى الْاَرْضِ اِلٰهٌ ۗوَهُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ

wa huwal-lażī fis-samā'i ilāhuw wa fil-arḍi ilāh(un), wa huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

আৰু তেওঁ আকাশত প্ৰভু (পূজা) আৰু পৃথিৱীত প্ৰভু (পূজা) আৰু তেওঁ সৰ্বজ্ঞানী, সৰ্বজ্ঞানী।

وَتَبٰرَكَ الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚوَعِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa tabārakal-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa ilaihi turja‘ūn(a).

আৰু মহিমামণ্ডিত (আল্লাহ) যি আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ ৰাজ্য আৰু ইয়াৰ মাজত আছে তাৰ মালিক; আৰু তেওঁৰ ওচৰলৈ বিচাৰৰ দিনৰ জ্ঞান আৰু তেওঁৰ ওচৰলৈ তোমালোক উভতাই দিয়া হ’ব।

وَلَا يَمْلِكُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa lā yamlikul-lażīna yad‘ūna min dūnihisy-syafā‘ata illā man syahida bil-ḥaqqi wa hum ya‘lamūn(a).

আৰু যিসকলে আল্লাহৰ বাহিৰে আনক আমন্ত্ৰণ কৰে, তেওঁলোকে শ্বাফাইট (পৰলোকত সহায়) নাপাব; বাদে যিসকলে সত্যক চিনি পায় আৰু তেওঁলোকে তাত বিশ্বাস কৰে।

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ فَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqahum layaqūlunnallāhu fa annā yu'fakūn(a).

আৰু যদি আপুনি তেওঁলোকক সুধিব যে, "তেওঁলোকক কোনে সৃষ্টি কৰিলে, তেন্তে তেওঁলোকে নিশ্চয় উত্তৰ দিব, "আল্লাহ" গতিকে তেওঁলোকক কেনেকৈ (আল্লাহৰ ইবাদত কৰাৰ পৰা) ঘূৰাই পঠিওৱা হ'ব।"

وَقِيْلِهٖ يٰرَبِّ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمٌ لَّا يُؤْمِنُوْنَۘ

wa qīlihī yā rabbi inna hā'ulā'i qaumul lā yu'minūn(a).

আৰু (আল্লাহে জানে) তেওঁৰ (মহম্মদৰ) এই কথা, “হে মোৰ প্ৰভু, সঁচাকৈয়ে তেওঁলোক এনে এক জাতি যিয়ে বিশ্বাস নকৰে।”

فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).

গতিকে তেওঁলোকৰ পৰা আঁতৰি গৈ কওক, “ছালাম (বিদায়)।” পিছত তেওঁলোকে গম পাব (তেওঁলোকৰ বেয়া ভাগ্য)।