تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

এই গ্ৰন্থ (আল-কোৰআন) আল্লাহ, মহামহিম, পৰম জ্ঞানী আল্লাহৰ দ্বাৰা অৱতীৰ্ণ হৈছে।

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

সঁচাকৈ আমি সত্য (আনা)ৰ সৈতে তোমালোকৰ ওচৰত (মুহাম্মাদ) কিতাব (কোৰআন) নমাই দিছো। গতিকে নিজৰ ধৰ্মত আন্তৰিকতা আৰু আন্তৰিকতাৰে আল্লাহৰ ইবাদত কৰক।

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

মনত ৰখা! কেৱল আল্লাহ বিশুদ্ধ ধৰ্মৰ অন্তৰ্গত (শ্বিৰ্কৰ পৰা)। আৰু যিসকলে তেওঁৰ বাহিৰে আন ৰক্ষক লৈছিল (কলে), "আমি তেওঁলোকৰ ইবাদত নকৰো কিন্তু (আশা কৰোঁ) যে তেওঁলোকে আমাক আল্লাহৰ যিমান পাৰি ওচৰলৈ টানিব।" সঁচাকৈ আল্লাহে তেওঁলোকৰ মাজত বিবাদৰ বিষয়ে বিচাৰ কৰিব। সঁচাকৈ আল্লাহে মিছলীয়া আৰু অতি কাফিৰ লোকক হিদায়ত নিদিয়ে।

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

যদি আল্লাহে সন্তান এটা ল’ব বিচাৰে তেন্তে অৱশ্যেই তেওঁ সৃষ্টি কৰা বস্তুৰ পৰা যি বিচাৰে সেইটো বাছি ল’ব। তেওঁৰ মহিমা হওক। তেওঁ হৈছে সৰ্ব্বশক্তিমান, সৰ্বশক্তিমান আল্লাহ।

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

তেওঁ আকাশ-পৃথিৱীক সঠিক (উদ্দেশ্য)ৰে সৃষ্টি কৰিছিল; তেওঁ ৰাতিক দিনে বশ কৰি দিনক ৰাতি বশ কৰি সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰক বশ কৰি ৰাখিছিল, প্ৰত্যেকেই নিজৰ নিৰ্দিষ্ট সময় অনুসৰি দৌৰিছিল। মনত ৰখা! তেওঁ হৈছে অতি সম্ভ্ৰান্ত, অতি ক্ষমাশীল।

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

তেওঁ আপোনাক এজন ব্যক্তিৰ পৰা (আদম) সৃষ্টি কৰিলে তাৰ পিছত তেওঁৰ পৰা তেওঁ আপোনাৰ সংগী কৰিলে আৰু তেওঁ আপোনাৰ বাবে আঠযোৰ পশুধন নমাই দিলে। তেওঁ তোমাক তিনিটা আন্ধাৰত ইভেণ্টৰ পিছত ইভেণ্টত তোমাৰ মাৰ পেটত সৃষ্টি কৰিলে। যিজনে এই কাম (কৰ) তেওঁ আল্লাহ, আপোনাৰ প্ৰভু, ৰাজ্যৰ মালিক প্ৰভু। তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা নাই; তেন্তে তোমাক কিয় ঘূৰাই দিয়া হৈছে?

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

যদি আপুনি কাফিৰ কৰে (এইটো জানি লওক) তেন্তে সঁচাকৈয়ে আল্লাহৰ আপোনাৰ প্ৰয়োজন নাই আৰু তেওঁ নিজৰ বান্দাসকলৰ কফিৰত সন্মতি নিদিয়ে। যদি আপুনি কৃতজ্ঞ হয়, তেন্তে তেওঁ আপোনাৰ কৃতজ্ঞতাত সন্তুষ্ট হয়। পাপ কৰা ব্যক্তিয়ে আনৰ পাপ কঢ়িয়াই নিব নোৱাৰে। তাৰ পিছত আপুনি আপোনাৰ প্ৰভুৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহিব আৰু তেওঁ আপোনাক আপুনি কৰা কামবোৰ ক’ব। সঁচাকৈয়ে (আপোনাৰ) বুকুত যি জমা হৈ আছে, সেই বিষয়ে তেওঁ সৰ্বজ্ঞানী।

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

আৰু যেতিয়া কোনো দুৰ্যোগে মানুহক আঘাত কৰে, তেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ প্ৰভুৰ ওচৰত (আজ্ঞা পালন) কৰি তেওঁৰ পৰা (সহায়) বিচাৰে; কিন্তু যেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ ওপৰত ৰহম দিয়ে তেতিয়া তেওঁ পাহৰি যায় (যি দুৰ্যোগৰ বাবে তেওঁ আগতে আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল), আৰু আল্লাহৰ বাবে মিত্ৰ সৃষ্টি কৰে যাতে তেওঁ (মানুহক) তেওঁৰ পথৰ পৰা বিপথে পৰিচালিত কৰে। কওক, "কিছু সময়ৰ বাবে আপোনাৰ অবিশ্বাসৰ সৈতে মজা কৰক। সঁচাকৈয়ে আপুনি নৰকৰ বাসিন্দাসকলৰ ভিতৰত থাকিব।"

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(আপুনিহে অধিক সৌভাগ্যৱান মুশ্বৰিক) নে তোমালোকে আখিৰাতৰ ভয়ত আৰু নিজৰ প্ৰভুৰ কৃপাত আশা কৰি ৰাতি ইবাদত, প্ৰণাম আৰু থিয় হৈ ইবাদত কৰে? কওক, “যিসকলে জানে, নজনাসকলৰ সমান নেকি?” সঁচাকৈয়ে যুক্তিৰ অধিকাৰীসকলেহে উপদেশ পায়।

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

কওক (মহাম্মদ), "হে মোৰ বিশ্বাসী বান্দাসকল! তোমালোকৰ প্ৰতিপালকক ভয় কৰা।" কাৰণ এই জগতত ভাল কাম কৰা মানুহে মঙ্গল লাভ কৰিব। আৰু ঈশ্বৰৰ পৃথিৱীখন বহল। ধৈৰ্য্য ধৰিলেহে তেওঁলোকৰ পুৰস্কাৰ সীমাহীনভাৱে বৃদ্ধি পাব।

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

কওক, “সঁচাকৈয়ে মোক আল্লাহৰ আজ্ঞা দিয়া হৈছে যে মই আল্লাহৰ সম্পূৰ্ণ আজ্ঞা পালন কৰি আল্লাহৰ ইবাদত (অনুসৰণ) কৰি দিম।”

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

আৰু মোক প্ৰথমে আত্মসমৰ্পণ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল।"

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

কওক, "সঁচাকৈয়ে মই মোৰ প্ৰভুৰ আজ্ঞা অমান্য কৰিলে মহাদিনৰ শাস্তিলৈ ভয় কৰো।"

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

কওক, "মোৰ ধৰ্মত (অনুশীলনত) কেৱল আল্লাহকহে তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ আজ্ঞা পালন কৰি ইবাদত কৰো।"

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

গতিকে তেওঁৰ বাহিৰেও নিজৰ ইচ্ছামতে পূজা কৰক! (হে মুশ্বৰিকসকল)। কওক, "সঁচাকৈয়ে ক্ষতিগ্ৰস্ত হ'ল সেইসকল যিয়ে কিয়ামতৰ দিনত নিজকে আৰু নিজৰ পৰিয়াল হেৰুৱাই পেলায়।"

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

ওপৰত জুইৰ তৰপ আৰু তলত তেওঁলোকৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা তৰপ আছিল। এইদৰে আল্লাহে নিজৰ বান্দাসকলক (সেই অত্যাচাৰেৰে) ভাবুকি দিয়ে। "হে মোৰ দাসসকল, মোক ভয় কৰা।"

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

আৰু যিসকলে তাগুতৰ পৰা আঁতৰি থাকে (অৰ্থাৎ) ইয়াক ইবাদত নকৰে আৰু আল্লাহৰ ওচৰলৈ উভতি যায়, তেওঁলোক ভাল খবৰৰ যোগ্য; এতেকে মোৰ দাসসকলক শুভবাৰ্ত্তা প্ৰচাৰ কৰা,

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(যেনে) যিসকলে বাক্য শুনি তাৰ শ্ৰেষ্ঠ অনুসৰণ কৰে। সেইসকলক আল্লাহ তা‘আলাই হিদায়ত কৰিছে আৰু সেইসকলকেই বুদ্ধিৰে সমৃদ্ধ।

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

গতিকে যিসকলে শাস্তি ভোগ কৰাটো নিশ্চিত তেওঁলোকৰ কি (আপুনি তেওঁলোকৰ ভাগ্য সলনি কৰিব বিচাৰেনে)? নৰকত থকা মানুহক আপুনি (মহম্মদে) ৰক্ষা কৰিবনে?

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

কিন্তু যিসকলে নিজৰ প্ৰভুক ভয় কৰে তেওঁলোকৰ কোঠা (জন্নাতত) থাকিব, তাৰ ওপৰত কোঠা নিৰ্মাণ কৰা হ’ব (তৰপত), যাৰ তলত নদী বৈ যায়। (অৰ্থাৎ) আল্লাহৰ প্ৰতিজ্ঞা। আল্লাহে নিজৰ প্ৰতিজ্ঞা ভংগ নকৰে।

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

তোমালোকে দেখা নাইনে যে আল্লাহে আকাশৰ পৰা পানী নমাই পৃথিৱীত বসন্তৰ দৰে বৈ দিয়ে, তাৰ পিছত তাৰ লগত বিভিন্ন ৰঙৰ শস্য উৎপন্ন কৰে; তাৰ পিছত সেইবোৰ শুকাই যায় আৰু আপুনি সেইবোৰ হালধীয়া হোৱা দেখিব; তাৰ পিছত তেওঁ সেইবোৰক সিঁচৰতি হৈ থকা ধ্বংসাৱশেষ কৰি তোলে। সঁচাকৈয়ে ইয়াত বুজাবুজিৰ পুৰুষৰ বাবে এটা শিক্ষা আছে।

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

গতিকে যিসকল লোকৰ হৃদয় আল্লাহে ইছলামৰ ধৰ্ম (গ্ৰহণ) কৰিবলৈ মুকলি কৰি দিয়ে আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে নিজৰ প্ৰভুৰ পৰা পোহৰ লাভ কৰে (যিসকল লোকৰ হৃদয় শিলৰ হয়) সেই একেই নেকি? গতিকে ধিক্, যিসকলৰ হৃদয় আল্লাহৰ স্মৰণত নিথৰ হৈ পৰিছে। তেওঁলোকৰ স্পষ্ট ভুল হৈছে।

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

আল্লাহে উত্তম শব্দ (যেনে) একেটা কোৰআন (ইয়াৰ আয়াত) বাৰে বাৰে নমাই দিছে, ইয়াৰ কাৰণে নিজৰ প্ৰভুক ভয় কৰাসকলৰ ছাল কঁপিছে, তাৰ পিছত আল্লাহক স্মৰণ কৰিলে তেওঁলোকৰ ছাল আৰু হৃদয় শান্ত হৈ পৰে। সেয়াই আল্লাহৰ হিদায়ত, সেই কিতাপখনৰে তেওঁ যাক ইচ্ছা কৰে তেওঁক হিদায়ত কৰে। আৰু যাক আল্লাহে বিপথে পৰিচালিত কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে, তেওঁক কোনেও পথ প্ৰদৰ্শন কৰিব নোৱাৰে।

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

গতিকে যিসকল লোকে নিজৰ মুখ ৰক্ষা কৰে তেওঁলোকে কিয়ামতৰ দিনত বেয়া শাস্তিৰ পৰা আঁতৰি থাকিবনে (যি মুমিনসকলৰ শাস্তি অধীন নহয়)? আৰু অন্যায়কাৰীসকলক কোৱা হৈছিল, "তোমালোকে যি কৰিলে তাৰ পুৰস্কাৰৰ সোৱাদ লওক।"

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

যিসকলে তেওঁলোকৰ আগতে (দূতসকলক) অস্বীকাৰ কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে আশা নকৰা দিশৰ পৰা শাস্তি তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহিছিল।

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

গতিকে আল্লাহে তেওঁলোকৰ ওপৰত দুনিয়াৰ জীৱনৰ অপমান সাধন কৰিলে। আৰু সঁচাকৈয়ে, পৰলোকত শাস্তি বেছি, যদিহে (কেৱল) তেওঁলোকে জানিছিল।

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে আমি এই কোৰআনত মানুহৰ বাবে সকলো ধৰণৰ দৃষ্টান্ত তৈয়াৰ কৰিছো যাতে তেওঁলোকে শিকিব পাৰে।

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(অৰ্থাৎ) কোৰআন আৰবী ভাষাত আছে, কোনো বেঁকাতা নাই (ইয়াত) যাতে তেওঁলোক ধৰ্মপৰায়ণ হয়।

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

আল্লাহে বিবাদৰ কেইবাজনো অংশীদাৰৰ মালিকানাধীন এজন মানুহৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰিছে, আৰু এজন দাসৰ যি সম্পূৰ্ণৰূপে এজন মানুহৰ অন্তৰ্গত। দাস দুজনৰ অৱস্থা সমান নেকি? আল্লাহৰ প্ৰশংসা হওক, কিন্তু তেওঁলোকৰ বেছিভাগেই নাজানে।

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

সঁচাকৈয়ে আপুনি (মহম্মদ) মৰিব আৰু তেওঁলোক (ও) মৰিব।

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

তেতিয়া সঁচাকৈয়ে কিয়ামতৰ দিনা তোমালোকে তোমাৰ প্ৰভুৰ আগত বিবাদ কৰিবা।

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

গতিকে আল্লাহৰ বিৰুদ্ধে মিছা আৱিষ্কাৰ কৰি তেওঁৰ ওচৰলৈ অহা সত্যক অস্বীকাৰ কৰা ব্যক্তিতকৈ অন্যায় কোন? নৰক সেই ঠাই নহয়নে য'ত অবিশ্বাসীসকলে বাস কৰে?

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

আৰু যিসকলে সত্য (মহম্মদ) আনে আৰু যিসকলে তাক নিশ্চিত কৰে, সেইসকলেই হৈছে ধৰ্মপৰায়ণ লোকসকল।

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

তেওঁলোকে নিজৰ প্ৰভুৰ পৰা যি কামনা কৰে তাক লাভ কৰে। ভাল কাম কৰা সকলৰ এনে পুৰস্কাৰ,

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

যাতে আল্লাহে তেওঁলোকৰ আটাইতকৈ বেয়া কামবোৰ মচি পেলাব আৰু তেওঁলোকে কৰা কামতকৈ ভাল কিবা এটাৰে পুৰস্কাৰ দিব।

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

আল্লাহ তেওঁৰ বান্দাসকলৰ বাবে যথেষ্ট নহয়নে? তেওঁৰ বাহিৰে আন (ইবাদত) আপোনাক ভয় খুৱাই। যাক আল্লাহে বিপথে পৰিচালিত হ’বলৈ অনুমতি দিয়ে, তেওঁক কোনেও পথ প্ৰদৰ্শন কৰিব নোৱাৰে।

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

আৰু যিজনক আল্লাহৰ দ্বাৰা হিদায়ত কৰা হয়, তেওঁক কোনেও বিপথে পৰিচালিত কৰিব নোৱাৰে। আল্লাহ সৰ্বশক্তিমান নহয়নে আৰু শাস্তি দিয়াৰ (শক্তি) আছেনে?

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে যদি আপুনি তেওঁলোকক সুধিব যে "আকাশ আৰু পৃথিৱী কোনে সৃষ্টি কৰিলে?" তেওঁলোকে নিশ্চয় উত্তৰ দিব, “আল্লাহ”। কওক, "তেন্তে আপুনি জানেনে যে আপুনি আল্লাহৰ বাহিৰে কি ইবাদত কৰে, যদি আল্লাহে মোৰ ওপৰত বিপৰ্যয় আনিব বিচাৰে, তেন্তে তেওঁলোকে সেই দুৰ্যোগ দূৰ কৰিব পাৰিবনে, নে আল্লাহে যদি মোক দয়া কৰিব বিচাৰে তেন্তে তেওঁলোকে তেওঁৰ ৰহমত বাধা দিব পাৰিবনে?" কোৱা, "মোৰ বাবে আল্লাহ যথেষ্ট। যিসকলে নিজৰ আস্থা ৰাখে তেওঁলোকে তেওঁৰ ওচৰত বশ হয়।"

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

কওক (মহাম্মদ), "হে মোৰ লোকসকল! আপোনাৰ স্থিতি অনুসৰি কাম কৰক, ময়ো (তেনেকৈ) কৰো। পিছত আপুনি গম পাব,

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

যিয়ে অপমানজনক শাস্তি পাব আৰু তেওঁৰ ওপৰত চিৰন্তন শাস্তি আহিব।"

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

সঁচাকৈ আমি তোমালোকৰ ওচৰলৈ মানুহৰ ওচৰলৈ সত্য কঢ়িয়াই অনা কিতাব (কোৰআন) পঠাইছো; তেতিয়া যিয়ে হিদায়ত লাভ কৰে (হিচাব) তেওঁ নিজৰ বাবে, আৰু যিয়ে বিপথে পৰিচালিত হয় তেন্তে নিশ্চয় ভুল নিজৰ বাবে, আৰু সেইবোৰৰ বাবে আপুনি দায়ী নহয়।

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

আল্লাহে (মানুহৰ) মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁলোকৰ আত্মা আৰু শুই থকা অৱস্থাত মৃত্যু নোহোৱা (মানুহৰ) আত্মা লৈ যায়; গতিকে তেওঁ (মানুহৰ) আত্মাক ধৰি ৰাখে যাৰ বাবে তেওঁ মৃত্যুৰ আজ্ঞা দিছে আৰু তেওঁ আনসকলক নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবে মুকলি কৰি দিয়ে। সঁচাকৈ ইয়াত চিন্তা কৰা লোকসকলৰ বাবে (আল্লাহৰ মহত্ত্বৰ) চিন আছে।

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

নে আল্লাহৰ বাহিৰে সহায়কাৰী লয়? কোৱা, "তেওঁলোকৰ একো নাথাকিলেও আৰু বুজি নোপোৱাৰ পিছতো আপুনি সেইবোৰ লয় নেকি?"

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

কওক, "সহায় কেৱল আল্লাহৰ। তেওঁ আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ ৰাজ্যৰ মালিক। তেতিয়া তেওঁৰ ওচৰলৈ তোমালোক ঘূৰি আহিব।"

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

আৰু যদি কেৱল আল্লাহৰ নাম উল্লেখ কৰা হয়, তেন্তে পৰলোকক বিশ্বাস নকৰা সকলৰ হৃদয় খুব বিচলিত হব। কিন্তু আল্লাহৰ বাহিৰে আন দেৱতাৰ নাম উলিয়ালে হঠাৎ তেওঁলোক সুখী হৈ পৰে।

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

কওক, “হে আকাশ-পৃথিৱীৰ সৃষ্টিকৰ্তা আল্লাহ, যিজনে সকলো অদৃশ্য আৰু বাস্তৱিক জানে, আপুনিয়েই আপোনাৰ বান্দাসকলৰ মাজত সিদ্ধান্ত লয় যে তেওঁলোকে সদায় কি বিষয়ত বিবাদ কৰে।”

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

আৰু যদি অন্যায়কাৰীসকলৰ হাতত পৃথিৱীৰ সকলো বস্তু আৰু তাতকৈ বেছি থাকে, তেন্তে তেওঁলোকে নিশ্চয় ইয়াৰ দ্বাৰা নিজকে কিয়ামতৰ দিনত হোৱা কুশাস্তিৰ পৰা মুক্ত কৰিলেহেঁতেন। আৰু তেওঁলোকৰ বাবে আল্লাহৰ পৰা এটা শাস্তি স্পষ্ট হৈ পৰিল যিটো তেওঁলোকে আগতে কেতিয়াও আশা কৰা নাছিল।

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

আৰু তেওঁলোকৰ বাবে স্পষ্ট হৈ পৰিল যে তেওঁলোকে কি বেয়া কাম কৰিলে আৰু তেওঁলোকে সদায় যি কামত উপহাস কৰি আহিছে তাত তেওঁলোকে আপ্লুত হৈ পৰিল।

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

গতিকে যেতিয়া কোনো ব্যক্তিৰ ওপৰত কোনো দুৰ্যোগ হয় তেতিয়া তেওঁ আমাক মাতে, তাৰ পিছত যেতিয়া আমি তেওঁক আমাৰ আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰোঁ তেতিয়া তেওঁ কয়, "সঁচাকৈয়ে, মোক এই আশীৰ্বাদ দিয়া হৈছিল কেৱল মোৰ বুদ্ধিমত্তাৰ বাবে।" আচলতে ই এটা পৰীক্ষা, কিন্তু বেছিভাগেই নাজানে।

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

সঁচাকৈ যিসকলে তেওঁলোকৰ আগত এই কথা কৈছে, তেওঁলোকে আগতে যি কৰিছিল, তেওঁলোকৰ বাবে আৰু উপযোগী নহ’ব।

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

তাৰ পিছত তেওঁলোকে কৰা কামৰ বেয়া পৰিণতিৰ পৰা আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল (বিপৰ্যয়)। আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ অন্যায়কাৰীসকলেও যি কৰে তাৰ বেয়া পৰিণতিৰ পৰা আঘাত (বিপৰ্যয়) হ’ব আৰু তেওঁলোকে সাৰি যাব নোৱাৰিব।

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

আৰু তেওঁলোকে নাজানেনে যে আল্লাহ তা‘আলাই যাক ইচছা কৰে তাৰ ওপৰত ৰজ্জা বিস্তাৰ কৰে আৰু (যিলৈ ইচ্ছা কৰে) সীমাবদ্ধ কৰে? নিশ্চয় ইয়াত বিশ্বাসী লোকসকলৰ বাবে (আল্লাহৰ শক্তিৰ) চিন আছে।

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

কওক, "হে মোৰ বান্দাসকল যিসকলে নিজৰ সীমাৰ বাহিৰলৈ যায়! আল্লাহৰ ৰহমত হতাশ নহব। সঁচাকৈ আল্লাহে সকলোৰে পাপ ক্ষমা কৰে।

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

আৰু তোমালোকৰ ওচৰলৈ শাস্তি অহাৰ আগতেই তেওঁৰ ওচৰত সমৰ্পণ কৰক, তেতিয়া তোমালোকক সহায় কৰা নহ’ব।

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

আৰু হঠাতে শাস্তি আপোনাৰ ওপৰত অহাৰ আগতে আপোনাৰ প্ৰতিপালকৰ পৰা যিটো আপোনাৰ ওচৰলৈ (কোৰআন) পঠোৱা হৈছে, সেইখিনি যিমান পাৰি সিমান ভালকৈ অনুসৰণ কৰক, আনহাতে আপুনি ইয়াৰ বিষয়ে অৱগত নহয়।

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

যাতে কোনেও নকয়, ‘আল্লাহৰ প্ৰতি (মোৰ বাধ্যবাধকতা পালন) কৰাৰ ক্ষেত্ৰত মোৰ অৱহেলাৰ বাবে মোৰ কিমান ডাঙৰ অনুশোচনা, আৰু সঁচাকৈয়ে মই (আল্লাহৰ ধৰ্ম)ক উপহাস কৰাসকলৰ মাজৰ এজন।

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

বা (যদি) কোনোবাই ক’ব, ‘আল্লাহ যদি মোক হিদায়ত কৰিলেহেঁতেন তেন্তে মই ধৰ্মপৰায়ণ লোকসকলৰ ভিতৰত এজন হ’লোহেঁতেন।’

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

বা (যদি) কোনোৱে শাস্তি দেখি ক’ব, ‘যদি মই (জগতলৈ) উভতি যাব পাৰিলোহেঁতেন, তেন্তে মই নিশ্চয় ভাল কাম কৰাসকলৰ মাজৰ এজন হ’লোহেঁতেন।’

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

সঁচাকৈয়ে মোৰ তথ্য তোমালোকৰ ওচৰলৈ আহিছে, কিন্তু তুমি ইয়াক অস্বীকাৰ কৰা, তাৰ পৰিৱৰ্তে তুমি গৌৰৱ কৰে আৰু কাফিৰৰ মাজত আছা।"

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

আৰু কিয়ামতৰ দিনা আল্লাহৰ বিৰুদ্ধে মিছা কথা কোৱা লোকসকলক দেখা পাব, তেওঁলোকৰ মুখ ক’লা। জীয়াই থকাৰ বাবে গৌৰৱ কৰা মানুহৰ বাবে নৰক ঠাই নহয়নে?

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

আৰু আল্লাহে তেওঁলোকৰ বিজয়ৰ দ্বাৰা সৎক ৰক্ষা কৰিব। শাস্তিৰ দ্বাৰা তেওঁলোকক স্পৰ্শ কৰা নহ’ব, শোকও নহ’ব।

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

আল্লাহ সকলো বস্তুৰ সৃষ্টিকৰ্তা আৰু তেওঁ সকলো বস্তুৰ ধাৰক।

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ চাবি (ধন) তেওঁৰ। আৰু যিসকলে আল্লাহৰ আয়াতক কাফিৰ কৰে, তেওঁলোকেই হেৰুৱাই পেলায়।

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

কওক (মহাম্মদ) "হে অজ্ঞান লোক, তোমালোকে মোক আল্লাহৰ বাহিৰে আন ইবাদত কৰিবলৈ আদেশ দিছানে?"

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

আৰু সঁচাকৈ তোমালোকৰ ওচৰত আৰু তোমালোকৰ আগত থকা (নবীসকলৰ) ওচৰত এই কথা অৱতীৰ্ণ হৈছে যে, "সঁচাকৈয়ে যদি আপুনি (আল্লাহ)ৰ লগত অংশীদাৰ হয়, তেন্তে তোমালোকৰ কৰ্মবোৰ নিশ্চয় মচি পেলোৱা হ'ব আৰু আপুনি নিশ্চয়কৈ ক্ষতিগ্ৰস্তসকলৰ ভিতৰত এজন হ'ব।"

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

গতিকে আপুনি ইবাদত কৰাজন আল্লাহ হওক আৰু কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰাসকলৰ ভিতৰত এজন হওক।"

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

আৰু তেওঁলোকে আল্লাহৰ মহিমামণ্ডিত যিদৰে কৰিব লাগে তেনেদৰে নকৰে, যদিও কিয়ামতৰ দিনত সমগ্ৰ পৃথিৱী তেওঁৰ হাতত থাকে আৰু আকাশ তেওঁৰ সোঁহাতেৰে গুটিয়াই থোৱা হয়। মহিমা তেওঁৰ হওক আৰু তেওঁলোকে ইজনে সিজনৰ লগত যি সংগতি ৰাখিছে তাৰ ওপৰত তেওঁ উচ্চ।

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

আৰু শিঙা বজোৱা হ’ল আৰু আকাশ-পৃথিৱীৰ সকলো (জীৱ) মৰি গ’ল, আল্লাহৰ ইচ্ছা কৰা লোকসকলৰ বাহিৰে। তাৰ পিছত আকৌ এবাৰ বজোৱা হ’ল (তুমি) তাৰ পিছত লগে লগে তেওঁলোক উঠিল (নিজৰ কবৰৰ পৰা) অপেক্ষা কৰি (ঈশ্বৰৰ সিদ্ধান্ত)।

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

আৰু পৃথিৱী (মাহছিয়াৰৰ পথাৰ) নিজৰ প্ৰভুৰ (ন্যায়ৰ) পোহৰেৰে আলোকিত হ’ব; আৰু (তেওঁলোকৰ কৰ্মৰ) পুস্তক (প্ৰতিজন ব্যক্তিক) দিয়া হ’ব, ভাববাদী আৰু সাক্ষীসকলক অনা হ’ব আৰু তেওঁলোকৰ মাজত ন্যায়ৰ দ্বাৰা বিচাৰ কৰা হ’ব, আৰু তেওঁলোকৰ ওপৰত অন্যায় নহ’ব।

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

আৰু প্ৰতিজন আত্মাই যি কৰিছে সেই অনুসৰি নিখুঁত পুৰস্কাৰ দিয়া হয় আৰু তেওঁলোকে কি কৰিছে তেওঁ ভালদৰে জানে।

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

কাফিৰ কৰা মানুহক দল-সংগঠনে নৰকলৈ লৈ যোৱা হয়। যাতে যেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁৰ (নৰক) ওচৰ পালেগৈ তেতিয়া দুৱাৰবোৰ খোল খালে আৰু প্ৰহৰীয়ে তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোকৰ মাজৰ পৰা কেতিয়াও এনে কোনো পাঁচনি অহা নাইনে যিয়ে তোমালোকৰ প্ৰভুৰ আয়াতবোৰ পঢ়ি তোমালোকৰ দিনৰ সাক্ষাৎ (সহ)ৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰি দিছিল?” তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, “হয়, আছে” কিন্তু কাফিৰৰ ক্ষেত্ৰত শাস্তিৰ আজ্ঞা নিশ্চিতভাৱে প্ৰযোজ্য।

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

কোৱা হৈছিল (তেওঁলোকক), "নৰকৰ দুৱাৰত প্ৰৱেশ কৰক, (তোমালোক) তাত চিৰকাল থাকিবা।" গতিকে গৌৰৱ কৰাসকলৰ বাবে (নৰক) আটাইতকৈ বেয়া ঠাই।

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

আৰু যিসকলে নিজৰ প্ৰভুক ভয় কৰে তেওঁলোকক গোটত স্বৰ্গলৈ অনা হয়। যাতে যেতিয়া তেওঁলোকে তাত (স্বৰ্গ) পালে আৰু ইয়াৰ দুৱাৰ মুকলি হ’ল, তেতিয়া ৰক্ষকে তেওঁলোকক ক’লে, "তোমালোকৰ ওপৰত সমৃদ্ধি (দান কৰা হওক), ধন্য তোমালোক! গতিকে ভিতৰলৈ আহক, তাত চিৰকাল থাকিবা।"

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

আৰু তেওঁলোকে ক’লে, “আল্লাহৰ প্ৰশংসা হ’ব যিজনে আমাৰ প্ৰতি দিয়া প্ৰতিজ্ঞা পূৰণ কৰি আমাক এই বাসস্থান দিছে, আৰু আমি য’তেই ইচ্ছা জান্নাতত বাস কৰিবলৈ (অনুমতি দিয়া হৈছে)।” গতিকে ভাল কাম কৰাসকলৰ বাবে (ই) সৰ্বোত্তম পুৰস্কাৰ।

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

আৰু আপুনি (মহম্মদ) ফেৰেস্তাসকলক সিংহাসনৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰা দেখিব, নিজৰ প্ৰভুৰ প্ৰশংসা কৰি মহিমামণ্ডিত কৰি আছে; তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ (ঈশ্বৰৰ বান্দাসকলৰ) মাজত ন্যায্যভাৱে সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ল আৰু কোৱা হ’ল, “সকলো জগতৰ প্ৰভু আল্লাহৰ প্ৰশংসা হওক।”

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

এই গ্ৰন্থ (আল-কোৰআন) আল্লাহ, মহামহিম, পৰম জ্ঞানী আল্লাহৰ দ্বাৰা অৱতীৰ্ণ হৈছে।

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

সঁচাকৈ আমি সত্য (আনা)ৰ সৈতে তোমালোকৰ ওচৰত (মুহাম্মাদ) কিতাব (কোৰআন) নমাই দিছো। গতিকে নিজৰ ধৰ্মত আন্তৰিকতা আৰু আন্তৰিকতাৰে আল্লাহৰ ইবাদত কৰক।

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

মনত ৰখা! কেৱল আল্লাহ বিশুদ্ধ ধৰ্মৰ অন্তৰ্গত (শ্বিৰ্কৰ পৰা)। আৰু যিসকলে তেওঁৰ বাহিৰে আন ৰক্ষক লৈছিল (কলে), "আমি তেওঁলোকৰ ইবাদত নকৰো কিন্তু (আশা কৰোঁ) যে তেওঁলোকে আমাক আল্লাহৰ যিমান পাৰি ওচৰলৈ টানিব।" সঁচাকৈ আল্লাহে তেওঁলোকৰ মাজত বিবাদৰ বিষয়ে বিচাৰ কৰিব। সঁচাকৈ আল্লাহে মিছলীয়া আৰু অতি কাফিৰ লোকক হিদায়ত নিদিয়ে।

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

যদি আল্লাহে সন্তান এটা ল’ব বিচাৰে তেন্তে অৱশ্যেই তেওঁ সৃষ্টি কৰা বস্তুৰ পৰা যি বিচাৰে সেইটো বাছি ল’ব। তেওঁৰ মহিমা হওক। তেওঁ হৈছে সৰ্ব্বশক্তিমান, সৰ্বশক্তিমান আল্লাহ।

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

তেওঁ আকাশ-পৃথিৱীক সঠিক (উদ্দেশ্য)ৰে সৃষ্টি কৰিছিল; তেওঁ ৰাতিক দিনে বশ কৰি দিনক ৰাতি বশ কৰি সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰক বশ কৰি ৰাখিছিল, প্ৰত্যেকেই নিজৰ নিৰ্দিষ্ট সময় অনুসৰি দৌৰিছিল। মনত ৰখা! তেওঁ হৈছে অতি সম্ভ্ৰান্ত, অতি ক্ষমাশীল।

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

তেওঁ আপোনাক এজন ব্যক্তিৰ পৰা (আদম) সৃষ্টি কৰিলে তাৰ পিছত তেওঁৰ পৰা তেওঁ আপোনাৰ সংগী কৰিলে আৰু তেওঁ আপোনাৰ বাবে আঠযোৰ পশুধন নমাই দিলে। তেওঁ তোমাক তিনিটা আন্ধাৰত ইভেণ্টৰ পিছত ইভেণ্টত তোমাৰ মাৰ পেটত সৃষ্টি কৰিলে। যিজনে এই কাম (কৰ) তেওঁ আল্লাহ, আপোনাৰ প্ৰভু, ৰাজ্যৰ মালিক প্ৰভু। তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা নাই; তেন্তে তোমাক কিয় ঘূৰাই দিয়া হৈছে?

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

যদি আপুনি কাফিৰ কৰে (এইটো জানি লওক) তেন্তে সঁচাকৈয়ে আল্লাহৰ আপোনাৰ প্ৰয়োজন নাই আৰু তেওঁ নিজৰ বান্দাসকলৰ কফিৰত সন্মতি নিদিয়ে। যদি আপুনি কৃতজ্ঞ হয়, তেন্তে তেওঁ আপোনাৰ কৃতজ্ঞতাত সন্তুষ্ট হয়। পাপ কৰা ব্যক্তিয়ে আনৰ পাপ কঢ়িয়াই নিব নোৱাৰে। তাৰ পিছত আপুনি আপোনাৰ প্ৰভুৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহিব আৰু তেওঁ আপোনাক আপুনি কৰা কামবোৰ ক’ব। সঁচাকৈয়ে (আপোনাৰ) বুকুত যি জমা হৈ আছে, সেই বিষয়ে তেওঁ সৰ্বজ্ঞানী।

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

আৰু যেতিয়া কোনো দুৰ্যোগে মানুহক আঘাত কৰে, তেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ প্ৰভুৰ ওচৰত (আজ্ঞা পালন) কৰি তেওঁৰ পৰা (সহায়) বিচাৰে; কিন্তু যেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ ওপৰত ৰহম দিয়ে তেতিয়া তেওঁ পাহৰি যায় (যি দুৰ্যোগৰ বাবে তেওঁ আগতে আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল), আৰু আল্লাহৰ বাবে মিত্ৰ সৃষ্টি কৰে যাতে তেওঁ (মানুহক) তেওঁৰ পথৰ পৰা বিপথে পৰিচালিত কৰে। কওক, "কিছু সময়ৰ বাবে আপোনাৰ অবিশ্বাসৰ সৈতে মজা কৰক। সঁচাকৈয়ে আপুনি নৰকৰ বাসিন্দাসকলৰ ভিতৰত থাকিব।"

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(আপুনিহে অধিক সৌভাগ্যৱান মুশ্বৰিক) নে তোমালোকে আখিৰাতৰ ভয়ত আৰু নিজৰ প্ৰভুৰ কৃপাত আশা কৰি ৰাতি ইবাদত, প্ৰণাম আৰু থিয় হৈ ইবাদত কৰে? কওক, “যিসকলে জানে, নজনাসকলৰ সমান নেকি?” সঁচাকৈয়ে যুক্তিৰ অধিকাৰীসকলেহে উপদেশ পায়।

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

কওক (মহাম্মদ), "হে মোৰ বিশ্বাসী বান্দাসকল! তোমালোকৰ প্ৰতিপালকক ভয় কৰা।" কাৰণ এই জগতত ভাল কাম কৰা মানুহে মঙ্গল লাভ কৰিব। আৰু ঈশ্বৰৰ পৃথিৱীখন বহল। ধৈৰ্য্য ধৰিলেহে তেওঁলোকৰ পুৰস্কাৰ সীমাহীনভাৱে বৃদ্ধি পাব।

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

কওক, “সঁচাকৈয়ে মোক আল্লাহৰ আজ্ঞা দিয়া হৈছে যে মই আল্লাহৰ সম্পূৰ্ণ আজ্ঞা পালন কৰি আল্লাহৰ ইবাদত (অনুসৰণ) কৰি দিম।”

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

আৰু মোক প্ৰথমে আত্মসমৰ্পণ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল।"

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

কওক, "সঁচাকৈয়ে মই মোৰ প্ৰভুৰ আজ্ঞা অমান্য কৰিলে মহাদিনৰ শাস্তিলৈ ভয় কৰো।"

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

কওক, "মোৰ ধৰ্মত (অনুশীলনত) কেৱল আল্লাহকহে তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ আজ্ঞা পালন কৰি ইবাদত কৰো।"

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

গতিকে তেওঁৰ বাহিৰেও নিজৰ ইচ্ছামতে পূজা কৰক! (হে মুশ্বৰিকসকল)। কওক, "সঁচাকৈয়ে ক্ষতিগ্ৰস্ত হ'ল সেইসকল যিয়ে কিয়ামতৰ দিনত নিজকে আৰু নিজৰ পৰিয়াল হেৰুৱাই পেলায়।"

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

ওপৰত জুইৰ তৰপ আৰু তলত তেওঁলোকৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা তৰপ আছিল। এইদৰে আল্লাহে নিজৰ বান্দাসকলক (সেই অত্যাচাৰেৰে) ভাবুকি দিয়ে। "হে মোৰ দাসসকল, মোক ভয় কৰা।"

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

আৰু যিসকলে তাগুতৰ পৰা আঁতৰি থাকে (অৰ্থাৎ) ইয়াক ইবাদত নকৰে আৰু আল্লাহৰ ওচৰলৈ উভতি যায়, তেওঁলোক ভাল খবৰৰ যোগ্য; এতেকে মোৰ দাসসকলক শুভবাৰ্ত্তা প্ৰচাৰ কৰা,

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(যেনে) যিসকলে বাক্য শুনি তাৰ শ্ৰেষ্ঠ অনুসৰণ কৰে। সেইসকলক আল্লাহ তা‘আলাই হিদায়ত কৰিছে আৰু সেইসকলকেই বুদ্ধিৰে সমৃদ্ধ।

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

গতিকে যিসকলে শাস্তি ভোগ কৰাটো নিশ্চিত তেওঁলোকৰ কি (আপুনি তেওঁলোকৰ ভাগ্য সলনি কৰিব বিচাৰেনে)? নৰকত থকা মানুহক আপুনি (মহম্মদে) ৰক্ষা কৰিবনে?

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

কিন্তু যিসকলে নিজৰ প্ৰভুক ভয় কৰে তেওঁলোকৰ কোঠা (জন্নাতত) থাকিব, তাৰ ওপৰত কোঠা নিৰ্মাণ কৰা হ’ব (তৰপত), যাৰ তলত নদী বৈ যায়। (অৰ্থাৎ) আল্লাহৰ প্ৰতিজ্ঞা। আল্লাহে নিজৰ প্ৰতিজ্ঞা ভংগ নকৰে।

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

তোমালোকে দেখা নাইনে যে আল্লাহে আকাশৰ পৰা পানী নমাই পৃথিৱীত বসন্তৰ দৰে বৈ দিয়ে, তাৰ পিছত তাৰ লগত বিভিন্ন ৰঙৰ শস্য উৎপন্ন কৰে; তাৰ পিছত সেইবোৰ শুকাই যায় আৰু আপুনি সেইবোৰ হালধীয়া হোৱা দেখিব; তাৰ পিছত তেওঁ সেইবোৰক সিঁচৰতি হৈ থকা ধ্বংসাৱশেষ কৰি তোলে। সঁচাকৈয়ে ইয়াত বুজাবুজিৰ পুৰুষৰ বাবে এটা শিক্ষা আছে।

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

গতিকে যিসকল লোকৰ হৃদয় আল্লাহে ইছলামৰ ধৰ্ম (গ্ৰহণ) কৰিবলৈ মুকলি কৰি দিয়ে আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে নিজৰ প্ৰভুৰ পৰা পোহৰ লাভ কৰে (যিসকল লোকৰ হৃদয় শিলৰ হয়) সেই একেই নেকি? গতিকে ধিক্, যিসকলৰ হৃদয় আল্লাহৰ স্মৰণত নিথৰ হৈ পৰিছে। তেওঁলোকৰ স্পষ্ট ভুল হৈছে।

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

আল্লাহে উত্তম শব্দ (যেনে) একেটা কোৰআন (ইয়াৰ আয়াত) বাৰে বাৰে নমাই দিছে, ইয়াৰ কাৰণে নিজৰ প্ৰভুক ভয় কৰাসকলৰ ছাল কঁপিছে, তাৰ পিছত আল্লাহক স্মৰণ কৰিলে তেওঁলোকৰ ছাল আৰু হৃদয় শান্ত হৈ পৰে। সেয়াই আল্লাহৰ হিদায়ত, সেই কিতাপখনৰে তেওঁ যাক ইচ্ছা কৰে তেওঁক হিদায়ত কৰে। আৰু যাক আল্লাহে বিপথে পৰিচালিত কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে, তেওঁক কোনেও পথ প্ৰদৰ্শন কৰিব নোৱাৰে।

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

গতিকে যিসকল লোকে নিজৰ মুখ ৰক্ষা কৰে তেওঁলোকে কিয়ামতৰ দিনত বেয়া শাস্তিৰ পৰা আঁতৰি থাকিবনে (যি মুমিনসকলৰ শাস্তি অধীন নহয়)? আৰু অন্যায়কাৰীসকলক কোৱা হৈছিল, "তোমালোকে যি কৰিলে তাৰ পুৰস্কাৰৰ সোৱাদ লওক।"

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

যিসকলে তেওঁলোকৰ আগতে (দূতসকলক) অস্বীকাৰ কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে আশা নকৰা দিশৰ পৰা শাস্তি তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহিছিল।

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

গতিকে আল্লাহে তেওঁলোকৰ ওপৰত দুনিয়াৰ জীৱনৰ অপমান সাধন কৰিলে। আৰু সঁচাকৈয়ে, পৰলোকত শাস্তি বেছি, যদিহে (কেৱল) তেওঁলোকে জানিছিল।

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে আমি এই কোৰআনত মানুহৰ বাবে সকলো ধৰণৰ দৃষ্টান্ত তৈয়াৰ কৰিছো যাতে তেওঁলোকে শিকিব পাৰে।

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(অৰ্থাৎ) কোৰআন আৰবী ভাষাত আছে, কোনো বেঁকাতা নাই (ইয়াত) যাতে তেওঁলোক ধৰ্মপৰায়ণ হয়।

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

আল্লাহে বিবাদৰ কেইবাজনো অংশীদাৰৰ মালিকানাধীন এজন মানুহৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰিছে, আৰু এজন দাসৰ যি সম্পূৰ্ণৰূপে এজন মানুহৰ অন্তৰ্গত। দাস দুজনৰ অৱস্থা সমান নেকি? আল্লাহৰ প্ৰশংসা হওক, কিন্তু তেওঁলোকৰ বেছিভাগেই নাজানে।

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

সঁচাকৈয়ে আপুনি (মহম্মদ) মৰিব আৰু তেওঁলোক (ও) মৰিব।

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

তেতিয়া সঁচাকৈয়ে কিয়ামতৰ দিনা তোমালোকে তোমাৰ প্ৰভুৰ আগত বিবাদ কৰিবা।

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

গতিকে আল্লাহৰ বিৰুদ্ধে মিছা আৱিষ্কাৰ কৰি তেওঁৰ ওচৰলৈ অহা সত্যক অস্বীকাৰ কৰা ব্যক্তিতকৈ অন্যায় কোন? নৰক সেই ঠাই নহয়নে য'ত অবিশ্বাসীসকলে বাস কৰে?

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

আৰু যিসকলে সত্য (মহম্মদ) আনে আৰু যিসকলে তাক নিশ্চিত কৰে, সেইসকলেই হৈছে ধৰ্মপৰায়ণ লোকসকল।

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

তেওঁলোকে নিজৰ প্ৰভুৰ পৰা যি কামনা কৰে তাক লাভ কৰে। ভাল কাম কৰা সকলৰ এনে পুৰস্কাৰ,

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

যাতে আল্লাহে তেওঁলোকৰ আটাইতকৈ বেয়া কামবোৰ মচি পেলাব আৰু তেওঁলোকে কৰা কামতকৈ ভাল কিবা এটাৰে পুৰস্কাৰ দিব।

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

আল্লাহ তেওঁৰ বান্দাসকলৰ বাবে যথেষ্ট নহয়নে? তেওঁৰ বাহিৰে আন (ইবাদত) আপোনাক ভয় খুৱাই। যাক আল্লাহে বিপথে পৰিচালিত হ’বলৈ অনুমতি দিয়ে, তেওঁক কোনেও পথ প্ৰদৰ্শন কৰিব নোৱাৰে।

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

আৰু যিজনক আল্লাহৰ দ্বাৰা হিদায়ত কৰা হয়, তেওঁক কোনেও বিপথে পৰিচালিত কৰিব নোৱাৰে। আল্লাহ সৰ্বশক্তিমান নহয়নে আৰু শাস্তি দিয়াৰ (শক্তি) আছেনে?

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে যদি আপুনি তেওঁলোকক সুধিব যে "আকাশ আৰু পৃথিৱী কোনে সৃষ্টি কৰিলে?" তেওঁলোকে নিশ্চয় উত্তৰ দিব, “আল্লাহ”। কওক, "তেন্তে আপুনি জানেনে যে আপুনি আল্লাহৰ বাহিৰে কি ইবাদত কৰে, যদি আল্লাহে মোৰ ওপৰত বিপৰ্যয় আনিব বিচাৰে, তেন্তে তেওঁলোকে সেই দুৰ্যোগ দূৰ কৰিব পাৰিবনে, নে আল্লাহে যদি মোক দয়া কৰিব বিচাৰে তেন্তে তেওঁলোকে তেওঁৰ ৰহমত বাধা দিব পাৰিবনে?" কোৱা, "মোৰ বাবে আল্লাহ যথেষ্ট। যিসকলে নিজৰ আস্থা ৰাখে তেওঁলোকে তেওঁৰ ওচৰত বশ হয়।"

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

কওক (মহাম্মদ), "হে মোৰ লোকসকল! আপোনাৰ স্থিতি অনুসৰি কাম কৰক, ময়ো (তেনেকৈ) কৰো। পিছত আপুনি গম পাব,

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

যিয়ে অপমানজনক শাস্তি পাব আৰু তেওঁৰ ওপৰত চিৰন্তন শাস্তি আহিব।"

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

সঁচাকৈ আমি তোমালোকৰ ওচৰলৈ মানুহৰ ওচৰলৈ সত্য কঢ়িয়াই অনা কিতাব (কোৰআন) পঠাইছো; তেতিয়া যিয়ে হিদায়ত লাভ কৰে (হিচাব) তেওঁ নিজৰ বাবে, আৰু যিয়ে বিপথে পৰিচালিত হয় তেন্তে নিশ্চয় ভুল নিজৰ বাবে, আৰু সেইবোৰৰ বাবে আপুনি দায়ী নহয়।

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

আল্লাহে (মানুহৰ) মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁলোকৰ আত্মা আৰু শুই থকা অৱস্থাত মৃত্যু নোহোৱা (মানুহৰ) আত্মা লৈ যায়; গতিকে তেওঁ (মানুহৰ) আত্মাক ধৰি ৰাখে যাৰ বাবে তেওঁ মৃত্যুৰ আজ্ঞা দিছে আৰু তেওঁ আনসকলক নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবে মুকলি কৰি দিয়ে। সঁচাকৈ ইয়াত চিন্তা কৰা লোকসকলৰ বাবে (আল্লাহৰ মহত্ত্বৰ) চিন আছে।

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

নে আল্লাহৰ বাহিৰে সহায়কাৰী লয়? কোৱা, "তেওঁলোকৰ একো নাথাকিলেও আৰু বুজি নোপোৱাৰ পিছতো আপুনি সেইবোৰ লয় নেকি?"

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

কওক, "সহায় কেৱল আল্লাহৰ। তেওঁ আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ ৰাজ্যৰ মালিক। তেতিয়া তেওঁৰ ওচৰলৈ তোমালোক ঘূৰি আহিব।"

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

আৰু যদি কেৱল আল্লাহৰ নাম উল্লেখ কৰা হয়, তেন্তে পৰলোকক বিশ্বাস নকৰা সকলৰ হৃদয় খুব বিচলিত হব। কিন্তু আল্লাহৰ বাহিৰে আন দেৱতাৰ নাম উলিয়ালে হঠাৎ তেওঁলোক সুখী হৈ পৰে।

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

কওক, “হে আকাশ-পৃথিৱীৰ সৃষ্টিকৰ্তা আল্লাহ, যিজনে সকলো অদৃশ্য আৰু বাস্তৱিক জানে, আপুনিয়েই আপোনাৰ বান্দাসকলৰ মাজত সিদ্ধান্ত লয় যে তেওঁলোকে সদায় কি বিষয়ত বিবাদ কৰে।”

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

আৰু যদি অন্যায়কাৰীসকলৰ হাতত পৃথিৱীৰ সকলো বস্তু আৰু তাতকৈ বেছি থাকে, তেন্তে তেওঁলোকে নিশ্চয় ইয়াৰ দ্বাৰা নিজকে কিয়ামতৰ দিনত হোৱা কুশাস্তিৰ পৰা মুক্ত কৰিলেহেঁতেন। আৰু তেওঁলোকৰ বাবে আল্লাহৰ পৰা এটা শাস্তি স্পষ্ট হৈ পৰিল যিটো তেওঁলোকে আগতে কেতিয়াও আশা কৰা নাছিল।

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

আৰু তেওঁলোকৰ বাবে স্পষ্ট হৈ পৰিল যে তেওঁলোকে কি বেয়া কাম কৰিলে আৰু তেওঁলোকে সদায় যি কামত উপহাস কৰি আহিছে তাত তেওঁলোকে আপ্লুত হৈ পৰিল।

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

গতিকে যেতিয়া কোনো ব্যক্তিৰ ওপৰত কোনো দুৰ্যোগ হয় তেতিয়া তেওঁ আমাক মাতে, তাৰ পিছত যেতিয়া আমি তেওঁক আমাৰ আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰোঁ তেতিয়া তেওঁ কয়, "সঁচাকৈয়ে, মোক এই আশীৰ্বাদ দিয়া হৈছিল কেৱল মোৰ বুদ্ধিমত্তাৰ বাবে।" আচলতে ই এটা পৰীক্ষা, কিন্তু বেছিভাগেই নাজানে।

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

সঁচাকৈ যিসকলে তেওঁলোকৰ আগত এই কথা কৈছে, তেওঁলোকে আগতে যি কৰিছিল, তেওঁলোকৰ বাবে আৰু উপযোগী নহ’ব।

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

তাৰ পিছত তেওঁলোকে কৰা কামৰ বেয়া পৰিণতিৰ পৰা আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল (বিপৰ্যয়)। আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ অন্যায়কাৰীসকলেও যি কৰে তাৰ বেয়া পৰিণতিৰ পৰা আঘাত (বিপৰ্যয়) হ’ব আৰু তেওঁলোকে সাৰি যাব নোৱাৰিব।

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

আৰু তেওঁলোকে নাজানেনে যে আল্লাহ তা‘আলাই যাক ইচছা কৰে তাৰ ওপৰত ৰজ্জা বিস্তাৰ কৰে আৰু (যিলৈ ইচ্ছা কৰে) সীমাবদ্ধ কৰে? নিশ্চয় ইয়াত বিশ্বাসী লোকসকলৰ বাবে (আল্লাহৰ শক্তিৰ) চিন আছে।

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

কওক, "হে মোৰ বান্দাসকল যিসকলে নিজৰ সীমাৰ বাহিৰলৈ যায়! আল্লাহৰ ৰহমত হতাশ নহব। সঁচাকৈ আল্লাহে সকলোৰে পাপ ক্ষমা কৰে।

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

আৰু তোমালোকৰ ওচৰলৈ শাস্তি অহাৰ আগতেই তেওঁৰ ওচৰত সমৰ্পণ কৰক, তেতিয়া তোমালোকক সহায় কৰা নহ’ব।

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

আৰু হঠাতে শাস্তি আপোনাৰ ওপৰত অহাৰ আগতে আপোনাৰ প্ৰতিপালকৰ পৰা যিটো আপোনাৰ ওচৰলৈ (কোৰআন) পঠোৱা হৈছে, সেইখিনি যিমান পাৰি সিমান ভালকৈ অনুসৰণ কৰক, আনহাতে আপুনি ইয়াৰ বিষয়ে অৱগত নহয়।

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

যাতে কোনেও নকয়, ‘আল্লাহৰ প্ৰতি (মোৰ বাধ্যবাধকতা পালন) কৰাৰ ক্ষেত্ৰত মোৰ অৱহেলাৰ বাবে মোৰ কিমান ডাঙৰ অনুশোচনা, আৰু সঁচাকৈয়ে মই (আল্লাহৰ ধৰ্ম)ক উপহাস কৰাসকলৰ মাজৰ এজন।

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

বা (যদি) কোনোবাই ক’ব, ‘আল্লাহ যদি মোক হিদায়ত কৰিলেহেঁতেন তেন্তে মই ধৰ্মপৰায়ণ লোকসকলৰ ভিতৰত এজন হ’লোহেঁতেন।’

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

বা (যদি) কোনোৱে শাস্তি দেখি ক’ব, ‘যদি মই (জগতলৈ) উভতি যাব পাৰিলোহেঁতেন, তেন্তে মই নিশ্চয় ভাল কাম কৰাসকলৰ মাজৰ এজন হ’লোহেঁতেন।’

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

সঁচাকৈয়ে মোৰ তথ্য তোমালোকৰ ওচৰলৈ আহিছে, কিন্তু তুমি ইয়াক অস্বীকাৰ কৰা, তাৰ পৰিৱৰ্তে তুমি গৌৰৱ কৰে আৰু কাফিৰৰ মাজত আছা।"

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

আৰু কিয়ামতৰ দিনা আল্লাহৰ বিৰুদ্ধে মিছা কথা কোৱা লোকসকলক দেখা পাব, তেওঁলোকৰ মুখ ক’লা। জীয়াই থকাৰ বাবে গৌৰৱ কৰা মানুহৰ বাবে নৰক ঠাই নহয়নে?

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

আৰু আল্লাহে তেওঁলোকৰ বিজয়ৰ দ্বাৰা সৎক ৰক্ষা কৰিব। শাস্তিৰ দ্বাৰা তেওঁলোকক স্পৰ্শ কৰা নহ’ব, শোকও নহ’ব।

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

আল্লাহ সকলো বস্তুৰ সৃষ্টিকৰ্তা আৰু তেওঁ সকলো বস্তুৰ ধাৰক।

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ চাবি (ধন) তেওঁৰ। আৰু যিসকলে আল্লাহৰ আয়াতক কাফিৰ কৰে, তেওঁলোকেই হেৰুৱাই পেলায়।

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

কওক (মহাম্মদ) "হে অজ্ঞান লোক, তোমালোকে মোক আল্লাহৰ বাহিৰে আন ইবাদত কৰিবলৈ আদেশ দিছানে?"

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

আৰু সঁচাকৈ তোমালোকৰ ওচৰত আৰু তোমালোকৰ আগত থকা (নবীসকলৰ) ওচৰত এই কথা অৱতীৰ্ণ হৈছে যে, "সঁচাকৈয়ে যদি আপুনি (আল্লাহ)ৰ লগত অংশীদাৰ হয়, তেন্তে তোমালোকৰ কৰ্মবোৰ নিশ্চয় মচি পেলোৱা হ'ব আৰু আপুনি নিশ্চয়কৈ ক্ষতিগ্ৰস্তসকলৰ ভিতৰত এজন হ'ব।"

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

গতিকে আপুনি ইবাদত কৰাজন আল্লাহ হওক আৰু কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰাসকলৰ ভিতৰত এজন হওক।"

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

আৰু তেওঁলোকে আল্লাহৰ মহিমামণ্ডিত যিদৰে কৰিব লাগে তেনেদৰে নকৰে, যদিও কিয়ামতৰ দিনত সমগ্ৰ পৃথিৱী তেওঁৰ হাতত থাকে আৰু আকাশ তেওঁৰ সোঁহাতেৰে গুটিয়াই থোৱা হয়। মহিমা তেওঁৰ হওক আৰু তেওঁলোকে ইজনে সিজনৰ লগত যি সংগতি ৰাখিছে তাৰ ওপৰত তেওঁ উচ্চ।

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

আৰু শিঙা বজোৱা হ’ল আৰু আকাশ-পৃথিৱীৰ সকলো (জীৱ) মৰি গ’ল, আল্লাহৰ ইচ্ছা কৰা লোকসকলৰ বাহিৰে। তাৰ পিছত আকৌ এবাৰ বজোৱা হ’ল (তুমি) তাৰ পিছত লগে লগে তেওঁলোক উঠিল (নিজৰ কবৰৰ পৰা) অপেক্ষা কৰি (ঈশ্বৰৰ সিদ্ধান্ত)।

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

আৰু পৃথিৱী (মাহছিয়াৰৰ পথাৰ) নিজৰ প্ৰভুৰ (ন্যায়ৰ) পোহৰেৰে আলোকিত হ’ব; আৰু (তেওঁলোকৰ কৰ্মৰ) পুস্তক (প্ৰতিজন ব্যক্তিক) দিয়া হ’ব, ভাববাদী আৰু সাক্ষীসকলক অনা হ’ব আৰু তেওঁলোকৰ মাজত ন্যায়ৰ দ্বাৰা বিচাৰ কৰা হ’ব, আৰু তেওঁলোকৰ ওপৰত অন্যায় নহ’ব।

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

আৰু প্ৰতিজন আত্মাই যি কৰিছে সেই অনুসৰি নিখুঁত পুৰস্কাৰ দিয়া হয় আৰু তেওঁলোকে কি কৰিছে তেওঁ ভালদৰে জানে।

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

কাফিৰ কৰা মানুহক দল-সংগঠনে নৰকলৈ লৈ যোৱা হয়। যাতে যেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁৰ (নৰক) ওচৰ পালেগৈ তেতিয়া দুৱাৰবোৰ খোল খালে আৰু প্ৰহৰীয়ে তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোকৰ মাজৰ পৰা কেতিয়াও এনে কোনো পাঁচনি অহা নাইনে যিয়ে তোমালোকৰ প্ৰভুৰ আয়াতবোৰ পঢ়ি তোমালোকৰ দিনৰ সাক্ষাৎ (সহ)ৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰি দিছিল?” তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, “হয়, আছে” কিন্তু কাফিৰৰ ক্ষেত্ৰত শাস্তিৰ আজ্ঞা নিশ্চিতভাৱে প্ৰযোজ্য।

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

কোৱা হৈছিল (তেওঁলোকক), "নৰকৰ দুৱাৰত প্ৰৱেশ কৰক, (তোমালোক) তাত চিৰকাল থাকিবা।" গতিকে গৌৰৱ কৰাসকলৰ বাবে (নৰক) আটাইতকৈ বেয়া ঠাই।

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

আৰু যিসকলে নিজৰ প্ৰভুক ভয় কৰে তেওঁলোকক গোটত স্বৰ্গলৈ অনা হয়। যাতে যেতিয়া তেওঁলোকে তাত (স্বৰ্গ) পালে আৰু ইয়াৰ দুৱাৰ মুকলি হ’ল, তেতিয়া ৰক্ষকে তেওঁলোকক ক’লে, "তোমালোকৰ ওপৰত সমৃদ্ধি (দান কৰা হওক), ধন্য তোমালোক! গতিকে ভিতৰলৈ আহক, তাত চিৰকাল থাকিবা।"

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

আৰু তেওঁলোকে ক’লে, “আল্লাহৰ প্ৰশংসা হ’ব যিজনে আমাৰ প্ৰতি দিয়া প্ৰতিজ্ঞা পূৰণ কৰি আমাক এই বাসস্থান দিছে, আৰু আমি য’তেই ইচ্ছা জান্নাতত বাস কৰিবলৈ (অনুমতি দিয়া হৈছে)।” গতিকে ভাল কাম কৰাসকলৰ বাবে (ই) সৰ্বোত্তম পুৰস্কাৰ।

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

আৰু আপুনি (মহম্মদ) ফেৰেস্তাসকলক সিংহাসনৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰা দেখিব, নিজৰ প্ৰভুৰ প্ৰশংসা কৰি মহিমামণ্ডিত কৰি আছে; তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ (ঈশ্বৰৰ বান্দাসকলৰ) মাজত ন্যায্যভাৱে সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ল আৰু কোৱা হ’ল, “সকলো জগতৰ প্ৰভু আল্লাহৰ প্ৰশংসা হওক।”