Q.S কাফ (ق) - 45 পদৰ সংখ্যা

قۤ ۗوَالْقُرْاٰنِ الْمَجِيْدِ ۖ

qāf, wal-qur'ānil-majīd(i).

কাফ্ফ। সম্ভ্ৰান্ত কোৰআনৰ দ্বাৰা।

بَلْ عَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ فَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا شَيْءٌ عَجِيْبٌ ۚ

bal ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum faqālal-kāfirūna hāżā syai'un ‘ajīb(un).

(তেওঁলোকে মানি লোৱা নাছিল) কিন্তু তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা এজন সতৰ্কবাণী তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ অহাত তেওঁলোক আচৰিত হৈছিল, গতিকে কাফিৰসকলে ক’লে, “এইটো সঁচাকৈয়ে আচৰিত কথা।”

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا ۚ ذٰلِكَ رَجْعٌۢ بَعِيْدٌ

a'iżā mitnā wa kunnā turābā(n), żālika raj‘um ba‘īd(un).

আমি যদি মৰি মাটি হৈ পৰিছো (আকৌ ঘূৰি আহিম নেকি) তেন্তে কি হ’ব? সেয়া এক অসম্ভৱ উভতি অহা।

قَدْ عَلِمْنَا مَا تَنْقُصُ الْاَرْضُ مِنْهُمْ ۚوَعِنْدَنَا كِتٰبٌ حَفِيْظٌ

qad ‘alimnā mā tanquṣul-arḍu minhum, wa ‘indanā kitābun ḥafīẓ(un).

সঁচাকৈয়ে আমি ইতিমধ্যে জানো যে পৃথিৱীয়ে তেওঁলোকৰ (শৰীৰ) পৰা কি গিলি পেলালে, কাৰণ আমাৰ লগত এখন সুসংৰক্ষিত কিতাপ (ৰেকৰ্ড) আছে।

بَلْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْ فَهُمْ فِيْٓ اَمْرٍ مَّرِيْجٍ

bal każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fahum fī amrim marīj(in).

আচলতে তেওঁলোকে সত্যক (সত্য) আহিলে অস্বীকাৰ কৰিছিল, গতিকে তেওঁলোকৰ বিভ্ৰান্তিৰ অৱস্থা আছিল।

اَفَلَمْ يَنْظُرُوْٓا اِلَى السَّمَاۤءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْنٰهَا وَزَيَّنّٰهَا وَمَا لَهَا مِنْ فُرُوْجٍ

afalam yanẓurū ilas-samā'i fauqahum kaifa banaināhā wa zayyanāhā wa mā lahā min furūj(in).

গতিকে তেওঁলোকে নিজৰ ওপৰৰ আকাশখনলৈ নাচায়নে, আমি কেনেকৈ নিৰ্মাণ কৰিলোঁ আৰু সজাইলোঁ আৰু ইয়াত সামান্যতমো ফাট মেলা নাই?

وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍۙ

wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli zaujim bahīj(in).

আৰু যিখন পৃথিৱীত আমি বিস্তাৰ কৰি তাত শক্তিশালী পৰ্বত ৰোপণ কৰিলোঁ আৰু তাৰ ওপৰত আমি সুন্দৰ গছ ৰোপণ কৰিলোঁ,

تَبْصِرَةً وَّذِكْرٰى لِكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيْبٍ

tabṣirataw wa żikrā likulli ‘abdim munīb(in).

ঘূৰি অহা প্ৰতিজন বান্দাৰ বাবে পাঠ আৰু সতৰ্কবাণী হ’বলৈ।

وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً مُّبٰرَكًا فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ جَنّٰتٍ وَّحَبَّ الْحَصِيْدِۙ

wa nazzalnā minas-samā'i mā'am mubārakan fa'ambatnā bihī jannātiw wa ḥabbal-ḥaṣīd(i).

আৰু আমি আকাশৰ পৰা ধন্য পানী পঠাওঁ, আৰু তাৰ সৈতে আমি ৰসাল সেউজীয়া গছ আৰু শস্য চপোৱাৰ বাবে গজা দিওঁ।

وَالنَّخْلَ بٰسِقٰتٍ لَّهَا طَلْعٌ نَّضِيْدٌۙ

wan-nakhla bāsiqātil lahā ṭal‘un naḍīd(un).

আৰু ওখ খেজুৰ গছ যিবোৰত শাৰী শাৰীকৈ কেনাং থাকে,

رِّزْقًا لِّلْعِبَادِۙ وَاَحْيَيْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًاۗ كَذٰلِكَ الْخُرُوْجُ

rizqal lil-‘ibād(i), wa aḥyainā bihī baldatam maitā(n), każālikal-khurūj(u).

(আমাৰ) বান্দাসকলৰ বাবে (আমাৰ) জীৱিকা হিচাপে, আৰু আমি সেই মৰা (বন্ধ্যা) ভূমিক (পানীৰে) পুনৰুজ্জীৱিত কৰিলোঁ। তেনেকৈয়ে (কবৰৰ পৰা) পুনৰুত্থান ঘটে।

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّاَصْحٰبُ الرَّسِّ وَثَمُوْدُ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa aṣḥābur-rassi wa ṡamūd(u).

তেওঁলোকৰ আগতে নোহৰ লোকসকলে, ৰাছ আৰু চামুদৰ বাসিন্দাসকলে (পাঁচনিসকলক) অস্বীকাৰ কৰিছিল,

وَعَادٌ وَّفِرْعَوْنُ وَاِخْوَانُ لُوْطٍۙ

wa ‘āduw wa fir‘aunu wa ikhwānu lūṭ(in).

আৰু (তেনেকৈ) আদৰ লোক, ফৰৌণৰ লোক আৰু লুতৰ লোকসকল,

وَّاَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍۗ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيْدِ

wa aṣḥābul-aikati wa qaumu tubba‘(in), kullun każżabar-rusula faḥaqqa wa‘īd(i).

আৰু (লগতে) আইকাহৰ লোক আৰু তুব্বা' লোকসকল। তেওঁলোক সকলোৱে পাঁচনিসকলক মিছা কথা কৈছে, গতিকে মোৰ ভাবুকি (তেওঁলোকৰ প্ৰতি) প্ৰযোজ্য।

اَفَعَيِيْنَا بِالْخَلْقِ الْاَوَّلِۗ بَلْ هُمْ فِيْ لَبْسٍ مِّنْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ࣖ

afa ‘ayīna bil-khalqil-awwal(i), bal hum fī labsim min khalqin jadīd(in).

গতিকে আমি প্ৰথম সৃষ্টিৰ পৰা ভাগৰি পৰিছোনে? (একেবাৰে নহয়) আচলতে নতুনৰ সৃষ্টিৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ সন্দেহৰ অৱস্থা।

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهٖ نَفْسُهٗ ۖوَنَحْنُ اَقْرَبُ اِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيْدِ

wa laqad khalaqnal-insāna wa na‘lamu mā tuwaswisu bihī nafsuh(ū), wa naḥnu aqrabu ilaihi min ḥablil-warīd(i).

আৰু সঁচাকৈয়ে আমি মানুহক সৃষ্টি কৰিছো আৰু জানো তেওঁৰ হৃদয়ে কি ফুচফুচাই কয়, আৰু আমি তেওঁৰ জুগুলাৰ শিৰাতকৈও তেওঁৰ ওচৰত আছো।

اِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيٰنِ عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ قَعِيْدٌ

iż yatalaqqal-mutalaqqiyāni ‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli qa‘īd(un).

(মনত ৰাখিব) যেতিয়া দুজন ফেৰেস্তাই (তেওঁৰ কৰ্ম) লিপিবদ্ধ কৰিছিল, তেতিয়া এজনে সোঁফালে আৰু আনজন বাওঁফালে বহিছিল।

مَا يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ اِلَّا لَدَيْهِ رَقِيْبٌ عَتِيْدٌ

mā yalfiẓu min qaulin illā ladaihi raqībun ‘atīd(un).

তেওঁ উচ্চাৰণ কৰা এটা শব্দও নাই যদিও তেওঁৰ কাষত এজন সতৰ্ক দেৱদূত আছে যি সদায় সাজু (লিপিবদ্ধ কৰিবলৈ)।

وَجَاۤءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ۗذٰلِكَ مَا كُنْتَ مِنْهُ تَحِيْدُ

wa jā'at sakratul-mauti bil-ḥaqq(i), żālika mā kunta minhu taḥīd(u).

আৰু তেতিয়াই আচল মৃত্যু আহিল। প্ৰথমতে সেইটোৱেই আপুনি এৰাই চলিব বিচাৰিছিল।

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِۗ ذٰلِكَ يَوْمُ الْوَعِيْدِ

wa nufikha fiṣ-ṣūr(i), żālika yaumul-wa‘īd(i).

আৰু শিঙা বাজি উঠিল। সেইদিনা ভাবুকি আহিছিল।

وَجَاۤءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَاۤىِٕقٌ وَّشَهِيْدٌ

wa jā'at kullu nafsim ma‘ahā sā'iquw wa syahīd(un).

সকলোৱে আহিব (এঞ্জেল) এস্কৰ্ট আৰু (এঞ্জেল) সাক্ষী লৈ।

لَقَدْ كُنْتَ فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا فَكَشَفْنَا عَنْكَ غِطَاۤءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيْدٌ

laqad kunta fī gaflatim min hāżā fakasyafnā ‘anka giṭā'aka fabaṣarukal-yauma ḥadīd(un).

সঁচাকৈয়ে, আপুনি আগতে এই (ঘটনা)ৰ প্ৰতি অৱহেলা কৰিছিল, গতিকে আমি আপোনালোকৰ চকুৰ ওৰণিখন (ঢাকি ৰখা) আঁতৰাই দিলোঁ, যাতে আপোনাৰ এই দিনটোৰ দৃষ্টিশক্তি অতি চোকা হয়।

وَقَالَ قَرِيْنُهٗ هٰذَا مَا لَدَيَّ عَتِيْدٌۗ

wa qāla qarīnuhū hāżā mā ladayya ‘atīd(un).

আৰু তেওঁৰ লগত অহা (ফেৰস্তা)জনে ক’লে, “এইটোৱেই (কৰ্মৰ লিপি) মোৰ হাতত।”

اَلْقِيَا فِيْ جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيْدٍ

alqiyā fī jahannama kulla kaffārin ‘anīd(in).

(আল্লাহে কৈছে), “যিসকল অতি অবাধ্য আৰু জেদী, তোমালোক দুয়োকে জাহান্নামত পেলাই দিয়ক, […]

مَنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ مُّرِيْبٍۙ

mannā‘il lil-khairi mu‘tadim murīb(in).

যি ভাল কাম কৰিবলৈ অতি অনিচ্ছুক, সীমাৰ বাহিৰলৈ গৈ দ্বিধাবোধ কৰে,

ۨالَّذِيْ جَعَلَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَاَلْقِيٰهُ فِى الْعَذَابِ الشَّدِيْدِ

allażī ja‘ala ma‘allāhi ilāhan ākhara fa'alqiyāhu fil-‘ażābisy-syadīd(i).

যিয়ে আল্লাহৰ লগত আন দেৱতাৰ লগত সংগী কৰে, তাৰ পিছত তেওঁক কঠোৰ শাস্তিত পেলাব।"

۞ قَالَ قَرِيْنُهٗ رَبَّنَا مَآ اَطْغَيْتُهٗ وَلٰكِنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ

qāla qarīnuhū rabbanā mā aṭgaituhū wa lākin kāna fī ḍalālim ba‘īd(in).

তেওঁৰ লগত যোৱা (চয়তানে) ক'লে (আমাৰ প্ৰভু, মই তেওঁক বিপথে পৰিচালিত কৰা নাছিলো কিন্তু তেওঁ নিজেই গভীৰ ভুলত পৰিছিল।"

قَالَ لَا تَخْتَصِمُوْا لَدَيَّ وَقَدْ قَدَّمْتُ اِلَيْكُمْ بِالْوَعِيْدِ

qāla lā takhtaṣimū ladayya wa qad qaddamtu ilaikum bil-wa‘īd(i).

(আল্লাহে) কৈছে, “মোৰ আগত কাজিয়া নকৰিবা, আৰু সঁচাকৈয়ে মই তোমালোকক আগতেই ভাবুকি দিছো।

مَا يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَيَّ وَمَآ اَنَا۠ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ࣖ

mā yubaddalul-qaulu ladayya wa mā ana biẓallāmil lil-‘abīd(i).

মোৰ সিদ্ধান্ত সলনি কৰিব নোৱাৰি আৰু মই মোৰ দাসসকলক অন্যায় নকৰো।”

يَوْمَ نَقُوْلُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَـْٔتِ وَتَقُوْلُ هَلْ مِنْ مَّزِيْدٍ

yauma naqūlu lijahannama halimtala'ti wa taqūlu hal mim mazīd(in).

(মনত আছে) সেইদিনা (যেতিয়া) আমি জাহানামক সুধিছিলো, “আপুনি ভৰি পৰিছেনে?” তেওঁ উত্তৰ দিলে, "অতিৰিক্ত কিবা আছে নেকি?"

وَاُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِيْنَ غَيْرَ بَعِيْدٍ

wa uzlifatil-jannatu lil-muttaqīna gaira ba‘īd(in).

আনহাতে (তেওঁলোকৰ পৰা) অদূৰ ঠাইত যিসকল ধৰ্মপৰায়ণ লোকৰ ওচৰলৈ জান্নাত অনা হয়।

هٰذَا مَا تُوْعَدُوْنَ لِكُلِّ اَوَّابٍ حَفِيْظٍۚ

hāżā mā tū‘adūna likulli awwābin ḥafīẓ(in).

(তেওঁলোকক কোৱা হৈছিল), “এইটোৱেই হৈছে তোমালোকক প্ৰতিজ্ঞা কৰা নীতম, (অৰ্থাৎ) প্ৰতিজন বান্দাৰ প্ৰতি যিয়ে অনবৰতে (আল্লাহৰ ওচৰত) তওবা কৰে আৰু (তেওঁৰ সকলো নিয়ম) পালন কৰে।

مَنْ خَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِ وَجَاۤءَ بِقَلْبٍ مُّنِيْبٍۙ

man khasyiyar-raḥmāna bil-gaibi wa jā'a biqalbim munīb(in).

(অৰ্থাৎ) যিজনে (তেওঁৰ বাবে) অদৃশ্য হ’লেও, পৰম ৰহমত আল্লাহক ভয় কৰে আৰু তেওঁ তাওবা হৃদয় লৈ আহে,

ۨادْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ ۗذٰلِكَ يَوْمُ الْخُلُوْدِ

udkhulūhā bisalām(in), żālika yaumul-khulūd(i).

নিৰাপদে আৰু শান্তিৰে (স্বৰ্গলৈ) প্ৰৱেশ কৰক। সেইটোৱেই হৈছে অনন্ত দিন।”

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ فِيْهَا وَلَدَيْنَا مَزِيْدٌ

lahum mā yasyā'ūna fīhā wa ladainā mazīd(un).

তেওঁলোকে ইয়াত যি বিচাৰে তাকেই লাভ কৰে আৰু আমাৰ লগত অতিৰিক্ত আছে।

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشًا فَنَقَّبُوْا فِى الْبِلَادِۗ هَلْ مِنْ مَّحِيْصٍ

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum asyaddu minhum baṭsyan fanaqqabū fil-bilād(i), hal mim maḥīṣ(in).

আৰু আমি তেওঁলোকৰ আগত কিমান মানুহক ধ্বংস কৰিলোঁ, (যদিও) তেওঁলোকৰ শক্তি এইসকলতকৈ (পৰৱৰ্তী মানুহতকৈ) অধিক আছিল। কেইবাখনো দেশ অন্বেষণ কৰিছে। (তেওঁলোকৰ বাবে ধ্বংসৰ পৰা) কোনো পলায়ন আছেনে?

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِمَنْ كَانَ لَهٗ قَلْبٌ اَوْ اَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيْدٌ

inna fī żālika lażikrā liman kāna lahū qalbun au alqas-sam‘a wa huwa syahīd(un).

সঁচাকৈয়ে ইয়াত যিসকলৰ হৃদয় আছে বা যিসকলে নিজৰ শ্ৰৱণ ক্ষমতা ব্যৱহাৰ কৰে, তেওঁলোকৰ বাবে এটা সতৰ্কবাণী থাকিব লাগিব, যেতিয়া তেওঁলোকে ইয়াৰ সাক্ষী হৈ আছে।

وَلَقَدْ خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍۖ وَّمَا مَسَّنَا مِنْ لُّغُوْبٍ

wa laqad khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyām(in), wa mā massanā mil lugūb(in).

আৰু সঁচাকৈয়ে আমি আকাশ আৰু পৃথিৱী আৰু ইয়াৰ মাজত থকা বস্তুবোৰ ছয় যুগত সৃষ্টি কৰিলোঁ আৰু আমি অলপো ভাগৰুৱা অনুভৱ কৰা নাছিলো।

فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوْبِ ۚ

faṣbir ‘alā mā yaqūlūna wa sabbiḥ biḥamdi rabbika qabla ṭulū‘isy-syamsi wa qablal-gurūb(i).

গতিকে তেওঁলোকে কোৱা কথাত ধৈৰ্য্য ধৰক আৰু সূৰ্য্য উদয় হোৱাৰ আগতে আৰু অস্ত যোৱাৰ আগতে আপোনাৰ প্ৰভুৰ প্ৰশংসা কৰক।

وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاَدْبَارَ السُّجُوْدِ

wa minal-laili fasabbiḥhu wa adbāras-sujūd(i).

আৰু ৰাতি আৰু প্ৰতিটো প্ৰাৰ্থনাৰ পিছত তেওঁক মহিমামণ্ডিত কৰক।

وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَّكَانٍ قَرِيْبٍ

wastami‘ yauma yunādil-munādi mim makānin qarīb(in).

আৰু সেইদিনা (যেতিয়া) ফোন কৰাজনে (ফেৰেটে) ওচৰৰ ঠাইৰ পৰা ফোন কৰে, সেইদিনা (কলটো) শুনা।

يَوْمَ يَسْمَعُوْنَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ۗذٰلِكَ يَوْمُ الْخُرُوْجِ

yauma yasma‘ūnaṣ-ṣaiḥata bil-ḥaqq(i), żālika yaumul-khurūj(i).

(অৰ্থাৎ) যিদিনা তেওঁলোকে সত্যত সেই ভয়ানক মাতটো শুনিব। সেইদিনা তেওঁলোক (কবৰৰ পৰা) ওলাই আহিব।

اِنَّا نَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَاِلَيْنَا الْمَصِيْرُۙ

innā naḥnu nuḥyī wa numītu wa ilainal-maṣīr(u).

সঁচাকৈয়ে আমি জীৱন দি মৃত্যুৰ কাৰণ হওঁ আৰু আমাৰ ওচৰত (সকলো জীৱৰ) উভতি অহা।

يَوْمَ تَشَقَّقُ الْاَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۗذٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيْرٌ

yauma tasyaqqaqul-arḍu ‘anhum sirā‘ā(n), żālika ḥasyrun ‘alainā yasīr(un).

(অৰ্থাৎ) যিদিনা পৃথিৱী বিভাজিত হ’ব, সেইদিনা তেওঁলোক খৰখেদাকৈ ওলাই আহিব। সেইটো আমাৰ বাবে এক সহজ সমাৱেশ।

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِجَبَّارٍۗ فَذَكِّرْ بِالْقُرْاٰنِ مَنْ يَّخَافُ وَعِيْدِ ࣖ

naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna wa mā anta ‘alaihim bijabbār(in), fażakkir bil-qur'āni may yakhāfu wa‘īd(i).

তেওঁলোকে কি কয় আমি ভালদৰে জানো, আৰু আপুনি (মহাম্মদ) তেওঁলোকৰ ওপৰত জোৰ-জবৰদস্তি কৰা শক্তি নহয়। গতিকে যিয়ে মোৰ সতৰ্কবাণীক ভয় কৰে কোৰআনৰ দ্বাৰা সতৰ্ক কৰক।