Q.S এছ-শ্বুআৰা (اَلشُّعَرَاء) - 227 পদৰ সংখ্যা

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

থাচিনমিম

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

এইবোৰ হৈছে কিতাব (আল-কোৰআন)ৰ স্পষ্ট আয়াত।

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ اَلَّا يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ

la‘allaka bākhi‘un nafsaka allā yakūnū mu'minīn(a).

হয়তো আপুনি (মহম্মদে) নিজকে (দুখেৰে) ধ্বংস কৰিব, কাৰণ তেওঁলোকে (মক্কাৰ মানুহে) বিশ্বাস নকৰে।

اِنْ نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ اٰيَةً فَظَلَّتْ اَعْنَاقُهُمْ لَهَا خٰضِعِيْنَ

in nasya' nunazzil ‘alaihim minas-samā'i āyatan fa ẓallat a‘nāquhum lahā khāḍi‘īn(a).

আমি ইচ্ছা কৰা হ’লে স্বৰ্গৰ পৰা তেওঁলোকৰ ওপৰত এক অলৌকিকতা পঠালোঁহেঁতেন, যাৰ ফলত তেওঁলোকৰ ডিঙি তেওঁৰ ওচৰত নম্ৰভাৱে প্ৰণাম কৰিলেহেঁতেন।

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِيْنَ

wa mā ya'tīhim min żikrim minar-raḥmāni muḥdaṡin illā kānū ‘anhu mu‘riḍīn(a).

আৰু প্ৰতিবাৰেই পৰম দয়ালু ঈশ্বৰৰ পৰা তেওঁলোকৰ ওচৰত নতুন সতৰ্কবাণী (কোৰআনৰ এটা অৱতীৰ্ণ আয়াত) উপস্থাপন কৰা হৈছিল, তেওঁলোকে সদায় ইয়াৰ পৰা আঁতৰি গৈছিল।

فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَيَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū fa saya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকে (কোৰআন) অস্বীকাৰ কৰিছে, গতিকে ভৱিষ্যতে তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ (সত্য) খবৰ আহিব যে তেওঁলোকে কি (প্ৰলয়)ক উপহাস কৰিছিল।

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

awalam yarau ilal-arḍi kam ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

আৰু তেওঁলোকে পৃথিৱীলৈ নাচায়নে, আমি তাত কিমান ভাল যোৰ গজিবলৈ দিওঁ?

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةًۗ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

সঁচাকৈয়ে এনেবোৰত (আল্লাহৰ মহত্ত্বৰ) নিদৰ্শন আছে, কিন্তু ইয়াৰে অধিকাংশই বিশ্বাস নকৰে।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

আৰু সঁচাকৈ তোমাৰ প্ৰভু হৈছে পৰম শক্তিমান, পৰম দয়ালু।

وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوْسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa iż nādā rabbuka mūsā ani'til-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

আৰু (মনত ৰাখিবা) যেতিয়া আপোনাৰ প্ৰভুৱে মোচিক (তেওঁৰ বাক্যৰে) মাতিলে, "অবিচাৰী লোকসকলৰ ওচৰলৈ আহক,

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۗ اَلَا يَتَّقُوْنَ

qauma fir‘aun(a), alā yattaqūn(a).

(অৰ্থাৎ) ফৰৌণৰ লোকসকল। তেওঁলোকে আল্লাহক কিয় ভয় নকৰে?

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ

qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

তেওঁ (মোচিয়ে) ক’লে, “হে মোৰ প্ৰভু, সঁচাকৈয়ে মই ভয় খাইছো যে তেওঁলোকে মোক মিছা কথা ক’ব,

وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ

wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).

যাতে মোৰ বুকুখন টান যেন লাগে আৰু মোৰ জিভাখন সাৱলীল নহয়, গতিকে হৰুণক (মোৰ লগত) পঠাওক।

وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْۢبٌ فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ ۚ

wa lahum ‘alayya żambun fa akhāfu ay yaqtulūn(i).

কাৰণ মই তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে পাপ কৰিছিলোঁ, তেওঁলোকে মোক হত্যা কৰিব বুলি ভয় কৰিছিলোঁ।”

قَالَ كَلَّا ۚفَاذْهَبَا بِاٰيٰتِنَآ اِنَّا مَعَكُمْ مُّسْتَمِعُوْنَ ۙ

qāla kallā, fażhabā bi'āyātinā innā ma‘akum mustami‘ūn(a).

(আল্লাহে) ক’লে, "ভয় নকৰিবা (তেওঁলোকে তোমালোকক হত্যা কৰিব নোৱাৰিব)! গতিকে তোমালোক দুয়োজনেই আমাৰ নিদৰ্শন (অলৌকিকতা) আনি যোৱা;

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

fa'tiyā fir‘auna faqūlā innā rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

গতিকে তোমালোক দুয়ো ফৰৌণৰ ওচৰলৈ আহি ক’বা, “সঁচাকৈয়ে আমি সকলো জগতৰ প্ৰভুৰ পাঁচনি।

اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

an arsil ma‘anā banī isrā'īl(a).

ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলক আমাৰ লগত (যাওক)।”

قَالَ اَلَمْ نُرَبِّكَ فِيْنَا وَلِيْدًا وَّلَبِثْتَ فِيْنَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِيْنَ ۗ

qāla alam nurabbika fīnā walīdaw wa labiṡta fīnā min ‘umurika sinīn(a).

তেওঁ (ফৰৌণে) উত্তৰ দিলে, "আমি আমাৰ বৃত্তত (পৰিয়ালত) তোমাৰ যত্ন লোৱা নাছিলোনে, যেতিয়া তুমি এতিয়াও সৰু আছিলা আৰু তুমি তোমাৰ বয়সৰ পৰা কেইবাবছৰৰ পৰা আমাৰ লগত থাকিছিলা?

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِيْ فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

wa fa‘alta fa‘latakal-latī fa‘alta wa anta minal-kāfirīn(a).

আৰু আপুনি (মোচিয়ে) কৰা কামবোৰ (ভুল) কৰিলে আৰু আপুনি অকৃতজ্ঞ লোকসকলৰ ভিতৰত এজন।”

قَالَ فَعَلْتُهَآ اِذًا وَّاَنَا۠ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ

qāla fa‘altuhā iżaw wa ana minaḍ-ḍāllīn(a).

তেওঁ (মোচিয়ে) ক’লে, “মই সেইটো কৰিলোঁ, আৰু সেই সময়ত মই ভুল কৰাসকলৰ ভিতৰত এজন আছিলো।

فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِيْ رَبِّيْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa farartu minkum lammā khiftukum fa wahaba lī rabbī ḥukmaw wa ja‘alanī minal-mursalīn(a).

তেতিয়া মই তোমাক ভয় কৰি তোমাৰ পৰা পলাই আহিলোঁ, তেতিয়া মোৰ প্ৰভুৱে মোক জ্ঞান প্ৰদান কৰি মোক ৰাছুলৰ এজন কৰি দিলে।

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ اَنْ عَبَّدْتَّ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

wa tilka ni‘matun tamunnuhā ‘alayya an ‘abbatta banī isrā'īl(a).

আৰু সেইটোৱেই তুমি মোক দিয়া মঙ্গল, (যেতিয়া) তুমি ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলক দাসত্বত ৰাখিছা।"

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

qāla fir‘aunu wa mā rabbul-‘ālamīn(a).

ফৰৌণে সুধিলে, "সকলো জগতৰ প্ৰভু কোন?"

قَالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِيْنَ

qāla rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, in kuntum mūqinīn(a).

তেওঁ (মোচিয়ে) উত্তৰ দিলে, "যি ঈশ্বৰে আকাশ আৰু পৃথিৱী আৰু ইয়াৰ মাজৰ বস্তু সৃষ্টি কৰিলে (সেয়াই আপোনাৰ ঈশ্বৰ), যদি আপুনি তেওঁক বিশ্বাস কৰে।"

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗٓ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ

qāla liman ḥaulahū alā tastami‘ūn(a).

তেওঁ (ফৰৌণে) চৌপাশৰ লোকসকলক ক’লে, “আপুনি (তেওঁৰ কথা) শুনা নাছিলনে?”

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

qāla rabbukum wa rabbu ābā'ikumul-awwalīn(a).

তেওঁ (মোচিয়ে) কৈছিল, "(তেওঁ) তোমালোকৰ ঈশ্বৰ আৰু লগতে তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ঈশ্বৰ।"

قَالَ اِنَّ رَسُوْلَكُمُ الَّذِيْٓ اُرْسِلَ اِلَيْكُمْ لَمَجْنُوْنٌ

qāla inna rasūlakumul-lażī ursila ilaikum lamajnūn(un).

তেওঁ (ফৰৌণ) ক’লে, “সঁচাকৈয়ে তোমাৰ ওচৰলৈ পঠোৱা তোমাৰ ৰাছুল সঁচাকৈয়ে পাগল আছিল।”

قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

qāla rabbul-masyriqi wal-magribi wa mā bainahumā, in kuntum ta‘qilūn(a).

তেওঁ (মোচিয়ে) কৈছিল, "(তেওঁ) প্ৰভু (যিজনে পূব আৰু পশ্চিম আৰু ইয়াৰ মাজৰ কি নিয়ন্ত্ৰণ কৰে; যদি আপুনি বুজি পায়।"

قَالَ لَىِٕنِ اتَّخَذْتَ اِلٰهًا غَيْرِيْ لَاَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُوْنِيْنَ

qāla la'inittakhażta ilāhan gairī la'aj‘alannaka minal-masjūnīn(a).

তেওঁ (ফৰৌণ) ক’লে, “সঁচাকৈয়ে যদি তুমি মোৰ বাহিৰে আন ঈশ্বৰক উপাসনা কৰা, তেন্তে মই তোমাক নিশ্চয় কাৰাগাৰত ভৰাই দিম।”

قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِيْنٍ

qāla awalau ji'tuka bisyai'im mubīn(in).

তেওঁ (মোচিয়ে) কৈছিল, "মই আপোনাক বাস্তৱিক (প্ৰমাণ) কিবা এটা দেখুৱালেও (আপুনি তেনেকুৱা কৰিব)নে?"

قَالَ فَأْتِ بِهٖٓ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla fa'ti bihī in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

তেওঁ (ফৰৌণ) ক’লে, “আপুনি যদি সত্য মানুহবোৰৰ ভিতৰত এজন হয় তেন্তে মোক কিবা এটা (প্ৰকৃত প্ৰমাণ) দেখুৱাওক!”

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۚ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

গতিকে তেওঁ (মোচিয়ে) নিজৰ লাখুটিডাল দলিয়াই দিলে, হঠাতে লাখুটিডাল প্ৰকৃত ডাঙৰ সাপ হৈ পৰিল।

وَنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

আৰু তেওঁৰ হাতখন (কাপোৰৰ ভিতৰৰ পৰা) উলিয়াই আনিলে, হঠাতে সেইখন দেখাসকলৰ বাবে বগা (জিলিকি থকা) হৈ পৰিল।

قَالَ لِلْمَلَاِ حَوْلَهٗٓ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌ ۙ

qāla lil-mala'i ḥaulahū inna hāżā lasāḥirun ‘alīm(un).

তেওঁ (ফৰৌণে) চৌপাশৰ নেতাসকলক ক’লে, “সঁচাকৈয়ে তেওঁ (মোচি) এজন চতুৰ যাদুকৰ হ’ব লাগিব;

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهٖۖ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum bisiḥrih(ī), fa māżā ta'murūn(a).

তেওঁ নিজৰ যাদুৰে তোমালোকক তোমাৰ দেশৰ পৰা খেদি পঠিয়াব বিচাৰিছে; গতিকে আপুনি কি পৰামৰ্শ দিয়ে?”

قَالُوْٓا اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَابْعَثْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَ ۙ

qālū arjih wa akhāhu wab‘aṡ fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, “তেওঁ আৰু তেওঁৰ ভায়েকক (কিছু সময়ৰ বাবে) আবদ্ধ কৰি ৰাখক, আৰু যিসকলে (যাদু) সংগ্ৰহ কৰিব, তেওঁলোকক সমগ্ৰ দেশলৈ পঠাওক।

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli saḥḥārin ‘alīm(in).

তেওঁলোকে নিশ্চয় আপোনাৰ ওচৰলৈ সকলো চতুৰ যাদুকৰক লৈ আহিব।"

فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيْقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۙ

fa jumi‘as-saḥaratu limīqāti yaumim ma‘lūm(in).

তাৰ পাছত নিৰ্দিষ্ট দিনত (নিৰ্ধাৰিত) সময়ত যাদুকৰসকলে গোট খালে,

وَّقِيْلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُّجْتَمِعُوْنَ ۙ

wa qīla lin-nāsi hal antum mujtami‘ūn(a).

আৰু ৰাইজৰ আগত ঘোষণা কৰিলে, "তোমালোক সকলোৱে একগোট হৈ আহক।

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَ

la‘allanā nattabi‘us-saḥarata in kānū humul-gālibīn(a).

যাতে আমি যাদুকৰসকলৰ পিছে পিছে যাওঁ, যদি তেওঁলোকে জয়ী হয়।”

فَلَمَّا جَاۤءَ السَّحَرَةُ قَالُوْا لِفِرْعَوْنَ اَىِٕنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

falammā jā'as-saḥaratu qālū lifir‘auna a'inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

গতিকে যেতিয়া যাদুকৰসকল আহিল, তেতিয়া তেওঁলোকে ফৰৌণক ক’লে, “আমি জয়ী হ’লে সঁচাকৈয়ে ডাঙৰ পুৰস্কাৰ পামনে?”

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ اِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum iżal laminal-muqarrabīn(a).

তেওঁ (ফৰৌণে) উত্তৰ দিলে, "হয়, আৰু আচলতে আপোনাৰ নিশ্চয়কৈ (মোৰ) ওচৰত এটা পদবী থাকিব।"

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ

qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).

তেওঁ (মোচিয়ে) তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোকে যি পেলাব বিচাৰিছা, তাক পেলাই দিয়া।”

فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ

fa alqau ḥibālahum wa ‘iṣiyyahum wa qālū bi‘izzati fir‘auna innā lanaḥnul-gālibūn(a).

তাৰ পাছত তেওঁলোকে নিজৰ নিজৰ ৰছী আৰু লাঠিবোৰ পেলাই দি ক’লে, “ফৰৌণৰ শক্তিৰ দ্বাৰা আমি নিশ্চয় জয়ী হ’ম।”

فَاَلْقٰى مُوْسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَ ۚ

fa alqā mūsā ‘aṣāhu fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

তেতিয়া মোচিয়ে নিজৰ লাখুটিডাল তললৈ পেলাই দিলে আৰু হঠাতে তেওঁলোকে ৰচনা কৰা নকল বস্তুবোৰ গিলি পেলালে।

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَ ۙ

fa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

সেয়ে যাদুকৰসকলে পৰিল আৰু প্ৰণিপাত কৰিলে।

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

তেওঁলোকে ক’লে, “আমি সকলো জগতৰ প্ৰভুক বিশ্বাস কৰোঁ।

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(অৰ্থাৎ) মোচি আৰু হাৰোণৰ প্ৰভু।”

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ ەۗ لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَۚ

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa lasaufa ta‘lamūn(a), la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum ajma'īn(a).

তেওঁ (ফৰৌণে) ক'লে, "মই আপোনাক অনুমতি দিয়াৰ আগতে আপুনি মোচিক কিয় বিশ্বাস কৰিছিল? সঁচাকৈয়ে, তেওঁ আছিল আপোনাৰ নেতা যিয়ে আপোনাক যাদু শিকাইছিল। পিছত আপুনি নিশ্চিতভাৱে জানিব (তোমাৰ কাৰ্য্যৰ পৰিণতি)। মই নিশ্চিতভাৱে তোমালোকৰ হাত-ভৰি ক্ৰছৱাইচ কাটি দিম আৰু সঁচাকৈয়ে, মই তোমালোক সকলোকে ক্ৰুচত দিম।"

قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ

qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

তেওঁলোকে ক’লে, “আমাৰ কোনো ভয় নাই, কিয়নো আমি আমাৰ প্ৰভুৰ ওচৰলৈ উভতি যাম।

اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطٰيٰنَآ اَنْ كُنَّآ اَوَّلَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ ࣖ

innā naṭma‘u ay yagfira lanā rabbunā khaṭāyānā an kunnā awwalal-mu'minīn(a).

সঁচাকৈয়ে আমি সঁচাকৈয়ে বিচাৰো যে আমাৰ প্ৰভুৱে আমাৰ ভুলবোৰ ক্ষমা কৰক, কাৰণ আমি প্ৰথমে বিশ্বাস কৰিছিলো।”

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰىٓ اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْٓ اِنَّكُمْ مُّتَّبَعُوْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī innakum muttaba‘ūn(a).

আৰু আমি মোচিক প্ৰকাশ কৰিলোঁ (আজ্ঞা দিলোঁ), "মোৰ দাসসকলক (ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলক) লৈ ৰাতি যাওক, কাৰণ তোমালোকক নিশ্চয় খেদি যোৱা হ'ব।"

فَاَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَ ۚ

fa arsala fir‘aunu fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

তাৰ পাছত ফৰৌণে নগৰবোৰলৈ (নিজৰ সৈন্যবাহিনী গোটাবলৈ) মানুহ পঠালে।

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيْلُوْنَۙ

inna hā'ulā'i lasyirzimatun qalīlūn(a).

(ফৰৌণে ক’লে), “সঁচাকৈয়ে তেওঁলোক (ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকল) মাত্ৰ এটা সৰু গোট,

وَاِنَّهُمْ لَنَا لَغَاۤىِٕظُوْنَ ۙ

wa innahum lanā lagā'iẓūn(a).

আৰু নিশ্চয় তেওঁলোকে আমাক ক্ৰোধ কৰিবলৈ কাম কৰিলে।

وَاِنَّا لَجَمِيْعٌ حٰذِرُوْنَ ۗ

wa innā lajamī‘un ḥāżirūn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে, আমি সকলোৱে ব্যতিক্ৰম নোহোৱাকৈ সদায় সজাগ হ'ব লাগিব।"

فَاَخْرَجْنٰهُمْ مِّنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fa akhrajnāhum min jannātiw wa ‘uyūn(in).

তাৰ পিছত, আমি তেওঁলোকক (ফৰৌণ আৰু তেওঁৰ লোকসকলক) বাৰী আৰু বসন্তৰ পৰা উলিয়াই আনিলোঁ,

وَّكُنُوْزٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍ ۙ

wa kunūziw wa maqāmin karīm(in).

আৰু (ৰ পৰা) ধন-সম্পত্তি আৰু উচ্চ পদবীৰ পৰা,

كَذٰلِكَۚ وَاَوْرَثْنٰهَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

każālik(a), wa auraṡnāhā banī isrā'īl(a).

এইদৰে, আৰু আমি ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলৰ ওপৰত সকলো (ইয়া) প্ৰদান কৰিলোঁ।

فَاَتْبَعُوْهُمْ مُّشْرِقِيْنَ

fa atba‘ūhum musyriqīn(a).

তেতিয়া (ফৰৌণ আৰু তেওঁৰ সৈন্যই) সূৰ্য্য উদয়ৰ সময়ত তেওঁলোকক ধৰিব পাৰিলে।

فَلَمَّا تَرٰۤءَا الْجَمْعٰنِ قَالَ اَصْحٰبُ مُوْسٰٓى اِنَّا لَمُدْرَكُوْنَ ۚ

falammā tarā'al-jam‘āni qāla aṣḥābu mūsā innā lamudrakūn(a).

গতিকে যেতিয়া দুয়োটা দলে ইজনে সিজনক দেখিলে, তেতিয়া মোচিৰ অনুগামীসকলে ক’লে, “আমাক সঁচাকৈয়ে আগুৰি ধৰা হ’ব।”

قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ

qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).

তেওঁ (মোচিয়ে) উত্তৰ দিলে, "মই কেতিয়াও (আগ্ৰহণ কৰা নহ'ম); সঁচাকৈয়ে মোৰ প্ৰভু মোৰ লগত আছে, তেওঁ মোক পথ প্ৰদৰ্শন কৰিব।"

فَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْبَحْرَۗ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيْمِ ۚ

fa auḥainā ilā mūsā aniḍrib bi‘aṣākal-baḥr(a), fanfalaqa fa kāna kullu firqin kaṭ-ṭaudil ‘aẓīm(i).

তাৰ পাছত আমি মোচিক প্ৰকাশ কৰিলোঁ, “তোমাৰ লাখুটিৰে সাগৰত আঘাত কৰা।” এইদৰে সাগৰ বিভাজিত হ’ল আৰু প্ৰত্যেকটো অংশ এটা ডাঙৰ পৰ্বতৰ নিচিনা হ’ল।

وَاَزْلَفْنَا ثَمَّ الْاٰخَرِيْنَ ۚ

wa azlafnā ṡammal-ākharīn(a).

আৰু তাত আমি আন গোটবোৰক ওচৰলৈ লৈ আহিলোঁ।

وَاَنْجَيْنَا مُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۚ

wa anjainā mūsā wa mam ma‘ahū ajma‘īn(a).

আৰু আমি মুছা আৰু তেওঁৰ লগত থকাসকলক ৰক্ষা কৰিলোঁ।

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۗ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

তাৰ পিছত আমি আন গোটবোৰক ডুবাই দিলোঁ।

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

সঁচাকৈয়ে এনেবোৰত (আল্লাহৰ শক্তিৰ) চিন আছে, কিন্তু তেওঁলোকৰ বেছিভাগেই বিশ্বাস নকৰে।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

আৰু নিশ্চয় তোমাৰ প্ৰভু হৈছে পৰম শক্তিমান, পৰম কৰুণাময়।

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ اِبْرٰهِيْمَ ۘ

watlu ‘alaihim naba'a ibrāhīm(a).

আৰু তেওঁলোকক অব্ৰাহামৰ কাহিনী পঢ়ক।

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا تَعْبُدُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā ta‘budūn(a).

যেতিয়া তেওঁ (ইব্ৰাহিমে) তেওঁৰ পিতৃ আৰু তেওঁৰ লোকসকলক ক’লে, “তোমালোকে কি পূজা কৰে?”

قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِيْنَ

qālū na‘budu aṣnāman fa naẓallu lahā ‘ākifīn(a).

তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, "আমি মূৰ্তিক পূজা কৰো আৰু আমি সদায় অধ্যৱসায়ীভাৱে পূজা কৰো।"

قَالَ هَلْ يَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۙ

qāla hal yasma‘ūnakum iż tad‘ūn(a).

তেওঁ (অব্ৰাহাম) ক’লে, “আপুনি (তেওঁলোকৰ ওচৰত) প্ৰাৰ্থনা কৰিলে তেওঁলোকে আপোনাৰ কথা শুনিছেনে?

اَوْ يَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ يَضُرُّوْنَ

au yanfa‘ūnakum au yaḍurrūn(a).

নে (কি) তেওঁলোকে আপোনাৰ উপকাৰ বা ক্ষতি কৰিব পাৰে?”

قَالُوْا بَلْ وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا كَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ

qālū bal wajadnā ābā'anā każālika yaf‘alūn(a).

তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, "নাই, কিন্তু আমি আমাৰ পূৰ্বপুৰুষক তেনেকুৱা কৰা দেখিলোঁ।"

قَالَ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ

qāla afa ra'aitum mā kuntum ta‘budūn(a).

তেওঁ (ইব্ৰাহিমে) ক’লে, “আপুনি যি পূজা কৰে তাত মনোযোগ দিয়েনে,

اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمُ الْاَقْدَمُوْنَ ۙ

antum wa ābā'ukumul-aqdamūn(a).

আপুনি আৰু আপোনাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে?

فَاِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّيْٓ اِلَّا رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

fa innahum ‘aduwwul lī illā rabbal-‘ālamīn(a).

সঁচাকৈয়ে তেওঁলোক (আপুনি যি পূজা কৰে) মোৰ শত্ৰু, সকলো জগতৰ প্ৰভুৰ দৰে নহয়,

الَّذِيْ خَلَقَنِيْ فَهُوَ يَهْدِيْنِ ۙ

allażī khalaqanī fa huwa yahdīn(i).

(যেনে) যি মোক সৃষ্টি কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ মোক পথ প্ৰদৰ্শন কৰে,

وَالَّذِيْ هُوَ يُطْعِمُنِيْ وَيَسْقِيْنِ ۙ

wal-lażī huwa yuṭ‘imunī wa yasqīn(i).

আৰু যি মোক খাদ্য-পানীয় দিলে;

وَاِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِيْنِ ۙ

wa iżā mariḍtu fa huwa yasyfīn(i).

আৰু যেতিয়া মই অসুস্থ হওঁ, তেতিয়া তেওঁৱেই মোক সুস্থ কৰে,

وَالَّذِيْ يُمِيْتُنِيْ ثُمَّ يُحْيِيْنِ ۙ

wal-lażī yumītunī ṡumma yuḥyīn(i).

আৰু তেওঁ মোক মৃত্যুবৰণ কৰিব, তাৰ পিছত মোক (আকৌ) জীৱনলৈ আনিব,

وَالَّذِيْٓ اَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لِيْ خَطِيْۤـَٔتِيْ يَوْمَ الدِّيْنِ ۗ

wal-lażī aṭma‘u ay yagfira lī khaṭī'atī yaumad-dīn(i).

আৰু যিজনে মই অতিকৈ কামনা কৰোঁ, তেওঁ কিয়ামতৰ দিনা মোৰ ভুলবোৰ ক্ষমা কৰিব।”

رَبِّ هَبْ لِيْ حُكْمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ ۙ

rabbi hab lī ḥukmaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).

ইব্ৰাহিমে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে), "হে মোৰ প্ৰভু, মোক জ্ঞান দিয়া আৰু মোক ধৰ্মপৰায়ণ লোকসকলৰ মাজত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা,

وَاجْعَلْ لِّيْ لِسَانَ صِدْقٍ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ

waj‘al lī lisāna ṣidqin fil-ākhirīn(a).

আৰু মোৰ পিছত অহাসকলৰ বাবে মোক এটা ভাল কাহিনী বনাওক,

وَاجْعَلْنِيْ مِنْ وَّرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيْمِ ۙ

waj‘alnī miw waraṡati janatin na‘īm(i).

আৰু মোক আনন্দৰে ভৰা জান্নাতৰ উত্তৰাধিকাৰী হোৱাসকলৰ মাজৰ এজন কৰি তোলক,

وَاغْفِرْ لِاَبِيْٓ اِنَّهٗ كَانَ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ ۙ

wagfir li'abī innahū kāna minaḍ-ḍāllīn(a).

আৰু মোৰ পিতৃক ক্ষমা কৰা, সঁচাকৈয়ে তেওঁ বিপথে যোৱাসকলৰ মাজৰ এজন;

وَلَا تُخْزِنِيْ يَوْمَ يُبْعَثُوْنَۙ

wa lā tukhzinī yauma yub‘aṡūn(a).

আৰু তেওঁলোকে পুনৰুত্থানৰ দিনা মোক তুচ্ছজ্ঞান নকৰিবা;

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ

yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).

(যেনে) যিদিনা (যেতিয়া) ধন-সম্পত্তি আৰু সন্তানৰ কোনো কাম নাথাকিব,

اِلَّا مَنْ اَتَى اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍ ۗ

illā man atallāha biqalbin salīm(in).

বাদে যিসকলে পৰিষ্কাৰ হৃদয়েৰে আল্লাহৰ সন্মুখত থাকে,

وَاُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa uzlifatil-jannatu lil-muttaqīn(a).

আৰু আল্লাহক ভয় কৰাসকলৰ ওচৰলৈ জান্নাত অনা হয়,

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِلْغَاوِيْنَ ۙ

wa burrizatil-jaḥīmu lil-gāwīn(a).

আৰু বিপথে যোৱাসকলক যাহিমৰ নৰক স্পষ্টকৈ দেখুৱাব।”

وَقِيْلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ

wa qīla lahum ainamā kuntum ta‘budūn(a).

আৰু তেওঁলোকক কোৱা হ’ল, “তোমালোকে পূজা কৰা মূৰ্তিবোৰ ক’ত;

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗهَلْ يَنْصُرُوْنَكُمْ اَوْ يَنْتَصِرُوْنَ ۗ

min dūnillāh(i), hal yanṣurūnakum au yantaṣirūn(a).

আল্লাহৰ বাহিৰেও? তেওঁলোকে আপোনাক সহায় কৰিব পাৰে নে নিজকে সহায় কৰিব পাৰে?”

فَكُبْكِبُوْا فِيْهَا هُمْ وَالْغَاوٗنَ ۙ

fa kubkibū fīhā hum wal-gāwūn(a).

গতিকে তেওঁলোকক (উপাসকসকলক) বিপথে যোৱা লোকসকলৰ সৈতে নৰকলৈ নিক্ষেপ কৰা হ’ল;

وَجُنُوْدُ اِبْلِيْسَ اَجْمَعُوْنَ ۗ

wa junūdu iblīsa ajma‘ūn(a).

আৰু চয়তানৰ সৈন্যবাহিনী সকলো।

قَالُوْا وَهُمْ فِيْهَا يَخْتَصِمُوْنَ

qālū wa hum fīhā yakhtaṣimūn(a).

তাত (নৰক) যুঁজি থাকোঁতে কয়,

تَاللّٰهِ اِنْ كُنَّا لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ۙ

tallāhi in kunnā lafī ḍalālim mubīn(in).

"আল্লাহৰ কচম, সঁচাকৈয়ে আমি (পৃথিৱীত) স্পষ্ট ভুলত আছিলো,

اِذْ نُسَوِّيْكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

iż nusawwīkum birabbil-‘ālamīn(a).

কাৰণ আমি তোমালোকক (মূর্তি) জগতৰ প্ৰভুৰ সমান কৰি লওঁ।

وَمَآ اَضَلَّنَآ اِلَّا الْمُجْرِمُوْنَ

wa mā aḍallanā illal-mujrimūn(a).

আৰু পাপীৰ বাহিৰে কোনেও আমাক বিপথে পৰিচালিত নকৰে।

فَمَا لَنَا مِنْ شٰفِعِيْنَ ۙ

famā lanā min syāfi‘īn(a).

গতিকে (এতিয়া) আমাৰ কোনো মধ্যস্থতাকাৰী (সহায়ক) নাই,

وَلَا صَدِيْقٍ حَمِيْمٍ

wa lā ṣadīqin ḥamīm(in).

আৰু কোনো ঘনিষ্ঠ বন্ধু নাথাকিব,

فَلَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

falau anna lanā karratan fa nakūna minal-mu'minīn(a).

গতিকে যদি আমি (পৃথিৱীলৈ) ঘূৰি আহিব পাৰিলোহেঁতেন তেন্তে আমি নিশ্চয় বিশ্বাসৰ মানুহ হ’লোহেঁতেন।”

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

সঁচাকৈয়ে এনেবোৰত (আল্লাহৰ শক্তিৰ) চিন আছে, কিন্তু ইয়াৰে বেছিভাগেই বিশ্বাস নকৰে।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

আৰু সঁচাকৈ তোমাৰ প্ৰভু সঁচাকৈয়ে পৰম শক্তিমান, পৰম দয়ালু।

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۚ

każżabat qaumu nūḥinil-mursalīn(a).

নোহৰ লোকসকলে পাঁচনিসকলক মিছা কথা কৈছিল।

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ نُوْحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum nūḥun alā tattaqūn(a).

যেতিয়া তেওঁলোকৰ ভায়েক (নোহে) তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোক কিয় ধৰ্মপৰায়ণ নহয়?

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

সঁচাকৈয়ে, মই তোমালোকৰ ওচৰলৈ (পঠোৱা) এজন বিশ্বাসযোগ্য পাঁচনি,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

গতিকে আল্লাহক ভয় কৰা আৰু মোৰ আজ্ঞা পালন কৰা।

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

আৰু এই নিমন্ত্ৰণৰ বাবে মই আপোনালোকৰ পৰা কোনো পুৰস্কাৰ বিচৰা নাই; মোৰ পুৰস্কাৰ কেৱল জগতৰ প্ৰভুৰ পৰা।

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

গতিকে আল্লাহক ভয় কৰা আৰু মোৰ আজ্ঞা পালন কৰা।"

۞ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۗ

qālū anu'minu laka wattaba‘akal-arżalūn(a).

তেওঁলোকে ক’লে, “আপোনাৰ অনুগামীসকল যেতিয়া ঘৃণনীয় মানুহ, আমি আপোনাক বিশ্বাস কৰা উচিত নেকি?”

قَالَ وَمَا عِلْمِيْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۚ

qāla wa mā ‘ilmī bimā kānū ya‘malūn(a).

তেওঁ (নুহ) উত্তৰ দিলে, “তেওঁলোকে কি কৰিছে তাৰ কোনো জ্ঞান মোৰ নাই।

اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبِّيْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۚ

in ḥisābuhum illā ‘alā rabbī lau tasy‘urūn(a).

তেওঁলোকৰ হিচাপ (কৰ্মৰ) কেৱল মোৰ প্ৰভুৰ ওচৰত, যদিহে আপুনি উপলব্ধি কৰে।

وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ

wa mā ana biṭāridil-mu'minīn(a).

আৰু মই বিশ্বাসীসকলক বহিষ্কাৰ নকৰো।

اِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ

in ana illā nażīrum mubīn(un).

মই (এইটো) কেৱল স্পষ্ট সতৰ্কবাণী দাতা।”

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِيْنَۗ

qālū la'illam tantahi yā nūḥu latakūnanna minal-marjūmīn(a).

তেওঁলোকে ক’লে, “হে নোহ, সঁচাকৈ, যদি আপুনি বিৰত নাথাকে, তেন্তে আপুনি শিলগুটিৰে আঘাত কৰা (শিলেৰে হত্যা কৰা)সকলৰ মাজত থাকিব।”

قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ

qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).

তেওঁ (নোহে) ক’লে, “হে মোৰ প্ৰভু, সঁচাকৈয়ে মোৰ লোকসকলে মোক মিছা কথা কৈছিল;

فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).

গতিকে মোৰ আৰু তেওঁলোকৰ মাজত সিদ্ধান্ত লওক আৰু মোক আৰু মোৰ লগত বিশ্বাস কৰাসকলক ৰক্ষা কৰক।"

فَاَنْجَيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ

fa anjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulkil-masyḥūn(i).

তাৰ পাছত আমি নোহ আৰু তেওঁৰ লগত থকা লোকসকলক উদ্ধাৰ কৰিলোঁ।

ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِيْنَ

Ṡumma agraqnā ba‘dul-bāqīn(a).

তাৰ পিছত আমি পিছ পৰি থকাসকলক ডুবাই দিলোঁ।

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

সঁচাকৈ এনে লোকৰ মাজত সঁচাকৈ (আল্লাহৰ শক্তিৰ) চিন আছে, কিন্তু তেওঁলোকৰ বেছিভাগেই বিশ্বাস নকৰে।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

আৰু সঁচাকৈ তোমাৰ প্ৰভু, তেওঁ পৰম শক্তিমান, পৰম কৰুণাময়।

كَذَّبَتْ عَادُ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat ‘ādunil-mursalīn(a).

(ৰ মানুহে) 'আদ ৰাছুলসকলক মিছা কথা কৈছে।

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ هُوْدٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum hūdun alā tattaqūn(a).

যেতিয়া তেওঁলোকৰ ভায়েক হূদে তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোক কিয় ধৰ্মপৰায়ণ নহয়?

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

সঁচাকৈয়ে মই তোমালোকৰ ওচৰলৈ (পঠোৱা) এজন বিশ্বাসযোগ্য পাঁচনি,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

এতেকে আল্লাহক ভয় কৰা আৰু মোৰ আজ্ঞা পালন কৰা।

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

আৰু এই নিমন্ত্ৰণৰ বাবে মই আপোনালোকৰ পৰা কোনো পুৰস্কাৰ বিচৰা নাই; মোৰ পুৰস্কাৰ কেৱল জগতৰ প্ৰভুৰ পৰা।

اَتَبْنُوْنَ بِكُلِّ رِيْعٍ اٰيَةً تَعْبَثُوْنَ ۙ

atabnūna bikulli rī‘in āyatan ta‘baṡūn(a).

আপুনি দখল নকৰাকৈয়ে ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মৰ বাবে প্ৰতিটো ওখ ঠাইত ৰাজপ্ৰসাদ নিৰ্মাণ কৰেনে,

وَتَتَّخِذُوْنَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُوْنَۚ

wa tattakhiżūna maṣāni‘a la‘allakum takhludūn(a).

আৰু আপুনি চিৰকাল জীয়াই থাকিব বুলি আশা কৰি দুৰ্গ নিৰ্মাণ কৰে?

وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِيْنَۚ

wa iżā baṭasytum baṭasytum jabbārīn(a).

আৰু যদি আপুনি অত্যাচাৰ কৰে, তেন্তে আপুনি নিষ্ঠুৰভাৱে আৰু নিৰ্দয়ভাৱে কৰে।

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

গতিকে আল্লাহক ভয় কৰা আৰু মোৰ আজ্ঞা পালন কৰা,

وَاتَّقُوا الَّذِيْٓ اَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُوْنَ ۚ

wattaqul-lażī amaddakum bimā ta‘lamūn(a).

আৰু যি জনে তোমালোকক যি জানো তাক দিছে, তেওঁৰ প্ৰতি নিষ্ঠাবান হৈ থাকক।

اَمَدَّكُمْ بِاَنْعَامٍ وَّبَنِيْنَۙ

amaddakum bi'an‘āmiw wa banīn(a).

তেওঁ (আল্লাহে) তোমালোকক গৰু আৰু সন্তান দান কৰিছে,

وَجَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۚ

wa jannātiw wa ‘uyūn(in).

আৰু বাগিচা, আৰু বসন্ত,

اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ ۗ

innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

সঁচাকৈয়ে, মই ভয় খাইছো যে মহাদিনটোত তোমালোকৰ ওপৰত শাস্তি আহিব।"

قَالُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَوَعَظْتَ اَمْ لَمْ تَكُنْ مِّنَ الْوٰعِظِيْنَ ۙ

qālū sawā'un ‘alainā awa‘aẓta am lam takum minal-wā‘iẓīn(a).

তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, “আপুনি উপদেশ দিয়ক বা নিদিলে আমাৰ বাবে একেই,

اِنْ هٰذَآ اِلَّا خُلُقُ الْاَوَّلِيْنَ ۙ

in hāżā illā khuluqul-awwalīn(a).

এই (আমাৰ ধৰ্ম) পূৰ্বৰ মানুহৰ ৰীতি-নীতিৰ বাহিৰে আন একো নহয়,

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ ۚ

wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

আৰু আমি (কোনো প্ৰকাৰে) শাস্তি নাপাম।”

فَكَذَّبُوْهُ فَاَهْلَكْنٰهُمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

fa każżabūhu fa ahlaknāhum, inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

গতিকে তেওঁলোকে ইয়াক অস্বীকাৰ কৰিলে (হুদ), তাৰ পিছত আমি তেওঁলোকক ধ্বংস কৰিলোঁ। সঁচাকৈয়ে এনেবোৰত (আল্লাহৰ শক্তিৰ) চিন আছে, কিন্তু ইয়াৰে বেছিভাগেই বিশ্বাস নকৰে।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

আৰু সঁচাকৈ তোমাৰ প্ৰভু, তেওঁ পৰম শক্তিমান, পৰম কৰুণাময়।

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat ṡamūdul-mursalīn(a).

চামুদৰ লোকসকলে পাঁচনিসকলক মিছা কথা কৈছিল।

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ صٰلِحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum ṣāliḥun alā tattaqūn(a).

যেতিয়া তেওঁলোকৰ ভায়েক ছালেহে তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোক কিয় ধৰ্মপৰায়ণ নহয়?

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

সঁচাকৈয়ে মই তোমালোকৰ ওচৰলৈ (পঠোৱা) এজন বিশ্বাসযোগ্য পাঁচনি,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

এতেকে আল্লাহক ভয় কৰা আৰু মোৰ আজ্ঞা পালন কৰা।

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

আৰু এই নিমন্ত্ৰণৰ বিনিময়ত মই আপোনাৰ পৰা একো বিচৰা নাই, মোৰ পুৰস্কাৰ কেৱল জগতৰ প্ৰভুৰ পৰা।

اَتُتْرَكُوْنَ فِيْ مَا هٰهُنَآ اٰمِنِيْنَ ۙ

atutrakūna fīmā hāhunā āminīn(a).

আপুনি (ভাবিছে)নে যে আপোনাক ইয়াত (আপোনাৰ দেশত) নিৰাপদে থাকিবলৈ দিয়া হ’ব,

فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

বাগিচা আৰু বসন্তত,

وَّزُرُوْعٍ وَّنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيْمٌ ۚ

wa zurū‘iw wa nakhlin ṭal‘uhā haḍīm(un).

আৰু গছ-গছনি আৰু খেজুৰৰ পাত কোমল।

وَتَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا فٰرِهِيْنَ

wa tanḥitūna minal-jibāli buyūtan fārihīn(a).

আৰু তুমি নিপুণতাৰে কিছুমান পৰ্বত কাটি ঘৰ সাজিছা;

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

গতিকে আল্লাহক ভয় কৰা আৰু মোৰ আজ্ঞা পালন কৰা;

وَلَا تُطِيْعُوْٓا اَمْرَ الْمُسْرِفِيْنَ ۙ

wa lā tuṭī‘ū amral-musrifīn(a).

আৰু সীমা অতিক্ৰম কৰাসকলৰ আজ্ঞা পালন নকৰিবা,

الَّذِيْنَ يُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ

allażīna yufsidūna fil-arḍi wa lā yaṣliḥūn(a).

যিসকলে পৃথিৱীত দুষ্টামি কৰে আৰু ক্ষতিপূৰণ নিদিয়ে।”

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

তেওঁলোকে ক’লে, “সঁচাকৈয়ে, আপুনি মাত্ৰ সেইসকলৰ মাজৰ এজন;

مَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ فَأْتِ بِاٰيَةٍ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

mā anta illā basyarum miṡlunā, fa'ti bi'āyatin in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

তুমি আমাৰ দৰে মানুহ; তেন্তে যদি আপুনি ধাৰ্মিকসকলৰ মাজৰ এজন হয় তেন্তে অলৌকিক কাৰ্য্য কৰক।"

قَالَ هٰذِهٖ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَّلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۚ

qāla hāżihī nāqatul lahā syirbuw wa lakum syirbu yaumim ma‘lūm(in).

তেওঁ (ছালেহে) উত্তৰ দিলে, “এইটো এটা মাইকী উট, যাৰ পান কৰাৰ অধিকাৰ আছে, আৰু তোমালোকৰো নিৰ্দিষ্ট দিনত পান কৰাৰ অধিকাৰ আছে।”

وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābu yaumin ‘aẓīm(in).

আৰু ইয়াক (উটটোক) কোনো বেয়া কামেৰে স্পৰ্শ নকৰিবা, নহ’লে ভয়ংকৰ দিনত তোমালোকক শাস্তি পাব।”

فَعَقَرُوْهَا فَاَصْبَحُوْا نٰدِمِيْنَ ۙ

fa ‘aqarūhā fa aṣbaḥū nādimīn(a).

তাৰ পিছত তেওঁলোকে তেওঁক হত্যা কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ দুখ লাগিল,

فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

fa akhażahumul-‘ażāb(u), inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

তেতিয়া তেওঁলোকক শাস্তি দিয়া হ’ব। সঁচাকৈয়ে এনেবোৰত (আল্লাহৰ শক্তিৰ) চিন আছে, কিন্তু ইয়াৰে বেছিভাগেই বিশ্বাস নকৰে।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

আৰু সঁচাকৈ তোমাৰ প্ৰভু, তেওঁ পৰম শক্তিমান, পৰম কৰুণাময়।

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat qaumu lūṭinil-mursalīn(a).

লোটৰ লোকসকলে পাঁচনিসকলক মিছা কথা কৈছিল।

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ لُوْطٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum lūṭun alā tattaqūn(a).

যেতিয়া তেওঁলোকৰ ভায়েক লুতে তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোক কিয় ধৰ্মপৰায়ণ নহয়?”

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

সঁচাকৈয়ে মই তোমালোকৰ ওচৰলৈ (পঠোৱা) এজন বিশ্বাসযোগ্য পাঁচনি,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

গতিকে আল্লাহক ভয় কৰা আৰু মোৰ আজ্ঞা পালন কৰা।

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

আৰু এই নিমন্ত্ৰণৰ বাবে মই আপোনালোকৰ পৰা কোনো পুৰস্কাৰ বিচৰা নাই; মোৰ পুৰস্কাৰ কেৱল জগতৰ প্ৰভুৰ পৰা।

اَتَأْتُوْنَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

ata'tūnaż-żukrāna minal-‘ālamīn(a).

আপুনি কিয় মানৱ জাতিৰ মাজত পুৰুষৰ কাষ চাপে (সমকামী কাৰ্য্য কৰিবলৈ),

وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُوْنَ

wa tażarūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum, bal antum qamun ‘ādūn(a).

আৰু ঈশ্বৰে যিসকলক তোমালোকৰ পত্নী হ’বলৈ সৃষ্টি কৰিছে (মহিলাসকলক) তোমালোকে এৰি থৈছা? আপুনি সঁচাকৈয়ে সীমা অতিক্ৰম কৰা জনগোষ্ঠী।”

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰلُوْطُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِيْنَ

qālū la'illam tantahi yā lūṭu latakūnanna minal-mukhrajīn(a).

তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, "হে লুত! যদি আপুনি ৰৈ নাথাকে, তেন্তে আপুনি বহিষ্কাৰ কৰাসকলৰ ভিতৰত থাকিব।"

قَالَ اِنِّيْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِيْنَ ۗ

qāla innī li‘amalikum minal-qālīn(a).

তেওঁ (লুটে) ক'লে, "মই সঁচাকৈয়ে তোমাৰ কাৰ্য্যক ঘৃণা কৰো।"

رَبِّ نَجِّنِيْ وَاَهْلِيْ مِمَّا يَعْمَلُوْنَ

rabbi najjinī wa ahlī mimmā ya‘malūn(a).

(লুতে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে), "হে মোৰ প্ৰভু, মোক আৰু মোৰ পৰিয়ালক তেওঁলোকে কৰা কামৰ (ফলৰ) পৰা ৰক্ষা কৰা।"

فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۙ

fa najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).

তাৰ পিছত আমি তেওঁক আৰু তেওঁৰ সকলো পৰিয়ালক ৰক্ষা কৰিলোঁ,

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

এগৰাকী বৃদ্ধা (তেওঁৰ পত্নী)ৰ বাহিৰে, যিসকলক বাকী থকাসকলৰ গোটত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

তাৰ পিছত আমি বাকীবোৰক ধ্বংস কৰিলোঁ।

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fa sā'a maṭarul-munżarīn(a).

আৰু আমি তেওঁলোকক (শলাবৃষ্টিৰে) বৰষুণ দিলোঁ, গতিকে যিসকলক সকীয়াই দিয়া হৈছিল তেওঁলোকৰ ওপৰত কিমান বেয়াকৈ বৰষুণ পৰিল।

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

সঁচাকৈয়ে এনেবোৰত (আল্লাহৰ শক্তিৰ) চিন আছে, কিন্তু ইয়াৰে বেছিভাগেই বিশ্বাস নকৰে।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

আৰু সঁচাকৈ তোমাৰ প্ৰভু, তেওঁ পৰম শক্তিমান, পৰম কৰুণাময়।

كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).

আইকাৰ লোকসকলে পাঁচনিসকলক মিছা বুলি কৈছিল;

اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum syu‘aibun alā tattaqūn(a).

যেতিয়া চূয়াইবে তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোক কিয় ধৰ্মপৰায়ণ নহয়?

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

সঁচাকৈয়ে মই তোমালোকৰ ওচৰলৈ (পঠোৱা) এজন বিশ্বাসযোগ্য পাঁচনি,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

গতিকে আল্লাহক ভয় কৰা আৰু মোৰ আজ্ঞা পালন কৰা;

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

আৰু এই নিমন্ত্ৰণৰ বাবে মই আপোনালোকৰ পৰা কোনো পুৰস্কাৰ বিচৰা নাই; মোৰ পুৰস্কাৰ কেৱল জগতৰ প্ৰভুৰ পৰা।

۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ

auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).

পৰিমাপটো নিখুঁত কৰক আৰু আন মানুহৰ ক্ষতি নকৰিব।

وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ

wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).

আৰু সঠিক পাল্লাৰে ওজন কৰক।

وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ

wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

আৰু মানুহৰ অধিকাৰ হ্ৰাস কৰি ক্ষতি নকৰিব আৰু পৃথিৱীত দুৰ্নীতি নকৰিব;

وَاتَّقُوا الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّلِيْنَ ۗ

wattaqul-lażī khalaqakum wal-jibillatal-awwalīn(a).

আৰু তোমালোক আৰু পূৰ্বৰ জাতিবোৰক সৃষ্টি কৰা আল্লাহক ভয় কৰা।”

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

তেওঁলোকে ক’লে, “তোমালোক মোহিত মানুহৰ বাহিৰে আন একো নহয়।

وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ

wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).

আৰু তুমি আমাৰ দৰে মানুহ মাত্ৰ, আৰু সঁচাকৈয়ে আমি বিশ্বাস কৰোঁ যে মিছা কোৱাসকলৰ ভিতৰত তুমিও।

فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ

fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

গতিকে আপুনি যদি ধাৰ্ম্মিকসকলৰ মাজৰ এজন হয়, তেন্তে আকাশৰ পৰা আমাৰ ওপৰত এটা গোট পঠাওক।"

قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

তেওঁ (শ্বুয়াইবে) ক’লে, “আপুনি কি কৰে মোৰ প্ৰভুৱেই সৰ্বোত্তমভাৱে জানে।”

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fa każżabūhu fa akhażahum ‘ażābu yaumiẓ-ẓullah(ti), innahū kāna ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

তাৰ পিছত তেওঁলোকে ইয়াক অস্বীকাৰ কৰিলে (শ্বুয়াইব), তাৰ পিছত শাস্তি তেওঁলোকৰ ওপৰত পৰিল এটা অন্ধকাৰ দিনত। সঁচাকৈয়ে ভয়ানক দিন এটাৰ শাস্তি সেইটোৱেই।

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

সঁচাকৈ এনে লোকৰ মাজত সঁচাকৈ (আল্লাহৰ শক্তিৰ) চিন আছে, কিন্তু তেওঁলোকৰ বেছিভাগেই বিশ্বাস নকৰে।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

আৰু সঁচাকৈ তোমাৰ প্ৰভু, তেওঁ পৰম শক্তিমান, পৰম কৰুণাময়।

وَاِنَّهٗ لَتَنْزِيْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa innahū latanzīlu rabbil-‘ālamīn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে এই (আল-কুৰআন) সঁচাকৈ সকলো জগতৰ প্ৰভুৱে অৱতৰণ কৰিছিল।

نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاَمِيْنُ ۙ

nazala bihir rūḥul-amīn(u).

যিটো আৰ-ৰুহ আল-আমিনে (জিব্ৰিল) নমাই আনিছিল,

عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ ۙ

‘alā qalbika litakūna minal-munżirīn(a).

আপোনাৰ হৃদয়ত (মহাম্মদ) যাতে আপুনি সতৰ্ক কৰাসকলৰ ভিতৰত থাকিব,

بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِيْنٍ ۗ

bilisānin ‘arabiyyim mubīn(in).

স্পষ্ট আৰবী ভাষাত।

وَاِنَّهٗ لَفِيْ زُبُرِ الْاَوَّلِيْنَ

wa innahū lafī zuburil-awwalīn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে (কোৰআন) প্ৰাচীন মানুহৰ কিতাপত (উল্লেখ) আছে।

اَوَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ اٰيَةً اَنْ يَّعْلَمَهٗ عُلَمٰۤؤُا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ

awalam yakul lahum āyatan ay ya‘lamahū ‘ulamā'u banī isrā'īl(a).

ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলৰ পণ্ডিতসকলে ইয়াক জানিছিল বুলি তেওঁলোকৰ বাবে (পৰ্যাপ্ত) প্ৰমাণ নহয়নে?

وَلَوْ نَزَّلْنٰهُ عَلٰى بَعْضِ الْاَعْجَمِيْنَ ۙ

wa lau nazzalnāhū ‘alā ba‘ḍil-a‘jamīn(a).

আৰু যদি আমি ইয়াক অ-আৰবসকলৰ এটা দললৈ নমাই দিলোঁহেঁতেন,

فَقَرَاَهٗ عَلَيْهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ مُؤْمِنِيْنَ ۗ

fa qara'ahū ‘alaihim mā kānū bihī mu'minīn(a).

তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁলোকক (কাফিৰসকলক) পঢ়িলে; নিশ্চয় তেওঁলোকেও তেওঁক বিশ্বাস নকৰিব।

كَذٰلِكَ سَلَكْنٰهُ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَ ۗ

każālika salaknāhu fī qulūbil-mujrimīn(a).

এইদৰে আমি পাপী মানুহৰ হৃদয়ত (মিছা আৰু অস্বীকাৰৰ স্বভাৱ) ৰাখিলোঁ,

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِيْمَ

lā yu'minūna bihī ḥattā yarawul-‘ażābal-alīm(a).

তেওঁলোকে তেওঁক বিশ্বাস নকৰিব, যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি দেখা নাপাব,

فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

fa ya'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

তেতিয়া শাস্তি হঠাতে তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহিল, যেতিয়া তেওঁলোকে গম নাপালে।

فَيَقُوْلُوْا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُوْنَ ۗ

fa yaqūlū hal naḥnu munẓarūn(a).

তেতিয়া তেওঁলোকে ক’লে, “আমাক পলম দিয়া হৈছে নেকি?”

اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ

afa bi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).

আমাৰ শাস্তি খৰখেদা হ’বলৈ বিচৰাসকল নহয়নে?

اَفَرَءَيْتَ اِنْ مَّتَّعْنٰهُمْ سِنِيْنَ ۙ

afa ra'aita im matta‘nāhum sinīn(a).

গতিকে আমি যদি তেওঁলোকক কেইবছৰমানৰ বাবে জীৱনৰ আনন্দ দিওঁ তেন্তে আপুনি কি ভাবিব,

ثُمَّ جَاۤءَهُمْ مَّا كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ۙ

Ṡumma jā'ahum mā kānū yū‘adūn(a).

তেতিয়া তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে যি শাস্তি দিয়া হৈছিল, সেই শাস্তি তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহিল;

مَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يُمَتَّعُوْنَ ۗ

mā agnā ‘anhum mā kānū yumatta‘ūn(a).

নিশ্চয় তেওঁলোকে অনুভৱ কৰা আনন্দৰ তেওঁলোকৰ কোনো কাম নাই।

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُوْنَ ۖ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā lahā munżirūn(a).

আৰু আমি কোনো দেশ ধ্বংস নকৰো, যদিহে তাক সতৰ্ক কৰা মানুহ নাথাকে;

ذِكْرٰىۚ وَمَا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

Żikrā, wa mā kunnā ẓālimīn(a).

to (be) এটা সতৰ্কবাণী। আৰু আমি অন্যায় কাম নকৰো।

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيٰطِيْنُ

wa mā tanazzalat bihisy-syayāṭīn(u).

আৰু (কোৰআন) চয়তানে নমাই অনা নাছিল।

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ۗ

wa mā yambagī lahum wa mā yastaṭī‘ūn(a).

আৰু ই তেওঁলোকৰ (কোৰআন)ৰ বাবে উপযুক্ত নহয়, আৰু তেওঁলোকেও নোৱাৰিব।

اِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُوْلُوْنَ ۗ

innahum ‘anis-sam‘i lama‘zūlūn(a).

আচলতে শুনাৰ পৰা আঁতৰাই ৰখা হয়।

فَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَكُوْنَ مِنَ الْمُعَذَّبِيْنَ

falā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhara fa takūna minal-mu‘ażżabīn(a).

গতিকে আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো ভগৱানক মাতিব (পূজা) নকৰিবা, নহ’লে শাস্তি পোৱা লোকসকলৰ ভিতৰত তোমালোক হ’বা।

وَاَنْذِرْ عَشِيْرَتَكَ الْاَقْرَبِيْنَ ۙ

wa anżir ‘asyīratakal-aqrabīn(a).

আৰু আপোনাৰ ঘনিষ্ঠ আত্মীয়ক (মহাম্মদ)ক সতৰ্কবাণী দিয়ক,

وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ

wakhfiḍ janāḥaka limanittaba‘aka minal-mu'minīn(a).

আৰু আপোনাক অনুসৰণ কৰা বিশ্বাসীসকলৰ প্ৰতি নিজকে নম্ৰ কৰক।

فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ

fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).

তাৰ পিছত যদি তেওঁলোকে আপোনাৰ আজ্ঞা অমান্য কৰে তেন্তে কওক (মহাম্মদ), "আপুনি যি কৰে তাৰ বাবে সঁচাকৈয়ে মই দায়ী নহয়।"

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِ ۙ

wa tawakkal ‘alal-‘azīzir-raḥīm(i).

আৰু (আল্লাহ) সৰ্ব্বশক্তিমান, ৰহমানৰ ওপৰত আস্থা ৰাখক।

الَّذِيْ يَرٰىكَ حِيْنَ تَقُوْمُ

allażī yarāka ḥīna taqūm(u).

থিয় হৈ (প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ) কোনে তোমাক দেখে,

وَتَقَلُّبَكَ فِى السّٰجِدِيْنَ

wa taqallubaka fis-sājidīn(a).

আৰু (চাওক) প্ৰণাম কৰাসকলৰ মাজত আপোনাৰ শৰীৰৰ গতিবিধিৰ পৰিৱৰ্তন।

اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

সঁচাকৈয়ে তেওঁ সৰ্বশ্ৰোতা, সৰ্বজ্ঞানী।

هَلْ اُنَبِّئُكُمْ عَلٰى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيٰطِيْنُ ۗ

hal unabbi'ukum ‘alā man tanazzalusy-syayāṭīn(u).

মই তোমালোকক কওঁনে, যাৰ ওপৰত চয়তানবোৰ নামি আহে?

تَنَزَّلُ عَلٰى كُلِّ اَفَّاكٍ اَثِيْمٍ ۙ

tanazzalu ‘alā kulli affākin aṡīm(in).

বহুত পাপ কৰা প্ৰতিজন মিছলীয়াৰ ওপৰত তেওঁলোক (চয়তান) নামি আহে,

يُّلْقُوْنَ السَّمْعَ وَاَكْثَرُهُمْ كٰذِبُوْنَ ۗ

yulqūnas-sam‘a wa akṡaruhum kāżibūn(a).

তেওঁলোকে নিজৰ শ্ৰৱণ ক্ষমতাৰ ফলাফল প্ৰকাশ কৰে, আনহাতে তেওঁলোকৰ বেছিভাগেই মিছলীয়া।

وَالشُّعَرَاۤءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوٗنَ ۗ

wasy-syu‘arā'u yattabi‘uhumul-gāwūn(a).

আৰু সেই কবিসকলৰ পিছে পিছে বিপথে পৰিচালিত মানুহ আহিছিল।

اَلَمْ تَرَ اَنَّهُمْ فِيْ كُلِّ وَادٍ يَّهِيْمُوْنَ ۙ

alam tara annahum fī kulli wādiy yahīmūn(a).

আপুনি দেখা নাইনে যে তেওঁলোকে প্ৰতিটো উপত্যকাত বিচৰণ কৰে,

وَاَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ مَا لَا يَفْعَلُوْنَ ۙ

wa annahum yaqūlūna mā lā yaf‘alūn(a).

আৰু তেওঁলোকে নিজে নকৰা কাম বুলি কয়?

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّانْتَصَرُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا ۗوَسَيَعْلَمُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَيَّ مُنْقَلَبٍ يَّنْقَلِبُوْنَ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa żakarullāha kaṡīraw wantaṣarū mim ba‘di mā ẓulimū, wa saya‘lamul-lażīna ẓalamū ayya munqalabiy yanqalibūn(a).

বাদে যিসকল (কবি) বিশ্বাস কৰে আৰু ভাল কাম কৰে আৰু আল্লাহক বহুত স্মৰণ কৰে আৰু অন্যায় হোৱাৰ পিছত (কাফিৰৰ কবিতাৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই) বিজয়ী হয়। আৰু অন্যায়কাৰীসকলে অতি সোনকালে গম পাব যে তেওঁলোক কোন ঠাইলৈ উভতি যাব।