وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَآ اَلْفَيْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā alfainā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘qilūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

আৰু যেতিয়া তেওঁলোকক কোৱা হয়, “আল্লাহে যি অৱতীৰ্ণ কৰিছে তাক অনুসৰণ কৰক।” তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, “(নাই!) আমি আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক (কৰি থকা) যি পাইছিলোঁ, সেই কামেই অনুসৰণ কৰোঁ।” আচলতে তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে একো নাজানিছিল, আৰু তেওঁলোকৰ কোনো পথ প্ৰদৰ্শন নাছিল।

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).

তাৰ পিছত যদি তেওঁলোকে ঘূৰি যায়, তেন্তে (জানিব) যে দুষ্টামি কৰাসকলৰ ওপৰত আল্লাহ সৰ্বজ্ঞানী।

وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِۚ اِنَّهُمْ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيْدُ اللّٰهُ اَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى الْاٰخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۚ

wa lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufr(i), innahum lay yaḍurrullāha syai'ā(n), yurīdullāhu allā yaj‘ala lahum ḥaẓẓan fil-ākhirati wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

আৰু এনে লোকৰ বাবে চিন্তা নকৰিব যি সহজে কাফিৰ হ’বলৈ ঘূৰি আহে, আচলতে তেওঁলোকে আল্লাহৰ অলপো ক্ষতি নকৰে। আল্লাহে তেওঁলোকক পৰলোকত অংশ (পুৰস্কাৰ) নিদিয়ে, আৰু তেওঁলোকে এক বৃহৎ শাস্তি ভোগ কৰিব।

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).

গতিকে যদি তেওঁলোকে আপোনাক (মহম্মদ)ক মিছা কথা কয়, তেন্তে (জানি থওক) আপোনাৰ আগৰ ৰাছুলসকলকো মিছা কথা কোৱা হৈছিল (ও), তেওঁলোকে প্ৰকৃত অলৌকিকতা আনিছিল, জুবুৰ আৰু কিতাব যিয়ে নিখুঁত ব্যাখ্যা দিয়ে।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ قَالُوْا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli qālū ḥasbunā mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘lamūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

আৰু যেতিয়া তেওঁলোকক কোৱা হয়, “আল্লাহে যি অৱতীৰ্ণ কৰিছে (অনুসৰণ) আহক আৰু ৰাছুলৰ (পিছলা) যাওক।” তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, "আমি আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক যি কৰি থকা দেখিলোঁ, সেয়া আমাৰ বাবে যথেষ্ট।" তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে একো নাজানিলেও আৰু (ও) পথ প্ৰদৰ্শন নকৰাৰ পিছতো (তেওঁলোকে নিজৰ পূৰ্বপুৰুষক অনুসৰণ কৰিবনে)?

قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).

কওক (হে মহম্মদ) "মই তোমাক কোৱা নাই যে মোৰ লগত আল্লাহৰ ধন আছে, অদৃশ্যও মই নাজানো, আৰু তোমাক কোৱা নাই যে মই এজন ফেৰেস্তা। মই কেৱল মোৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ হোৱা কথাহে অনুসৰণ কৰো।" কওক, "অন্ধ আৰু দৰ্শক সমান নেকি? আপুনি চিন্তা নকৰিবনে?"

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ

fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).

গতিকে যদি তেওঁলোকে আপোনাক মিছা কথা কয়, তেন্তে কওক, "তোমাৰ প্ৰভুৰ বিশাল দয়া আছে, আৰু পাপীসকলৰ বাবে তেওঁৰ শাস্তি অনিবাৰ্য।"

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

গতিকে যদি তেওঁলোকে (ঈমানৰ পৰা) আঁতৰি যায়, তেন্তে (হে মহম্মদ) কওক, "আল্লাহ মোৰ বাবে যথেষ্ট; তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো ঈশ্বৰ নাই। তেওঁৰ ওপৰত মই মোৰ আস্থা ৰাখিছো, আৰু তেওঁ হৈছে মহান সিংহাসনৰ প্ৰভু।"

اَلَآ اِنَّهُمْ يَثْنُوْنَ صُدُوْرَهُمْ لِيَسْتَخْفُوْا مِنْهُۗ اَلَا حِيْنَ يَسْتَغْشُوْنَ ثِيَابَهُمْ ۙيَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَۚ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ ۔

alā innahum yaṡnūna ṣudūrahum liyastakhfū minh(u), alā ḥīna yastagsyūna ṡiyābahum, ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

মনত ৰাখিব, সঁচাকৈ তেওঁলোকে (ভণ্ডামিসকলে) তেওঁৰ (মহম্মদৰ) পৰা নিজকে লুকুৱাবলৈ পিঠি দিয়ে। মনত ৰাখিব যেতিয়া তেওঁলোকে নিজকে কাপোৰেৰে ঢাকি ৰাখে তেতিয়া তেওঁলোকে কি লুকুৱাই ৰাখে আৰু কি প্ৰকাশ কৰে আল্লাহে জানে, সঁচাকৈ আল্লাহ তেওঁলোকৰ অন্তৰৰ ভিতৰৰ বস্তু (সকলো) জ্ঞাত।

فَاِلَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللّٰهِ وَاَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚفَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

fa illam yastajībū lakum fa‘lamū annamā unzila bi‘ilmillāhi wa allā ilāha illā huw(a), fahal antum muslimūn(a).

গতিকে যদি তেওঁলোকে আপোনাৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ উত্তৰ নিদিয়ে, তেন্তে (কওক), “জানি লওক যে (কোৰআন) আল্লাহৰ জ্ঞানেৰে অৱতীৰ্ণ হৈছে, আৰু তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো ঈশ্বৰ নাই, গতিকে আপুনি (ইছলামৰ ওচৰত) বশ হ’বনে?”

وَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُوْرًاۙ

wa iżā qara'tal-qur'āna ja‘alnā bainaka wa bainal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ḥijābam mastūrā(n).

আৰু যেতিয়া আপুনি (মহম্মদে) কোৰআন পঢ়িব, তেতিয়া আমি আপোনাৰ আৰু পৰলোকক বিশ্বাস নকৰাসকলৰ মাজত এখন অদৃশ্য দেৱাল সৃষ্টি কৰিম,

وَّجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِى الْقُرْاٰنِ وَحْدَهٗ وَلَّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ نُفُوْرًا

wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iżā żakarta rabbaka fil-qur'āni waḥdahū wallau ‘alā adbārihim nufūrā(n).

আৰু আমি তেওঁলোকৰ হৃদয় বন্ধ কৰি দিলোঁ আৰু কাণ বন্ধ কৰি দিলোঁ, যাতে তেওঁলোকে বুজিব নোৱাৰে। আৰু যেতিয়া আপুনি কেৱল কোৰআনত আপোনাৰ ৰবৰ কথা কয়, তেতিয়া তেওঁলোক পিছলৈ ঘূৰি পলায়ন কৰে (ঘৃণাৰ বাবে)।

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

আমি ভালকৈ জানো যে তেওঁলোকে আপোনাৰ (মহাম্মদৰ) কথা শুনিলে কি অৱস্থাত শুনিছে, আৰু যেতিয়া তেওঁলোকে ফুচফুচাই কয় আৰু ফুচফুচাই কয় (অৰ্থাৎ) যেতিয়া অন্যায়কাৰীয়ে কয়, "আপুনি কেৱল মোহিত হোৱা মানুহৰ পিছে পিছে গৈ আছে।"

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا

fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).

তেতিয়া হয়তো আপুনি (মহম্মদে) নিজৰ ক্ষতি কৰিব কাৰণ তেওঁলোকে আঁতৰি যোৱাৰ পিছত আপুনি দুখী হ’ব, যদিহে তেওঁলোকে এই তথ্য (কোৰআন)ক বিশ্বাস নকৰে।

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).

আৰু যিজনে নিজৰ প্ৰভুৰ আয়াতৰ দ্বাৰা সকীয়াই দিয়া হৈছে, তাৰ পিছত সেইবোৰৰ পৰা আঁতৰি আহি নিজৰ দুখন হাতে কৰা কামবোৰ পাহৰি যায়, তাতকৈ বেছি অন্যায় কোন? সঁচাকৈয়ে আমি তেওঁলোকৰ হৃদয় বন্ধ কৰি দিছো, (যাতে তেওঁলোকে) বুজি নাপায়, আৰু (আমিও) তেওঁলোকৰ কাণত প্লাগ লগাই দিছো। আপুনি (মহম্মদে) তেওঁলোকক হিদায়ত মাতিলেও তেওঁলোকে নিশ্চয় চিৰদিনৰ বাবে হিদায়ত নাপাব।

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

প্ৰতিবাৰেই ঈশ্বৰৰ পৰা তেওঁলোকৰ আগত নতুন পদ এটা প্ৰকাশ পোৱাৰ সময়ত তেওঁলোকে খেলা-ধূলা কৰি থাকোঁতে সেই পদটো শুনি থাকে।

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

তেওঁলোকৰ আগত থকা এখন দেশৰ বাসিন্দাসকলে, যিখন দেশ আমি ধ্বংস কৰিলোঁ, তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰা নাছিল (যদিও আমি প্ৰমাণ পঠিয়াইছো)। তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰিবনে?

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

আৰু যেতিয়া কাফিৰসকলে আপোনাক (মহাম্মদ) দেখে, তেতিয়া তেওঁলোকে আপোনাক কেৱল উপহাসৰ বস্তু হিচাপেহে ব্যৱহাৰ কৰে। (তেওঁলোকে ক’লে), “এইজনেই নেকি তোমালোকৰ দেৱতাক নিন্দা কৰা?” যদিও তেওঁলোক পৰম দয়ালু আল্লাহৰ স্মৃতি অস্বীকাৰ কৰা লোক।

مَنْ كَانَ يَظُنُّ اَنْ لَّنْ يَّنْصُرَهُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ اِلَى السَّمَاۤءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهٗ مَا يَغِيْظُ

man kāna yaẓunnu allay yanṣurahullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati falyamdud bisababin ilas-samā'i ṡummalyaqṭa‘ falyanẓur hal yużhibanna kaiduhū mā yagīẓ(u).

যিয়ে ভাবিছে যে আল্লাহে তেওঁক (মহম্মদক) দুনিয়াত আৰু আখিৰাতত সহায় নকৰে, তেওঁ চিলিঙলৈ ৰছী টানি দিয়ক, আৰু নিজকে ওলোমাই থওক, তাৰ পিছত বিবেচনা কৰক যে তেওঁৰ প্ৰতাৰণা তেওঁৰ আঘাত কৰা বস্তুবোৰ আঁতৰাই পেলাব নেকি?

وَاِنْ جَادَلُوْكَ فَقُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

wa in jādalūka fa qulillāhu a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

আৰু যদি তেওঁলোকে আপোনাৰ লগত তৰ্ক কৰে, তেন্তে কওক, "আপুনি কি কৰে আল্লাহে ভালকৈ জানে।"

اَمْ لَمْ يَعْرِفُوْا رَسُوْلَهُمْ فَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ۖ

am lam ya‘rifū rasūlahum fahum lahū munkirūn(a).

নে তেওঁলোকে নিজৰ ৰাছুল (মহম্মদ)ক চিনি নাপায়, গতিকে তেওঁক অস্বীকাৰ কৰে?

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ

wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).

আৰু কাফিৰসকলে ক’লে, “এই (কোৰআন) তেওঁ (মহাম্মদে) উদ্ভাৱন কৰা মিছাৰ বাহিৰে আন একো নহয়, আন মানুহৰ সহায়ত”।

وَقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ اكْتَتَبَهَا فَهِيَ تُمْلٰى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

wa qālū asāṭīrul-awwalīnaktatabahā fa hiya tumlā ‘alaihi bukrataw wa aṣīlā(n).

আৰু তেওঁলোকে ক'লে, "(এয়া মাত্ৰ) প্ৰাচীন মানুহৰ সাধুবোৰ, যিবোৰ তেওঁ লিখিবলৈ কৈছিল, তাৰ পিছত প্ৰতিদিনে পুৱা আৰু গধূলি তেওঁক সাধুবোৰ পঢ়িবলৈ কৈছিল।"

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا ࣖ

unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).

চোৱা, তেওঁলোকে তোমালোকৰ বিষয়ে কেনেকৈ দৃষ্টান্ত কয়, গতিকে তেওঁলোকে বিপথে পৰিচালিত হয়, তেওঁলোকে (তোমালোকৰ পাঁচনিত্বৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈ) কোনো উপায় (বিচাৰিবলৈ) অক্ষম।

وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا

wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).

আৰু ৰাছুলুল্লাহ (মহাম্মদে) ক’লে, “হে মোৰ প্ৰভু, সঁচাকৈয়ে মোৰ লোকসকলে এই কোৰাণক অৱহেলিত কৰি তুলিছে।”

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اسْجُدُوْا لِلرَّحْمٰنِ قَالُوْا وَمَا الرَّحْمٰنُ اَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُوْرًا ۩ ࣖ

wa iżā qīla lahumusjudū lir-raḥmāni qālū wa mar-raḥmānu anasjudu limā ta'murunā wa zādahum nufūrā(n).

আৰু যেতিয়া তেওঁলোকক কোৱা হয়, "পৰম ৰহমতৰ ওচৰত সজ্জা কৰক" তেতিয়া তেওঁলোকে উত্তৰ দিয়ে, "পৰম ৰহমত কোন? আমি যি আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰণাম কৰা উচিত নেকি, যাক আপুনি (মহম্মদে) আমাক (তেওঁৰ ওচৰত সজদ কৰিবলৈ) আজ্ঞা দিছিল?" আৰু তেওঁলোকে আৰু আগলৈ (সত্যৰ পৰা) দৌৰিছে।

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِيْنَ

wa mā ya'tīhim min żikrim minar-raḥmāni muḥdaṡin illā kānū ‘anhu mu‘riḍīn(a).

আৰু প্ৰতিবাৰেই পৰম দয়ালু ঈশ্বৰৰ পৰা তেওঁলোকৰ ওচৰত নতুন সতৰ্কবাণী (কোৰআনৰ এটা অৱতীৰ্ণ আয়াত) উপস্থাপন কৰা হৈছিল, তেওঁলোকে সদায় ইয়াৰ পৰা আঁতৰি গৈছিল।

وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ

wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).

যাতে মোৰ বুকুখন টান যেন লাগে আৰু মোৰ জিভাখন সাৱলীল নহয়, গতিকে হৰুণক (মোৰ লগত) পঠাওক।

فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ

fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).

তাৰ পিছত যদি তেওঁলোকে আপোনাৰ আজ্ঞা অমান্য কৰে তেন্তে কওক (মহাম্মদ), "আপুনি যি কৰে তাৰ বাবে সঁচাকৈয়ে মই দায়ী নহয়।"

اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ

innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).

সঁচাকৈয়ে আপুনি মৃতকক শুনাব নোৱাৰে আৰু (বা) বধিৰক কান্দোন শুনাব নোৱাৰে, যদিহে তেওঁলোকে পিঠি দিছে।

وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِى الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ

wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).

আৰু আপুনি অন্ধসকলক তেওঁলোকৰ ভুলৰ পৰা পথ প্ৰদৰ্শন কৰিব নোৱাৰিব। আপুনি (কাৰোক) শুনাব নোৱাৰে, মাথোঁ যিসকলে আমাৰ আয়াতবোৰত বিশ্বাস কৰে, তেতিয়া তেওঁলোকে বশ হয়।

فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

গতিকে যদি তেওঁলোকে (আপোনাৰ প্ৰত্যাহ্বান) উত্তৰ নিদিয়ে, তেন্তে জানি থওক যে তেওঁলোকে কেৱল নিজৰ ইচ্ছা অনুসৰণ কৰি আছে। আৰু আল্লাহৰ পৰা সামান্যতম হিদায়ত নোপোৱাকৈ নিজৰ ইচ্ছা অনুসৰণ কৰা ব্যক্তিতকৈ বেছি বিপথে পৰিচালিত কোন? সঁচাকৈ আল্লাহে অন্যায়কাৰীক হিদায়ত নিদিয়ে।

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).

আৰু তেওঁলোকে আল্লাহৰ নামত গম্ভীৰভাৱে শপত খায় যে যদি তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ কোনো সতৰ্কবাণী আহিব, তেন্তে তেওঁলোক (অন্য) জাতিতকৈ ভাল হ’ব। কিন্তু যেতিয়া কোনো সতৰ্কবাণী তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহিছিল, তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক বৃদ্ধি কৰা নাছিল, বৰঞ্চ তেওঁলোক (সত্যৰ পৰা) আৰু অধিক দূৰলৈ গৈছিল।

اَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُوْنَ

antum ‘anhu mu‘riḍūn(a).

যে তুমি তেওঁৰ পৰা আঁতৰি আহিলা।

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

কওক (মহাম্মদ) "হে অজ্ঞান লোক, তোমালোকে মোক আল্লাহৰ বাহিৰে আন ইবাদত কৰিবলৈ আদেশ দিছানে?"

بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۚ فَاَعْرَضَ اَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

basyīraw wa nażīrā(n), fa'a‘raḍa akṡaruhum fahum lā yasma‘ūn(a).

যিজনে সুখবৰ আৰু সতৰ্কবাণী আনিছিল, কিন্তু বেছিভাগেই তেওঁৰ পৰা আঁতৰি গৈছিল আৰু নুশুনিছিল।

وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا فِيْٓ اَكِنَّةٍ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ وَفِيْٓ اٰذَانِنَا وَقْرٌ وَّمِنْۢ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ اِنَّنَا عٰمِلُوْنَ

wa qālū qulūbunā fī akinnatim mimmā tad‘ūnā ilaihi wa fī āżāninā waqruw wa mim baininā wa bainika ḥijābun fa‘mal innanā ‘āmilūn(a).

আৰু তেওঁলোকে ক’লে, “আপুনি আমাক যিটোলৈ মাতিছে তাৰ পৰা আমাৰ হৃদয় বন্ধ হৈ গৈছে আৰু আমাৰ কাণ বন্ধ হৈ গৈছে, আৰু আমাৰ আৰু আপোনাৰ মাজত এখন দেৱাল আছে, গতিকে (আপুনি যিদৰে বিচাৰে) কৰক, নিশ্চয় আমি (যেনেকৈ ইচ্ছা) কৰিম।”

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَسْمَعُوْا لِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَالْغَوْا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lā tasma‘ū lihāżal-qur'āni walgau fīhi la‘allakum taglibūn(a).

আৰু কাফিৰসকলে কয়, “এই কোৰআনৰ কথা নুশুনা আৰু ইয়াৰ বিৰুদ্ধে হুলস্থুল নকৰিবা, যাতে আপুনি (তেওঁলোকক) জয় কৰিব পাৰে।”

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ

wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).

আৰু তেওঁলোকে (আৰু) ক’লে, “এই কোৰআন এই দুখন দেশৰ এখনৰ (মক্কা আৰু টাইফ) মহান (ধনী আৰু প্ৰভাৱশালী) লোকসকলৰ ওচৰত কিয় অৱতীৰ্ণ নহ’ল?”

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

নে আপুনি (মুহাম্মদে) তেওঁলোকৰ পৰা ক্ষতিপূৰণ বিচাৰে যাতে তেওঁলোক ঋণৰ বোজা হয়?

وَاِنْ يَّرَوْا اٰيَةً يُّعْرِضُوْا وَيَقُوْلُوْا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ

wa iy yarau āyatay yu‘riḍū wa yaqūlū siḥrum mustamirr(un).

আৰু যদি তেওঁলোকে (মুশ্বৰিকসকলে) কোনো চিন (অলৌকিক) দেখে, তেন্তে তেওঁলোকে আঁতৰি গৈ কয়, "(এইটো) অবিৰত যাদু।"

وَكَذَّبُوْا وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ وَكُلُّ اَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ

wa każżabū wattaba‘ū ahwā'ahum wa kullu amrim mustaqirr(un).

আৰু তেওঁলোকে (মহম্মদ)ক অস্বীকাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ ইচ্ছা অনুসৰণ কৰিছিল, যদিও প্ৰতিটো বিষয়ৰ এটা হুকুম আছিল।

اَمْ يَقُوْلُوْنَ نَحْنُ جَمِيْعٌ مُّنْتَصِرٌ

am yaqūlūna naḥnu jamī‘um muntaṣir(un).

বা তেওঁলোকে কয়, "আমি এটা ঐক্যবদ্ধ গোট যিয়ে নিশ্চিতভাৱে জয়ী হ'ব।"

وَدُّوْا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُوْنَۚ

waddū lau tudhinu fayudhinūn(a).

তেওঁলোকে বিচাৰে যে আপুনি নম্ৰ হওক গতিকে তেওঁলোকেও নম্ৰ হ’ব (ও)।

فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ

famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).

গতিকে আপোনাৰ (মুহাম্মাদ) আগত কাফিৰ সকলে কিয় লৰালৰিকৈ আহে,

عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ

‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).

সোঁফালৰ পৰা আৰু বাওঁফালৰ পৰা গোটত?