وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَآ اَلْفَيْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā alfainā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘qilūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

Ma a fai atu ia i latou, "Mulimulita'i i mea ua fa'aalia mai e Allah." Sa latou tali mai, "(Leai!) Matou te mulimuli i mea na matou maua o matou tuaa (o faia)." O le mea moni, e leai se mea na iloa e o latou tuaa, ma e leai sa latou ta'ita'iga.

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).

Afai la latou te liliu ese, ona (ia outou iloa) o Allah e silafia mea uma lava i e o faia mea leaga.

وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِۚ اِنَّهُمْ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيْدُ اللّٰهُ اَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى الْاٰخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۚ

wa lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufr(i), innahum lay yaḍurrullāha syai'ā(n), yurīdullāhu allā yaj‘ala lahum ḥaẓẓan fil-ākhirati wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Aua fo‘i le popole i tagata e faigofie ona toe fo‘i atu i le lē talitonu, auā o le mea moni latou te lē fa‘atigāina Allah i se mea itiiti lava. E lē avatua e Allah se vaega (taui) ‘iā i latou i le olaga a sau, ma o le a latou mafatia i se fa‘asalaga tele.

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).

O lea afai latou te pepelo ia te oe (Muhammad), ona (ia e iloa) lea na pepelo foi i aposetolo na muamua atu ia te oe (e le gata i lea), na latou aumaia vavega moni, o Zubur ma le Tusi lea e tuuina mai ai se faamatalaga atoatoa.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ قَالُوْا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli qālū ḥasbunā mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘lamūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

A fai atu iā i latou, “Ō mai ia (mulimulita’i) i mea ua fa’aalia mai e le Atua ma (mulimulita’i) i le Avefe’au.” Sa latou tali mai, “Ua lava lea mo i matou le mea na matou maua o matou tuaa (o lo’o faia).” Pe o le a latou (mulimulita’i) ea i o latou tuaa e ui lava ina le’i iloa e o latou tuaa se mea ma e le’i (ta’ita’iina) fo’i i latou?

قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).

Fai atu (Muhammad), "Ou te lē fai atu iā te outou o loo iā te aʻu oa a Allah, ou te lē iloa foʻi mea e lē o vaaia, ou te lē fai atu foʻi iā te outou o aʻu o se agelu. Ou te mulimuli lava i mea ua faʻaalia mai iā te aʻu." Fai atu, "E tutusa ea ē tauaso ma ē vaʻai? Tou te lē mafaufau ea?"

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ

fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).

O lea afai latou te pepelo ia te oe, ia e fai atu, "E tele le alofa mutimutivale o lou Alii, ma e le maalofia Lana faasalaga mo tagata agasala."

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

Afai la latou te liliu ese (mai le faatuatua), ona fai atu lea (Muhammad), "Ua lava Allah mo aʻu; e leai se isi atua na o Ia. Ou te faalagolago ia te Ia, ma o Ia o le Alii o le Nofoalii Tele."

اَلَآ اِنَّهُمْ يَثْنُوْنَ صُدُوْرَهُمْ لِيَسْتَخْفُوْا مِنْهُۗ اَلَا حِيْنَ يَسْتَغْشُوْنَ ثِيَابَهُمْ ۙيَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَۚ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ ۔

alā innahum yaṡnūna ṣudūrahum liyastakhfū minh(u), alā ḥīna yastagsyūna ṡiyābahum, ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Ia manatua, e moni lava latou te (fa'afia) liliu ese o latou tua e lafi ai mai ia te ia (Muhammad). Ia manatua, pe a latou ufiufi i latou lava i ie, ua silafia e le Atua mea latou te natia ma mea latou te fa'aalia, e moni, o le Atua e silafia mea uma o lo'o i o latou loto.

فَاِلَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللّٰهِ وَاَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚفَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

fa illam yastajībū lakum fa‘lamū annamā unzila bi‘ilmillāhi wa allā ilāha illā huw(a), fahal antum muslimūn(a).

Afai la latou te lē taliina lau luʻi, ona (fai atu lea), “Ia outou iloa o (le Qur'an) na faʻaalia mai ma le silafia o Allah, ma e leai se atua na o Ia, o lea tou te gauaʻi ai ea (i le Isalama)?”

وَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُوْرًاۙ

wa iżā qara'tal-qur'āna ja‘alnā bainaka wa bainal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ḥijābam mastūrā(n).

A e faitauina le Qur'an (Muhammad), Matou te faia se pā e lē vaaia i le va o oe ma i latou e lē talitonu i le olaga a sau.

وَّجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِى الْقُرْاٰنِ وَحْدَهٗ وَلَّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ نُفُوْرًا

wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iżā żakarta rabbaka fil-qur'āni waḥdahū wallau ‘alā adbārihim nufūrā(n).

Ma ua matou tapunia o latou loto ma pupuni o latou taliga, ina ia latou lē malamalama. A e na o lou ta’ua o lou Ali’i i le Qur’an, ona latou liliu ese lea ma sola ese (ona o le ‘ino’ino).

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

Matou te iloa lelei le tulaga latou te faʻalogo ai pe a latou faʻalogo ia te oe (Muhammad), ma pe a latou musumusu ma musumusu (o lona uiga) pe a fai mai le tagata fai mea sese, "Ua na o lou mulimuli i se tagata ua faʻataulāituina."

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا

fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).

Ona atonu o le a e fa’atiga oe lava (Muhammad) auā o le a e fa’anoanoa pe a latou liliu ese, pe afai latou te lē talitonu i lenei fa’amatalaga (le Qur’an).

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).

O ai ea se tasi e sili atu lona amioletonu nai lo se tasi ua lapata’ia e fuaiupu a lona Ali’i, ona liliu ese lea mai ia i latou ma galo ai mea na faia e ona lima e lua? E moni, ua matou tapunia o latou loto, (ina ia latou lē) malamalama i ai, ma ua matou fa’apipi’i fo’i) ni pupuni i o latou taliga. E tusa lava pe e te (Muhammad) vala’au atu ia i latou i le ta’ita’iga, e mautinoa lava latou te lē maua le ta’ita’iga e fa’avavau.

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

Soo se taimi lava e faaali mai ai ia i latou se fuaiupu fou mai le Atua, latou te faalogologo i ai a o taaalo solo.

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

O ē na nonofo i se nu‘u na muamua atu ‘iā te i latou, lea na Matou fa‘aumatia, latou te le‘i talitonu i ai (e ui lava ‘ina ‘ua Matou ‘auina atu se fa‘amaoniga). Pe latou te talitonu ‘ea?

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

A vaʻaia oe e ē lē talitonu (Muhammad), latou te tauemuina oe. (Na latou fai mai), “O ia ea lenei na faʻaleaga i ou atua?” E ui lava o i latou o tagata e faafitia le manatuaina o Allah, o Lē e Sili Ona Alofa.

مَنْ كَانَ يَظُنُّ اَنْ لَّنْ يَّنْصُرَهُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ اِلَى السَّمَاۤءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهٗ مَا يَغِيْظُ

man kāna yaẓunnu allay yanṣurahullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati falyamdud bisababin ilas-samā'i ṡummalyaqṭa‘ falyanẓur hal yużhibanna kaiduhū mā yagīẓ(u).

O lē e manatu o le a lē fesoasoani Allah iā te ia (Muhammad) i lenei lalolagi ma le olaga a sau, ia fa’aloaloa e ia se maea i le taualuga, ma tautau o ia lava, ona mafaufau lea pe o le a aveesea e lana pepelo le mea e fa’atiga ai o ia.

وَاِنْ جَادَلُوْكَ فَقُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

wa in jādalūka fa qulillāhu a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

Afai latou te finau ma oe, ia e fai atu, "E sili ona silafia e le Atua le mea e te faia."

اَمْ لَمْ يَعْرِفُوْا رَسُوْلَهُمْ فَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ۖ

am lam ya‘rifū rasūlahum fahum lahū munkirūn(a).

Pe latou te lē iloa ea la latou Avefe’au (Muhammad), o lea latou te fa’afitia ai o ia?

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ

wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).

Ma ua fai mai ē lē talitonu, “O lenei (Qur’an) e leai se isi mea ae na o se pepelo na faia e ia (Muhammad), ma fesoasoani i ai isi tagata,” E moni, ua latou faia le amioletonu ma se pepelo tele.

وَقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ اكْتَتَبَهَا فَهِيَ تُمْلٰى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

wa qālū asāṭīrul-awwalīnaktatabahā fa hiya tumlā ‘alaihi bukrataw wa aṣīlā(n).

Ona latou fai mai lea, "(Na o) tala fa'ataulāitu a tagata anamua, ia na ia fai atu e tusi i lalo, ona faitau lea o tala fa'ataulāitu ia te ia i taeao uma ma afiafi uma."

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا ࣖ

unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).

Faauta, ua latou faia ni faataoto e uiga ia te oe, o lea ua latou sese ai, ua latou le maua se auala (e tetee atu ai i lou tofiga faaaposetolo).

وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا

wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).

Ona fai mai lea o le Avefeau (Muhammad), "Lo'u Ali'i e, e moni lava ua fa'atamala lo'u nu'u i lenei Koran."

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اسْجُدُوْا لِلرَّحْمٰنِ قَالُوْا وَمَا الرَّحْمٰنُ اَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُوْرًا ۩ ࣖ

wa iżā qīla lahumusjudū lir-raḥmāni qālū wa mar-raḥmānu anasjudu limā ta'murunā wa zādahum nufūrā(n).

A fai atu iā i latou, “Ia outou ifo i Lē e Sili Ona Alofa,” latou te tali mai, “O ai ea Lē e Sili Ona Alofa? Pe tatau ea ona matou ifo iā Allah o lē na e (Muhammad) poloaʻi mai iā i matou (e ifo iā te Ia)?” Ona latou sola ese lea ma mamao ese (mai le upu moni).

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِيْنَ

wa mā ya'tīhim min żikrim minar-raḥmāni muḥdaṡin illā kānū ‘anhu mu‘riḍīn(a).

Ma o taimi uma lava e tuʻuina atu ai iā i latou se lapataʻiga fou (o se fuaiupu ua faʻaalia mai o le Qurʻan) mai le Atua Silisili Ese, latou te liliu ese mai ai.

وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ

wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).

o lea ua lagona ai loʻu fatafata ma ua lē sologa lelei loʻu laulaufaiva, o lea auina atu Harun (faatasi ma aʻu).

فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ

fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).

Afai la latou te lē usiusita’i ia te oe, ona e fai atu lea (Muhammad), “E moni, ou te lē noatia i mea ua e faia.”

اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ

innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).

E moni, e le mafai ona e fa'alogoina ē ua oti ma (pe) fa'alogoina fo'i e ē tutuli le tagi, pe afai ua latou liliu ese o latou tua.

وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِى الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ

wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).

E te lē mafai fo‘i ona ta‘ita‘iina ē tauaso mai lo latou sesē. E lē mafai ona e fa‘alogoina (se tasi), vagana ai i latou o ē talitonu i a Matou fuaiupu, ona latou usiusita‘i lea.

فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Afai la latou te lē tali mai (lau luʻi), ia e iloa o loʻo latou mulimuli i o latou manaʻo. Ma o ai ea se tasi e sili atu ona sesē nai lo se tasi e mulimuli i ona manaʻo e aunoa ma le mauaina o se taʻitaʻiga itiiti mai ia Allah? E moni, e lē taʻitaʻia e Allah ē faia mea sese.

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).

Ma latou te tautō fa’amaoni i le suafa o Allah, afai e sau se tagata lapata’i ia i latou, o le a sili atu lo latou ta’ita’iina nai lo se isi lava malo. Ae ina ua sau se tagata lapata’i ia i latou, e le’i fa’ateleina ai i latou, ae na latou o ese atu mai le (upu moni).

اَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُوْنَ

antum ‘anhu mu‘riḍūn(a).

ua e liliu ese mai ia te ia.

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

Fai atu (Muhammad), "Po ua outou poloaʻi mai ea ia te aʻu e tapuaʻi i isi mea e ese mai ia Allah, o outou tagata vālea?"

بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۚ فَاَعْرَضَ اَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

basyīraw wa nażīrā(n), fa'a‘raḍa akṡaruhum fahum lā yasma‘ūn(a).

o ē na aumaia tala fiafia ma lapataʻiga, a o le toʻatele o i latou na liliu ese (mai ia te ia) ma lē faʻalogo.

وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا فِيْٓ اَكِنَّةٍ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ وَفِيْٓ اٰذَانِنَا وَقْرٌ وَّمِنْۢ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ اِنَّنَا عٰمِلُوْنَ

wa qālū qulūbunā fī akinnatim mimmā tad‘ūnā ilaihi wa fī āżāninā waqruw wa mim baininā wa bainika ḥijābun fa‘mal innanā ‘āmilūn(a).

Ma sa latou fai mai, "Ua tapunia o matou loto mai mea e te vala'au mai ai ma ua pupuni o matou taliga, ma o lo'o i ai se pā i le va o i matou ma oe, o lea ia e faia (e pei ona e finagalo i ai), e moni matou te faia (e pei ona matou finagalo i ai)."

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَسْمَعُوْا لِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَالْغَوْا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lā tasma‘ū lihāżal-qur'āni walgau fīhi la‘allakum taglibūn(a).

Ma o i latou e lē talitonu e fai mai, “Aua tou te faalogo i lenei Qur’an ma faia ni pisapisaō faasaga i ai, ina ia outou manumalo ai.”

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ

wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).

Ma sa latou fai atu foi, "Aisea na le faaalia mai ai lenei Qur'an i tagata sili (mauoa ma taʻutaʻua) o se tasi o nei atunuu e lua (Meka ma Taif)?"

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

Pe e te (Muhamamd) ea e te ole atu ia i latou mo se taui ina ia mamafa ai ia i latou aitalafu?

وَاِنْ يَّرَوْا اٰيَةً يُّعْرِضُوْا وَيَقُوْلُوْا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ

wa iy yarau āyatay yu‘riḍū wa yaqūlū siḥrum mustamirr(un).

Afai fo‘i latou (e fa‘atuatua i atua fa‘apito) e va‘aia se fa‘ailoga (vavega), latou te liliu ‘ese ma fa‘apea atu, “O le togafiti fa‘ataulāitu faifai pea lea.”

وَكَذَّبُوْا وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ وَكُلُّ اَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ

wa każżabū wattaba‘ū ahwā'ahum wa kullu amrim mustaqirr(un).

Ma sa latou faafitia (Muhammad) ma mulimuli i ona manaʻoga, e ui lava o mataupu uma lava sa i ai se poloaiga.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ نَحْنُ جَمِيْعٌ مُّنْتَصِرٌ

am yaqūlūna naḥnu jamī‘um muntaṣir(un).

Pe latou te fai mai, "O i matou o se vaega autasi e mautinoa lava o le a manumalo."

وَدُّوْا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُوْنَۚ

waddū lau tudhinu fayudhinūn(a).

Latou te mananaʻo ia e agamalu ina ia latou agamalu foʻi.

فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ

famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).

Aiseā la e taufetuli mai ai ē e lē talitonu i ou luma (Muhammad),

عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ

‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).

mai le taumatau ma mai le tauagavale i vaega?