وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَآ اَلْفَيْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ
wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā alfainā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘qilūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).
Һәм уларға: «Аллаһ иңдергәнгә эйәрегеҙ», — тиелһә. Улар яуап бирҙе: “(Юҡ!) Беҙ ата-бабаларыбыҙҙы (эшләгән) тапҡан нәмәләргә эйәрәбеҙ”. Ысынында, уларҙың ата-бабалары бер нәмә лә белмәгән, етәкселек итеүсе лә булмаған.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).
Һуңынан улар йөҙ сөйөрһәләр, белегеҙ: Аллаһ зыян ҡылыусылар тураһында хәбәрҙар.
وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِۚ اِنَّهُمْ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيْدُ اللّٰهُ اَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى الْاٰخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۚ
wa lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufr(i), innahum lay yaḍurrullāha syai'ā(n), yurīdullāhu allā yaj‘ala lahum ḥaẓẓan fil-ākhirati wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Һәм еңел генә кәфер булып ҡайтҡан кешеләр өсөн борсолмағыҙ, ғәмәлдә улар Аллаһ Тәғәләгә һис тә зыян килтермәй. Аллаһ уларға теге донъяла өлөш (сауап) бирмәйәсәк, һәм улар ҙур язаға дусар буласаҡ.
فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ
fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).
Әгәр улар һиңә (Мөхәммәткә) ялған һөйләһә, һинән алдағы илселәргә лә ялған һөйләгәндәр, улар ысын мөғжизәләр, Зөбөр һәм камил аңлатма биргән Китап килтергән.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ قَالُوْا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ
wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli qālū ḥasbunā mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘lamūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).
Һәм уларға: «Аллаһ иңдергән нәмәләргә эйәрегеҙ һәм Рәсүлгә эйәрегеҙ», – тиелһә. Улар: «Беҙгә ата-бабаларыбыҙҙы нимә тапһаҡ, шул етә», — тип яуап бирҙеләр. Ата-бабалары бер нәмә лә белмәһәләр ҙә, (шулай уҡ) тура юлдан бармаһалар ҙа, ата-бабаларына эйәрерҙәрме?
قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ
qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).
Әйт (Мөхәммәткә): «Мин һеҙгә Аллаһтың хазинаһы минең менән, тип әйтмәнем, йәшерен нәмәләрҙе белмәйем, мин һеҙгә фәрештә икәнемде әйтмәнем. Әйт: «Һуҡырҙар менән күргәндәр бер үкме?
فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ
fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).
Әгәр ҙә улар һеҙгә ялған һөйләһә, әйтегеҙ: «Раббығыҙ ҙур рәхмәткә эйә, һәм Уның гонаһлылар өсөн язаһы ҡотолғоһоҙ».
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
Әгәр ҙә улар имандан тайпылһа, әйт: «Аллаһ миңә етә, Унан башҡа илаһ юҡ.
اَلَآ اِنَّهُمْ يَثْنُوْنَ صُدُوْرَهُمْ لِيَسْتَخْفُوْا مِنْهُۗ اَلَا حِيْنَ يَسْتَغْشُوْنَ ثِيَابَهُمْ ۙيَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَۚ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ ۔
alā innahum yaṡnūna ṣudūrahum liyastakhfū minh(u), alā ḥīna yastagsyūna ṡiyābahum, ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).
Иҫегеҙҙә тотоғоҙ, ысынлап та, улар (монафиҡтар) унан (Мөхәммәттән) йәшенер өсөн арҡаларын боралар. Иҫегеҙҙә тотоғоҙ: улар туҡыма менән ҡапланғанда, Аллаһ уларҙы йәшергәндәрен дә, асыҡлағандарын да белә, ысынлап та, Аллаһ уларҙың күңелдәренең эстәлеген белә.
فَاِلَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللّٰهِ وَاَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚفَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ
fa illam yastajībū lakum fa‘lamū annamā unzila bi‘ilmillāhi wa allā ilāha illā huw(a), fahal antum muslimūn(a).
Шуға күрә, әгәр улар һинең саҡырыуыңды үтәмәһәләр, шунан (әйт): «Бел: (Ҡөрьән) Аллаһты белеү менән индерелгән, Унан башҡа илаһ юҡ, шунан һуң һин буйһонорһоңмо (ислам динен ҡабул итерһеңме)?»
وَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُوْرًاۙ
wa iżā qara'tal-qur'āna ja‘alnā bainaka wa bainal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ḥijābam mastūrā(n).
Ә һин (Мөхәммәт) Ҡөрьән уҡығас, Беҙ һинең менән теге донъяға ышанмаусылар араһында күҙгә күренмәҫ диуар яһаясаҡбыҙ.
وَّجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِى الْقُرْاٰنِ وَحْدَهٗ وَلَّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ نُفُوْرًا
wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iżā żakarta rabbaka fil-qur'āni waḥdahū wallau ‘alā adbārihim nufūrā(n).
Һәм Беҙ уларҙың йөрәктәрен йомдоҡ, ҡолаҡтарын ҡапланыҡ, улар аңлай алмаҫлыҡ итеп. Һин Ҡөрьәндә Раббыңды ғына телгә алһаң, улар кире боролоп, (нәфрәттән) ҡаса.
نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا
naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).
Беҙ улар һине (Мөхәммәтте) тыңлағанда ниндәй хәлдә тыңлауҙарын, залимдың: «Һин тик сихырланған кешегә эйәреп бараһың», — тигәндә, шыбырлағанда һәм шыбырлағанда яҡшыраҡ беләбеҙ.
فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا
fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).
Шул саҡта, бәлки, улар был дәлилгә (Ҡөрьәнгә) ышанмаһалар, улар йөҙ сөйөргәндән һуң, бәлки, һин (йә Мөхәммәт) үҙеңә ҡайғы менән зыян килтерерһең.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا
wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).
Раббыһының аяттары менән киҫәтелгән, һуңынан уларҙан йөҙ сөйөргән һәм ике ҡулы ҡылған эштәрен онотҡан кешенән дә залимыраҡ кем булыр? Ысынлап та, Беҙ уларҙың йөрәктәрен йомдоҡ, (улар быны аңламаһын өсөн) һәм ҡолаҡтарына тығындар ҡуйҙыҡ. Һин (Мөхәммәт) уларҙы тура юлға саҡырһаң да, һис шикһеҙ, улар мәңгелеккә тура юл алмаясаҡ.
مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ
mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).
Аллаһы Тәғәләнән яңы аят төшөрөлгән һайын, уйнап-уйнап тыңлайҙар.
مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ
mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).
Уларҙан элек Беҙ һәләк иткән илдең халҡы иман килтермәне (Беҙ дәлилдәр килтерһәк тә). Улар ышанырмы?
وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ
wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).
Ә кәферҙәр һине (Мөхәммәдте) күргәс, һиңә мыҫҡыллау объекты итеп кенә ҡарай. (Улар): «Һеҙҙең илаһтарығыҙҙы яманлаған кеше былмы?» Мәрхәмәтле Аллаһты иҫкә алыуҙы инҡар итеүсе кешеләр булһалар ҙа.
مَنْ كَانَ يَظُنُّ اَنْ لَّنْ يَّنْصُرَهُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ اِلَى السَّمَاۤءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهٗ مَا يَغِيْظُ
man kāna yaẓunnu allay yanṣurahullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati falyamdud bisababin ilas-samā'i ṡummalyaqṭa‘ falyanẓur hal yużhibanna kaiduhū mā yagīẓ(u).
Кем Аллаһы Тәғәлә үҙенә (Мөхәммәдкә) донъяла ла, әхирәттә лә ярҙам итмәҫ тип уйлаһа, түшәмгә тиклем арҡан һуҙһын,) шунан (үҙен) аҫып ҡуйһын, шунан уйланһын, уның алдауы үҙен рәнйеткәнде бөтөрә аламы икән?
وَاِنْ جَادَلُوْكَ فَقُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ
wa in jādalūka fa qulillāhu a‘lamu bimā ta‘malūn(a).
Әгәр улар һинең менән бәхәсләшһәләр, һин: «Аллаһ һеҙҙең нимә эшләгәнегеҙҙе яҡшыраҡ белә!»
اَمْ لَمْ يَعْرِفُوْا رَسُوْلَهُمْ فَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ۖ
am lam ya‘rifū rasūlahum fahum lahū munkirūn(a).
Әллә улар үҙҙәренең Пәйғәмбәрен (Мөхәммәдте) белмәйҙәрме, шуға күрә Уны инҡар итәләрме?
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ
wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).
Ә кафырҙар: «Был (Ҡөрьән) башҡа кешеләр ярҙамында уйлап сығарған ялғандан башҡа бер нәмә лә түгел», - тинеләр.
وَقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ اكْتَتَبَهَا فَهِيَ تُمْلٰى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا
wa qālū asāṭīrul-awwalīnaktatabahā fa hiya tumlā ‘alaihi bukrataw wa aṣīlā(n).
Ә улар: «(Был тик) боронғо халыҡтың әкиәттәрен генә, уларҙы яҙып алырға ҡушҡан, һуңынан уға әкиәттәрҙе һәр көн иртән һәм кис уҡыған», — тигән.
اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا ࣖ
unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).
Бына, улар һеҙҙең турала нисек ҡиссалар һөйләй, шуға күрә улар аҙашып китә, юл таба алмай (һинең илселегеңә ҡаршы тора).
وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا
wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).
Ә Рәсүл (Мөхәммәт): «Эй, Раббым, ысынлап та, минең халҡым был Ҡөрьәнде иғтибарһыҙ ҡалдырҙы», — тине.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اسْجُدُوْا لِلرَّحْمٰنِ قَالُوْا وَمَا الرَّحْمٰنُ اَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُوْرًا ۩ ࣖ
wa iżā qīla lahumusjudū lir-raḥmāni qālū wa mar-raḥmānu anasjudu limā ta'murunā wa zādahum nufūrā(n).
Һәм уларға: «Рәхимлегә сәждә ҡыл», - тиһәләр, улар: «Рәхимле кем ул? Һин (Мөхәммәт) беҙгә (Мөхәммәт) беҙгә (Уға сәждә ҡылырға) ҡушҡан Аллаһҡа баш эйергә тейешбеҙме?» Һәм улар артабан да артабан йүгерә (хәҡиҡәттән).
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِيْنَ
wa mā ya'tīhim min żikrim minar-raḥmāni muḥdaṡin illā kānū ‘anhu mu‘riḍīn(a).
Һәм уларға Мәрхәмәтле Аллаһ тарафынан яңы киҫәтеү (Ҡөрьәндең иңдерелгән аяты) тәҡдим ителгән һайын, улар һәр ваҡыт унан ситләшкән.
وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ
wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).
шулай итеп, күкрәгем тар булып, телем иркен йөрөмәне, шуға күрә Һарунды (минең менән) ебәрҙеләр.
فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ
fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).
Әгәр ҙә улар һиңә буйһонмаһалар, һин (Мөхәммәткә): «Һеҙҙең ҡылған эштәрегеҙ өсөн мин яуаплы түгелмен», – тип әйтегеҙ.
اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ
innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).
Ысынлап та, һин үлеләрҙе ишеттерә һәм һаңғырауҙарға ҡысҡырыуҙы ишеттерә алмаҫһың, әгәр улар арҡаларын борған булһалар.
وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِى الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ
wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).
Һуҡырҙарҙы аҙашыуҙан тура юлға сығара алмаҫһың. Һин (бер кемде лә) ишеттерә алмаҫһың, тик Беҙҙең аяттарыбыҙға ышанғандарҙан башҡа, улар буйһондора.
فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Тимәк, әгәр улар яуап бирмәһә (һеҙҙең һынау), тимәк, белегеҙ, улар тик үҙ теләктәрен үтәй. Аллаһтан әҙ генә тура юл да алмайынса, үҙ нәфсеһенә эйәргән кешенән дә аҙашыусы кем бар? Ысынлап та, Аллаһ залимдарҙы тура юлға күндермәй.
وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ
wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).
Улар Аллаһ менән ант итәләр: әгәр үҙҙәренә киҫәтеүсе килһә, улар (башҡа) халыҡтарҙан да яҡшыраҡ тура юлда булыр ине. Әммә уларға киҫәтеүсе килгәс, ул уларҙы арттырманы, киреһенсә, улар (хәҡиҡәттән) алыҫлашты.
قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ
qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).
Әйт (Мөхәммәткә): «Һеҙ миңә Аллаһтан башҡаға ғибәҙәт ҡылырға бойораһығыҙмы, наҙан халыҡ?»
بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۚ فَاَعْرَضَ اَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ
basyīraw wa nażīrā(n), fa'a‘raḍa akṡaruhum fahum lā yasma‘ūn(a).
Ул һөйөнөслө хәбәрҙәр һәм киҫәтеүҙәр килтергән, ләкин уларҙың күбеһе (унан) йөҙ сөйөргән һәм тыңламаған.
وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا فِيْٓ اَكِنَّةٍ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ وَفِيْٓ اٰذَانِنَا وَقْرٌ وَّمِنْۢ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ اِنَّنَا عٰمِلُوْنَ
wa qālū qulūbunā fī akinnatim mimmā tad‘ūnā ilaihi wa fī āżāninā waqruw wa mim baininā wa bainika ḥijābun fa‘mal innanā ‘āmilūn(a).
Һәм улар әйтте: «Беҙҙең йөрәктәребеҙ һин беҙҙе саҡырған нәмәләрҙән ябыҡ, ҡолаҡтарыбыҙ ябылған, беҙҙең менән һинең арала диуар бар, шуға күрә һин нисек теләйһең, шулай эшләрбеҙ», — тинеләр.
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَسْمَعُوْا لِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَالْغَوْا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُوْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lā tasma‘ū lihāżal-qur'āni walgau fīhi la‘allakum taglibūn(a).
Ә кәферҙәр әйтә: «Был Ҡөрьәнде тыңламағыҙ һәм уға ҡаршы шау-шыу тыуҙырмағыҙ, уларҙы еңерһегеҙ!»
وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ
wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).
Һәм улар (шулай уҡ): «Ни өсөн был Ҡөрьән ошо ике ҡаланың береһенән (Мәккә һәм Таиф) бөйөк (бай һәм йоғонтоло) кешегә индерелмәне?»
اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ
am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).
Әллә һин (Мөхәммәт) уларға бурыс йөкләнеп ҡалһын өсөн компенсация һорайһыңмы?
وَاِنْ يَّرَوْا اٰيَةً يُّعْرِضُوْا وَيَقُوْلُوْا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ
wa iy yarau āyatay yu‘riḍū wa yaqūlū siḥrum mustamirr(un).
Әгәр ҙә улар (мөшриктәр) берәй ғәләмәт (мөғжизә) күрһә, йөҙ бороп: «Был өҙлөкһөҙ тылсым», — тиҙәр.
وَكَذَّبُوْا وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ وَكُلُّ اَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ
wa każżabū wattaba‘ū ahwā'ahum wa kullu amrim mustaqirr(un).
Һәм улар (Мөхәммәтте) ялғанға сығарҙылар, һәр эштең фарманы булһа ла, Уның теләгенә эйәрҙеләр.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ نَحْنُ جَمِيْعٌ مُّنْتَصِرٌ
am yaqūlūna naḥnu jamī‘um muntaṣir(un).
Йәки улар: "Беҙ берҙәм төркөм, мотлаҡ еңәсәк", - ти.
وَدُّوْا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُوْنَۚ
waddū lau tudhinu fayudhinūn(a).
Улар һеҙҙең йәлләүсән булырға теләй, шуға күрә улар йәлләүсән (шулай уҡ).
فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ
famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).
Шулай булғас, ни өсөн кафырҙар һиңә (йә Мөхәммәт) табан ашығалар?
عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ
‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).
уңдан һәм һулдан төркөмләп?