وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَآ اَلْفَيْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ
wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā alfainā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘qilūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).
و هنگامی که به آنان گفته میشود: «پیروی کنید آنچه را که الله نازل کرده است». آنها پاسخ دادند، "(نه!) ما چیزی را که اجداد خود (در حال انجام دادن) یافتیم دنبال میکنیم. " در حقیقت، اجداد آنها هیچ چیزی نمیدانستند، و هیچ هدایتی نداشتند.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).
سپس اگر روی برگردانند، پس (بدانید) که الله به کسانی که ضرر می کنند آگاه است.
وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِۚ اِنَّهُمْ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيْدُ اللّٰهُ اَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى الْاٰخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۚ
wa lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufr(i), innahum lay yaḍurrullāha syai'ā(n), yurīdullāhu allā yaj‘ala lahum ḥaẓẓan fil-ākhirati wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
و نگران افرادی نباشید که به راحتی به کافر بودن باز میگردند، در حقیقت اندکترین ضرر به الله نمیرسانند. الله متعال سهمی (پاداش) در آخرت به آنها نخواهد داد، و آنها عذاب بزرگی را متحمل خواهند شد.
فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ
fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).
از اینرو اگر آنها به شما (محمد) دروغ بگویند، پس (بدانید که) حواریون قبل از شما نیز به آنها دروغ گفته شده بودند (همچنان)، آنها معجزات واقعی، زبور و کتاب را که یک توضیح کامل میدهد آوردند.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ قَالُوْا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ
wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli qālū ḥasbunā mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘lamūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).
و هنگامی که به آنان گفته میشود بیایید (پیروی) آنچه را که خداوند نازل کرده است و (پیروی) رسول». آنها پاسخ دادند، "این برای ما کافی است که ما اجداد خود را (در حال انجام دادن) یافتیم. " آیا (آنها از اجداد خود پیروی خواهند کرد) درحالیکه اجداد آنها هیچ نمیدانستند و (همچنان) هدایت نشده بودند؟
قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ
qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).
بگو (محمد)، «من به تو نگفتم که خزانه خدا نزد من است، و من غیب را نمیشناسم و نه (نه) به تو نگفتم که من فرشته هستم، من فقط از آنچه بر من نازل شد پیروی کردم». بگو، "آیا آنهاییکه کور هستند همانند آنهاییکه میبینند؟ آیا شما در مورد (آن) فکر نکرده اید؟"
فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ
fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).
پس اگر آنها به شما دروغ میگویند، بگویید، "پروردگار شما رحمت وسیع دارد، و عذاب او برای گناهکاران اجتناب ناپذیر است. "
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
پس اگر آنها (از ایمان) روی برگردانند، پس (محمد) بگویید: "الله برای من کافی است؛ هیچ خدای جز او نیست، من فقط به او توکل میکنم، و او پروردگار است که عرش بزرگ را دارد".
اَلَآ اِنَّهُمْ يَثْنُوْنَ صُدُوْرَهُمْ لِيَسْتَخْفُوْا مِنْهُۗ اَلَا حِيْنَ يَسْتَغْشُوْنَ ثِيَابَهُمْ ۙيَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَۚ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ ۔
alā innahum yaṡnūna ṣudūrahum liyastakhfū minh(u), alā ḥīna yastagsyūna ṡiyābahum, ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).
به یاد داشته باشید، براستی که آنها (منافقین) پشت می کنند تا خود را از او (محمد) پنهان کنند. به یاد داشته باشید، زمانیکه آنها خود را با پارچه میپوشانند، الله میداند که آنها چه را پنهان میکنند و چه را آشکار میکنند، در حقیقت، الله متعال (همه) محتویات قلب های آنها است.
فَاِلَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللّٰهِ وَاَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚفَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ
fa illam yastajībū lakum fa‘lamū annamā unzila bi‘ilmillāhi wa allā ilāha illā huw(a), fahal antum muslimūn(a).
پس اگر آنها چالش شما را برآورده نکنند، پس (بگو) بدانید که (قرآن) با علم الله نازل شده است، و هیچ خدایی جز او وجود ندارد، پس آیا شما تسلیم (به اسلام) میشوید؟
وَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُوْرًاۙ
wa iżā qara'tal-qur'āna ja‘alnā bainaka wa bainal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ḥijābam mastūrā(n).
و وقتی شما (محمد) قرآن را بخوانید، دیوار نامرئی بین شما و کسانی که به آخرت ایمان ندارند ایجاد میکنیم،
وَّجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِى الْقُرْاٰنِ وَحْدَهٗ وَلَّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ نُفُوْرًا
wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iżā żakarta rabbaka fil-qur'āni waḥdahū wallau ‘alā adbārihim nufūrā(n).
و ما قلبهایشان را بسته و گوشهایشان را مسدود کردیم، تا نتوانستند بفهمند. و وقتی فقط از پروردگارت در قرآن یاد میکنی، بر میگردند و (از روی کینه) فرار میکنند.
نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا
naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).
ما بهتر میدانیم که آنها چگونه گوش میدهند زمانیکه به تو (ای محمد) گوش میدهند، و زمانیکه زمزمه میکنند (در زمزمه ها)، زمانیکه ظالمان میگویند، "تو فقط از یک مرد جادو شده پیروی میکنی".
فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا
fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).
آنگاه چه بسا تو (ای محمد) بعد از رویگردانی آنان، اگر به این ثبوت (قرآن) ایمان نداشته باشند، به خودت با اندوه آسیب برسانی.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا
wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).
و چه کسی ظالمتر از کسی است که به آیات پروردگارش هشدار داده شده است، سپس از آنها روی برگرداند و آنچه را که دو دستش انجام داده است، فراموش کند؟ به راستی ما قلبهایشان را بسته کردیم، (تا آن را) درک نکنند و (ما نیز) پلاگ در گوشهایشان گذاشتهایم. هرچند شما (محمد) آنها را به هدایت فرا میخوانید، قطعاً برای همیشه هدایت نخواهند یافت.
مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ
mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).
هر زمانیکه یک آیه جدید از طرف خدا به آنها نازل میشود، آنها در حالیکه بازی میکنند به آن گوش میدهند.
مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ
mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).
ساکنان سرزمینی قبل از آنان که ما آن را نابود کردیم، ایمان نیاوردند (هرچند ما ثبوت فرستاده ایم). آیا آنها باور خواهند کرد؟
وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ
wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).
و وقتی کفار شما را (محمد) ببینند، فقط با شما به عنوان شیء تمسخر رفتار میکنند. (آنها گفتند)، "آیا این کسی است که خدایان شما را محکوم کرده است؟" هرچند کسانی هستند که از ذکر الله مهربان انکار میکنند.
مَنْ كَانَ يَظُنُّ اَنْ لَّنْ يَّنْصُرَهُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ اِلَى السَّمَاۤءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهٗ مَا يَغِيْظُ
man kāna yaẓunnu allay yanṣurahullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati falyamdud bisababin ilas-samā'i ṡummalyaqṭa‘ falyanẓur hal yużhibanna kaiduhū mā yagīẓ(u).
هرکس گمان می کند که خداوند به او (محمد) در دنیا و آخرت یاری نخواهد کرد، بگذار طنابی را تا سقف دراز کند،) سپس (خودش را) آویزان کند، سپس فکر کند که آیا حیله او می تواند آنچه را که دل او را می آزارد، از بین ببرد؟
وَاِنْ جَادَلُوْكَ فَقُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ
wa in jādalūka fa qulillāhu a‘lamu bimā ta‘malūn(a).
و اگر با شما بحث کردند، پس بگویید که «خداوند بهتر میداند که شما چه میکنید».
اَمْ لَمْ يَعْرِفُوْا رَسُوْلَهُمْ فَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ۖ
am lam ya‘rifū rasūlahum fahum lahū munkirūn(a).
یا آیا آنها رسول خود (محمد) را نمی شناسند، بنابراین او را انکار می کنند؟
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ
wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).
و کفار گفتند: «این (قرآن) چیزی جز دروغی نیست که توسط او (محمد) اختراع شده است، به یاری مردم دیگر»، براستی که مرتکب ظلم و دروغ بزرگ شده اند.
وَقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ اكْتَتَبَهَا فَهِيَ تُمْلٰى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا
wa qālū asāṭīrul-awwalīnaktatabahā fa hiya tumlā ‘alaihi bukrataw wa aṣīlā(n).
و گفتند: «(فقط) افسانههای مردمان باستانی است که خواسته بود آن را بنویسد، سپس هر صبح و شام آن افسانهها را برایش بخوانید».
اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا ࣖ
unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).
ببینید، چگونه آنها در مورد شما تمثیل میسازند، از اینرو آنها گمراه میشوند، آنها قادر به (یافتن) یک راه (برای مخالفت با رسولی شما) نیستند.
وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا
wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).
و رسول (محمد) گفت: پروردگارا، به راستی که قوم من این مصحف را غفلت کردهاند.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اسْجُدُوْا لِلرَّحْمٰنِ قَالُوْا وَمَا الرَّحْمٰنُ اَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُوْرًا ۩ ࣖ
wa iżā qīla lahumusjudū lir-raḥmāni qālū wa mar-raḥmānu anasjudu limā ta'murunā wa zādahum nufūrā(n).
و وقتی به آنان گفته میشود سجده کن به رحیم، پاسخ میدهند: «رحیم کیست؟ آیا ما به خدای که تو (محمد) ما را (به او سجده کنیم) تعظیم کنیم؟ و آنها بیشتر و بیشتر (از حقیقت) میدوند.
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِيْنَ
wa mā ya'tīhim min żikrim minar-raḥmāni muḥdaṡin illā kānū ‘anhu mu‘riḍīn(a).
و هر بار که هشدار جدیدی (آیه نازل شده از قرآن) از طرف خداوند مهربان به ایشان تقدیم میشد، همواره از آن روگردان میشدند.
وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ
wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).
از اینرو که سینه من باریک احساس میشد و زبان من روان نبود، از اینرو هارون (با من) فرستاده شد.
فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ
fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).
بعد اگر آنها از شما نافرمانی کنند پس بگو (محمد)، "در حقیقت من مسؤل چیزی نیستم که شما انجام میدهید. "
اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ
innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).
در حقیقت، شما نمیتوانید مرده را بشنوید و (نه) کر را فریاد بشنوید، اگر آنها پشت خود را برگردانده باشند.
وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِى الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ
wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).
و شما قادر نخواهید بود که کوران را از گمراهی شان هدایت کنید. شما نمیتوانید (هیچ کس) را بشنوید، مگر آنهاییکه به آیات ما ایمان دارند، بعد آنها تسلیم میشوند.
فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
از اینرو اگر آنها (چالش شما) را پاسخ ندهند، پس بدانید که آنها فقط خواسته های خود را دنبال میکنند. و چه کسی گمراهتر از کسی است که بدون آنکه کوچکترین هدایتی از سوی الله متعال دریافت کند، به دنبال هوسهایش برود؟ به راستی که الله ظالمان را هدایت نمیکند.
وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ
wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).
و آنها به خدا قسم میخورند، که اگر یک هشدار دهنده به آنها بیاید، آنها بهتر از هر یک از ملت های (دیگر) هدایت خواهند شد. اما وقتی هشدار دهنده ای نزد آنها آمد، آنها را زیاد نکرد، بلکه آنها از (حقیقت) دورتر شدند،
قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ
qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).
بگو (محمد)، «آیا شما به من دستور میدهید که ای مردم جاهل غیر از الله را عبادت کنم؟»
بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۚ فَاَعْرَضَ اَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ
basyīraw wa nażīrā(n), fa'a‘raḍa akṡaruhum fahum lā yasma‘ūn(a).
کسیکه بشارت ها و هشدارها را آورد، مگر بسیاری از آنها (از او) روی برگرداندند و گوش ندادند.
وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا فِيْٓ اَكِنَّةٍ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ وَفِيْٓ اٰذَانِنَا وَقْرٌ وَّمِنْۢ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ اِنَّنَا عٰمِلُوْنَ
wa qālū qulūbunā fī akinnatim mimmā tad‘ūnā ilaihi wa fī āżāninā waqruw wa mim baininā wa bainika ḥijābun fa‘mal innanā ‘āmilūn(a).
و گفتند: «قلبهای ما از آنچه ما را به آن فرا میخوانی بسته است و گوشهای ما مسدود است و بین ما و تو دیواری وجود دارد، بنابراین (همانطور که میخواهی) انجام بده، به راستی ما (همانطور که میخواهیم) انجام خواهیم داد».
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَسْمَعُوْا لِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَالْغَوْا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُوْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lā tasma‘ū lihāżal-qur'āni walgau fīhi la‘allakum taglibūn(a).
و کسانی که کافر میشوند، میگویند: «به (تلاوت) این قرآن گوش ندهید و علیه آن سروصدا نکنید، تا بتوانید (آنها) را شکست دهید».
وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ
wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).
و آنان (همچنان) میگویند: «چرا این قرآن بر یک مرد بزرگ (ثروتمند و با نفوذ) از یکی از این دو شهر (مکه و طائف) نازل نشد».
اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ
am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).
یا اینکه تو (محمد) از آنان پاداش میخواهی، تا بار بدهیشان بر دوش شوند؟
وَاِنْ يَّرَوْا اٰيَةً يُّعْرِضُوْا وَيَقُوْلُوْا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ
wa iy yarau āyatay yu‘riḍū wa yaqūlū siḥrum mustamirr(un).
و اگر آنها (مشرکان) نشانهای (معجزه) را ببینند، روی خود را برمیگردانند و میگویند (این) سحر پیوسته است.
وَكَذَّبُوْا وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ وَكُلُّ اَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ
wa każżabū wattaba‘ū ahwā'ahum wa kullu amrim mustaqirr(un).
و (محمد) را انکار کردند و از خواست او پیروی کردند، هرچند که هر امر فرمانی داشت.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ نَحْنُ جَمِيْعٌ مُّنْتَصِرٌ
am yaqūlūna naḥnu jamī‘um muntaṣir(un).
یا می گویند: «ما یک گروه متحد هستیم که قطعا پیروز می شویم».
وَدُّوْا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُوْنَۚ
waddū lau tudhinu fayudhinūn(a).
آنها میخواهند که شما نرم باشید از اینرو آنها هم نرم هستند.
فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ
famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).
پس چرا کافران به سوی تو (یا محمد) می شتابند،
عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ
‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).
از راست و از چپ به صورت گروهی؟