وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَآ اَلْفَيْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ
wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā alfainā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘qilūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).
மேலும் அவர்களிடம், “அல்லாஹ் அருளியதைப் பின்பற்றுங்கள்” என்று கூறப்பட்டபோது, அவர்கள், “(இல்லை!) எங்கள் முன்னோர்கள் செய்வதையே நாங்கள் பின்பற்றுகிறோம் ” என்று பதிலளித்தார்கள். உண்மையில், அவர்களுடைய முன்னோர்களுக்கு எதுவும் தெரிந்திருக்கவில்லை, மேலும் அவர்களுக்கு வழிகாட்டுதலும் இருக்கவில்லை.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).
பின்னர் அவர்கள் புறக்கணித்தால், குழப்பம் விளைவிப்பவர்களை அல்லாஹ் நன்கு அறிந்தவன் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.
وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِۚ اِنَّهُمْ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيْدُ اللّٰهُ اَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى الْاٰخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۚ
wa lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufr(i), innahum lay yaḍurrullāha syai'ā(n), yurīdullāhu allā yaj‘ala lahum ḥaẓẓan fil-ākhirati wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
மேலும், எளிதில் நிராகரிப்பாளர்களாக மீண்டும் மாறுபவர்களைப் பற்றிக் கவலைப்படாதீர்கள்; உண்மையில், அவர்கள் அல்லாஹ்வுக்குச் சிறிதளவும் தீங்கு விளைவிப்பதில்லை. மறுமையில் அல்லாஹ் அவர்களுக்கு எந்தப் பங்கையும் (நற்கூலியையும்) அளிக்கமாட்டான், மேலும் அவர்கள் பெரும் தண்டனையை அனுபவிப்பார்கள்.
فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ
fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).
ஆகவே, அவர்கள் உம்மிடம் (முஹம்மதே!) பொய் கூறினால், உமக்கு முன்னிருந்த தூதர்களிடமும் பொய் கூறப்பட்டது என்பதை அறிந்துகொள். அவர்கள் உண்மையான அற்புதங்களையும், ஸுபூரையும், முழுமையான விளக்கம் தரும் வேதத்தையும் கொண்டு வந்தார்கள்.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ قَالُوْا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ
wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli qālū ḥasbunā mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘lamūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).
மேலும் அவர்களிடம், “அல்லாஹ் அருளியதைப் பின்பற்றுங்கள்; தூதரையும் பின்பற்றுங்கள்!” என்று கூறப்பட்டபோது, அவர்கள், “எங்கள் முன்னோர்கள் செய்வதைக் கண்டதே எங்களுக்குப் போதுமானது” என்று பதிலளித்தார்கள். தங்கள் முன்னோர்கள் எதையும் அறியாதவர்களாகவும், நேர்வழி காட்டப்படாதவர்களாகவும் இருந்தபோதிலும், இவர்கள் அவர்களைப் பின்பற்றுவார்களா?
قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ
qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வின் பொக்கிஷங்கள் என்னிடம் உள்ளன என்றோ, மறைவானவற்றை நான் அறிவேன் என்றோ, நான் ஒரு வானவர் என்றோ நான் உங்களுக்குக் கூறவில்லை. எனக்கு அருளப்பட்டதை மட்டுமே நான் பின்பற்றுகிறேன்." கூறுவீராக: "பார்வையற்றோரும் பார்வையுள்ளோரும் சமமானவர்களா? நீங்கள் சிந்திக்க மாட்டீர்களா?"
فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ
fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).
ஆகவே, அவர்கள் உங்களிடம் பொய் சொன்னால், “உங்கள் இறைவன் அளவற்ற கருணை உடையவன், மேலும் பாவிகளுக்கான அவனது தண்டனை தவிர்க்க முடியாதது” என்று கூறுங்கள்.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
ஆகவே, அவர்கள் (நம்பிக்கையிலிருந்து) விலகிச் சென்றால், (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “அல்லாஹ்வே எனக்குப் போதுமானவன்; அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. அவன் மீதே நான் நம்பிக்கை வைக்கிறேன், மேலும் அவனே மகத்தான அர்ஷின் அதிபதி.”
اَلَآ اِنَّهُمْ يَثْنُوْنَ صُدُوْرَهُمْ لِيَسْتَخْفُوْا مِنْهُۗ اَلَا حِيْنَ يَسْتَغْشُوْنَ ثِيَابَهُمْ ۙيَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَۚ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ ۔
alā innahum yaṡnūna ṣudūrahum liyastakhfū minh(u), alā ḥīna yastagsyūna ṡiyābahum, ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).
நிச்சயமாக, அவர்கள் (நயவஞ்சகர்கள்) அவரிடமிருந்து (முஹம்மதுவிடமிருந்து) தங்களை மறைத்துக் கொள்ளப் புறமுதுகு காட்டுகிறார்கள் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். அவர்கள் துணியால் தங்களை மூடிக் கொள்ளும்போது, அவர்கள் எதை மறைக்கிறார்கள், எதை வெளிப்படுத்துகிறார்கள் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் அவர்களுடைய உள்ளங்களின் உள்ளடக்கங்கள் அனைத்தையும் அறிந்தவன்.
فَاِلَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللّٰهِ وَاَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚفَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ
fa illam yastajībū lakum fa‘lamū annamā unzila bi‘ilmillāhi wa allā ilāha illā huw(a), fahal antum muslimūn(a).
ஆகவே, அவர்கள் உங்கள் சவாலுக்குப் பதிலளிக்காவிட்டால், (கூறுங்கள்), “அல்லாஹ்வின் அறிவைக் கொண்டு (குர்ஆன்) அருளப்பட்டது என்பதையும், அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை என்பதையும் அறிந்து கொள்ளுங்கள். எனவே, நீங்கள் (இஸ்லாத்திற்கு) அடிபணிவீர்களா?”
وَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُوْرًاۙ
wa iżā qara'tal-qur'āna ja‘alnā bainaka wa bainal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ḥijābam mastūrā(n).
மேலும், நீங்கள் (முஹம்மதே) குர்ஆனை ஓதும்போது, உங்களுக்கும் மறுமை வாழ்வை நம்பாதவர்களுக்கும் இடையில் நாம் ஒரு கண்ணுக்குப் புலப்படாத சுவரை உருவாக்குவோம்.
وَّجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِى الْقُرْاٰنِ وَحْدَهٗ وَلَّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ نُفُوْرًا
wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iżā żakarta rabbaka fil-qur'āni waḥdahū wallau ‘alā adbārihim nufūrā(n).
மேலும், அவர்கள் புரிந்துகொள்ள முடியாதபடிக்கு, நாம் அவர்களின் இதயங்களை மூடி, அவர்களின் காதுகளை அடைத்தோம். நீங்கள் குர்ஆனில் உங்கள் இறைவனை மட்டும் குறிப்பிடும்போது, அவர்கள் (வெறுப்பின் காரணமாக) பின்வாங்கி ஓடிவிடுகிறார்கள்.
نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا
naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).
(முஹம்மதே!) அவர்கள் உமக்குச் செவிசாய்க்கும்போது எந்த நிலையில் கேட்கிறார்கள் என்பதையும், அநியாயக்காரன், "நீங்கள் சூனியம் செய்யப்பட்ட ஒருவனையே பின்பற்றுகிறீர்கள்" என்று சொல்லும்போது, அவர்கள் கிசுகிசுத்துக்கொண்டே இருக்கும் நிலையையும் நாம் நன்கு அறிவோம்.
فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا
fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).
அவர்கள் இந்தத் தகவலை (குர்ஆனை) நம்பாத பட்சத்தில், அவர்கள் புறக்கணித்துச் சென்ற பிறகு நீங்கள் (முஹம்மதே) வருத்தமடைவீர்கள் என்பதால், ஒருவேளை உங்களுக்கே நீங்கள் தீங்கு விளைவித்துக் கொள்வீர்கள்.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا
wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).
தன் இறைவனின் வசனங்களால் எச்சரிக்கப்பட்டும், அவற்றைப் புறக்கணித்து, தன் இரு கரங்கள் செய்ததை மறந்துவிடுபவனை விடப் பெரும் அநியாயக்காரன் யார்? நிச்சயமாக, அவர்கள் அதை உணராதபடிக்கு அவர்களின் இதயங்களை நாம் மூடிவிட்டோம்; மேலும், அவர்களின் காதுகளில் அடைப்புகளையும் இட்டோம். நீர் (முஹம்மதே!) அவர்களை நேர்வழிக்கு அழைத்தாலும், நிச்சயமாக அவர்கள் என்றென்றும் நேர்வழியைப் பெறப்போவதில்லை.
مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ
mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).
கடவுளிடமிருந்து அவர்களுக்கு ஒரு புதிய வசனம் வெளிப்படுத்தப்படும்போதெல்லாம், அவர்கள் விளையாடிக்கொண்டே அதைக் கேட்கிறார்கள்.
مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ
mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).
அவர்களுக்கு முன் நாம் அழித்த ஒரு தேசத்தின் குடிகள், (நாம் சான்றுகளை அனுப்பியிருந்தபோதிலும்) நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை. அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்வார்களா?
وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ
wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).
மேலும் நிராகரிப்பாளர்கள் உம்மை (முஹம்மதே) காணும்போது, உம்மை ஏளனம் செய்யும் ஒரு பொருளாகவே நடத்துகிறார்கள். அவர்கள், அளவற்ற அருளாளனாகிய அல்லாஹ்வை நினைவுகூர மறுப்பவர்களாக இருந்தபோதிலும், “உங்கள் தெய்வங்களை இகழ்ந்தவன் இவன்தானா?” என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.
مَنْ كَانَ يَظُنُّ اَنْ لَّنْ يَّنْصُرَهُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ اِلَى السَّمَاۤءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهٗ مَا يَغِيْظُ
man kāna yaẓunnu allay yanṣurahullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati falyamdud bisababin ilas-samā'i ṡummalyaqṭa‘ falyanẓur hal yużhibanna kaiduhū mā yagīẓ(u).
இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் அல்லாஹ் தனக்கு (முஹம்மதுக்கு) உதவ மாட்டான் என்று எவன் நினைக்கிறானோ, அவன் கூரையில் ஒரு கயிற்றைக் கட்டித் தூக்கிட்டுக்கொள்ளட்டும்; பின்னர், அவனது வஞ்சகம் அவனுக்குத் துன்பம் தருவதை நீக்குமா என்று சிந்தித்துப் பார்.
وَاِنْ جَادَلُوْكَ فَقُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ
wa in jādalūka fa qulillāhu a‘lamu bimā ta‘malūn(a).
அவர்கள் உங்களுடன் வாக்குவாதம் செய்தால், "நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ்வே நன்கறிவான்" என்று கூறுங்கள்.
اَمْ لَمْ يَعْرِفُوْا رَسُوْلَهُمْ فَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ۖ
am lam ya‘rifū rasūlahum fahum lahū munkirūn(a).
அல்லது அவர்கள் தங்கள் தூதரை (முஹம்மது) அறியாததால் அவரை மறுக்கிறார்களா?
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ
wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).
மேலும் நிராகரிப்பாளர்கள் கூறினார்கள், "இது (குர்ஆன்) அவரால் (முஹம்மதுவால்) மற்றவர்களின் உதவியுடன் புனையப்பட்ட ஒரு பொய்யைத் தவிர வேறில்லை." நிச்சயமாக, அவர்கள் அநீதியையும் ஒரு பெரும் பொய்யையும் செய்துள்ளனர்.
وَقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ اكْتَتَبَهَا فَهِيَ تُمْلٰى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا
wa qālū asāṭīrul-awwalīnaktatabahā fa hiya tumlā ‘alaihi bukrataw wa aṣīlā(n).
அதற்கு அவர்கள், "(அவை) பண்டைய மக்களின் விசித்திரக் கதைகள் தான்; அவற்றை எழுதும்படி அவர் கேட்டுக்கொண்டார், பின்னர் ஒவ்வொரு காலையிலும் மாலையிலும் அந்த விசித்திரக் கதைகளை அவருக்குப் படித்துக் காட்டினார்கள்" என்றார்கள்.
اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا ࣖ
unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).
இதோ, அவர்கள் உம்மைப் பற்றி எப்படி உவமைகளைச் சொல்கிறார்கள்; அதனால் அவர்கள் வழிதவறிப் போகிறார்கள்; உம்முடைய அப்போஸ்தலத்துவத்தை எதிர்க்க அவர்களால் ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.
وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا
wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).
மேலும், தூதர் (முஹம்மது) அவர்கள் கூறினார்கள், "என் இறைவா! நிச்சயமாக என் மக்கள் இந்தக் குர்ஆனைப் புறக்கணித்துவிட்டார்கள்."
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اسْجُدُوْا لِلرَّحْمٰنِ قَالُوْا وَمَا الرَّحْمٰنُ اَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُوْرًا ۩ ࣖ
wa iżā qīla lahumusjudū lir-raḥmāni qālū wa mar-raḥmānu anasjudu limā ta'murunā wa zādahum nufūrā(n).
மேலும், "அளவற்ற அருளாளனுக்குச் சிரம் பணியுங்கள்" என்று அவர்களிடம் கூறப்படும்போது, அவர்கள், "அளவற்ற அருளாளன் யார்? நீங்கள் (முஹம்மது) எங்களுக்குக் கட்டளையிட்ட அல்லாஹ்வுக்கு நாங்கள் சிரம் பணிய வேண்டுமா?" என்று பதிலளிக்கிறார்கள். மேலும் அவர்கள் (உண்மையிலிருந்து) மேலும் மேலும் விலகிச் செல்கிறார்கள்.
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِيْنَ
wa mā ya'tīhim min żikrim minar-raḥmāni muḥdaṡin illā kānū ‘anhu mu‘riḍīn(a).
மேலும், அளவற்ற கருணையாளனான அல்லாஹ்விடமிருந்து ஒரு புதிய எச்சரிக்கை (குர்ஆனின் அருளப்பட்ட வசனம்) அவர்களுக்கு முன்வைக்கப்பட்ட போதெல்லாம், அவர்கள் எப்போதும் அதிலிருந்து விலகிச் சென்றார்கள்.
وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ
wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).
அதனால் என் நெஞ்சு இறுக்கமாகி, என் நாக்கு சரளமாகப் பேச முடியாமல் போகிறது, எனவே ஹாரூனை (என்னுடன்) அனுப்பு.
فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ
fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).
பின்னர் அவர்கள் உங்களுக்குக் கீழ்ப்படியாவிட்டால், (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “நிச்சயமாக நீங்கள் செய்வதற்கு நான் பொறுப்பல்ல.”
اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ
innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).
உண்மையில், இறந்தவர்கள் புறமுதுகு காட்டிவிட்டால், அவர்களைக் கேட்க வைக்கவோ, செவிடர்களைக் கதறலைக் கேட்க வைக்கவோ முடியாது.
وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِى الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ
wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).
பார்வையற்றோரை அவர்களின் தவறிலிருந்து உங்களால் வழிநடத்த முடியாது. நமது வசனங்களை நம்புபவர்களைத் தவிர, வேறு எவரையும் உங்களால் கேட்கச் செய்ய முடியாது; அவ்வாறு நம்பினால், அவர்கள் அதற்குக் கட்டுப்படுவார்கள்.
فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ஆகவே, அவர்கள் (உங்கள் சவாலுக்கு) பதிலளிக்கவில்லை என்றால், அவர்கள் தங்கள் விருப்பங்களையே பின்பற்றுகிறார்கள் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள். மேலும், அல்லாஹ்விடமிருந்து சிறிதளவு வழிகாட்டுதலையும் பெறாமல் தன் விருப்பங்களைப் பின்பற்றுபவனை விடப் பெரும் வழிதவறியவன் யார்? நிச்சயமாக, அல்லாஹ் அநியாயம் செய்பவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவதில்லை.
وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ
wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).
மேலும், தங்களுக்கு எச்சரிக்கை செய்பவர் ஒருவர் வந்தால், மற்ற சமூகத்தினரை விட தாங்கள் சிறந்த முறையில் வழிநடத்தப்படுவோம் என்று அவர்கள் அல்லாஹ்வின் மீது உறுதியாகச் சத்தியம் செய்கிறார்கள். ஆனால், அவர்களுக்கு எச்சரிக்கை செய்பவர் வந்தபோது, அவர் அவர்களை மேலும் மேன்மைப்படுத்தவில்லை; மாறாக, அவர்கள் (சத்தியத்திலிருந்து) மேலும் விலகிச் சென்றார்கள்.
اَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُوْنَ
antum ‘anhu mu‘riḍūn(a).
நீ அவனை விட்டு விலகிச் சென்றாய்.
قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ
qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அறியாமையாளர்களே, அல்லாஹ்வைத் தவிர மற்றவர்களை வணங்குமாறு எனக்குக் கட்டளையிடுகிறீர்களா?"
بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۚ فَاَعْرَضَ اَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ
basyīraw wa nażīrā(n), fa'a‘raḍa akṡaruhum fahum lā yasma‘ūn(a).
அவர் நற்செய்தியையும் எச்சரிக்கைகளையும் கொண்டுவந்தார், ஆனால் அவர்களில் பெரும்பாலோர் அவரைவிட்டு விலகி, செவிகொடுக்கவில்லை.
وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا فِيْٓ اَكِنَّةٍ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ وَفِيْٓ اٰذَانِنَا وَقْرٌ وَّمِنْۢ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ اِنَّنَا عٰمِلُوْنَ
wa qālū qulūbunā fī akinnatim mimmā tad‘ūnā ilaihi wa fī āżāninā waqruw wa mim baininā wa bainika ḥijābun fa‘mal innanā ‘āmilūn(a).
மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீர் எங்களை அழைக்கும் காரியங்களுக்கு எங்கள் உள்ளங்கள் அடைக்கப்பட்டுள்ளன, எங்கள் செவிகள் அடைக்கப்பட்டுள்ளன, எங்களுக்கும் உமக்கும் இடையில் ஒரு மதில் உள்ளது. ஆகையால், நீர் விரும்பியபடியே செய்யும், நிச்சயமாக நாங்கள் விரும்பியபடியே செய்வோம்."
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَسْمَعُوْا لِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَالْغَوْا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُوْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lā tasma‘ū lihāżal-qur'āni walgau fīhi la‘allakum taglibūn(a).
மேலும் நிராகரிப்பவர்கள் கூறுகிறார்கள்: “இந்தக் குர்ஆனுக்குச் செவிசாய்க்காதீர்கள்; அதற்கு எதிராகக் கூச்சலிடுவதன் மூலம் நீங்கள் (அவர்களை) வென்றுவிடலாம்.”
وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ
wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).
மேலும் அவர்கள், "இந்த இரண்டு நாடுகளில் (மக்கா மற்றும் தாயிஃப்) ஒன்றின் பெரும் செல்வந்தர்களுக்கும் செல்வாக்கு மிக்கவர்களுக்கும் இந்தக் குர்ஆன் ஏன் அருளப்படவில்லை?" என்றும் கூறினார்கள்.
اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ
am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).
அல்லது அவர்கள் கடனில் மூழ்கும்படியாக நீங்கள் (முஹம்மது) அவர்களிடம் இழப்பீடு கேட்கிறீர்களா?
وَاِنْ يَّرَوْا اٰيَةً يُّعْرِضُوْا وَيَقُوْلُوْا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ
wa iy yarau āyatay yu‘riḍū wa yaqūlū siḥrum mustamirr(un).
மேலும், அவர்கள் (பலதெய்வ வழிபாட்டாளர்கள்) ஒரு அடையாளத்தைக் (அற்புதத்தைக்) கண்டால், அதைப் புறக்கணித்துவிட்டு, "(இது) தொடர்ச்சியான சூனியம்" என்று கூறுகிறார்கள்.
وَكَذَّبُوْا وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ وَكُلُّ اَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ
wa każżabū wattaba‘ū ahwā'ahum wa kullu amrim mustaqirr(un).
ஒவ்வொரு காரியத்திற்கும் ஒரு ஆணை இருந்தபோதிலும், அவர்கள் (முஹம்மதை) மறுத்து, அவருடைய விருப்பங்களைப் பின்பற்றினார்கள்.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ نَحْنُ جَمِيْعٌ مُّنْتَصِرٌ
am yaqūlūna naḥnu jamī‘um muntaṣir(un).
அல்லது அவர்கள், "நாங்கள் ஒன்றுபட்ட குழு, நிச்சயம் வெற்றி பெறுவோம்" என்கிறார்கள்.
وَدُّوْا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُوْنَۚ
waddū lau tudhinu fayudhinūn(a).
நீங்கள் மென்மையாக நடந்துகொள்ள வேண்டும் என அவர்கள் விரும்பினால், அவர்களும் மென்மையாக நடந்துகொள்வார்கள்.
فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ
famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).
அப்படியிருக்க, நிராகரிப்பாளர்கள் ஏன் உமது முன் விரைந்து வருகிறார்கள் (முஹம்மதே!)?
عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ
‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).
வலது மற்றும் இடதுபுறத்திலிருந்து குழுக்களாகவா?