Q.S Al-Jinn (اَلْجِنّ) - 28 Bilang ng mga Talata

قُلْ اُوْحِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوْٓا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًاۙ

qul ūḥiya ilayya annahustama‘a nafarum minal-jinni fa qālū innā sami‘nā qur'ānan ‘ajabā(n).

Sabihin mo (Muhammad), 'Ibinunyag sa akin na may grupo ng mga jin ang nakikinig (sa aking pagbasa),' saka sinabi nila, 'Tunay na kami ay nakarinig ng isang pagbasa na kamangha-mangha (Al-Qur'an),

يَّهْدِيْٓ اِلَى الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِهٖۗ وَلَنْ نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ اَحَدًاۖ

yahdī ilar-rusydi fa'āmannā bih(ī), wa lan nusyrika birabbinā aḥadā(n).

na nagpapahiwatig sa landas na tama, kaya kami ay nanampalataya rito. At hindi na kami magtatambal ng kahit ano sa ating Panginoon,

وَّاَنَّهٗ تَعٰلٰى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَّلَا وَلَدًاۖ

wa annahū ta‘ālā jaddu rabbinā mattakhaża ṣāḥibataw wa lā waladā(n).

at tunay na mataas na mataas ang kadakilaan ng ating Panginoon, hindi Siya kumuha ng asawa ni anak.'

وَّاَنَّهٗ كَانَ يَقُوْلُ سَفِيْهُنَا عَلَى اللّٰهِ شَطَطًاۖ

wa annahū kāna yaqūlu safīhunā ‘alallāhi syaṭaṭā(n).

At tunay na ang hangal sa amin noon ay nagsasabi ng labis na labis laban sa Allah,

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ تَقُوْلَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۙ

wa annā ẓanannā allan taqūlal-insu wal-jinnu ‘alallāhi każibā(n).

at tunay na kami ay nag-isip na ang tao at jin ay hindi magsasalita ng kasinungalingan laban sa Allah,

وَّاَنَّهٗ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْاِنْسِ يَعُوْذُوْنَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوْهُمْ رَهَقًاۖ

wa annahū kāna rijālum minal insi ya‘ūżūna birijālim minal-jinni fa zādūhum rahaqā(n).

at tunay na may ilang lalaki mula sa mga tao na humihingi ng proteksyon sa ilang lalaki mula sa mga jin, kaya nagdagdag sila (mga jin) sa kanila ng pagkagulo at pagkaligaw.

وَّاَنَّهُمْ ظَنُّوْا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًاۖ

wa annahum ẓannū kamā ẓanantum allay yab‘aṡallāhu aḥadā(n).

At tunay na sila (mga jin) ay nag-isip tulad ng inyong iniisip (mga taga-Makkah) na hindi magbabangon ang Allah ng sinuman (sa Araw ng Pagkabuhay).

وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاۤءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًاۖ

wa annā lamasnas-samā'a fa wajadnāhā muli'at ḥarasan syadīdaw wa syuhubā(n).

At tunay na kami ay sumubok na malaman (ang lihim) ng langit, kaya natagpuan namin itong puno ng matitinding bantay at mga bituin na nagliliyab,

وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۗ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًاۖ

wa annā kunnā naq‘udu minhā maqā‘ida lis-sam‘(i), famay yastami‘il-āna yajid lahū syihābar raṣadā(n).

at tunay na kami noon ay nakaupo sa ilang lugar upang makinig (sa balita mula sa langit). Ngunit ngayon, sinumang makinig ay makakakita ng nagliliyab na bituin na naghihintay sa kanya.

وَّاَنَّا لَا نَدْرِيْٓ اَشَرٌّ اُرِيْدَ بِمَنْ فِى الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًاۙ

wa annā lā nadrī asyarrun urīda biman fil-arḍi am arāda bihim rabbuhum rasyadā(n).

At hindi namin alam kung masama ba ang ipinangako para sa mga nasa lupa o nais ng kanilang Panginoon ang katuwiran para sa kanila.

وَّاَنَّا مِنَّا الصّٰلِحُوْنَ وَمِنَّا دُوْنَ ذٰلِكَۗ كُنَّا طَرَاۤىِٕقَ قِدَدًاۙ

wa annā minnaṣ-ṣāliḥūna wa minnā dūna żālik(a), kunnā ṭarā'iqa qidadā(n).

At sa amin ay may mga matuwid at may mga hindi matuwid; kami ay mga pangkat-pangkat na magkakaiba.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ نُّعْجِزَ اللّٰهَ فِى الْاَرْضِ وَلَنْ نُّعْجِزَهٗ هَرَبًاۖ

wa annā ẓanannā allan nu‘jizallāha fil-arḍi wa lan nu‘jizahū harabā(n).

At tunay na kami ay naniniwala na hindi namin makakayang makatakas sa Allah sa lupa ni makakayang makatakas sa Kanya sa pagtakbo.

وَّاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰىٓ اٰمَنَّا بِهٖۗ فَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِرَبِّهٖ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَّلَا رَهَقًاۖ

wa annā lammā sami‘nal-hudā āmannā bih(ī), famay yu'mim birabbihī falā yakhāfu bakhsaw wa lā rahaqā(n).

At tunay na kami, nang marinig namin ang patnubay (Al-Qur'an), kami ay nanampalataya rito. Kaya sinumang maniwala sa kanyang Panginoon, hindi siya matatakot sa kakulangan o kawalan ng hustisya.

وَّاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُوْنَ وَمِنَّا الْقٰسِطُوْنَۗ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُولٰۤىِٕكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا

wa annā minnal-muslimūna wa minnal-qāsiṭūn(a), faman aslama fa ulā'ika taḥarrau rasyadā(n).

At sa amin ay may mga Muslim at may mga lumihis sa katuwiran. Kaya tungkol sa mga nagsumite (Muslim), sila ang naghangad ng katuwiran.

وَاَمَّا الْقٰسِطُوْنَ فَكَانُوْا لِجَهَنَّمَ حَطَبًاۙ

wa ammal-qāsiṭūna fa kānū lijahannama ḥaṭabā(n).

At tungkol sa mga lumihis, sila ay magiging panggatong sa Jahannam.

وَّاَنْ لَّوِ اسْتَقَامُوْا عَلَى الطَّرِيْقَةِ لَاَسْقَيْنٰهُمْ مَّاۤءً غَدَقًاۙ

wa allawistaqāmū ‘alaṭ-ṭarīqati la'asqaināhum mā'an gadaqā(n).

At kung sila ay manatili sa landas (ng Islam), talagang bibigyan Namin sila ng tubig na sagana upang inumin,

لِّنَفْتِنَهُمْ فِيْهِۗ وَمَنْ يُّعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهٖ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًاۙ

linaftinahum fīh(i), wa may yu‘riḍ ‘an żikri rabbihī yasluk-hu ‘ażāban ṣa‘adā(n).

upang subukin Namin sila rito. At sinumang tumalikod sa pag-alala sa kanyang Panginoon, ipapataw Niya sa kanya ang parusang lalong lumalakas.

وَّاَنَّ الْمَسٰجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوْا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًاۖ

wa annal-masājida lillāhi falā tad‘ū ma‘allāhi aḥadā(n).

At tunay na ang mga moske ay para sa Allah, kaya huwag ninyong tawagin ang sinuman kasama ng Allah.

وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ

wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).

At tunay na nang tumayo ang lingkod ng Allah (Muhammad) upang manawagan sa Kanya, halos sila (mga jin) ay nagiging isang tambak sa kanya dahil sa siksikan.

قُلْ اِنَّمَآ اَدْعُوْا رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِهٖٓ اَحَدًا

qul innamā ad‘ū rabbī wa lā usyriku bihī aḥadā(n).

Sabihin mo, 'Tinatawagan ko lamang ang aking Panginoon, at hindi ako nag-aambag ng anumang katambal sa Kanya.'

قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا

qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).

Sabihin mo, 'Tunay na ako ay walang kapangyarihan na magdulot ng pinsala sa inyo ni patnubay.'

قُلْ اِنِّيْ لَنْ يُّجِيْرَنِيْ مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ ەۙ وَّلَنْ اَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا ۙ

qul innī lay yujīranī minallāhi aḥad(un), wa lan ajida min dūnihī multaḥadā(n).

Sabihin mo, 'Walang makakapagligtas sa akin mula sa Allah, at hindi ako makakahanap ng kanlungan maliban sa Kanya,

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

maliban sa paghahatid mula sa Allah at sa Kanyang mga mensahe.' At sinumang suwayin ang Allah at ang Kanyang Rasul, tunay na para sa kanya ay apoy ng Jahannam; mananatili sila roon magpakailanman.

حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ فَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَّاَقَلُّ عَدَدًاۗ

Ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna fasaya‘lamūna man aḍ‘afu nāṣiraw wa aqallu ‘adadā(n).

Hanggang sa makita nila ang ipinangako sa kanila, saka malalaman nila kung sino ang mas mahina sa tulong at mas kakaunti ang bilang.

قُلْ اِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ اَمْ يَجْعَلُ لَهٗ رَبِّيْٓ اَمَدًا

qul in adrī aqarībum mā tū‘adūna am yaj‘alu lahū rabbī amadā(n).

Sabihin mo, 'Hindi ko alam kung malapit na ba ang ipinangako sa inyo o binibigyan pa ng palugit ang aking Panginoon.'

عٰلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰى غَيْبِهٖٓ اَحَدًاۙ

‘Ālimul-gaibi falā yuẓhiru ‘alā gaibihī aḥadā(n).

(Siya ang) Nakakaalam ng lihim, kaya hindi Niya ipinahahayag ang Kanyang lihim sa sinuman,

اِلَّا مَنِ ارْتَضٰى مِنْ رَّسُوْلٍ فَاِنَّهٗ يَسْلُكُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ رَصَدًاۙ

illā manirtaḍā mir rasūlin fa innahū yasluku mim baini yadaihi wa min khalfihī raṣadā(n).

maliban sa isang sugo na Kanyang napili, kaya naglalagay Siya ng bantay sa harap at likod niya,

لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ࣖ

liya‘lama an qad ablagū risālāti rabbihim wa aḥāṭa bimā ladaihim wa aḥṣā kulla syai'in ‘adadā(n).

upang malaman Niya na sila ay naghatid ng mga mensahe ng kanilang Panginoon. At nalalaman Niya ang nasa kanila, at binibilang Niya ang bawat bagay nang eksakto.