وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاۤءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ تَنْزِيْلًا
wa yauma tasyaqqaqus-samā'u bil-gamāmi wa nuzzilal-malā'ikatu tanzīlā(n).
At sa Araw na mabubukas ang langit na may ulap at ibinaba ang mga anghel nang pababa,
وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَّهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِۗ صُنْعَ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍۗ اِنَّهٗ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَفْعَلُوْنَ
wa taral-jibāla taḥsabuhā jāmidataw wa hiya tamurru marras saḥāb(i), ṣun‘allāhil-lażī atqana kulla syai'(in), innahū khabīrum bimā taf‘alūn(a).
At makikita ninyo ang mga bundok, na inakala ninyong nakapirmi sa kanilang kinalalagyan, ngunit ang mga ito ay gumagalaw (na parang) mga ulap na naglalakad. (Iyan ang) nilikha ng Allah na lumikha ng lahat ng bagay nang perpekto. Katotohanan, Siya ay lubos na maingat sa inyong ginagawa.
يَوْمَ تَشَقَّقُ الْاَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۗذٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيْرٌ
yauma tasyaqqaqul-arḍu ‘anhum sirā‘ā(n), żālika ḥasyrun ‘alainā yasīr(un).
Tunay na Kami ang nagbibigay-buhay at nagpapamatay, at sa Amin ang pagbabalik.
يَّوْمَ تَمُوْرُ السَّمَاۤءُ مَوْرًاۙ
yauma tamūrus-samā'u maurā(n).
sa Araw na ang langit ay magugunaw nang malakas,
وَّتَسِيْرُ الْجِبَالُ سَيْرًاۗ
wa tasīrul-jibālu sairā(n).
at ang mga bundok ay maglalakad (lilipat-lipat).
فَاِذَا انْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِۚ
fa iżansyaqqatis-samā'u fa kānat wardatan kad-dihān(i).
Kaya kapag nabiyak ang langit at naging rosas na parang langis,
اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجًّاۙ
iżā rujjatil-arḍu rajjā(n).
Kapag ang lupa ay inalog nang lubhang malakas,
وَّبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّاۙ
wa bussatil-jibālu bassā(n).
at ang mga bundok ay winasak nang lubos na wasak,
فَكَانَتْ هَبَاۤءً مُّنْۢبَثًّاۙ
fa kānat habā'am mumbaṡṡā(n).
kaya naging alikabok na nagkakalat ito,
وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ
wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).
at iniangat ang lupa at ang mga bundok, saka sila ay binagsak nang isang bagsak,
وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ
wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).
at nabiyak ang langit, dahil sa araw na iyon ay mahina na ito.
يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ
yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).
Sa araw na ang langit ay magiging parang natunaw na tanso,
وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ
wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).
at ang mga bundok ay magiging parang kulay na balahibo na nagkakalat,
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ
wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).
saka pinagsama ang araw at buwan,
وَاِذَا السَّمَاۤءُ فُرِجَتْۙ
wa iżas-samā'u furijat.
at kapag ang langit ay nabiyak,
وَاِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْۙ
wa iżal-jibālu nusifat.
at kapag ang mga bundok ay ginawang alabok,
وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ
wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).
at bubuksan ang langit, kaya magiging mga pinto ito,
وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ
wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).
at aalisin ang mga bundok, kaya magiging fatamorgana ito.
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۗ ࣖ
inna fī żālika la‘ibratal limay yakhsyā.
Tunay na sa gayon ay may aral para sa mga may takot (sa Allah).
ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَاۤءُ ۚ بَنٰىهَاۗ
a'antum asyaddu khalqan amis-samā'u banāhā.
Alin ba ang mas mahirap likhain: kayo o ang langit na Kanyang itinayo?
اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْۖ
iżasy-syamsu kuwwirat.
Kapag ang araw ay iginulong at nawala ang liwanag nito,
وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْۖ
wa iżan-nujūmunkadarat.
at kapag ang mga bituin ay nahulog at nagkawatak-watak,
وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ
wa iżal-jibālu suyyirat.
at kapag ang mga bundok ay giniba at naging alikabok,
وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ
wa iżal-biḥāru sujjirat.
at kapag ang mga dagat ay pinainit at naging apoy,
وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ
wa iżas-samā'u kusyiṭat.
at kapag ang langit ay inalis at tinanggal,
اِذَا السَّمَاۤءُ انْفَطَرَتْۙ
iżas-samā'unfaṭarat.
Kapag ang langit ay naghiwalay at nabiyak,
وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْۙ
wa iżal-kawākibuntaṡarat.
at kapag ang mga bituin ay nagkawatak-watak at nahulog,
وَاِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْۙ
wa iżal-biḥāru fujjirat.
at kapag ang mga dagat ay pinasabog at lumuha,
اِذَا السَّمَاۤءُ انْشَقَّتْۙ
iżas-samā'unsyaqqat.
Kapag ang langit ay naghiwalay at nabiyak,
وَاِذَا الْاَرْضُ مُدَّتْۙ
wa iẓal-arḍu muddat.
at kapag ang lupa ay inilatag at pinahaba,
كَلَّآ اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّاۙ
kallā iżā dukkatil-arḍu dakkan dakkā(n).
Hindi! Kapag ang lupa ay dinurog nang dinurog,
اِذَا زُلْزِلَتِ الْاَرْضُ زِلْزَالَهَاۙ
iżā zulzilatil-arḍu zilzālahā.
Kapag ang lupa ay inalog nang malakas na pag-alog,
وَاَخْرَجَتِ الْاَرْضُ اَثْقَالَهَاۙ
wa akhrajatil-arḍu aṡqālahā.
at ang lupa ay naglabas ng mga bigat na dinadala nito,
وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوْشِۗ
wa takūnul-jibālu kal-‘ihnil-manfūsy(i).
at ang mga bundok ay parang balahibo na hinahambog-hambog.