وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاۤءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ تَنْزِيْلًا
wa yauma tasyaqqaqus-samā'u bil-gamāmi wa nuzzilal-malā'ikatu tanzīlā(n).
او (یاد کړئ) هغه ورځ (چې) اسمان وخوځېد او سپین باد یې خپور کړ او پرښتې په څپو کې راښکته شوې.
وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَّهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِۗ صُنْعَ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍۗ اِنَّهٗ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَفْعَلُوْنَ
wa taral-jibāla taḥsabuhā jāmidataw wa hiya tamurru marras saḥāb(i), ṣun‘allāhil-lażī atqana kulla syai'(in), innahū khabīrum bimā taf‘alūn(a).
او تاسو به غرونه ووینئ، چې تاسو فکر کاوه چې په خپل ځای کې ولاړ دي، مګر دوی (د ورېځو په څیر) حرکت کوي. (دا) د الله تخلیق دی چې هرڅه یې په بشپړ ډول پیدا کړي دي. په حقیقت کې، هغه د هغه څه څخه ډیر محتاط دی چې تاسو یې کوئ.
يَوْمَ تَشَقَّقُ الْاَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۗذٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيْرٌ
yauma tasyaqqaqul-arḍu ‘anhum sirā‘ā(n), żālika ḥasyrun ‘alainā yasīr(un).
(یعنې) هغه ورځ چې ځمکه وچوي، دوی به په چټکۍ سره راووځي، دا زموږ لپاره اسانه راټولیدنه ده.
يَّوْمَ تَمُوْرُ السَّمَاۤءُ مَوْرًاۙ
yauma tamūrus-samā'u maurā(n).
په هغه ورځ (چې) اسمانونه په زوره وخوځېږي،
وَّتَسِيْرُ الْجِبَالُ سَيْرًاۗ
wa tasīrul-jibālu sairā(n).
او غرونه حرکت کوي (خوځېږي).
فَاِذَا انْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِۚ
fa iżansyaqqatis-samā'u fa kānat wardatan kad-dihān(i).
نو کله چې اسمان وچوي او د (ځلیدونکي) تیلو په څیر ګلابي سره شي.
اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجًّاۙ
iżā rujjatil-arḍu rajjā(n).
کله چې ځمکه دومره په زوره وخوځول شي،
وَّبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّاۙ
wa bussatil-jibālu bassā(n).
او غرونه تر ډېره حده ویجاړ شول،
فَكَانَتْ هَبَاۤءً مُّنْۢبَثًّاۙ
fa kānat habā'am mumbaṡṡā(n).
بیا دا الوتونکې دوړې شي،
وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ
wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).
او ځمکه او غرونه پورته شول، او په یوه ټکر سره یوځای وغورځول شول.
وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ
wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).
او اسمانونه ووېشل شول، ځکه چې په هغه ورځ اسمانونه نازک وو.
يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ
yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).
(یاد کړئ) هغه ورځ چې اسمان به د ویلې شوي مسو په څیر شي،
وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ
wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).
او غرونه د بڼکو په څیر دي (چې الوتنه کوي)
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ
wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).
بیا لمر او سپوږمۍ راټول شول،
وَاِذَا السَّمَاۤءُ فُرِجَتْۙ
wa iżas-samā'u furijat.
او کله چې اسمان پرانستل شي،
وَاِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْۙ
wa iżal-jibālu nusifat.
او کله چې غرونه په خاورو او خاورو بدل شي،
وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ
wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).
او اسمانونه پرانستل شول، او څو دروازې وې،
وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ
wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).
او غرونه دومره روان شول چې سرابونه شول.
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۗ ࣖ
inna fī żālika la‘ibratal limay yakhsyā.
په حقیقت کې، په دې کې د هغو کسانو لپاره عبرت دی چې (له الله څخه) وېرېږي.
ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَاۤءُ ۚ بَنٰىهَاۗ
a'antum asyaddu khalqan amis-samā'u banāhā.
آیا ستاسو پیدایښت لوی دی که هغه اسمانونه چې هغه جوړ کړي دي؟
وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْۖ
wa iżan-nujūmunkadarat.
او کله چې ستوري راولوېږي،
وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ
wa iżal-jibālu suyyirat.
او کله چې غرونه ویجاړ شي،
وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ
wa iżal-biḥāru sujjirat.
او کله چې سمندرونه ګرم شي،
وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ
wa iżas-samā'u kusyiṭat.
او کله چې اسمانونه وچ شي،
وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْۙ
wa iżal-kawākibuntaṡarat.
او کله چې لوېدونکي ستوري خپاره شي،
كَلَّآ اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّاۙ
kallā iżā dukkatil-arḍu dakkan dakkā(n).
هیڅ پروا نه لري! که ځمکه په پرله پسې ډول ولړزول شي (ټکر شي)،
اِذَا زُلْزِلَتِ الْاَرْضُ زِلْزَالَهَاۙ
iżā zulzilatil-arḍu zilzālahā.
کله چې ځمکه په سخت ټکان سره وخوځول شي،
وَاَخْرَجَتِ الْاَرْضُ اَثْقَالَهَاۙ
wa akhrajatil-arḍu aṡqālahā.
او ځمکې هغه دروند بارونه (چې پکې وو) وغورځول،
وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوْشِۗ
wa takūnul-jibālu kal-‘ihnil-manfūsy(i).
او غرونه د پرتو بڼکو په څېر دي.