وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاۤءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ تَنْزِيْلًا
wa yauma tasyaqqaqus-samā'u bil-gamāmi wa nuzzilal-malā'ikatu tanzīlā(n).
Eta (gogoratu) zerua laino zuria askatuz lehertu eta aingeruak olatuetan bidali zituzten egunean.
وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَّهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِۗ صُنْعَ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍۗ اِنَّهٗ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَفْعَلُوْنَ
wa taral-jibāla taḥsabuhā jāmidataw wa hiya tamurru marras saḥāb(i), ṣun‘allāhil-lażī atqana kulla syai'(in), innahū khabīrum bimā taf‘alūn(a).
Eta mendiak ikusiko dituzue, finko zeudela uste zenutenak, baina mugitzen ari dira (hodeiak bezala) ibiltzen. (Hori da) Allahren sorkuntza, dena perfektuki sortu zuena. Izan ere, oso kontuz ibiltzen da egiten duzuenarekin.
يَوْمَ تَشَقَّقُ الْاَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۗذٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيْرٌ
yauma tasyaqqaqul-arḍu ‘anhum sirā‘ā(n), żālika ḥasyrun ‘alainā yasīr(un).
(Hau da) lurra zatituko den eguna, presaka aterako dira. Bilera erraza da hori Guretzat.
يَّوْمَ تَمُوْرُ السَّمَاۤءُ مَوْرًاۙ
yauma tamūrus-samā'u maurā(n).
zeruak bortizki dardar egiten duten egunean,
وَّتَسِيْرُ الْجِبَالُ سَيْرًاۗ
wa tasīrul-jibālu sairā(n).
eta mendiak mugitzen (mugitzen) ari dira.
فَاِذَا انْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِۚ
fa iżansyaqqatis-samā'u fa kānat wardatan kad-dihān(i).
Beraz, zerua zatitu eta (distiratsu) den olioa bezala arrosa gorri bihurtu denean.
اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجًّاۙ
iżā rujjatil-arḍu rajjā(n).
Lurra hain bortizki astintzen denean,
وَّبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّاۙ
wa bussatil-jibālu bassā(n).
eta mendiak erabat suntsitu ziren,
فَكَانَتْ هَبَاۤءً مُّنْۢبَثًّاۙ
fa kānat habā'am mumbaṡṡā(n).
gero hauts hegalaria bihurtzen da,
وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ
wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).
eta lurra eta mendiak altxatu ziren, eta talka bakar batekin batera bota zituzten.
وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ
wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).
eta zeruak zatitu ziren, egun hartan zeruak hauskorrak baitziren.
يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ
yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).
(Gogoratu) zerua kobre urtuaren antzeko bihurtzen den eguna,
وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ
wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).
eta mendiak lumak bezalakoak dira (hegan egiten dutenak),
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ
wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).
orduan eguzkia eta ilargia bildu ziren,
وَاِذَا السَّمَاۤءُ فُرِجَتْۙ
wa iżas-samā'u furijat.
eta zerua erdi irekitzen denean,
وَاِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْۙ
wa iżal-jibālu nusifat.
eta mendiak hauts bihurtzen direnean,
وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ
wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).
eta zeruak ireki ziren, eta hainbat ate zeuden,
وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ
wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).
eta mendiak mirari bihurtu ziren arte korrika egin zuten.
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۗ ࣖ
inna fī żālika la‘ibratal limay yakhsyā.
Bai, horretan badago ikasgai bat (Allah) beldur direnentzat.
ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَاۤءُ ۚ بَنٰىهَاۗ
a'antum asyaddu khalqan amis-samā'u banāhā.
Handiagoa da zure sorkuntza ala Hark eraiki dituen zeruak?
وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْۖ
wa iżan-nujūmunkadarat.
eta izarrak erortzen direnean,
وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ
wa iżal-jibālu suyyirat.
eta mendiak suntsitzen direnean,
وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ
wa iżal-biḥāru sujjirat.
eta ozeanoak berotzen direnean,
وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ
wa iżas-samā'u kusyiṭat.
eta zeruak desegin direnean,
وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْۙ
wa iżal-kawākibuntaṡarat.
eta izar erortzaileak sakabanatzen direnean,
وَاِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْۙ
wa iżal-biḥāru fujjirat.
eta itsasoa gainezka egiten duenean,
وَاِذَا الْاَرْضُ مُدَّتْۙ
wa iẓal-arḍu muddat.
eta lurra berdinduta dagoenean,
كَلَّآ اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّاۙ
kallā iżā dukkatil-arḍu dakkan dakkā(n).
Ez dio axola! Lurra bata bestearen atzetik astintzen bada (talka egiten badu),
اِذَا زُلْزِلَتِ الْاَرْضُ زِلْزَالَهَاۙ
iżā zulzilatil-arḍu zilzālahā.
Lurra astinaldi izugarri batekin astintzen denean,
وَاَخْرَجَتِ الْاَرْضُ اَثْقَالَهَاۙ
wa akhrajatil-arḍu aṡqālahā.
eta lurrak zama astunak bota ditu (berak zituenak),
وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوْشِۗ
wa takūnul-jibālu kal-‘ihnil-manfūsy(i).
eta mendiak luma sakabanatuen antzekoak dira.