وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاۤءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ تَنْزِيْلًا
wa yauma tasyaqqaqus-samā'u bil-gamāmi wa nuzzilal-malā'ikatu tanzīlā(n).
आ (याद करीं) ओह दिन (जब) आसमान फूट के सफेद धुंध छोड़ दिहलस आ स्वर्गदूतन के लहर में (में) भेजल गइल।
وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَّهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِۗ صُنْعَ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍۗ اِنَّهٗ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَفْعَلُوْنَ
wa taral-jibāla taḥsabuhā jāmidataw wa hiya tamurru marras saḥāb(i), ṣun‘allāhil-lażī atqana kulla syai'(in), innahū khabīrum bimā taf‘alūn(a).
आ रउरा पहाड़ देखब, जवना के रउरा अपना जगह पर तय समझले रहीं, बाकिर ऊ चलत (जइसे) बादर चलत बाड़ी सँ. (यानी) अल्लाह के सृष्टि जे सबकुछ के पूरा तरीका से रचले बाड़े। सचमुच, उ रउआ जवन करेनी ओकरा से बहुत सावधान रहेले।
يَوْمَ تَشَقَّقُ الْاَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۗذٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيْرٌ
yauma tasyaqqaqul-arḍu ‘anhum sirā‘ā(n), żālika ḥasyrun ‘alainā yasīr(un).
(अर्थात) जवना दिन धरती टूट जाई, उ लोग जल्दबाजी में निकल जईहे। जवन हमनी खातिर एगो आसान जुटान बा।
يَّوْمَ تَمُوْرُ السَّمَاۤءُ مَوْرًاۙ
yauma tamūrus-samā'u maurā(n).
जवना दिन (जब) आकाश जोरदार हिल जाला,
وَّتَسِيْرُ الْجِبَالُ سَيْرًاۗ
wa tasīrul-jibālu sairā(n).
आ पहाड़ चलत (चलत) बा।
فَاِذَا انْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِۚ
fa iżansyaqqatis-samā'u fa kānat wardatan kad-dihān(i).
त जब आसमान फाट के (चमकत) तेल निहन गुलाब लाल हो गईल बा।
اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجًّاۙ
iżā rujjatil-arḍu rajjā(n).
जब धरती एतना जोर से हिल जाला,
وَّبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّاۙ
wa bussatil-jibālu bassā(n).
आ पहाड़न के चरम सीमा तक नाश हो गइल।
فَكَانَتْ هَبَاۤءً مُّنْۢبَثًّاۙ
fa kānat habā'am mumbaṡṡā(n).
तब उड़त धूल हो जाला,
وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ
wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).
आ धरती आ पहाड़ ऊपर उठ गइल आ एके गो ठोकर से एके साथे फेंक दिहल गइल.
وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ
wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).
आ आकाश फाट गइल, काहे कि ओह दिन आकाश नाजुक हो गइल रहे।
يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ
yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).
(याद) ऊ दिन जब आसमान पिघलल तांबा नियर हो जाला,
وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ
wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).
आ पहाड़ पंख (उड़त) नियर बा,
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ
wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).
तब सूरज आ चाँद एकट्ठा हो गइल,
وَاِذَا السَّمَاۤءُ فُرِجَتْۙ
wa iżas-samā'u furijat.
आ जब आसमान फाट जाला त
وَاِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْۙ
wa iżal-jibālu nusifat.
आ जब पहाड़ धूल में बदल जाला त
وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ
wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).
आ आकाश खुलल आ कई गो दरवाजा रहे।
وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ
wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).
आ पहाड़न के अतना दौड़ावल गइल कि ऊ मिराज हो गइल.
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۗ ࣖ
inna fī żālika la‘ibratal limay yakhsyā.
दरअसल, एह में (अल्लाह) से डेराए वाला लोग खातिर एगो सबक बा।
ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَاۤءُ ۚ بَنٰىهَاۗ
a'antum asyaddu khalqan amis-samā'u banāhā.
का राउर सृष्टि बड़हन बा कि आकाश जवन ऊ बनवले बाड़न?
اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْۖ
iżasy-syamsu kuwwirat.
जब सूरज के लुढ़कावल जाला त
وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْۖ
wa iżan-nujūmunkadarat.
आ जब तारा गिर जाला त
وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ
wa iżal-jibālu suyyirat.
आ जब पहाड़ के नाश हो जाई त
وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ
wa iżal-biḥāru sujjirat.
आ जब समुंदरन के गरम हो जाला त
وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ
wa iżas-samā'u kusyiṭat.
आ जब आकाश भंग हो जाई त
وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْۙ
wa iżal-kawākibuntaṡarat.
आ जब गिरत तारा बिखर जाला त
وَاِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْۙ
wa iżal-biḥāru fujjirat.
आ जब समुन्दर उफन जाला त
كَلَّآ اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّاۙ
kallā iżā dukkatil-arḍu dakkan dakkā(n).
कवनो बात ना! अगर धरती क्रमशः हिलल होखे (टकराव) होखे त
اِذَا زُلْزِلَتِ الْاَرْضُ زِلْزَالَهَاۙ
iżā zulzilatil-arḍu zilzālahā.
जब धरती भयंकर हिलावे से हिल जाला,
وَاَخْرَجَتِ الْاَرْضُ اَثْقَالَهَاۙ
wa akhrajatil-arḍu aṡqālahā.
आ धरती भारी बोझ (जवन ओकरा में रहे) के बाहर फेंक देले बिया।
وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوْشِۗ
wa takūnul-jibālu kal-‘ihnil-manfūsy(i).
आ पहाड़ बिखराइल पंख नियर बा।