Q.S An-Naba (اَلنَّبَأ) - 40 Bertso kopurua

عَمَّ يَتَسَاۤءَلُوْنَۚ

‘amma yatasā'alūn(a).

Zertaz galdetzen diote elkarri?

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ

‘anin naba'il-‘aẓīm(i).

Berri bikainari buruz (berpizkundearen eguna),

الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَۗ

allażī hum fīhi mukhtalifūn(a).

kasu horretan ez daude ados.

كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ

kallā saya‘lamūn(a).

Ez! Laster jakingo dute,

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ

Ṡumma kallā saya‘lamūn(a).

berriro ere ez! Laster jakingo dute.

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ

alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).

Ez al dugu lurra zabalgune bat egin,

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ

wal-jibāla autādā(n).

eta mendiak zutoin gisa?

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ

wa khalaqnākum azwājā(n).

Eta bikoteka sortu zintuzten,

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًاۙ

wa ja‘alnā naumakum subātā(n).

eta atsedenerako loa eman genizuen,

وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ

wa ja‘alnal-laila libāsā(n).

eta gaua jantzi bihurtu genuen,

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۚ

wa ja‘alnan-nahāra ma‘āsyā(n).

eta eguna bizibidea irabazteko bide bihurtu genuen,

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ

wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).

eta zazpi (zeru) eraiki genituen zuen gainean sendo finkatuta,

وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ

wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).

eta lanpara distiratsu bat (eguzkia) egin genuen,

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ

wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).

eta hodeietatik euri-jasa bota genuen,

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ

linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).

harekin alea eta landareak haz ditzagun,

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًاۗ

wa jannātin alfāfā(n).

eta itzalpeko lorategiak.

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ

inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).

Egia esan, epaiketaren eguna une jakin bat da,

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَأْتُوْنَ اَفْوَاجًاۙ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa ta'tūna afwājā(n).

(hau da) tronpeta jotzen den egunean eta zuek multzoka etortzen zareten egunean,

وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).

eta zeruak ireki ziren, eta hainbat ate zeuden,

وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ

wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).

eta mendiak mirari bihurtu ziren arte korrika egin zuten.

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ

inna jahannama kānat mirṣādā(n).

Egia esan, Infernua (infernua) ezkutaleku bat da (infernuko edukia zaintzen duten zaindarientzat),

لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًاۙ

liṭ-ṭāgīna ma'ābā(n).

mugak gainditu dituzten pertsonentzako itzulera-leku bihurtu.

لّٰبِثِيْنَ فِيْهَآ اَحْقَابًاۚ

lābiṡīna fīhā aḥqābā(n).

Denbora luzez bizi izan ziren han,

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًاۙ

lā yażūqūna fīhā bardaw wa lā syarābā(n).

ez dute bertan freskotasuna sentitzen eta ez dute edaten (ezta edaten ere),

اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًاۙ

illā ḥamīmaw wa gassāqā(n).

ur irakinetan eta zorneaz gain,

جَزَاۤءً وِّفَاقًاۗ

jazā'aw wifāqā(n).

egoki den ordain gisa.

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًاۙ

innahum kānū lā yarjūna ḥisābā(n).

Izan ere, iraganean ez zuten inoiz kalkulurik espero.

وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ

wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).

Eta gure bertsoak erabat gezurtatu zituzten.

وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًاۙ

wa kulla syai'in aḥṣaināhu kitābā(n).

Eta dena Liburu batean (gizakien jardueren erregistroen liburuan) idatzi dugu.

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ࣖ

fa żūqū falan nazīdakum illā ‘ażābā(n)

Senti ezazu, beraz! Ez dizuegu ezer gehituko zigorra izan ezik.

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

Egia esan, deboto direnak garaile aterako dira,

حَدَاۤىِٕقَ وَاَعْنَابًاۙ

Ḥadā'iqa wa a‘nābā(n).

(hau da,) lorategiak eta mahastiak,

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ

wa kawā‘iba atrābā(n).

eta adin bereko neska potoloak,

وَّكَأْسًا دِهَاقًاۗ

wa ka'san dihāqā(n).

eta edalontzi beteak (edariekin beteta).

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā kiżżābā(n).

Han ez dute entzuten ez elkarrizketa alferrik ez gezurrik.

جَزَاۤءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابًاۙ

jazā'am mir rabbika ‘aṭā'an ḥisābā(n).

Zure Jaunaren sari eta opari gisa,

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًاۚ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumar-raḥmāni lā yamlikūna minhu khiṭābā(n).

Zeru eta lurraren Jaunarekin eta bien artean dagoen guztiarekin, Errukitsuenarekin, ezin dute Harekin hitz egin.

يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ صَفًّاۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

yauma yaqūmur-rūḥu wal-malā'ikatu ṣaffā(n), lā yatakallamūna illā man ażina lahur-raḥmānu wa qāla ṣawābā(n).

Arima eta aingeruak bakean dauden egunean, ez dute hitzik esaten, Jainko Errukitsuenak baimena eman ez badie, eta hark egia bakarrik esaten du.

ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا

Żālikal-yaumul-ḥaqq(u), faman syā'attakhaża ilā rabbihī ma'ābā(n).

Hori da, hain zuzen ere, beteko den Eguna. Nahi duenak, beraz, aurkituko du bere Jaunarengana itzultzeko bidea.

اِنَّآ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ەۙ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ تُرٰبًا ࣖ

innā anżarnākum ‘ażāban qarībā(n), yauma yanẓurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wa yaqūlul-kāfiru yā laitanī kuntu turābā(n).

Egia esan, ohartarazi dizuegu (sinesgaitzak) hurbiltzen ari den hondamendiaz, jendeak bere eskuek egindakoa ikusiko duen egunean, eta sinesgaitzek esango dutenean: "Hobe izango zen hautsa banintz".