وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِۗ قُلْ سَاَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِّنْهُ ذِكْرًا ۗ
wa yas'alūnaka ‘an żil qarnain(i), qul sa'atlū ‘alaikum minhu żikrā(n).
U b’i ɲininga (Muhamadu) Zulqarnain koo la. A fɔ ko: “Ne bena o maana kalan i ye.”
اِنَّا مَكَّنَّا لَهٗ فِى الْاَرْضِ وَاٰتَيْنٰهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ۙ
innā makkannā lahū fil-arḍi wa ātaināhu min kulli syai'in sababā(n).
Tiɲɛ na, an ye lɔyɔrɔ di a ma dugukolo kan, an ye sira labɛn a ye (a ka se ka fɛɛn bɛɛ sɔrɔ).
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِيْ عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَّوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ەۗ قُلْنَا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِمَّآ اَنْ تُعَذِّبَ وَاِمَّآ اَنْ تَتَّخِذَ فِيْهِمْ حُسْنًا
Ḥattā iżā balaga magribasy-syamsi wajadahā tagrubu fī ‘ainin ḥami'atiw wa wajada ‘indahā qaumā(n), qulnā yā żal-qarnaini immā an tu‘ażżiba wa immā an tattakhiża fīhim ḥusnā(n).
Fo ka taga se tile be ben yɔrɔ min na, a y’a ye (tile) be benna baji nɔgɔnin fiman kɔnɔ, a ye jama dɔ sɔrɔ yen (diinan tɛ min fɛ). An ko: "E Zulkarnain! I be se k'u ɲangi walima ka koɲuman kɛ (u weele u ka la a la)."
قَالَ اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهٗ ثُمَّ يُرَدُّ اِلٰى رَبِّهٖ فَيُعَذِّبُهٗ عَذَابًا نُّكْرًا
qāla ammā man ẓalama fa saufa nu‘ażżibuhū ṡumma yuraddu ilā rabbihī fa yu‘ażżibuhū ‘ażāban nukrā(n).
A (Zulkarnain) ko: «Mɔgɔ o mɔgɔ ye tilenbaliyako kɛ, an b’a ɲangi, o kɔ, a bena segi a Matigi ma, o kɔ, Ala bena a ɲangi ni ɲangili juguba ye.»
وَاَمَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهٗ جَزَاۤءً ۨالْحُسْنٰىۚ وَسَنَقُوْلُ لَهٗ مِنْ اَمْرِنَا يُسْرًا ۗ
wa ammā man āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa lahū jazā'anil-ḥusnā, wa sanaqūlu lahū min amrinā yusrā(n).
Mɔgɔ min lara a ra, ka kɛwale ɲumanw kɛ, o tigi bɛna fɛn ɲuman sɔrɔ, an fana bɛna an ka cifɔni nɔgɔmanw lase a ma."
ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا
Ṡumma atba‘a sababā(n).
O kɔ, a ye sira wɛrɛ ta (min tɛ kelen ye).
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلٰى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَلْ لَّهُمْ مِّنْ دُوْنِهَا سِتْرًا ۙ
Ḥattā iżā balaga maṭli‘asy-syamsi wajadahā taṭlu‘u ‘alā qaumil lam naj‘al lahum min dūnihā sitrā(n).
Fo tuma min na a sera tilebɔyɔrɔ la (kɔrɔn fan fɛ), a y’a ye ko a be yeelen bɔra jama dɔ kan, an tun ma latanga foyi kɛ minw ma.
كَذٰلِكَۗ وَقَدْ اَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا
każālik(a), wa qad aḥaṭnā bimā ladaihi khubrā(n).
o cogo ra, ani tiɲɛ na, fɛɛn o fɛɛn b’a kɔnɔ, an b’o bɛɛ lɔn (Zulkarnain).
ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا
Ṡumma atba‘a sababā(n).
O kɔ, a ye sira dɔ ta (sira wɛrɛ).
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمَا قَوْمًاۙ لَّا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ قَوْلًا
Ḥattā iżā balaga bainas-saddaini wajada min dūnihimā qaumal lā yakādūna yafqahūna qaulā(n).
Fo ka taga se kulu fila cɛma, a ye mɔgɔw sɔrɔ (kulu fila nunu) kɔfɛ minw tun tɛ se ka baro faamu ka ɲɛ.
قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا
qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).
U ko: "E Zulkarnain! Tiɲɛ na, Yagjuj ni Makjuj (danfɛn minw) be tiɲɛni kɛ dugukolo kan, o la, yala an be se ka sara di i ma walisa i ka barikada dɔ lɔ an n'u cɛ wa?"
قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ
qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).
A (Zulkarnain) ko: «Ala ye min di ne ma, o ka fisa (ka tɛmɛ i ka sara kan), o la, i ka ne dɛmɛ ni fanga ye, walisa ne ka se ka danfara dɔ sigi i n’u cɛ .
اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ
Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).
Aw ye nɛgɛkuruw di ne ma!» Fo (nɛgɛ) yɔrɔ (nɔrɔnin) ka kɛ kelen ye kulu (sanfɛ) fila kan, a (Zulkarnain) ko: "Aw ye (tasuma) fiyɛ!"
فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا
famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).
O la, u (Yakjuj ni Makjuj) tun tɛ se ka yɛlɛ a kan ani u tun tɛ se ka (fana) dingɛ kɛ a kɔnɔ.
قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ
qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).
A (Zulkarnain) ko: "Nin (kogo) ye duba ye ka bɔ ne Matigi fɛ, o la, ni ne Matigi ka layidu sera, a bɛna a tiɲɛ; ne Matigi ka layidu ye tiɲɛ ye."