وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِۗ قُلْ سَاَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِّنْهُ ذِكْرًا ۗ
wa yas'alūnaka ‘an żil qarnain(i), qul sa'atlū ‘alaikum minhu żikrā(n).
Ni amɛbi bo (Muhammad) Zulqarnain he sane. Kɛɛmɔ akɛ, “Makane sane lɛ mahã bo.”
اِنَّا مَكَّنَّا لَهٗ فِى الْاَرْضِ وَاٰتَيْنٰهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ۙ
innā makkannā lahū fil-arḍi wa ātaināhu min kulli syai'in sababā(n).
Anɔkwale, Wɔha lɛ gbɛhe yɛ shikpɔŋ nɔ, ni Wɔha lɛ gbɛ (koni enine ashɛ) nɔ fɛɛ nɔ nɔ, .
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِيْ عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَّوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ەۗ قُلْنَا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِمَّآ اَنْ تُعَذِّبَ وَاِمَّآ اَنْ تَتَّخِذَ فِيْهِمْ حُسْنًا
Ḥattā iżā balaga magribasy-syamsi wajadahā tagrubu fī ‘ainin ḥami'atiw wa wajada ‘indahā qaumā(n), qulnā yā żal-qarnaini immā an tu‘ażżiba wa immā an tattakhiża fīhim ḥusnā(n).
Kɛyashi beni eshɛ he ni hulu lɛ nyɔ shi yɛ lɛ, ena lɛ (hulu lɛ) ni enyɔ shi yɛ ŋshɔ diŋ ni mli ewo muji lɛ mli, ni ena gbɔmɛi komɛi (ni bɛ jamɔ ko) yɛ jɛmɛ. Wɔkɛɛ, "O Zulkarnain! Obaanyɛ oto amɛhe toigbalamɔ loo ofee ekpakpa (fɔ amɛ nine ni amɛhe amɛye)."
قَالَ اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهٗ ثُمَّ يُرَدُّ اِلٰى رَبِّهٖ فَيُعَذِّبُهٗ عَذَابًا نُّكْرًا
qāla ammā man ẓalama fa saufa nu‘ażżibuhū ṡumma yuraddu ilā rabbihī fa yu‘ażżibuhū ‘ażāban nukrā(n).
E (Zulkarnain) de ke, "Nɔ fɛɛ nɔ nɛ peeɔ nɔ́ nɛ dɛ ɔ, wa maa to e tue, lɔ ɔ se ɔ, a maa kpale kɛ ba e Nyɔmtsɛ ɔ ngɔ, lɔ ɔ se ɔ, Allah maa to e tue kɛ toigbalami nɛ mi wa wawɛɛ."
وَاَمَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهٗ جَزَاۤءً ۨالْحُسْنٰىۚ وَسَنَقُوْلُ لَهٗ مِنْ اَمْرِنَا يُسْرًا ۗ
wa ammā man āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa lahū jazā'anil-ḥusnā, wa sanaqūlu lahū min amrinā yusrā(n).
Shi mɔ ni heɔ eyeɔ ni etsuɔ nibii kpakpai lɛ, ebaaná nɔ ni hi fe fɛɛ (nyɔmɔwoo) yɛ najiaŋ, ni wɔkɛ wɔ famɔi ni yɔɔ mlɛo lɛ baaha lɛ."
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلٰى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَلْ لَّهُمْ مِّنْ دُوْنِهَا سِتْرًا ۙ
Ḥattā iżā balaga maṭli‘asy-syamsi wajadahā taṭlu‘u ‘alā qaumil lam naj‘al lahum min dūnihā sitrā(n).
Kɛyashi beni eshɛ he ni hulu lɛ teɔ shi yɛ (bokagbɛ) lɛ ena (hulu lɛ) miikpɛ yɛ gbɔmɛi ni Wɔfeee amɛ hebuu kɛjɛ (hulu la lɛ) nɔ, .
كَذٰلِكَۗ وَقَدْ اَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا
każālik(a), wa qad aḥaṭnā bimā ladaihi khubrā(n).
nakai, ni lɛɛlɛŋ Wɔle nɔ fɛɛ nɔ ni yɔɔ emli (Zulkarnain).
ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا
Ṡumma atba‘a sababā(n).
Kɛkɛ ni etsɔ gbɛ ko nɔ (ekroko hu).
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمَا قَوْمًاۙ لَّا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ قَوْلًا
Ḥattā iżā balaga bainas-saddaini wajada min dūnihimā qaumal lā yakādūna yafqahūna qaulā(n).
Kɛyashi be ni eyashɛ gɔji enyɔ ateŋ lɛ, ena gbɔmɛi komɛi ni nyɛɛɛ anu sanegbaa lɛ shishi kwraa yɛ (gɔji enyɔ lɛ) sɛɛ.
قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا
qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).
Amɛkɛɛ, "O Zulkarnain! Anɔkwale, Yagjuj kɛ Makjuj (bɔɔ nii ni) fiteɔ nii yɛ shikpɔŋ nɔ lɛ, no hewɔ lɛ ani wɔbaanyɛ wɔwo bo nyɔmɔ koni oma gbɛtsii nii ko yɛ wɔ kɛ amɛ teŋ?"
قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ
qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).
E (Zulkarnain) de ke, "Nɔ́ nɛ Mawu ha mi ɔ hi (pe o hiɔwo ɔ), lɔ ɔ he ɔ, ye bua mi kɛ he wami, konɛ ma nyɛ ma pee blɔ nya tomi ngɛ o kɛ mɛ a kpɛti .
اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ
Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).
Ha mi dade fãi!” Kɛyashi be mli ni (dade lɛ) fã lɛ (kpɛtɛ) gɔŋ lɛ yiteŋ enyɔ lɛ he pɛpɛɛpɛ lɛ, lɛ (Zulkarnain) kɛɛ, "Fumɔ (la lɛ)!"
فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا
famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).
No hewɔ lɛ amɛ (Yakjuj kɛ Makjuj) nyɛɛɛ amɛkwɔ nɔ ni amɛnyɛŋ (hu) amɛfee bu yɛ mli.
قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ
qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).
E (Zulkarnain) de ke, "Enɛ ɔ (gbogbo) ɔ ji jɔɔmi nɛ je ye Nyɔmtsɛ ɔ ngɔ, lɔ ɔ he ɔ, ke ye Nyɔmtsɛ ɔ si womi ɔ ba ɔ, e maa kpata hɛ mi; nɛ ye Nyɔmtsɛ ɔ si womi ɔ ji anɔkuale."