وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِۗ قُلْ سَاَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِّنْهُ ذِكْرًا ۗ
wa yas'alūnaka ‘an żil qarnain(i), qul sa'atlū ‘alaikum minhu żikrā(n).
და გკითხეს შენ (მუჰამედ) ზულკარნეინის შესახებ. უთხარი: „მე წაგიკითხავ ამბავს“.
اِنَّا مَكَّنَّا لَهٗ فِى الْاَرْضِ وَاٰتَيْنٰهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ۙ
innā makkannā lahū fil-arḍi wa ātaināhu min kulli syai'in sababā(n).
ჭეშმარიტად, ჩვენ მას მივეცით ადგილი დედამიწაზე და მივეცით მას გზა ყველაფრის მისაღწევად,
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِيْ عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَّوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ەۗ قُلْنَا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِمَّآ اَنْ تُعَذِّبَ وَاِمَّآ اَنْ تَتَّخِذَ فِيْهِمْ حُسْنًا
Ḥattā iżā balaga magribasy-syamsi wajadahā tagrubu fī ‘ainin ḥami'atiw wa wajada ‘indahā qaumā(n), qulnā yā żal-qarnaini immā an tu‘ażżiba wa immā an tattakhiża fīhim ḥusnā(n).
სანამ მზის ჩასვლის ადგილას არ მივიდა, დაინახა, რომ მზე ჩადიოდა შავ, ტალახიან ზღვაში და იქ იპოვა ხალხი (რომლებსაც არ ჰქონდათ რელიგია). ვუთხარით: „ჰეი, ზულკარნაინ! შეგიძლია დასაჯო ისინი ან სიკეთე გაუკეთო (მოუწოდო მათ რწმენისკენ).“
قَالَ اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهٗ ثُمَّ يُرَدُّ اِلٰى رَبِّهٖ فَيُعَذِّبُهٗ عَذَابًا نُّكْرًا
qāla ammā man ẓalama fa saufa nu‘ażżibuhū ṡumma yuraddu ilā rabbihī fa yu‘ażżibuhū ‘ażāban nukrā(n).
მან (ზულკარნაინმა) თქვა: „ვინც უსამართლობას ჩაიდენს, ჩვენ მას დავსჯით, შემდეგ კი ის თავის უფალთან დაბრუნდება, შემდეგ კი ალლაჰი მას ძალიან მკაცრი სასჯელით დასჯის.
وَاَمَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهٗ جَزَاۤءً ۨالْحُسْنٰىۚ وَسَنَقُوْلُ لَهٗ مِنْ اَمْرِنَا يُسْرًا ۗ
wa ammā man āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa lahū jazā'anil-ḥusnā, wa sanaqūlu lahū min amrinā yusrā(n).
რაც შეეხება ადამიანს, რომელიც ირწმუნებს და კეთილ საქმეებს აკეთებს, ის სანაცვლოდ საუკეთესოს (ჯილდოს) მიიღებს და ჩვენ მას ჩვენს მარტივ მცნებებს გადავცემთ.“
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلٰى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَلْ لَّهُمْ مِّنْ دُوْنِهَا سِتْرًا ۙ
Ḥattā iżā balaga maṭli‘asy-syamsi wajadahā taṭlu‘u ‘alā qaumil lam naj‘al lahum min dūnihā sitrā(n).
სანამ აღმოსავლეთით მზის ამოსვლის ადგილს არ მიაღწევდა, მან დაინახა, რომ ის იმ ხალხს ანათებდა, რომელთაგან ჩვენ არანაირი დაცვა არ გვქონდა.
كَذٰلِكَۗ وَقَدْ اَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا
każālik(a), wa qad aḥaṭnā bimā ladaihi khubrā(n).
ამგვარად, და ჭეშმარიტად, ჩვენ ვიცით ყველაფერი, რაც მასში (ზულკარნაინშია) არის.
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمَا قَوْمًاۙ لَّا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ قَوْلًا
Ḥattā iżā balaga bainas-saddaini wajada min dūnihimā qaumal lā yakādūna yafqahūna qaulā(n).
სანამ ორ მთას შორის არ მივიდა და (ორი მთის) უკან ხალხი არ აღმოაჩინა, რომლებსაც ძლივს ესმოდათ, რას ამბობდნენ.
قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا
qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).
მათ თქვეს: „ჰეი, ზულკარნაინ! მართლაც, იაგჯუჯები და მაკჯუჯები (არსებები, რომლებიც) ზიანს აყენებენ დედამიწას, მაშ, შეგვიძლია გადაგიხადოთ ჯილდო, რომ ჩვენსა და მათ შორის ბარიერი ააშენო?“
قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ
qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).
მან (ზულკარნაინმა) თქვა: „რაც ღმერთმა მომცა, უკეთესია (შენს ჯილდოზე), ამიტომ დამეხმარე ძალით, რათა შენსა და მათ შორის ბარიერი შევქმნა!“
اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ
Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).
მომეცით რკინის ნაჭრები!“ სანამ რკინის ნაჭრები ორ მთას არ გაუთანაბრდა, მან თქვა: „ცეცხლს დაუბერეთ!“ როდესაც ცეცხლივით გაწითლდა, მან თქვა: „მომეცით მდუღარე სპილენძი, რომ დავასხა“.
فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا
famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).
ამგვარად, მათ (იაკჯუჯებს და მაკჯუჯებს) არ შეეძლოთ მასზე ასვლა და (ასევე) მასში ხვრელის გაკეთება.
قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ
qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).
მან (ზულკარნაინმა) თქვა: „ეს (კედელი) ჩემი უფლის კურთხევაა, ამიტომ, როდესაც ჩემი უფლის აღთქმა მოვა, ის დაანგრევს მას; და ჩემი უფლის აღთქმა ჭეშმარიტია“.