وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِۗ قُلْ سَاَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِّنْهُ ذِكْرًا ۗ
wa yas'alūnaka ‘an żil qarnain(i), qul sa'atlū ‘alaikum minhu żikrā(n).
(മുഹമ്മദ് നബിയേ,) അവർ നിന്നോട് (ദുൽഖർനൈനിയെ) കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. പറയുക: ഞാൻ നിനക്ക് കഥ വായിച്ചു കേൾപ്പിക്കാം.
اِنَّا مَكَّنَّا لَهٗ فِى الْاَرْضِ وَاٰتَيْنٰهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ۙ
innā makkannā lahū fil-arḍi wa ātaināhu min kulli syai'in sababā(n).
തീർച്ചയായും, നാം അവന് ഭൂമിയിൽ ഒരു സ്ഥാനം നൽകിയിരിക്കുന്നു, എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കുമായി നാം അവന് ഒരു മാർഗം ഒരുക്കി കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِيْ عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَّوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ەۗ قُلْنَا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِمَّآ اَنْ تُعَذِّبَ وَاِمَّآ اَنْ تَتَّخِذَ فِيْهِمْ حُسْنًا
Ḥattā iżā balaga magribasy-syamsi wajadahā tagrubu fī ‘ainin ḥami'atiw wa wajada ‘indahā qaumā(n), qulnā yā żal-qarnaini immā an tu‘ażżiba wa immā an tattakhiża fīhim ḥusnā(n).
അങ്ങനെ അദ്ദേഹം സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോൾ, കറുത്ത ചെളി നിറഞ്ഞ കടലിൽ സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു. അവിടെ (മതമില്ലാത്ത) ഒരു ജനതയെ അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി. നാം പറഞ്ഞു: "ഹേ ദുൽക്കർനൈൻ! നിനക്ക് അവരെ ശിക്ഷിക്കാം അല്ലെങ്കിൽ നല്ലത് ചെയ്യാം (അവരെ വിശ്വസിക്കാൻ ക്ഷണിക്കാം)."
قَالَ اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهٗ ثُمَّ يُرَدُّ اِلٰى رَبِّهٖ فَيُعَذِّبُهٗ عَذَابًا نُّكْرًا
qāla ammā man ẓalama fa saufa nu‘ażżibuhū ṡumma yuraddu ilā rabbihī fa yu‘ażżibuhū ‘ażāban nukrā(n).
അദ്ദേഹം (സുൽഖർനൈൻ) പറഞ്ഞു: "അനീതി പ്രവർത്തിക്കുന്നവനെ നാം ശിക്ഷിക്കും. പിന്നീട് അവൻ തന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കലേക്ക് മടക്കപ്പെടും. പിന്നീട് അല്ലാഹു അവനെ കഠിനമായ ശിക്ഷ ശിക്ഷിക്കും.
وَاَمَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهٗ جَزَاۤءً ۨالْحُسْنٰىۚ وَسَنَقُوْلُ لَهٗ مِنْ اَمْرِنَا يُسْرًا ۗ
wa ammā man āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa lahū jazā'anil-ḥusnā, wa sanaqūlu lahū min amrinā yusrā(n).
എന്നാൽ വിശ്വസിക്കുകയും സൽകർമ്മങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തവന്ന് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ പ്രതിഫലം പ്രതിഫലമായി ലഭിക്കും, നമ്മുടെ കൽപ്പനകൾ അവന്ന് നാം എത്തിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്യും.
ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا
Ṡumma atba‘a sababā(n).
പിന്നെ അവൻ മറ്റൊരു വഴി സ്വീകരിച്ചു.
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلٰى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَلْ لَّهُمْ مِّنْ دُوْنِهَا سِتْرًا ۙ
Ḥattā iżā balaga maṭli‘asy-syamsi wajadahā taṭlu‘u ‘alā qaumil lam naj‘al lahum min dūnihā sitrā(n).
അങ്ങനെ അദ്ദേഹം സൂര്യന് ഉദിക്കുന്ന സ്ഥാനത്തെത്തിയപ്പോള്, അത് ഒരു ജനതയുടെ മേല് പ്രകാശിക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു. അവര്ക്കെതിരെ നാം യാതൊരു സംരക്ഷണവും ഏര്പ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലായിരുന്നു.
كَذٰلِكَۗ وَقَدْ اَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا
każālik(a), wa qad aḥaṭnā bimā ladaihi khubrā(n).
അങ്ങനെ, തീർച്ചയായും അവനിലുള്ളതെല്ലാം (ദുൽഖർനൈൻ) നാം അറിയുന്നു.
ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا
Ṡumma atba‘a sababā(n).
പിന്നെ അവൻ മറ്റൊരു വഴി സ്വീകരിച്ചു.
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمَا قَوْمًاۙ لَّا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ قَوْلًا
Ḥattā iżā balaga bainas-saddaini wajada min dūnihimā qaumal lā yakādūna yafqahūna qaulā(n).
അങ്ങനെ അദ്ദേഹം രണ്ട് മലനിരകൾക്കിടയിലെത്തിയപ്പോൾ ആ രണ്ട് മലകളുടെ പിന്നിൽ ഒരു ജനതയെ കണ്ടെത്തി. അവർ എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ലായിരുന്നു.
قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا
qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).
അവർ പറഞ്ഞു: "ഹേ, ദുൽക്കർനൈൻ! തീർച്ചയായും യജ്ജൂജും മക്ജൂജും ഭൂമിയിൽ കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്നവരാണ്. അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്കും അവർക്കുമിടയിൽ ഒരു മതിൽക്കെട്ട് ഉണ്ടാക്കിത്തരണം. ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു പ്രതിഫലം നൽകട്ടെയോ?"
قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ
qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).
അദ്ദേഹം (സുൽഖർനൈൻ) പറഞ്ഞു: അല്ലാഹു എനിക്ക് നൽകിയത് (നിങ്ങളുടെ പ്രതിഫലത്തേക്കാൾ) ഉത്തമമാണ്. അതിനാൽ ശക്തി കൊണ്ട് എന്നെ സഹായിക്കൂ, അപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങൾക്കും അവർക്കുമിടയിൽ ഒരു മതിൽക്കെട്ട് ഉണ്ടാക്കും.
اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ
Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).
"എനിക്ക് ഇരുമ്പ് കഷണങ്ങൾ തരൂ!" അങ്ങനെ ഇരുമ്പ് കഷണങ്ങൾ രണ്ട് പർവതങ്ങളുമായി സമമായിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "തീയിൽ ഊതുക!" അത് തീ പോലെ ചുവന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് തിളയ്ക്കുന്ന ചെമ്പ് തരൂ, ഞാൻ അതിൽ ഒഴിക്കട്ടെ."
فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا
famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).
അങ്ങനെ അവർക്ക് (യക്ജൂജിനും മക്ജൂജിനും) അതിൽ കയറാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, അതിൽ ഒരു ദ്വാരം ഉണ്ടാക്കാനും കഴിഞ്ഞില്ല.
قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ
qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).
അദ്ദേഹം (സുൽഖർനൈൻ) പറഞ്ഞു: ഇത് (ചുവർ) എന്റെ രക്ഷിതാവിന്റെ അനുഗ്രഹമത്രെ. എന്നാൽ എന്റെ രക്ഷിതാവിന്റെ വാഗ്ദാനം വന്നാൽ അവൻ ഇതിനെ തകർത്തുകളയും. എന്റെ രക്ഷിതാവിന്റെ വാഗ്ദാനം സത്യമാകുന്നു.